5. Geloof

In het fundament van jouw bewustzijn ligt geloof. Er is gezegd: «Eenieder geschiede naar zijn geloof». Maar dit is niet dat geloof waarover wij spreken wanneer wij denken aan religie of aan God (en dat zijn overigens verschillende dingen). Oftewel wanneer wij spreken over blind geloof: alsof wij ergens in moeten geloven wanneer wij geen kennis bezitten, en wanneer wij kennis verwerven, wij het geloof niet langer nodig hebben. Nee, wij spreken over het Geloof als zodanig, over overtuigingen, onderbewuste standvastige aannames die voorafgaan aan iedere kennis. Over het Geloof dat de basiswetten van onze werkelijkheid bepaalt. En hier is het belangrijk te beseffen dat wij allen, wellicht zonder het zelf te beseffen, ergens in geloven.

De een gelooft in de wetenschap, in het feit dat de mens een geëvolueerd dier is, de ander gelooft in religieuze dogma’s, in «een grootvader op een wolk die alles bestuurt», weer een ander gelooft in de kracht van magische beïnvloeding… Maar de meeste mensen geloven, zonder zich daar rekenschap van te geven, simpelweg dat de wereld is zoals zij is, zoals wij haar zien, voelen, meten, en dat zij onafhankelijk van ons bestaat, van wat wij over haar denken, wat wij over haar weten – zij is er gewoon. En wanneer wij er niet meer zijn, zal zij nog altijd hetzelfde zijn, alleen zullen wij er niet meer in zijn. Dit wordt «objectieve werkelijkheid» genoemd. Maar dit is niet hoe het werkelijk is, dit is slechts zo'n overtuiging, een diepe, in de kindertijd onbewust aangenomen en door gewoonte ingesleten overtuiging; de meeste mensen geloven simpelweg in deze «objectieve werkelijkheid», net zoals iemand gelooft in «de grootvader op een wolk». Maar het punt is,

dat de formule «eenieder geschiede naar zijn geloof» in elk geval werkt: waarin Jij gelooft, dat ontvang je. Elk Geloof, zoals elke waarheid, bevestigt zichzelf door de feiten van de uiterlijke werkelijkheid. Elk geloof.

Op een fundamenteel niveau is onze werkelijkheid, zoals fysici zeggen, een kwantumsoep, oftewel een «mengelmoes» van alle mogelijke varianten van de werkelijkheid, en enkel het patroon van onze waarneming, de manier waarop wij naar onze wereld kijken, door welk prisma (van geloofsovertuigingen en aannames) wij haar waarnemen, bepaalt die specifieke variant van de werkelijkheid die wij ervaren. Ja, deze varianten hebben verschillende waarschijnlijkheden van verwezenlijking. Maar zoals het kwantumconcept QBism (QBisme) ons vertelt: «in jouw werkelijkheid gebeurt met de grootste waarschijnlijkheid datgene waarin Jij zodanig gelooft (zeker van bent), dat je bereid bent er geld op in te zetten». In jouw werkelijkheid gebeurt datgene waarin Jij gelooft, «eenieder geschiede naar zijn geloof», en de feiten en de ordenende kennis daarvan zijn slechts gevolgen die uit de kwantumsoep van de materiële werkelijkheid «opduiken» volgens het patroon van ons Geloof.

Met andere woorden, Jij zult voortdurend onbewust bevestigingen zoeken en vinden voor precies datgene waarin Jij gelooft. De vraag is wederom enkel of jouw Geloof, jouw overtuigingen, Jou gelukkig maken? Wellicht heb Jij je overtuigingen oorspronkelijk onbewust overgenomen – van vader en moeder, van opvoeders en leraren, van je hele omgeving, maar nu kun Jij een bewuste keuze maken. Kritisch stilstaan bij de vruchten die

Jij ontvangt van jouw huidige overtuigingen en aannames en – nu bewust – kiezen waarin Jij daadwerkelijk wilt geloven. De keuze van Geloof betekent de keuze van een werkelijkheid en van de wetten volgens welke zij functioneert.

Wie ervoor kiest te geloven in de «objectieve werkelijkheid», valt automatisch onder de werking van de wetten van deze werkelijkheid: schaarste van hulpbronnen, de noodzaak om ervoor te vechten, de wetten van concurrentie, waarin overleven altijd boven moraal, ethiek, Liefde en rechtvaardigheid zal staan. De sterkste overleeft. Maar er zal altijd iemand zijn die nóg sterker is, en die minder moreel-ethische beperkingen kent. Maar ook hij zal uiteindelijk verliezen – van de sterkste tegenstander – de onvermijdelijke dood. In deze werkelijkheid is er slechts één garantie – de garantie van verlies, de garantie van de dood als een natuurlijk einde. En terwijl Jij gestaag afstevent op deze vooraf voorgeschreven ontknoping, ben Jij gedoemd te lijden, bang te zijn en niet lief te hebben. Of te leven op «pijnstillers», in een poging Jezelf op enigerlei wijze af te leiden van de pijn van angsten en teleurstellingen – met voedsel, seks, vermaak, sport, kunstmatige spellen, allerlei cursussen, trainingen, drugs, alcohol…

En dit is «objectief». Want in de «objectieve werkelijkheid» zijn er zoveel externe, van Jou onafhankelijke factoren, dat een verstandig mens, indien hij gelooft in de «objectieve, onafhankelijk van hem bestaande materiële werkelijkheid», eenvoudigweg angst en constante bezorgdheid móét ervaren door het onvermogen om ze allemaal te beheersen. In zo'n werkelijkheid heerst per definitie angst. Maar

de mens kan niet in eeuwige angst leven, dit is in strijd met zijn ware natuur. En zo moet men zichzelf wel ergens mee afleiden…

En velen vluchten voor deze angst en dit lijden «naar God», naar een god die net zoals de «objectieve werkelijkheid» los van Jou bestaat – zo'n «grootvader op een wolk die alles bestiert». Maar dat is als «bad cop» en «good cop». «Lood om oud ijzer». Nu zul Jij hem moeten vrezen. En voortdurend moeten uitzoeken wat hij van Jou verlangt. En hier verschijnt een veelheid aan religieuze egregors, entiteiten die zich willen voeden met de energie van het geloof van mensen. Want Geloof is de bron van leven, Geloof is het kanaal waarlangs energie wordt overgedragen aan datgene waarin Jij gelooft. En of Jij nu gelooft in god, in wetenschap, of in een derde wereldoorlog, of in een president die iedereen zal redden, maakt in wezen niets uit. Jij draagt vrijwillig jouw levensenergie over aan iets van buitenaf.

Dit betekent niet dat God niet bestaat. God bestaat. God bestaat als het Hoogste Potentieel van alles, van al het zijnde, van alles wat ooit was, is en zal zijn, en tegelijkertijd als de Bron ervan. En in alle tijden waren er mensen die zich wijdden aan het dienen van dit Hoogste Potentieel van de mensheid en van het Leven in zijn geheel, waarbij zij dit Hoogste Potentieel definieerden als Onvoorwaardelijke Liefde, Eeuwig Leven dat triomfeerde over de dood, het Allerhoogste Verstand, de Allerhoogste Wijsheid, de Allerhoogste Kracht en de Allerhoogste Wil, de Allerhoogste Oorzaak en de Bron van alles, en ten slotte, de Allerhoogste

Aantrekkingskracht in de meest algemene zin. Zulk soort mensen, die zich wijdden aan het dienen van dit Hoogste Potentieel, werden heiligen genoemd. En deze mensen brachten hun eigen tijdloze en buiten-religieuze contact tot stand met dit Hoogste Potentieel, en verrijkten door hun toewijding en Geloof alle of een specifieke van Zijn hoedanigheden: de een cultiveerde de Wil (door 40 jaar lang in gebed op een pilaar of een rots te staan), de ander – de Kracht van meesterschap over de materie door middel van geloof («En indien uw geloof als een mosterdzaadje is, zult gij tot deze berg zeggen: Ga vandaar naar ginds, en hij zal gaan op uw woord»), weer een ander verwierf Wijsheid door het Verstand te versterken en te verheffen in de Geest, in de Geest als de Hoogste vorm van bewustzijn. De een disciplineerde het denken. De ander koesterde de Vrijheid van angsten en lichamelijke beperkingen, van lichamelijke verslavingen. De een vervolmaakte het Lichaam. De ander verruimde het spectrum van de Ziel. De een versterkte de Energie. De ander verwierf Liefde.

Ja, ook dit is Geloof. Maar dit Geloof, gewijd aan het Geheel, het Ene en ondeelbare Zijnde, dat in alle tijden zijn eigen Levende Contact tot stand bracht met de Levende Tijdloze God, door zijn verworvenheden in te leggen in de Ene Schatkamer van de Geest, dit Geloof, het Levende Geloof, schiep ons aller Hoogste Potentieel, waartoe op een dag ieder die dat wenst toegang zal verkrijgen – en niet langer op grond van eigen verdiensten, maar door de Allerhoogste Genade, geweven uit de zelfopofferende Gezamenlijke Heldentocht van deze heilige mensen, die zich door de gehele geschiedenis van de mensheid heeft gevormd tot het Beeld van de Ene God en Zijn Liefde voor ons, Zijn Genade als Onze Ene Vader-Moeder voor Zijn kinderen.

En dit Geloof creëert, krachtens haar alomvattendheid, de collectieve werkelijkheid van het Hoogste Potentieel, de collectieve werkelijkheid van het Paradijs.

Ieder van deze mensen gebruikte zijn zwakheden, zijn beperktheid als startpunt en bouwde de kracht van Geloof en de kracht van verlangen op (en verlangens zijn heel belangrijk, zoals we in het volgende hoofdstuk zullen zien), zonder zich af te keren van de eigen zwakte en angsten en zonder te pogen zichzelf te verdoven met «pijnstillers», zoals andere mensen, maar door ze recht in de ogen te kijken en dagelijks de heldendaad te verrichten van het overstijgen van deze grenzen, waarbij zij de vruchten van deze daad niet aan zichzelf wijdden, maar aan de gehele Mensheid, aan Haar Hoogste Potentieel, aan Dat wat wij de Ene God noemen, de Ene Vader-Moeder, de Ene Geest, beseffend dat al deze hoogste kwaliteiten hun kritieke massa niet nu, niet op dít moment zullen bereiken, maar in de toekomst («de toekomende eeuw»), in een kwalitatief Nieuw Bewustzijn, Dat Zichzelf op een dag zal beseffen als de Oorzaak van alles. In het Bewustzijn van de Schepper.

En zie, deze toekomst is aangebroken. Op een dag – dat is Nu.

Jij zult vragen: waarom mag men niet gewoon in zichzelf geloven? Dat mag. Maar vergelijk: het geloof in jezelf als een afzonderlijk wezen en het Geloof in Jezelf als een unieke manifestatie van de Ene God, van het Ene Leven, Dat Zijn Hoogste Potentieel heeft belichaamd en voortgaat Dit op elk ogenblik te verruimen door al Zijn unieke

manifestaties, waarin ieder kind van God, iedere schepper van zijn werkelijkheid, elk ogenblik doorgaat met het ontwikkelen van talenten en gaven die ontvangen zijn van de Ene Geest-Vader-Moeder, en zijn dagelijkse bijdrage levert aan de vergroting van dit Hoogste Potentieel, om in ruil daarvoor de Vernieuwde Versie van het Ene Hoogste Potentieel te ontvangen, gedragen door alle kinderen en deeltjes van het Ene Lichaam op elk moment van het Ene Nu.

Geef toe, het geloof in jezelf als een afzonderlijke drager van bewustzijn, beperkt door de eigen ervaring, en het Geloof in Jezelf als een unieke manifestatie van de Ene God, Die het Ene Hoogste Potentieel van het Ene Tijdloze Bewustzijn, gedragen door de gehele Mensheid, in Zich opneemt – dat zijn verschillende dingen.

Hoe geloof je dan in Jezelf, in Jezelf als de schepper van jouw werkelijkheid, jezelf niet afgescheiden van het Geheel, maar als een god en geliefd kind, een unieke manifestatie van de Ene God in jouw unieke menselijke vorm?

Geloof is immers zeer nauw verbonden met verlangens. Wij geloven in datgene waarin wij willen geloven. En omgekeerd: onze verlangens worden bepaald door onze overtuigingen. Laten we de levengevende kracht van jouw verlangens eens ontrafelen.