5. Glawen

Am Fundament vun Däim Bewosstsinn läit de Glawen. Et ass gesot ginn: «Jiddwerengem no sengem Glawen». Awer dat ass net dee Glawen, iwwer dee mir schwätzen, wa mir u Relioun oder u Gott denken (an dat sinn iwwregens verschidde Saachen). Dat heescht, wa mir iwwer blanne Glawen schwätzen: wéi wann mir un eppes misste gleewen, wa mir kee Wëssen hunn, an wa mir Wëssen kréien, brauche mir de Glawen net méi. Nee, mir schwätzen iwwer de Glawen als solchen, iwwer Iwwerzeegungen, ënnerbewosst stabil Usiichten, déi all Wëssen virausginn. Iwwer de Glawen, deen déi grondleeënd Gesetzer vun eiser Realitéit bestëmmt. An hei ass et wichteg ze verstoen, datt mir all, ouni et vläicht selwer ze realiséieren, un eppes gleewen.

Eenheet gleeft un d'Wëssenschaft, dorun, datt de Mënsch en entwéckelt Déier ass, eenheet gleeft u reliéis Dogmen, un de «Grousspapp op der Wollek, deen alles leet», eenheet gleeft un d'Kraaft vu magescher Wierkung… Awer déi meescht Leit, ouni sech deem bewosst ze sinn, gleewen einfach dorun, datt d'Welt esou ass, wéi se ass, wéi mir se gesinn, fillen, moossen, an datt se onofhängeg vun eis existéiert, vun deem, wat mir iwwer se denken, wat mir iwwer se wëssen – se ass einfach do. A wa mir net méi do sinn, wäert se nach ëmmer déiselwecht sinn, mir wäerten einfach net méi an hir sinn. Dat nennt een «objektiv Realitéit». Awer dat ass net dat, wéi et a Wierklechkeet ass, et ass einfach sou en Iwwerzeegungsmuster, eng déif, onbewosst an der Kandheet opgehollen an duerch Gewunnecht verwuerzelt Iwwerzeegung; déi meescht Leit gleewen einfach un dës «objektiv Realitéit», geneesou wéi eenheet un de «Grousspapp op der Wollek» gleeft. Awer d'Saach ass déi,

datt d'Formel «jiddwerengem – no sengem Glawen» op alle Fall funktionéiert: un dat, wat Du gleeft, dat kriss Du och. All Glawen, wéi all Wourecht, bestätegt sech selwer duerch d'Fakten vun der baussenzeger Realitéit. All eenzelen.

Op engem Basisniveau stellt eis Realitéit, wéi d'Physiker soen, eng Quantesopp duer, dat heescht e «Mëschmasch» aus allen méigleche Variante vun der Realitéit, an nëmmen d'Muster vun eiser Perzeptioun, d'Aart a Weis, wéi mir op eis Welt kucken, duerch wat fir e Prisma (vu Glawen an Iwwerzeegungen) mir se wouerhuelen, bestëmmt déi konkret Variant vun der Realitéit, déi mir erliewen. Jo, dës Varianten hunn ënnerschiddlech Warscheinlechkeete vun der Verwierklechung. Awer wéi d'Quantekonzept QBism (QBismus) eis seet: «A Denger Realitéit geschitt mat der gréisster Warscheinlechkeet dat, un dat Du esou fest gleeft (sécher bass), datt Du bereet bass, Suen drop ze setzen». A Denger Realitéit geschitt dat, un dat Du gleeft, «jiddwerengem – no sengem Glawen», an d'Fakten an d'Wëssen, déi se uerdnen, sinn nëmmen d'Konsequenzen, déi aus der Quantesopp vun der materieller Wierklechkeet nom Muster vun eisem Glawen «opdauchen».

Mat anere Wierder, Du wäerts déi ganz Zäit onbewosst Bestätegunge fir genee dat sichen a fannen, un dat Du gleeft. D'Fro ass, nach eng Kéier, nëmmen, ob Däi Glawen, Deng Iwwerzeegungen, Dech glécklech maachen? Vläicht hues Du Deng Iwwerzeegungen ufanks onbewosst opgeholl – vu Mamm a Papp, vun Erzéier a Léierpersonal, vun Dengem ganzen Ëmfeld, awer elo kanns Du eng bewosst Wiel treffen. Kritesch d'Friichten iwwerdenken, déi

Du vun Dengen aktuellen Iwwerzeegungen a Glawenssätz kriss, an – elo schonn bewosst – dat wielen, un dat Du, a Wierklechkeet, gleewe wëlls. D'Wiel vum Glawen bedeit d'Wiel vun der Realitéit an de Gesetzer, no deenen se funktionéiert.

Dee, dee wielt, un déi «objektiv Realitéit» ze gleewen, fält automatesch ënner d'Wierkung vun de Gesetzer vun dëser Realitéit: Begrenztheet vu Ressourcen, d'Noutwendegkeet vum Kampf ëm si, d'Gesetzer vun der Konkurrenz, an deenen d'Iwwerliewen ëmmer iwwer Moral, Eethik, Léift a Gerechtegkeet steet. De Stäerksten iwwerlieft. Awer et fënnt sech ëmmer een nach méi Stäerken, an een, dee manner moralesch-eethech Aschränkungen huet. Awer och hie verléiert schlussendlech – géint de stäerkste Géigner – den onvermeidlechen Doud. An dëser Realitéit gëtt et nëmmen eng Garantie – d'Garantie vum Verloscht, d'Garantie vum Doud als natierlecht Resultat. A wärend Du onweigerlech op dëst virbestëmmt Enn zougees, bass Du verurteelt ze leiden, Angscht ze hunn an net ze léiwen. Oder op «Schmäerzstëller» ze liewen, andeems Du versichs, Dech mat iergendeppes vum Schmerz vun Ängschten an Enttäuschungen ofzelenken – mat Iessen, Sex, Ënnerhalung, Sport, kënschtleche Spiller, verschiddenen Aarte vu Coursen, Formatiounen, Drogen, Alkohol…

An dat ass «objektiv». Well an der «objektiver Realitéit» gëtt et sou vill baussenzeg, vun Dir onofhängeg Facteuren, datt e verstännege Mënsch, wann hien un déi «objektiv, onofhängeg vun him existéierend materiell Wierklechkeet» gleeft, einfach verflicht ass, Angscht a stänneg Onrou wéinst der Onméiglechkeet ze spieren, se all ze kontrolléieren. An enger sou enger Realitéit herrscht per Definitioun d'Angscht. Awer

de Mënsch kann net an éiweger Angscht liewen, dat widdersprécht senger wouer Natur. Dofir muss een sech mat eppes oflenken…

A vill Leit lafe virun dëser Angscht a Leed «bei Gott», bei e Gott, dee geneesou wéi déi «objektiv Realitéit» getrennt vun Dir existéiert – sou eng Zort «Grousspapp op der Wollek, deen d'Soen huet». Awer dat ass wéi de «böse Polizist» an de «gudde Polizist». «Déiselwecht Saach, just anescht verpaakt». Elo muss Du Angscht virun Ihm hunn. A stänneg erausfannen, wat Hie vun Dir wëllt. An hei entstinn vill reliéis Egregoren, Wesen, déi sech un der Energie vum Glawen vun de Mënsche nieren wëllen. Well de Glawen – dat ass d'Quell vum Liewen, de Glawen – dat ass e Kanal, iwwer deen d'Energie un dat weidergi gëtt, un dat Du gleeft. An ob Du un e Gott gleeft, un d'Wëssenschaft, oder un den Drëtte Weltkrich, oder un de President, deen all rett, huet am Fong keng Bedeitung. Du iwwergëss Deng Liewensenergie fräiwëlleg un eppes Baussenzeges.

Dat heescht net, datt Gott net existéiert. Gott existéiert. Gott existéiert als Héchst Potenzial vun allem, vun allem wat ass, vun allem wat jeemools war, ass a wäert sinn, a gläichzäiteg als Seng Quell. An zu allen Zäiten gouf et Leit, déi sech dem Déngscht un dësem Héchste Potenzial vun der Mënschheet an dem Liewen am Allgemenge gewidmet hunn, andeems se dëst Héchst Potenzial als Bedéngungslos Léift, Éiwegt Liewen, dat iwwer den Doud triumphéiert huet, Héchste Verstand, Héchst Wäisheet, Héchst Kraaft an Héchste Wëllen, Héchst Ursaach a Quell vun allem, a schliisslech, Héchst

Unhéikraaft am allerallgemengste Sënn definéiert hunn. Sou Leit, déi sech dem Déngscht un dësem Héchste Potenzial higinn hunn, goufen Helleg genannt. An dës Leit hunn hiren eegenen zäitlousen an ausserreliéise Kontakt mat dësem Héchste Potenzial hiergestallt, an duerch hiren Déngscht an hire Glawen all oder eng spezifesch vu Sengen Eegeschafte beräichert: déi eng hunn de Wëllen entwéckelt (andeems se 40 Joer laang am Gebiet op enger Sail oder op engem Steen stoungen), déi aner – d'Kraaft vun der Beherrschung iwwer d'Matière duerch de Glawen («A wann Äre Glawen esou grouss ass wéi e Moschterkär, da sot zu dësem Bierg: réck vun hei dohin, an hie réckt»), anerer hunn d'Wäisheet erlaangt, andeems se de Verstand gestäerkt an an de Geescht erhuewen hunn, an de Geescht als héchste Form vu Bewosstsinn. Déi eng hunn de Verstand disziplinéiert. Déi aner hunn d'Fräiheet vun den Ängschten an Aschränkunge vum Kierper, vu kierperlechen Ofhängegkeeten erwuess. Déi eng hunn de Kierper perfektionéiert. Déi aner hunn de Spektrum vun der Séil erweidert. Déi eng hunn d'Energie verstäerkt. Déi aner hunn d'Léift erlaangt.

Jo, dat ass och Glawen. Awer dëse Glawen, dee dem Ganzen, dem Eenen an ondeelbare Wiesen gewidmet ass, deen zu allen Zäiten säin eegene Liewege Kontakt mam Liewegen Zäitlose Gott hiergestallt huet, andeems hie seng Erreechnisser an d'Eent Schatzkammer vum Geescht abruecht huet, dëse Glawen, de Liewege Glawen, huet eist Héchst Potenzial geschaf, op dat enges Daags jiddereen deen et wëllt Zougang kritt – an net méi duerch eegen Verdéngschter, mee duerch Héchst Gnod, gewieft aus der selbstloser Gesamter Tat vun dësen hellege Leit, déi sech duerch déi ganz Geschicht vun der Mënschheet zum Bild vum Eene Gott a Senger Léift zu eis geformt huet, Senger Gnod als Eise Vereente Papp-Mutter fir Seng Kanner.

An dëse Glawen, duerch seng Universalitéit, schaaft déi kollektiv Realitéit vum Héchste Potenzial, déi kollektiv Realitéit vum Paradäis.

Jidderee vun dëse Leit huet seng Schwächten, seng Begrenztheet als Startplattform benotzt an huet d'Kraaft vum Glawen an d'Kraaft vum Wonsch vergréissert (a Wënsch si ganz wichteg, wéi mir am nächste Kapitel gesinn), ouni sech vu senger eegener Schwäch an Ängschten ofzewenden an ouni ze versichen, sech a «Schmäerzstëller» ze vergiessen wéi aner Leit, mee andeems se hinnen oppen an d'Aen gekuckt hunn an all Dag d'Helldot vollbruecht hunn, iwwer dës Grenzen erauszegoen, andeems se d'Resultater vun dëser Helldot net sech perséinlech gewidmet hunn, mee der ganzer Mënschheet, Hiem Héchste Potenzial, Deem, wat mir deen Eene Gott, den Eene Papp-Mutter, deen Eene Geescht nennen, am Bewosstsinn, datt all dës héchst Qualitéiten hir kritesch Mass net elo erreechen, net an dëser Sekonn, mee an der Zukunft («am zukünftegen Zäitalter»), an engem qualitativ Neie Bewosstsinn, Dat sech enges Daags als Ursaach vun allem erëmmkennt. Am Bewosstsinn vum Schëpfer.

An elo ass dës Zukunft do. Enges Daags – dat ass Elo.

Du frosch vläicht, firwat kann een net einfach un sech selwer gleewen? Et kann een. Awer vergläich emol: de Glawen un sech selwer als e getrennt Wiesen an de Glawen u Dech Selwer als eng eenzegaarteg Manifestatioun vum Eene Gott, vum Eene Liewen, Dat Säin Héchst Potenzial verkierpert huet an et weiderhin an all Moment duerch all Seng eenzegaarteg

Manifestatiounen erweidert, aus deenen all Kand vu Gott, all Schëpfer vu senger Realitéit, an all Ablack weiderhin d'Talenter an d'Gowe weiderentwéckelt, déi et vum Eene Geescht-Papp-Mutter kritt huet, an hiren deegleche Bäitrag zur Vergréisserung vun dësem Héchste Potenzial leet, an als Äntwert eng Erneiert Versioun vum Eenen Héchste Potenzial fir sech kritt, dat vun alle Kanner an Deelercher vum Eene Kierper an all Moment vum Eenen Elo gedroe gouf.

Gëff zou, de Glawen un sech als e getrennten Dréier vum Bewosstsinn, dee vu senger Erfarung begrenzt ass, an de Glawen u Dech Selwer als eng eenzegaarteg Manifestatioun vum Eene Gott, Dee dat Eent Héchst Potenzial vum Eenen Zäitlose Bewosstsinn, dat vun der ganzer Mënschheet gedroe gouf, an Sech ophëlt, – dat si verschidde Saachen.

Wéi kann een also u Dech Selwer gleewen, u Dech Selwer als de Schëpfer vun Denger Realitéit, Dech net getrennt vum Ganzen, mee als Gott an e beléift Kand, eng eenzegaarteg Manifestatioun vum Eene Gott an Denger eenzegaarteger mënschlecher Form?

De Glawen ass nämlech ganz enk mat de Wënsch verbonnen. Mir gleewen un dat, un wat mir gleewe wëllen. An ëmgedréit: eis Wënsch gi vun eise Glawenssätz bestëmmt. Looss eis d'liewensspendend Kraaft vun Denge Wënsch ergrënnen.