5. ನಂಬಿಕೆ

ನಿನ್ನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಅಡಿಪಾಯದಲ್ಲಿರುವುದು ನಂಬಿಕೆ. “ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಅವನವನ ನಂಬಿಕೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ” ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇದು ನಾವು ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವಾಗ ಮಾತನಾಡುವ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲ (ಮತ್ತು ಇವೆರಡೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳು). ಅಂದರೆ ಅಂಧ ನಂಬಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಮಾತನಾಡುವಾಗ: ನಮಗೆ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಯಾವುದನ್ನೋ ನಂಬಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಮಗೆ ಜ್ಞಾನ ದೊರೆತಾಗ ನಂಬಿಕೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತಹುದಲ್ಲ. ಇಲ್ಲ, ನಾವು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದು ನಂಬಿಕೆಯ ಮೂಲರೂಪದ ಬಗ್ಗೆ, ಯಾವುದೇ ಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಇರುವ ಸುಪ್ತಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಅಚಲ ದೃಢವಿಶ್ವಾಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ. ನಮ್ಮ ವಾಸ್ತವದ ಮೂಲ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ನಂಬಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ. ಮತ್ತು ನಾವೆಲ್ಲರೂ, ನಮಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ, ಯಾವುದೋ ಒಂದನ್ನು ನಂಬುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಯಾರೋ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಮನುಷ್ಯನು ವಿಕಸಿತ ಪ್ರಾಣಿ ಎಂಬುದನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾರೆ; ಯಾರೋ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು, “ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಮೋಡಗಳ ಮೇಲಿನ ಅಜ್ಜನನ್ನು” ನಂಬುತ್ತಾರೆ; ಯಾರೋ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಪ್ರಭಾವದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾರೆ... ಆದರೆ ಬಹುತೇಕ ಜನರು, ತಮ್ಮ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ, ಜಗತ್ತು ಹೇಗಿದೆಯೋ ಹಾಗೇ ಇದೆ, ನಾವು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅಳೆಯುತ್ತೇವೆಯೋ ಹಾಗೇ ಇದೆ ಮತ್ತು ಅದು ನಮ್ಮಿಂದ, ನಾವು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆ, ಏನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದರಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ—ಅದು ಕೇವಲ ಇದೆ ಎಂದು ಸರಳವಾಗಿ ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ನಾವಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗಲೂ ಅದು ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ, ಕೇವಲ ನಾವು ಅದರಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು “ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ವಾಸ್ತವ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಹಾಗಿಲ್ಲ, ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ನಂಬಿಕೆಯಷ್ಟೇ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಬೇರೂರಿದ ದೃಢವಿಶ್ವಾಸ; ಬಹುತೇಕ ಜನರು “ಮೋಡಗಳ ಮೇಲಿನ ಅಜ್ಜ”ನನ್ನು ನಂಬುವಂತೆಯೇ ಈ “ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ವಾಸ್ತವ”ವನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ,

“ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಅವನ ನಂಬಿಕೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ” ಎಂಬ ಸೂತ್ರವು ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ: ನೀನು ಏನನ್ನು ನಂಬುತ್ತೀಯೋ, ಅದನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತೀಯ. ಯಾವುದೇ ನಂಬಿಕೆಯು, ಯಾವುದೇ ಸತ್ಯದಂತೆ, ಬಾಹ್ಯ ವಾಸ್ತವದ ಸಂಗತಿಗಳಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ದೃಢೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ.

ಮೂಲಭೂತ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ವಾಸ್ತವವು, ಭೌತವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ, ಕ್ವಾಂಟಮ್ ಸೂಪ್ ಆಗಿದೆ, ಅಂದರೆ ವಾಸ್ತವದ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಭಾವ್ಯ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಒಂದು “ಮಿಶ್ರಣ”, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಕೆಯ ಮಾದರಿ, ಅಂದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಜಗತ್ತನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತೇವೆ, ಯಾವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ (ನಂಬಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನೆಗಳ) ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದು ಮಾತ್ರ ನಾವು ಬದುಕುವ ವಾಸ್ತವದ ಆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೂಪವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದು, ಈ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಸಾಕಾರಗೊಳ್ಳಲು ವಿಭಿನ್ನ ಸಂಭವನೀಯತೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಆದರೆ QBism (ಕ್ಯೂಬಿಸಂ) ಎಂಬ ಕ್ವಾಂಟಮ್ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ನಮಗೆ ಹೇಳುವಂತೆ, “ನಿನ್ನ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಭವನೀಯವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುವುದು ಏನೆಂದರೆ, ನೀನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಹಣವನ್ನು ಪಣವಾಗಿಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಗುವಷ್ಟು ನಂಬುವ (ಖಚಿತವಾಗಿರುವ) ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ”. ನಿನ್ನ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ನೀನು ನಂಬುವುದೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ, “ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಅವನ ನಂಬಿಕೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ”, ಮತ್ತು ಸಂಗತಿಗಳು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಜ್ಞಾನವು ಕೇವಲ ಪರಿಣಾಮಗಳಷ್ಟೇ, ಅವು ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯ ಮಾದರಿಯಂತೆ ಭೌತಿಕ ವಾಸ್ತವದ ಕ್ವಾಂಟಮ್ ಸೂಪ್‌ನಿಂದ “ಮೇಲೇಳುತ್ತವೆ”.

ಬೇರೆ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನೀನು ಯಾವುದನ್ನು ನಂಬುತ್ತೀಯೋ ಅದಕ್ಕೆ ನಿಖರವಾದ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ಸದಾ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಹುಡುಕುತ್ತಿರುತ್ತೀಯ ಮತ್ತು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತೀಯ. ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನೆಂದರೆ, ನಿನ್ನ ನಂಬಿಕೆ, ನಿನ್ನ ದೃಢವಿಶ್ವಾಸಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷವಾಗಿಡುತ್ತಿವೆಯೇ? ಬಹುಶಃ, ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನೀನು ನಿನ್ನ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಬಹುದು—ತಾಯಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಯಿಂದ, ಪಾಲಕರು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರಿಂದ, ನಿನ್ನ ಇಡೀ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರದಿಂದ, ಆದರೆ ಈಗ ನೀನು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು. ನೀನು ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಫಲಗಳನ್ನು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಿ,

ನಿನ್ನ ಪ್ರಸ್ತುತ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ದೃಢವಿಶ್ವಾಸಗಳಿಂದ ನೀನು ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಫಲಗಳನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸಿ, ಈಗ ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ—ನೀನು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಏನನ್ನು ನಂಬಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಅದನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ನಂಬಿಕೆಯ ಆಯ್ಕೆ ಎಂದರೆ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರ್ಥ.

“ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ವಾಸ್ತವ”ವನ್ನು ನಂಬಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವವನು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಆ ವಾಸ್ತವದ ನಿಯಮಗಳ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ: ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮಿತಿ, ಅವುಗಳಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಟದ ಅಗತ್ಯ, ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ನಿಯಮಗಳು, ಇದರಲ್ಲಿ ನೈತಿಕತೆ, ನೀತಿ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಉಳಿವಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಬಲಿಷ್ಠನಾದವನು ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲಿಷ್ಠನಾದ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ನೈತಿಕ-ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಸಿಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವನೂ ಸೋಲುತ್ತಾನೆ—ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ಶತ್ರುವಾದ—ಅನಿವಾರ್ಯ ಸಾವಿಗೆ. ಈ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಇದೆ—ಸೋಲಿನ ಗ್ಯಾರಂಟಿ, ನೈಸರ್ಗಿಕ ಅಂತ್ಯವಾಗಿ ಸಾವಿನ ಗ್ಯಾರಂಟಿ. ಮತ್ತು ನೀನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾದ ಈ ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯತ್ತ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ನೀನು ದುಃಖಿಸಲು, ಭಯಪಡಲು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಸದಿರಲು ಶಾಪಗ್ರಸ್ತನಾಗುತ್ತೀಯ. ಅಥವಾ “ನೋವು ನಿವಾರಕ”ಗಳ ಮೇಲೆ ಬದುಕುತ್ತಾ, ಭಯಗಳು ಮತ್ತು ನಿರಾಶೆಗಳ ನೋವಿನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ಹೇಗಾದರೂ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೀಯ—ಆಹಾರ, ಲೈಂಗಿಕತೆ, ಮನರಂಜನೆ, ಕ್ರೀಡೆ, ಕೃತಕ ಆಟಗಳು, ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಕೋರ್ಸ್‌ಗಳು, ತರಬೇತಿಗಳು, ಮಾದಕವಸ್ತುಗಳು, ಮದ್ಯಪಾನಗಳ ಮೂಲಕ...

ಮತ್ತು ಇದು “ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ”. ಏಕೆಂದರೆ “ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ವಾಸ್ತವ”ದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರವಾದ ಬಾಹ್ಯ ಅಂಶಗಳು ಎಷ್ಟೊಂದು ಇವೆಯೆಂದರೆ, ಒಬ್ಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯು “ತನ್ನಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಭೌತಿಕ ವಾಸ್ತವ”ವನ್ನು ನಂಬಿದರೆ, ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಕಾರಣ ಭಯ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಆತಂಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ, ಸಹಜವಾಗಿಯೇ, ಭಯವು ಆಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ

ಮನುಷ್ಯನು ಶಾಶ್ವತ ಭಯದಲ್ಲಿ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಇದು ಅವನ ನೈಜ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವನು ಯಾವುದೋ ಒಂದರ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ...

ಮತ್ತು ಅನೇಕರು ಈ ಭಯ ಮತ್ತು ಸಂಕಟಗಳಿಂದ “ದೇವರ ಕಡೆಗೆ” ಓಡುತ್ತಾರೆ, “ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ವಾಸ್ತವ”ದಂತೆಯೇ ನಿನ್ನಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ದೇವರೆಡೆಗೆ—“ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಮೋಡಗಳ ಮೇಲಿನ ಅಜ್ಜ”ನಂತಹ ದೇವರೆಡೆಗೆ. ಆದರೆ ಇದು “ಕೆಟ್ಟ ಪೋಲಿಸ್” ಮತ್ತು “ಒಳ್ಳೆಯ ಪೋಲಿಸ್” ನಂತೆ. “ರೂಪ ಬೇರೆಯಾದರೂ ವಿಷಯ ಒಂದೇ”. ಈಗ ನೀನು ಅವನಿಗೆ ಭಯಪಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಅವನು ನಿನ್ನಿಂದ ಏನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಜನರ ನಂಬಿಕೆಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವ ಅನೇಕ ಧಾರ್ಮಿಕ ಎಗ್ರೆಗೋರ್‌ಗಳು, ಶಕ್ತಿಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಂಬಿಕೆಯು ಜೀವದ ಸೆಲೆ, ನಂಬಿಕೆಯು ನೀನು ನಂಬುವ ಸಂಗತಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸುವ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ನೀನು ದೇವರನ್ನು ನಂಬುತ್ತೀಯೋ, ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಂಬುತ್ತೀಯೋ, ಮೂರನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧವನ್ನು ನಂಬುತ್ತೀಯೋ, ಅಥವಾ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸುವ ಅಧ್ಯಕ್ಷನನ್ನು ನಂಬುತ್ತೀಯೋ, ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ. ನೀನು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ನಿನ್ನ ಜೀವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಾಹ್ಯವಾದ ಯಾವುದೋ ಒಂದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ.

ಇದರರ್ಥ ದೇವರು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ. ದೇವರು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ದೇವರು ಎಲ್ಲದರ, ಸಮಸ್ತ ಅಸ್ತಿತ್ವದ, ಎಂದಾದರೂ ಇದ್ದ, ಇರುವ ಮತ್ತು ಇರಲಿರುವ ಎಲ್ಲದರ ಪರಮೋಚ್ಚ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದರ ಮೂಲವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಮಾನವಕುಲದ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಾರೆ ಜೀವದ ಈ ಪರಮೋಚ್ಚ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಸೇವೆಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಜನರಿದ್ದರು; ಅವರು ಈ ಪರಮೋಚ್ಚ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಷರತ್ತಿಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿ, ಸಾವಿನ ಮೇಲೆ ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸಿದ ಶಾಶ್ವತ ಜೀವ, ಪರಮ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ, ಪರಮ ಜ್ಞಾನ, ಪರಮ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪರಮ ಇಚ್ಛೆ, ಪರಮ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲದರ ಮೂಲ, ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪರಮ

ಆಕರ್ಷಣೆ ಎಂದು ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಾಲವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದರು. ಈ ಪರಮೋಚ್ಚ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಸೇವೆಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಅಂತಹ ಜನರನ್ನು ಸಂತರು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಮತ್ತು ಈ ಜನರು ಈ ಪರಮೋಚ್ಚ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಕಾಲಾತೀತ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಾತೀತ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸೇವೆ ಹಾಗೂ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಆತನ ಎಲ್ಲಾ ಅಥವಾ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಗುಣಗಳನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿದರು: ಕೆಲವರು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಂಡರು (ಕಂಬದ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ 40 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವ ಮೂಲಕ), ಕೆಲವರು ನಂಬಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಭೌತದ್ರವ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಂಡರು (“ನಿನ್ನ ನಂಬಿಕೆಯು ಸಾಸಿವೆ ಕಾಳಿನಷ್ಟಿದ್ದರೂ, ಆ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಜಾಗ ಬದಲಾಯಿಸಲು ಹೇಳಿದರೆ, ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ ಅದು ಜಾಗ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ”), ಕೆಲವರು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿ ಅದನ್ನು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ, ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಪರಮೋಚ್ಚ ರೂಪವಾದ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಏರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದರು. ಕೆಲವರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧಗೊಳಿಸಿದರು. ಕೆಲವರು ಭಯಗಳು ಮತ್ತು ದೇಹದ ಮಿತಿಗಳಿಂದ, ದೈಹಿಕ ಅವಲಂಬನೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದರು. ಕೆಲವರು ದೇಹವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರು. ಕೆಲವರು ಆತ್ಮದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದರು. ಕೆಲವರು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿದರು. ಕೆಲವರು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದರು.

ಹೌದು, ಇದು ಕೂಡ ನಂಬಿಕೆಯೇ. ಆದರೆ ಸಮಗ್ರವಾದ, ಏಕೈಕ ಮತ್ತು ಅವಿಭಾಜ್ಯವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಈ ನಂಬಿಕೆ, ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಜೀವಂತ ಕಾಲಾತೀತ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಜೀವಂತ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ತನ್ನ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಆತ್ಮದ ಏಕೈಕ ಭಂಡಾರಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಈ ನಂಬಿಕೆ, ಈ ಜೀವಂತ ನಂಬಿಕೆಯು ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಪರಮೋಚ್ಚ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ; ಬಯಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ದಿನ ಇದನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ—ಮತ್ತು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಯೋಗ್ಯತೆಯಿಂದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಮಾನವಕುಲದ ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಈ ಸಂತರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಒಟ್ಟು ಸಾಧನೆಯಿಂದ ನೇಯ್ದ ಪರಮ ಕೃಪೆಯ ಮೂಲಕ, ಇದು ಏಕೈಕ ದೇವರ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಆತನ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಏಕೈಕ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ಆತನ ಕೃಪೆಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ.

ಮತ್ತು ಈ ನಂಬಿಕೆಯು, ತನ್ನ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕತೆಯ ಬಲದಿಂದ, ಪರಮೋಚ್ಚ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಸಾಮೂಹಿಕ ವಾಸ್ತವವನ್ನು, ಸ್ವರ್ಗದ ಸಾಮೂಹಿಕ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ತನ್ನ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು, ತನ್ನ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಕ ನೆಲೆಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯ ಬಲವನ್ನು ಹಾಗೂ ಇಚ್ಛೆಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡನು (ಮತ್ತು ಇಚ್ಛೆಗಳು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ, ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅದನ್ನು ನೋಡಲಿದ್ದೇವೆ), ಇತರ ಜನರಂತೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಮತ್ತು ಭಯಗಳಿಂದ ವಿಮುಖನಾಗದೆ ಹಾಗೂ “ನೋವು ನಿವಾರಕ”ಗಳಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸದೆ, ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡಿ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಈ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ ಸಾಹಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಆ ಸಾಹಸದ ಫಲಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ತನಗಾಗಿ ಅಲ್ಲದೆ ಸಮಸ್ತ ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ, ಅದರ ಪರಮೋಚ್ಚ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ, ನಾವು ಏಕೈಕ ದೇವರು, ಏಕೈಕ ತಂದೆ-ತಾಯಿ, ಏಕೈಕ ಆತ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು; ಈ ಎಲ್ಲಾ ಉನ್ನತ ಗುಣಗಳು ಈಗಲೇ ಅಲ್ಲ, ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲ, ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ (“ಮುಂಬರುವ ಯುಗದಲ್ಲಿ”), ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ದಿನ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವೆಂದು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಗುಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೂತನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡನು. ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ.

ಮತ್ತು ಇಗೋ, ಆ ಭವಿಷ್ಯವು ಬಂದಿದೆ. ಒಂದಾನೊಂದು ದಿನ ಎಂಬುದು ಈಗ.

ನೀನು ಕೇಳಬಹುದು, ಕೇವಲ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ನಂಬಲು ಏಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ? ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಆದರೆ ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡು: ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಜೀವಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ನಂಬುವುದು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪರಮೋಚ್ಚ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಿದ ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಅನನ್ಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಿರುವ ಏಕೈಕ ದೇವರ, ಏಕೈಕ ಜೀವದ ಅನನ್ಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ನಂಬುವುದು—

ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾಗಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಗುವೂ, ತನ್ನ ವಾಸ್ತವದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೂ, ಏಕೈಕ ಆತ್ಮ-ತಂದೆ-ತಾಯಿಯಿಂದ ಪಡೆದ ಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು, ವರಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಈ ಪರಮೋಚ್ಚ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ವೃದ್ಧಿಗೆ ತನ್ನ ದೈನಂದಿನ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಏಕೈಕ ದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಮತ್ತು ಕಣಗಳಿಂದ ಏಕೈಕ ಪ್ರಸ್ತುತ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಏಕೈಕ ಪರಮೋಚ್ಚ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ನವೀಕೃತ ಆವೃತ್ತಿಯನ್ನು ತನಗಾಗಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಒಪ್ಪಿಕೋ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಧಾರಕನಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ನಂಬುವುದು ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ಮಾನವಕುಲದಿಂದ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಏಕೈಕ ಕಾಲಾತೀತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಏಕೈಕ ಪರಮೋಚ್ಚ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಏಕೈಕ ದೇವರ ಅನನ್ಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ನಂಬುವುದು—ಇವೆರಡೂ ವಿಭಿನ್ನ ವಿಷಯಗಳು.

ಹಾಗಾದರೆ, ನಿನ್ನ ಅನನ್ಯ ಮಾನವ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಏಕೈಕ ದೇವರ ಅನನ್ಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ, ಸಮಗ್ರತೆಯಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗದ, ಆದರೆ ದೇವನಾಗಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗುವಾಗಿ, ನಿನ್ನ ವಾಸ್ತವದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನೀನು ನಂಬಿಕೆ ಇಡುವುದು ಹೇಗೆ?

ಏಕೆಂದರೆ ನಂಬಿಕೆಯು ಇಚ್ಛೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ನಿಕಟವಾಗಿ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ನಾವು ಏನನ್ನು ನಂಬಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅದನ್ನೇ ನಂಬುತ್ತೇವೆ. ಮತ್ತು ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ: ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗಳು ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಬಾ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗಳ ಜೀವದಾಯಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳೋಣ.