7. భావాలు

సాధారణ చైతన్య దృక్కోణంలో, మన భావాలు (అనుభూతులు, భావోద్వేగాలు మరియు ఆంతరంగిక అనుభవాలు) బాహ్య పరిస్థితులపై ఆధారపడి ఉన్నాయని మనకు అనిపిస్తుంది: ప్రమాదం నుండి భయం పుడుతుంది, కఠినమైన మాట నుండి నొచ్చుకోవడం, చేసిన తప్పు నుండి అపరాధభావం, ప్రియమైనవారి కలయిక నుండి ప్రేమ, పిల్లల 'చెడు ప్రవర్తన' నుండి చికాకు మొదలైనవి కలుగుతాయి.

కానీ సృష్టికర్త చైతన్య దృక్కోణంలో, అంతా దీనికి విరుద్ధంగా ఉంటుంది – మన చైతన్యంలో కొన్ని భావాలు, భావోద్వేగాలను ప్రేరేపించే ఉపచేతన (అచేతనమైన, స్వయంచాలకంగా సక్రియమయ్యే) ప్రోగ్రామ్‌లు ఇప్పటికే ఉన్నాయి. వాటిని భావనల నమూనాలు అని పిలవవచ్చు. మరియు ఈ భావనల నమూనాలే 'క్వాంటమ్ సూప్' నుండి సంబంధిత పరిస్థితులను సృష్టిస్తాయి (మన వాస్తవికతలోకి ఆకర్షిస్తాయి): భయం ప్రమాదాలను మరియు ముప్పులను సృష్టిస్తుంది, నొచ్చుకోవడం బాధించేవారిని, అపరాధభావం తప్పులను, సిగ్గు నీ అల్పత్వానికి రుజువులను సృష్టిస్తుంది, కోపం ఎవరిపై కోపగించుకోవాలో వారిని కనుగొంటుంది, ద్వేషం తనకు శత్రువును కనుగొంటుంది మొదలైనవి.

భావాలే ప్రాథమికమైనవి, బాహ్య పరిస్థితులు ద్వితీయమైనవి. నీ భావాలను మార్చుకో, అప్పుడు నీవు నీ వాస్తవికతను మార్చుకుంటావు.

ఈ విధానం మన నమ్మకాల సాకార ప్రక్రియతోను మరియు కోరికల భౌతికశాస్త్రంతోను చాలా సన్నిహితంగా ముడిపడి ఉంది. కొన్ని నమ్మకాలు కొన్ని భావనల నమూనాలను సృష్టిస్తాయి, ఇతర నమ్మకాలు ఇతర నమూనాలను సృష్టిస్తాయి. మనం ఇంతకుముందు చెప్పుకున్నట్లుగానే, నమ్మకం అనేది

మనతో సంబంధం లేకుండా స్వతంత్రంగా ఉండే నిష్పాక్షిక వాస్తవికతపై నమ్మకం అనేది ఎన్నో భయాలను అనుభవించడంతో ముడిపడి ఉంది: మరణభయం, జీవనభయం, నిందల భయం, తప్పు చేస్తామనే భయం, వివాదాల భయం, డబ్బు లేకుండా పోతుందనే భయం, అనారోగ్య భయం, శారీరక మరియు భావోద్వేగ బాధల భయం, రేపటి గురించిన భయం, మార్పుల గురించిన భయం, పిల్లల గురించి, వారి భవిష్యత్తు గురించిన భయం, కొత్త ఆరంభాల భయం, భయానికి సంబంధించిన భయం...

ఫలితంగా, మన కోరికలన్నీ మనల్ని మరియు మన ప్రియమైనవారిని సురక్షితంగా ఉంచుకోవాలనే, అన్ని రకాల భయాలు మరియు ముప్పుల నుండి రక్షించుకోవాలనే కోరిక చుట్టూనే కేంద్రీకృతమవుతాయి, ఇది 'నిష్పాక్షిక వాస్తవికత' పరిస్థితులలో నిర్వచనం ప్రకారమే అసాధ్యం. మరియు మనం ఎంత ఎక్కువగా రక్షించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తామో (ఎక్కువ డబ్బు సంపాదించడం, ఇతరులపై ఎక్కువ నియంత్రణ, అధికారం పొందడం మొదలైనవి), మనకు ఆందోళన చెందడానికి అంత ఎక్కువ కారణాలు ఏర్పడతాయి, మరియు ముప్పుల స్థాయి దీనికి విరుద్ధంగా పెరుగుతూనే పోతుంది. 'ఎంత పైకి ఎగిరితే, పడటం అంత బాధాకరంగా ఉంటుంది'.

మనమే, మన చైతన్యంతో మన వాస్తవికతను సృష్టిస్తున్నామనే విశ్వాసం మనల్ని ఉత్తేజపరుస్తుంది, ప్రేరణ మరియు సృజనాత్మకతకు, స్వీయ-ఆసక్తికి విస్తృత అవకాశాలను తెరుస్తుంది, మనలోని మూలకారణాన్ని అన్వేషించే మరియు పరిశోధించే ఉత్సాహాన్ని, ఆత్మజ్ఞానాన్ని మేల్కొల్పుతుంది; బాహ్య ఆలోచనల నుండి, బాహ్య సంఘటనల విశ్లేషణ నుండి మన మనస్సు దృష్టిని అంతర్గత స్థితుల పరిశీలన మరియు ఆత్మావలోకనం వైపు మళ్లించడం ద్వారా మనం అనుభవించాలనుకుంటున్న భావాలనే ఖచ్చితంగా ఆవిష్కరించుకోవడం నేర్చుకునే అవకాశాన్ని ఇస్తుంది. అన్ని విధాలుగా మనమే సృష్టికర్తలమనే విశ్వాసం మనల్ని స్వీయ నియంత్రణ నేర్చుకోవడానికి ప్రోత్సహిస్తుంది, క్రమంగా బాహ్య ప్రేరణలకు ప్రతిస్పందించే ప్రోగ్రామ్‌లను బలహీనపరుస్తుంది (ఆపై పూర్తిగా ఆపివేస్తుంది),

మరియు దీనికి విరుద్ధంగా, సత్యం యొక్క సజీవ వాక్కుతో, ప్రార్థనలో, ధ్యానంలో, మనస్సు యొక్క క్రమశిక్షణలో, తన భావాలను స్పృహతో గమనించడం మరియు పరివర్తన చెందించడం ద్వారా తన స్థితిని స్పృహతో సృష్టించే నైపుణ్యాలను పొందుతుంది — షరతులు లేని ప్రేమను మరియు దాని అన్ని ఛాయలను అనుభవించే వరకు: సున్నితమైన ఆత్మ స్పందన నుండి దైవిక కృప మరియు సర్వస్వంతో ఏకత్వం వరకు.

సృష్టికర్త చైతన్యం మనకు సృజనాత్మక స్వీయ వ్యక్తీకరణ యొక్క అటువంటి స్వేచ్ఛను ఇస్తుంది మరియు మన స్థితిని స్పృహతో నిర్వహించడం ద్వారా సర్వోన్నత ఆనందం యొక్క అటువంటి దృక్పథాలను తెరుస్తుంది, మన కోరికలు ఒకదానితో ఒకటి పోటీ పడుతూ దీనిని మాత్రమే చేయడానికి మనల్ని పురికొల్పుతాయి: మన సృజనాత్మక అవకాశాలను, మన ప్రతిభను మరింత లోతుగా మరియు విశాలంగా వెలికితీయడం, మనల్ని మనం తెలుసుకోవడం, స్పృహతో కూడిన సృష్టి యొక్క సరికొత్త సాధనాలను నేర్చుకోవడం మరియు చైతన్యంతో పనిచేసే సాధనాల సంపదను విస్తరించడం, ఇది చైతన్య సాంకేతికతల పూర్తి వృక్షంగా, వాస్తవానికి జీవవృక్షంగా ఎదుగుతుంది, దీని అత్యంత మధురమైన ఫలం ప్రేమ సాంకేతికత అవుతుంది. ఎందుకు సాంకేతికత? ఎందుకంటే ఇప్పుడు మనం మన చైతన్యాన్ని నియంత్రించడం ద్వారా స్పృహతో ప్రేమను ప్రారంభించవచ్చు, సృష్టించవచ్చు. కొన్ని ముఖ్యమైన అడుగులు ఉన్నాయి, వాటిని వేయడం ద్వారా మనం హామీ ఇవ్వబడిన ఫలితాన్ని పొందుతాము. ఇది సాంకేతికత కాకపోతే మరేమిటి?

అవును, ఈ సాంకేతికత, ప్రేమ సాంకేతికత, మనకు ప్రాథమికంగా సరికొత్తవైన అనేక నైపుణ్యాలను, 'సృష్టికర్త చైతన్యం యొక్క సూక్ష్మ కదలికలను' ముందుగా నేర్చుకోవాలని కోరుతుంది – భావాలపై దృష్టిని కేంద్రీకరిస్తూ మనస్సును క్రమశిక్షణలో ఉంచడం, మన శక్తి స్థితిని నిర్వహించడం నేర్చుకోవడం,

శక్తి లీకేజీలను అరికడుతూ జీవశక్తి ప్రవాహాన్ని పెంచుకోవడం, చైతన్య పరిశుభ్రతను పాటించడం, జరుగుతున్న ప్రతిదాని యొక్క పరిపూర్ణతపై విశ్వాసాన్ని స్పృహతో ఎంచుకోవడం, ఏ పరిస్థితులలోనైనా మళ్లీ మళ్లీ సృష్టికర్త బాధ్యతను తనలోకి తెచ్చుకోవడం, తన అస్తిత్వం యొక్క ఉన్నతమైన, కాలాతీతమైన అంశాలతో (అధిచేతన, ఏక ఆత్మ, ఏక పరమాత్మ, దేవుడు తండ్రి-తల్లి, క్రీస్తు చైతన్యం, పూర్వీక దైవాలు మరియు గురు దైవాలు, తన ఉన్నత స్వయం) స్థిరమైన అంతర్గత సంభాషణను ఏర్పరచుకోవడం, జరుగుతున్న ప్రతిదానికీ మూలకారణాన్ని కేవలం తనలోనే వెతకడం మరియు కనుగొనడం, బాధ్యతల ఆధారంగా కాకుండా ఆనందం అనే దిక్సూచి ఆధారంగా ప్రతిరోజూ తన ప్రతిభను పెంపొందించుకోవడం, – మొత్తంగా చెప్పాలంటే, భయం మరియు కర్తవ్య భావనతో కాకుండా ఆనందంతో జీవించడం నేర్చుకోవడం ('మా రుణస్థులను మేము క్షమించినట్లు మా రుణములను క్షమించుము') మరియు అంతర్గత శక్తి మరియు ప్రభావశీలతలో ఎంతో ముఖ్యమైన, శక్తివంతమైన, కానీ అంతర్గత అనుభూతిలో ఎంతో తేలికైన – అద్భుతమైన చైతన్య నైపుణ్యాలు – కాబట్టి వీటన్నింటికీ కొంత సమయం పడుతుంది, అందుకే ఈ మార్గంలో నీ పట్ల నీవు చాలా కఠినంగా మరియు డిమాండింగ్‌గా ఉండవద్దు, ఎందుకంటే అంతిమంగా ఇదంతా మన దైవ-మానవ స్వభావానికి చెందిన అత్యున్నత వాస్తవికతలకు మరియు పరమానందానికి — పరిపూర్ణమైన షరతులు లేని శాశ్వతమైన ప్రేమకు ప్రాప్తిని ఇవ్వడం ద్వారా సార్థకమవుతుంది.

ఈ సాంకేతికతలో, ప్రేమ సాంకేతికతలో అత్యంత ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, మనం ఎలాంటి నరకం మధ్యలోనైనా ప్రేమను, వాస్తవానికి సజీవ స్వర్గాన్ని సృష్టించగలము మరియు ఎలాంటి నొప్పిని, బాధలను, వేదనలను వాటి అత్యున్నత సంభావ్యతలోకి ఉద్ధరించగలము – మన ప్రతిభల సరికొత్త

పార్శ్వాలు మరియు దైవిక ప్రేమ యొక్క అనంతమైన ఇంద్రధనుస్సు ఛాయలుగా మలచగలము.

దేవతలు మాత్రమే ఇలా చేయగలరు. మరియు నీవు నేను ఇది నేర్చుకుంటాము, నా ప్రియమైన మిత్రమా.

ఇది నీ స్వభావంలోనే ఉంది. కేవలం దీనిని తీవ్రంగా కోరుకోవాలి మరియు తిరిగి పొందాలి. నీ మార్గాన్ని నీవు సొంతం చేసుకోవాలి. ఆత్మ స్వేచ్ఛను పొందడానికి, అంతర్గత సత్యాన్ని ఆవిష్కరించడానికి మరియు పరిపూర్ణమైన షరతులు లేని శాశ్వతమైన ప్రేమ నైపుణ్యాలను సాధించడానికి నీ దైవిక సంకల్పాన్ని ప్రకటించు!

కాబట్టి, భావాలు ప్రాథమికమైనవి, బాహ్య పరిస్థితులు ద్వితీయమైనవి; బాహ్య సంఘటనల ప్రవాహం అనేది మనం అలవాటు పడిన భావనల నమూనాలు వ్యక్తమయ్యే కేవలం ఒక రంగస్థలం మాత్రమే. పాత భావాల శ్రేణికి సంబంధించి (కోపం, నొచ్చుకోవడం, అపరాధభావం, భయం, సిగ్గు మొదలైనవి) ఈ భావనల నమూనాలను తరచుగా భావోద్వేగ ఆవేశాలు అని పిలుస్తారు. ఈ అంతర్గత భావోద్వేగ ఆవేశాలు మనిషిలో చాలా చిన్న వయస్సులోనే, బాల్యం-కౌమారదశలో అనుభవించిన భావోద్వేగ గాయాల ఫలితంగా ఏర్పడతాయి, మరియు తదుపరి జీవితంలో చక్రీయంగా పునరావృతమవుతూ, మనలో మళ్లీ మళ్లీ అవే భావోద్వేగాలను రేకెత్తిస్తాయి, బహుశా కొత్త వ్యక్తులతో మరియు కొత్త జీవిత పరిస్థితులలో. రంగస్థల దృశ్యాలు మారతాయి, కానీ అనుభవాల సారాంశం అలాగే ఉంటుంది – మనిషి జరుగుతున్న ప్రతిదానికీ కారణాన్ని కేవలం తనలోనే వెతకడం మరియు గుర్తించడం ప్రారంభించేంత వరకు – ఆత్మావలోకనం,

ఆత్మజ్ఞానంలో నిమగ్నమై, ఈ 'ఆవేశాలను' గుర్తించి వాటిని 'నిష్క్రియం' చేసేంత వరకు.

మరియు ఆ జోక్‌లో చెప్పినట్లుగా, 'సైకోథెరపీకి ఐదేళ్లు పడుతుంది'. కానీ దేవునితో, మన చైతన్య శిల్పితో, ఈ మార్గం, స్వస్థత మార్గం, కేవలం కొన్ని నిమిషాలు, క్షణాల వ్యవధిలోనే పూర్తవుతుంది. మన చైతన్యం యొక్క ఈ స్వస్థత, పరివర్తన మరియు రూపాంతరం కోసమే మనకు దేవుడు అవసరం. నిరంతరం ప్రతికూల పరిణామాలతో పోరాడటానికి కాదు, అసలు మూలకారణాన్ని తొలగించడానికి. మన ప్రార్థన ప్రధానంగా దీని వైపే మళ్లించబడాలి:

'ప్రభువా, మా తండ్రీ, అన్నింటిలోనూ మరియు ఎల్లప్పుడూ, అన్ని జీవిత పరిస్థితులలోనూ కారణాన్ని మాలోనే మరియు కేవలం మాలోనే వెతకడం — మరియు దానిని కనుగొన్న తర్వాత, సరిదిద్దుకోవడం మాకు నేర్పించు' —

అని పవిత్ర ట్రినిటీ సెర్గియస్ లావ్రా యొక్క ఆర్కిమాండ్రైట్, సమకాలీన సాధువు మరియు అద్భుతాలు చేసే ఫాదర్ కిరిల్ (పావ్లోవ్) మనకు సూచిస్తున్నారు. మరియు ఈ 'సరిదిద్దడం' యొక్క అర్థం మనల్ని మనం మార్చుకోవడం కాదు, మనలోని మూలకారణాన్ని అంగీకరించి, మన సృష్టికి సృష్టికర్త బాధ్యతను స్వీకరించి, స్వీయ ప్రావీణ్యం సంపాదించి, అధికారాన్ని తిరిగి మన చేతుల్లోకి తీసుకోవడం, మరియు మన విశ్వాసం ద్వారా ఆ అధికారాన్ని బాహ్య వస్తువులకు, బాహ్య కారణాలకు, బాహ్య దృశ్యాలకు — అవి వ్యక్తులైనా లేదా 'నిష్పాక్షిక పరిస్థితులైనా' సరే — ఇక ఎన్నడూ అప్పగించకపోవడం.

మంచి వార్త ఏమిటంటే — మరియు ఈ అంతర్గత సాధన యొక్క స్ఫూర్తిదాయకమైన భాగం ఏమిటంటే — అంతిమంగా మనం

మన అనుభవమంతా పరిపూర్ణమైనదని, మరియు ఆయా భావోద్వేగ ఆవేశాలు ఏర్పడిన ఆ ప్రాథమిక 'బాల్య భావోద్వేగ గాయాలు' లేదా మనస్తత్వవేత్తలు పిలిచే 'మూల ఘట్టాలు' కూడా మన కోరిక మేరకే అక్కడ ఉంచబడ్డాయని, ఆత్మ పరిణామ క్రమంలో మరియు జ్ఞానాన్ని పొందడంలో అవసరమైన అనుభవంగా మన ఉన్నత అంశాల ద్వారా, మన దైవిక సారాంశం ద్వారా ముందుగానే 'ప్రణాళిక' చేయబడ్డాయని మనం తెలుసుకుంటాము. మనస్తత్వవేత్తలు తరచుగా మాట్లాడే ఈ 'బాల్యంలో ప్రేమ లోపించడం' అనేది అత్యంత నైపుణ్యంతో రూపొందించబడింది, తద్వారా నిర్దిష్ట సంఖ్యలో పునరావృతమయ్యే ప్రతికూల అనుభవాలను దాటిన తర్వాత, మనం ఎటువంటి బాహ్య పరిష్కారాలు కనుగొనలేక, అంతర్ముఖులమై ప్రేమను స్వయంగా సృష్టించడం, దానిని ఉత్పత్తి చేయడం నేర్చుకోవాలని, అంతేగానీ మనలాగే నిరుపేదలైన ఇతరుల వద్ద — తల్లిదండ్రులు, భాగస్వాములు, జీవిత భాగస్వాములు, స్నేహితుల వద్ద — చేయి చాచి ప్రేమను యాచించకూడదని ఇలా జరిగింది...

నిస్సహాయత, భయాలు, అపరాధం, వేర్పాటువాదం, బాధ మరియు పోరాటం వంటి మన భావనాత్మక అనుభవం నుండే — మన ఆధ్యాత్మిక దారిద్య్రం, మన స్వంత అసంపూర్ణత పట్ల సిగ్గు, అన్ని రకాల దుర్గుణాలు మరియు వ్యసనాలకు బానిసత్వం యొక్క అనుభవం నుండే — ఆత్మను బలోపేతం చేసుకునే కోరికలు పుడతాయి: సర్వోన్నత శక్తి, సర్వోన్నత స్వేచ్ఛ, సర్వోన్నత సంకల్పం, సర్వోన్నత బుద్ధి, సర్వోన్నత నిర్భయత్వం, సర్వోన్నత ఆనందం, ఏకత్వం, సమగ్రత, సామరస్యం మరియు ప్రేమను పొందే కోరికలు — మన వికాసం యొక్క అత్యున్నత సంభావ్యతగా మనం దేవునికి ఆపాదించే ఆ లక్షణాలన్నీ. మరియు ఇప్పుడు మనకు తెలిసినట్లుగా, అన్ని కోరికలు ఇప్పటికే నెరవేరాయి, ఆ కోరికలు మనలో పుట్టి బలపడటమే తరువాయిగా ఉండింది. కాబట్టి

మన బాల్య గాయాలన్నింటికీ మరియు మన జీవిత ప్రయాణంలో ఎదుర్కొన్న అన్ని కష్టాలకూ ధన్యవాదాలు. మరియు మన స్పష్టమైన భావోద్వేగ అనుభవం, ముఖ్యంగా ప్రతికూలమైనది, ఈ కోరికలను బలోపేతం చేయడానికి ఉపయోగపడింది. అందుకే మనల్ని అంతర్ముఖులను చేసి, మనలోనే కారణాన్ని వెతకడానికి మరియు కనుగొనడానికి (లేదా మరింత ఖచ్చితంగా చెప్పాలంటే, మన విశ్వాసంతో సృష్టించడానికి) ప్రేరేపించిన మన 'ప్రతికూల' భావాలన్నింటికీ ధన్యవాదాలు. మనలోనే సృష్టికర్తను. తనలోనే దేవుడిని.

'ఆత్మయందు దీనులైనవారు ధన్యులు, పరలోకరాజ్యము వారిది' అని పర్వత ప్రసంగంలో క్రీస్తు చెప్పారు.

ఆత్మ దారిద్య్రం మనచేత గుర్తించబడినప్పుడు, అది మనలో సంబంధిత కోరికలను, 'వ్యతిరేకత నుండి' కోరికలను పుట్టిస్తుంది. మరోవైపు, కోరికలు ఇప్పటికే నెరవేరాయి. ఫలితాన్ని కోరడం మరియు దానిని పూర్తిగా స్వీకరించడం, మన అత్యున్నత సంభావ్యతను పేరు పెట్టి పిలిచి స్వీకరించడం మాత్రమే మిగిలి ఉంది. మరియు ఇక్కడే మనం మన చైతన్యం యొక్క శిఖరానికి, మన 'పైకప్పు'కు చేరుకుంటాము. మన విశ్వాసాన్ని స్పృహతో ఎంచుకోవడం, మన కోరికలను గుర్తించడం మరియు సమన్వయం చేసుకోవడం, భావనల నమూనాలను తిరగరాయడం, మొత్తంగా మనలో ప్రతి ఒక్కరం (మన చైతన్యంతో) మన వాస్తవికతను మనమే సృష్టిస్తున్నామనే వాస్తవాన్ని అంగీకరించడం వంటి ప్రాథమిక సన్నాహాలు లేకుండా, మన చైతన్య భవనం యొక్క పునాది తగినంత బలంగా లేకపోతే — పరిసర వాస్తవికత యొక్క ఆధునిక అస్థిరత పరిస్థితులలో — ఈ పైకప్పు సులభంగా 'చెదిరిపోవచ్చు'. పునాది సిద్ధమైంది, గోడలు నిర్మించబడ్డాయి, ఇప్పుడు పైకప్పు వైపు వెళ్దాం...