7. Gefiller

Aus der Siicht vum alldeegleche Bewosstsinn schéngt et eis, wéi wann eis Gefiller (Empfannungen, Emotiounen a Séileerliefnisser) vun externen Ëmstänn ofhänke géifen: aus der Gefor entsteet Angscht, aus engem raue Wuert – Kränkung, aus engem begaangene Feeler – Schold, aus der Begéignung mat engem Geléiften – Léift, aus dem „schlechte Behuelen“ vu Kanner – Ierger asw.

Mee aus der Siicht vum Bewosstsinn vum Schëpfer ass alles ëmgedréint – an eisem Bewosstsinn ginn et scho ënnerbewosst (onbewosst, automatesch uspréngend) Programmer fir d'Ausléise vun deenen engen oder anere Gefiller, Emotiounen. Et kann een se Gefillsschablounen nennen. A genee dës Gefillsschabloune bréngen aus der „Quantesopp“ déi entspriechend Ëmstänn ervir (zéien se an eis Realitéit): Angscht bréngt Geforen a Bedreeungen ervir, Kränkung – de Beleideger, Schold – Feeler, Scham – Beweiser fir Deng Wäertlosegkeet, Jäizegkeet fënnt een, op deen ee rose ka sinn, Haass fënnt sech e Feind asw.

D'Gefiller si primär, an déi extern Ëmstänn si sekundär. Veränner Deng Gefiller, an Du verännerst Deng Realitéit.

Dëse Mechanismus ass ganz enk verbonnen souwuel mam Mechanismus vun der Verwierklechung vun eisen Iwwerzeegungen wéi och mat der Physik vun de Wënsch. Déi eng Iwwerzeegunge bréngen déi eng Gefillsschablounen ervir, aner Iwwerzeegungen – aner. Wéi mir scho gesot hunn, de Glawen un

eng objektiv, onofhängeg vun eis existéierend Realitéit ass verbonne mam Duerchliewe vun enger Onmass vun Ängschten: Angscht virum Doud, Angscht virum Liewen, Angscht viru Verurteelung, Angscht virum Feeler, Angscht virum Konflikt, Angscht ouni Geld ze bleiwen, Angscht krank ze ginn, Angscht viru kierperlechem an emotionalem Péng, Angscht virum Muere, Angscht viru Verännerungen, Angscht ëm d'Kanner, ëm hir Zukunft, Angscht virun neien Ufäng, Angscht virun der Angscht…

Als Resultat konzentréiere sech all eis Wënsch ronderëm de Wonsch, sech selwer an seng Nächst ofzesécheren, virun allméiglechen Ängschten a Bedreeungen ze schützen, wat ënner de Bedéngunge vun der „objektiver Realitéit“ per Definitioun onméiglech ass. A wat mir méi versichen eis ze schützen (méi Geld ze verdéngen, méi Kontroll, Muecht iwwer aner Mënschen ze kréien asw.), wat mir méi Uläss fir Suergen hunn, an d'Ausmooss vun de Bedreeunge wiisst am Géigendeel un. „Wat ee méi héich flitt, wat ee méi déif fält“.

De Glawen awer dorunner, datt mir selwer, mat eisem Bewosstsinn, eis Realitéit erschafen, begeeschtert eis, mécht eis breet Méiglechkeete fir Inspiratioun a Schafen op, fir Interessi u sech selwer, andeems en d'Leidenschaft vum Sichen an Erfuersche vun der Ursaach an eis selwer, vun der Selbsterkenntnis aktivéiert, gëtt eis d'Méiglechkeet ze léieren, genee déi Gefiller anzeschalten, déi mir erliewe wëllen, andeems de Fokus vun der Opmierksamkeet vun eisem Geescht vum „baussenzege“ Denken, der Analys vun externen Evenementer, op d'Observatioun vun den bannenzege Zoustänn an d'Selbstreflexioun verréckelt gëtt. De Glawen dorunner, datt mir an alle Bezich Schëpfer sinn, stimuléiert eis ze léieren, eis selwer ze beherschen, andeems mir no an no d'Programmer vun der Reaktioun op extern

Reizer ofschwächen (an duerno ganz ofschalten), an ëmgedréint d'Fäegkeete vum bewosste Schafe vun eisem Zoustand gewannen – duerch dat liewegt Wuert vun der Wourecht, am Gebiet, an der Meditatioun, an der Disziplin vum Geescht, an der bewosster Observatioun an der Verwandlung vun eise Gefiller, bis hin zum Erliewe vun der Bedingungsloser Léift an all hiren Nuancen: vum feine Séilezidderen bis zur Gëttlecher Gnod an der Eenheet mat allem wat ass.

D'Bewosstsinn vum Schëpfer gëtt eis sou eng Fräiheet vum schëpferesche Selbstausdrock an mécht eis sou Perspektive vum Héchste Genoss duerch déi bewosst Steierung vun eisem Zoustand op, datt eis Wënsch eis wéi an enger Course dozou undreiwen, eis nëmme méi domat ze beschäftegen: eis schëpferesch Méiglechkeeten an eis Talenter ëmmer méi déif a méi breet z'entfalen, eis selwer z'erkennen, ëmmer méi nei Instrumenter vum bewosste Schafen ze beherrschen an d'Arsenal vun den Handwierksgeschier fir d'Aarbecht mam Bewosstsinn ze vergréisseren, bis et zu engem ganze Bam vun de Bewosstsinns-Technologien eruwiisst, am Fong zum Bam vum Liewen, deem seng séiss Fruucht d'Technologie vun der Léift gëtt. Firwat Technologie? Well mir elo d'Léift bewosst starte kënnen, erschafen, andeems mir eist Bewosstsinn steieren. Et gëtt Schlësselschrëtt, déi, wa mir se maachen, eis e garantéiert Resultat bréngen. Wat ass dat, wann net eng Technologie?

Jo, dës Technologie, d'Technologie vun der Léift, erfuerdert vun eis fir d'éischt eng Abberzuel vu fundamental neie Fäegkeeten ze meeschteren, d'„Feinmotorik vum Bewosstsinn vum Schëpfer“ – eise Geescht ze disziplinéieren, andeems mir de Fokus vun der Opmierksamkeet op d'Gefiller leeden, ze léiere säin energeschen

Zoustand ze steieren, Lecken ze stoppen an den Zoufloss vu Liewensenergie ze vergréisseren, d'Hygiène vum Bewosstsinn anzehalen, bewosst de Glawen un d'Vollkommenheet vun allem wat geschitt ze wielen, ëmmer erëm d'Responsabilitéit vum Schëpfer an all Situatioun an allen Ëmstänn zréckzehuelen, e stabille bannenzegen Dialog mat den Héchsten, zäitlose Aspekter vu sengem Ech opzebauen (mam Iwwerbewosstsinn, der Eener Séil, dem Eene Geescht, Gott Papp-Mamm, dem Christus-Bewosstsinn, de Gëtter-Virfahren a Gëtter-Léierpersounen, mat sengem Héchsten Ech), d'Ursaach vun allem wat geschitt nëmmen an sech selwer ze sichen an ze fannen, all Dag seng Talenter z'entwéckelen, orientéiert um Kompass vum Genoss an net vun de Verflichtungen, – kuerz gesot, ze léieren no der Freed ze liewen, an net aus Angscht a Scholdgefill („a verzei eis eis Schold, wéi och mir eise Schëllegen verzeien“) a vill, vill aner wichteg a mächteg duerch hir bannenzeg Kraaft an Effektivitéit, mee ganz liicht am bannenzegen Empfannen, – kuerz, genial a fantastesch – Bewosstsinnsfäegkeeten, – dofir brauch dat Ganzt eng gewëssen Zäit, also sief net ze streng an usprochsvoll mat Dir selwer op dësem Wee, well um Enn gëtt dat alles gerechtfäerdegt duerch den Zougang zu den Héchste Realitéiten an zum Héchste Genoss, deen eiser gëttmënschlecher Natur eegen ass – der Absolutter Bedingungsloser Éiweger Léift.

A wat am wichtegsten an dëser Technologie, der Technologie vun der Léift, ass, ass datt mir d'Léift erschafe kënnen, tatsächlech e Liewegt Paradäis, matten an all Hell, an all Péng, Leed a Suergen an hiert héchst Potenzial erhuewe kënnen – an ëmmer nei

Facette vun eisen Talenter an Nuancë vum grenzelose Reebou vun der Gëttlecher Léift.

Dat kënnen nëmme Gëtter. A mir mat Dir wäerten dat léieren, Mäi geléifte Frënd.

Dat läit an Denger Natur. Et muss een et einfach staark wëllen an erausfuerderen. Fuer Däi Wee an. Verlaang Däi Gëttleche Wëllen op d'Erlange vun der Fräiheet vum Geescht, d'Entfalung vun der Bannenzeger Wourecht an d'Meeschtere vun de Fäegkeete vun der Absolutter Bedingungsloser Éiweger Léift!

Also sinn d'Gefiller primär, an déi extern Ëmstänn sekundär, de baussenzegen Evenementsfloss ass nëmmen eng Kuliss, an där sech déi Gefillsschablounen entfalen, un déi mir gewinnt sinn. Am Bezuch op de fréiere Spektrum vu Gefiller (Roserei, Kränkung, Schold, Angscht, Scham asw.) ginn dës Gefillsschablounen dacks emotional Luedunge genannt. Dës bannenzeg emotional Luedunge forméiere sech beim Mënsch ganz fréi, am Kandheets- a Jugendalter – als Resultat vun erliefte emotionalen Traumata, a ginn am spéidere Liewe zyklech reproduzéiert, andeems se ëmmer erëm déi selwecht Emotiounen an eis ausléisen, awer vläicht mat neie Leit an an neie Liewensëmstänn. D'Kulisse verännere sech, d'Wiese vun den Erliefnesser bleift datselwecht – bis de Mënsch ufänkt, d'Ursaach vun allem wat geschitt an sech an nëmmen an sech selwer ze sichen an unzëerkennen – sech mat

Selbstreflexioun, Selbsterkenntnis beschäftegt, dës „Luedungen“ entdeckt an se „entschäerft“.

A wéi et an deem Witz heescht, „fir d'Psychotherapie gi fënnef Joer drop“. Mee mat Gott, mam Architekt vun eisem Bewosstsinn, dauert dëse Wee, de Wee vun der Heelung, gezielte Minutten, souguer Ablacker. Genee fir dës Heelung, Verwandlung, Transformatioun vun eisem Bewosstsinn brauche mir Gott. Net fir sech permanent mat negativen Konsequenzen erëmzeschloen, mee fir d'Ursaach selwer ewechzehuelen. Dorop, virun allem, soll eist Gebiet geriicht sinn:

„Här, eise Papp, léier eis an allem an ëmmer, an alle Liewensëmstänn, d'Ursaach an eis an nëmmen an eis selwer ze sichen – a wa mir se fonnt hunn, se ze verbesseren“, –

seet eis den Archimandrit vun der Helleger-Dräifaltegkeets-Sergius-Lawra, de Pater Kirill (Pawlow), e modernen Hellegen a Wonnerwierker. An de Sënn vun dëser „Verbesserung“ läit net doran, sech selwer ëmzeänneren, mee doran, andeems een d'Ursaach an sech selwer unhëlt, d'Responsabilitéit vum Schëpfer fir seng Schëpfungen iwwerhëlt, sech selwer ze meeschteren, d'Muecht un sech zréckzehuelen, an se ni méi duerch säi Glawen un extern Objeten, extern Ursaachen, extern Kulissen ofzeginn, sief et u Leit oder un „objektiv Ëmstänn“.

Déi gutt Noriicht – an den inspiréierenden Deel vun dëser bannenzeger Aarbecht – besteet doran, datt mir um Enn

entdecken, datt all eis Erfarung vollkommen ass, an datt souguer dës primär „Kandheetstraumata“, oder, wéi Psychologe soen, „Wuerzelepisoden“, an deenen sech déi eng oder aner emotional Luedunge geformt hunn, do no eisem Wonsch ugeluecht waren, vun eis am Viraus „geplangt“ waren, vun eisen héchsten Aspekter, eisem Gëttleche Wiesen, als Séilenerfarung, déi fir hiert Wuessen an d'Erlange vu Wäisheet noutwendeg war. Dee ganze „Manktem u Léift an der Kandheet“, vun deem Psychologen dacks schwätzen, war meeschterhaft regisséiert, fir datt mir, nodeems mir eng sëlleche Widderhuelunge vun negativer Erfarung duerchgelieft hunn, ouni extern Léisungen ze fannen, eis no bannen dréinen an léieren, Léift ze generéieren, Si ze schafen, mir selwer, an net mat ausgestreckter Hand erëmlafen, an no Léift bei aneren, grad sou Aarmen ewéi mir ze协bieden – Elteren, Partner, Ehepartner, Frënn…

Genee aus der Erfarung vun eisem gefillsméissegen Erliewe vun Hëlleflosegkeet, Ängschten, Schold, Getrenntheet, Leed a Kampf – aus der Erfarung vun eiser geeschteger Aarmut, Scham fir eis eege Onvollkommenheet, Versklavung duerch allméiglech Laster an Ofhängegkeeten – ginn d'Wënsch no der Stäerkung vum Geescht gebuer: d'Wënsch nom Erlange vun der Héchster Kraaft, der Héchster Fräiheet, dem Héchste Wëllen, der Héchster Vernonft, der Héchster Angschtléisegkeet, dem Héchste Genoss, der Eenheet, der Ganzheetlechkeet, der Harmonie an der Léift – all deene Qualitéiten, déi mir Gott als Héchstem Potenzial vun eiser Entwécklung zouschreiwen. A wéi mir elo wëssen, sinn all Wënsch schonn erfëllt, et goung nëmmen drëm, datt dës Wënsch an eis gebuer ginn a staark ginn. Dofir

e grousse Merci dofir un all eis Kandheetstraumata an un all Schwieregkeeten, deenen mir um Liewenswee begéint sinn. A genee eis intensiv gefillsméisseg Erfarung, besonnesch déi negativ, huet dozou gedéngt, dës Wënsch ze verstäerken. Dofir Merci och un all eis „negativ“ Gefiller, déi eis dozou bruecht hunn, eis no bannen ze dréinen, d'Ursaach an eis selwer ze sichen an ze fannen (oder méi genee, duerch eise Glawen ze erschafen). De Schëpfer an eis. Gott an Eis Selwer.

„Séileg sinn déi, déi aarm am Geescht sinn, well hinnen gehéiert d'Himmelräich“, – seet Christus an der Biergpriedegt.

D'Aarmut vum Geescht, wa mir se eis bewosst ginn, bréngt an eis déi entspriechend Wënsch ervir, Wënsch „aus dem Géigendeel“. Op der anerer Säit sinn d'Wënsch schonn erfëllt. Et bleift nëmmen nach, d'Resultat anzefuerderen an et ganz unzehuelen, säin Héchst Potenzial unzehuelen, andeems een Et beim Numm nennt. An hei komme mir elo un d'Spëtzt vun eisem Bewosstsinn, un eist „Daach“. Dat, niewebäi gesot, ouni sou eng fundamental Virbereedung wat déi bewosst Wiel vu sengem Glawen, d'Unerkennen an d'Harmoniséiere vu senge Wënsch an d'Ëmschreiwe vu Gefillsschablounen ubelaangt, kuerz gesot, ouni d'Unerkennung vun der Tatsaach, datt jidderee vun eis (mat sengem Bewosstsinn) seng Realitéit selwer erschafft, liicht och „duerchernee gerode“ kann – ënner de Bedéngunge vun der heiteger Onstabilitéit vun der Ëmgéigend – wann de Fundament vum Gebai vun eisem Bewosstsinn op eemol net staark genuch sollt sinn. De Fundament ass do, d'Mauere si gebaut, mir ginn iwwer op den Daach…