7. Сезимдер

Күндөлүк аң-сезимдин көз карашы менен караганда, бизге биздин сезимдерибиз (туюмдарыбыз, эмоцияларыбыз жана жан дүйнө толкундоолорубуз) тышкы жагдайлардан көз карандыдай сезилет: коркунучтан коркуу жаралат, орой сөздөн – таарыныч, кетирилген катадан – күнөө сезими, сүйүктүүң менен жолугушуудан – сүйүү, балдардын «начар жүрүм-турумунан» – кыжырдануу ж.б.

Бирок Жаратуучунун Аң-сезиминин көз карашы боюнча, баары тескерисинче – биздин аң-сезимибизде тигил же бул сезимдерди, эмоцияларды иштетүүчү аң-сезим астындагы (аңдалбаган, автоматтык түрдө иштеп кетүүчү) программалар бар. Аларды сезүү калыптары деп атоого болот. Жана дал ушул сезүү калыптары «кванттык сорподон» тиешелүү жагдайларды жаратып (биздин реалдуулугубузга тартып) чыгарат: коркуу коркунучтар менен коркутууларды жаратат, таарыныч – таарынткан адамды, күнөө – каталарды, уят – Сенин эч нерсеге арзыбастыгыңдын далилдерин, ачуулануучулук ачуулана турган бирөөнү табат, жек көрүү өзүнө душман табат ж.б.

Сезимдер – баштапкы, ал эми тышкы жагдайлар – экинчи даражадагы. Өз сезимдериңди өзгөрт, ошондо Сен өз реалдуулугуңду өзгөртөсүң.

Бул механизм биздин ишенимдерибиздин ишке ашуу механизми жана каалоолордун физикасы менен абдан тыгыз байланышкан. Бир ишенимдер сезимдердин бир калыптарын жаратса, башка ишенимдер – башкаларын жаратат. Биз мурда айткандай,

бизден көз карандысыз жашаган объективдүү реалдуулукка болгон Ишеним көптөгөн коркууларды баштан өткөрүү менен коштолот: өлүмдөн коркуу, жашоодон коркуу, айыпталуудан коркуу, ката кетирүүдөн коркуу, чыр-чатактан коркуу, акчасыз калуудан коркуу, ооруп калуудан коркуу, физикалык жана эмоционалдык оорудан коркуу, эртеңки күндөн коркуу, өзгөрүүлөрдөн коркуу, балдар үчүн, алардын келечеги үчүн коркуу, жаңы башталыштардан коркуу, коркуунун өзүнөн коркуу…

Натыйжада биздин бардык каалоолорубуз Өзүбүздү жана жакындарыбызды коопсуздандыруу, бардык коркуулардан жана коркунучтардан коргоо каалоосунун айланасында топтолот, ал эми «объективдүү реалдуулук» шартында бул түпкүлүгүндө мүмкүн эмес. Жана биз өзүбүздү канчалык коргоого аракет кылган сайын (көбүрөөк акча табууга, көбүрөөк көзөмөлгө, башка адамдарга бийлик жүргүзүүгө ж.б.), санаа тартууга ошончолук көп себептер пайда болот, ал эми коркунучтардын масштабы, тескерисинче, өсө берет. «Канчалык бийик учсаң – кулаганда ошончолук катуу ооруйт».

Ал эми биз өзүбүз, өз аң-сезимибиз менен өз реалдуулугубузду жаратабыз деген Ишеним бизди шыктандырат, илхамга жана жаратуучулукка, Өзүнө болгон кызыгууга кеңири мүмкүнчүлүктөрдү ачат, өзүндөгү Себепти издөө жана изилдөө, өзүн-өзү таануу кумарын ойготуп, акылыбыздын көңүл чордонун «тышкы» ойлонуудан, тышкы окуяларды талдоодон ички абалдарды байкоого жана өзүн-өзү аңдоого буруу менен биз сезгибиз келген сезимдерди так кошуп үйрөнүүгө мүмкүндүк берет. Бардык жагынан жаратуучу экенибизге болгон Ишеним бизди өзүбүздү башкарууга үйрөнүүгө дем берет, бара-бара тышкы

дүүлүктүргүчтөргө жооп кайтаруу программаларын алсыратып (ал эми кийин таптакыр өчүрүп), жана тескерисинче, Чындыктын тирүү сөзү менен, дубада, медитацияда, акыл тартибинде, өз сезимдерин аң-сезимдүү байкоодо жана өзгөртүп-түзөөдө, Шартсыз Сүйүүнү жана Анын бардык өң-түстөрүн баштан өткөрүүгө чейин – назик жан дүйнө титирөөсүнөн тартып Кудайылык Ырайымга жана бардык бар болгондор менен Биримдикке чейин өз абалын аң-сезимдүү жаратуу көндүмдөрүнө ээ кылат.

Жаратуучунун Аң-сезими бизге жаратуучулук өзүн-өзү көрсөтүүнүн ушундай эркиндигин берет жана өз абалыбызды аң-сезимдүү башкаруу аркылуу Жогорку Ырахаттын ушундай кеңири келечегин ачат, натыйжада каалоолорубуз жарыша бизди бир гана ушул нерсе менен алектенүүгө түртөт: өзүбүздүн жаратуучулук мүмкүнчүлүктөрүбүздү, талантыбызды барган сайын тереңирээк жана кененирээк ачууга, Өзүбүздү таанууга, аң-сезимдүү жаратуунун улам жаңы куралдарын өздөштүрүүгө жана аң-сезим менен иштөө куралдарынын арсеналын кеңейтүүгө, ошентип Аң-сезим Технологияларынын бүтүндөй бир дарагына, түпкүлүгүндө Өмүр Дарагына чейин өсүп-өнүгүп, анын эң таттуу мөмөсү Сүйүү Технологиясы болуп калат. Эмне үчүн Технология? Анткени эми биз өз аң-сезимибизди башкарып, Сүйүүнү аң-сезимдүү түрдө жаратып, иштете алабыз. Жасоо менен кепилденген натыйжага жете турган негизги кадамдар бар. Бул технология болбогондо эмне?

Ооба, бул технология, Сүйүү Технологиясы, бизден адегенде көптөгөн түп-тамырынан бери жаңы көндүмдөрдү, «Жаратуучунун аң-сезиминин майда моторикасын» өздөштүрүүнү талап кылат – акылыбызды тартипке келтирип, көңүл чордонун сезимдерге бурууну, өзүбүздүн энергетикалык

абалыбызды башкарууну үйрөнүп, энергиянын коромжу болушуна бөгөт коюп жана жашоо энергиясынын агымын көбөйтүүнү, аң-сезимдин гигиенасын сактоону, болуп жаткан бардык нерсенин жеткилеңдигине болгон Ишенимди аң-сезимдүү тандап, ар бир жолу кандай гана кырдаалда жана кандай гана жагдайда болбосун Жаратуучунун Жоопкерчилигин өзүбүзгө кайтарып алууну, өзүбүздүн Мендигибиздин Жогорку, убакыттан тышкаркы аспектилери (Ашыкча аң-сезим, Бирдиктүү Жан, Бирдиктүү Рух, Ата-Эне Кудай, Машаяктын Аң-сезими, ата-баба кудайлары жана насаатчы кудайлар, өзүбүздүн Жогорку Мендигибиз) менен туруктуу ички диалогго ээ болууну, болуп жаткан бардык нерсенин Себебин бир гана өзүбүздөн издөөнү жана табууну, милдеттенмелердин эмес, ырахаттын компасын жетекчиликке алып күн сайын өз талантыбызды өстүрүүнү, – кыскасы, коркуудан жана карыз сезиминен эмес, Кубаныч менен жашоону үйрөнүүнү («биздин карыздарыбызды кеч, биз да бизге карыздар болгондорду кечкенибиздей») жана башка көптөгөн өзүнүн ички күчү жана натыйжалуулугу боюнча маанилүү жана кубаттуу, бирок ички туюму боюнча абдан жеңил, – кыскасы, сонун жана укмуштуудай – аң-сезим көндүмдөрүн талап кылат, – ошондуктан мунун баары бир аз убакытты алат, андыктан бул жолдо Өзүңө өтө катуу жана талапчыл болбо, анткени жыйынтыгында мунун баары биздин кудай-адамдык табиятыбызга таандык болгон Жогорку реалдуулуктарга жана Жогорку Ырахатка – Абсолюттук Шартсыз Түбөлүк Сүйүүгө жетүү менен акталат.

Ал эми бул Технологиядагы, Сүйүү Технологиясындагы эң башкы нерсе – биз каалаган тозоктун так ортосунда Сүйүүнү, иш жүзүндө Тирүү Бейишти жарата алабыз жана ар кандай ооруну, азаптарды жана кайгы-капаларды алардын эң жогорку потенциалына – жаңыдан-жаңы

биздин таланттарыбыздын кырларына жана Кудайылык Сүйүүнүн чексиз Күн желесинин өң-түстөрүнө көтөрө алабыз.

Муну кудайлар гана кыла алат. Жана биз Сен экөөбүз буга үйрөнөбүз, Менин сүйүктүү досум.

Бул Сенин табиятыңда бар. Жөн гана муну абдан каалап, талап кылуу керек. Өз жолуңду талап кыл. Рух эркиндигине ээ болууга, Ички чындыкты ачууга жана Абсолюттук Шартсыз Түбөлүк Сүйүүнүн көндүмдөрүн өздөштүрүүгө өзүңдүн Кудайылык эркиңди жарыяла!

Ошентип, сезимдер – баштапкы, ал эми тышкы жагдайлар – экинчи даражадагы, тышкы окуялардын агымы – бул болгону биз көнүп калган сезүү калыптары ачыла турган жасалгалар гана. Мурунку сезимдердин спектрине (каар, таарыныч, күнөө, коркуу, уят ж.б.) карата бул сезүү калыптары көбүнчө эмоционалдык заряддар деп аталат. Бул ички эмоционалдык заряддар адамда абдан эрте, балалык жана өспүрүм куракта – баштан өткөргөн эмоционалдык жаракаттардын натыйжасында калыптанат жана кийинки жашоодо циклдик түрдө кайра жаралып, бизде кайра-кайра ошол эле эмоцияларды туудурат, бирок, балким, жаңы адамдар менен жана жаңы турмуштук шарттарда. Жасалгалар өзгөрөт, толкундоолордун маңызы ошол бойдон калат – адам болуп жаткан бардык нерсенин себебин өзүнөн жана бир гана өзүнөн издеп, моюнга алмайынча –

өзүн-өзү аңдоого, өзүн-өзү таанууга өтүп, бул «заряддарды» таап, аларды «зыянсыздандырмайынча».

Жана тигил тамашада айтылгандай, «психотерапияга беш жыл кетет». Бирок Кудай менен, биздин аң-сезимибиздин Архитектору менен бул жол, айыгуу жолу, саналуу мүнөттөрдү, атүгүл көз ирмемдерди гана алат. Биздин аң-сезимибиздин дал ушул айыгышы, өзгөрүшү, трансформацияланышы үчүн бизге Кудай керек. Терс кесепеттерди улам териштире берүү үчүн эмес, түпкү себептин өзүн жок кылуу үчүн. Биздин дубабыз, баарынан мурда, ушуга багытталышы керек:

«О, Жараткан, биздин Атабыз, бизди бардык нерседе жана ар дайым, бардык турмуштук жагдайларда себепти өзүбүздөн жана бир гана өзүбүздөн издөөгө – ал эми тапкандан кийин оңдоого үйрөтчү», –

деп эскертет бизге Ыйык-Троица Сергий-Радонеж Лаврасынын архимандрити, ата Кирилл (Павлов), азыркы замандын олуясы жана кереметчиси. Жана бул «оңдоонун» мааниси Өзүңдү кайра өзгөртүп чыгууда эмес, Себепти өзүңдөн кабыл алып, өз жаратууларың үчүн Жаратуучунун Жоопкерчилигин моюнга алып, Өзүңдү башкарууда, бийликти Өзүңө кайтарууда жана аны өз ишенимиң менен адамдар болобу же «объективдүү жагдайлар» болобу, эч качан тышкы объекттерге, тышкы себептерге, тышкы жасалгаларга кайра өткөрүп бербөөдө.

Жакшы кабар – жана бул ички иштин шыктандыруучу бөлүгү – акыр аягында биз

бардык тажрыйбабыздын жеткилең экендигин жана тигил же бул эмоционалдык заряддар калыптанган алгачкы «балалык эмоционалдык жаракаттар», же психологдор айткандай «түпкү эпизоддор» да биздин каалообуз боюнча ошол жерге коюлганын, анын калыптанышында жана акылмандыкка ээ болушунда зарыл болгон жан тажрыйбасы катары биздин жогорку аспектилерибиз, Кудайылык маңызыбыз тарабынан алдын ала «пландаштырылганын» аңдап билебиз. Психологдор көп айткан бала кездеги бул «жетишсиз сүйүлүү» чеберчилик менен коюлган драма болгон, максаты – терс тажрыйбанын бир нече ирет кайталанышын басып өтүп, биз эч кандай тышкы чечим таппай, ички дүйнөбүзгө кайрылып, Сүйүүнү жаратууну, Аны өзүбүз жаратууну үйрөнүшүбүз үчүн, өзүбүз сыяктуу эле башка кедейлерден – ата-энеден, өнөктөштөрдөн, жубайлардан, достордон колубузду созуп сүйүү сурап чуркабашыбыз үчүн жасалган…

Дал ушул биздин алсыздыкты, коркууларды, күнөөнү, бөлүнүүнү, азапты жана күрөштү сезим менен баштан өткөрүү тажрыйбабыздан – руханий жакырдыгыбыздын, өзүбүздүн жеткилеңсиздигибиз үчүн уялуунун, ар кандай күнөөлөргө жана көз карандылыктарга кул болуунун тажрыйбасынан – рухту чыңдоо каалоолору жаралат: Жогорку Күчкө, Жогорку Эркиндикке, Жогорку Эркке, Жогорку Акыл-эстүүлүккө, Жогорку Коркпостукка, Жогорку Ырахатка, Биримдикке, Бүтүндүккө, Ынтымакка жана Сүйүүгө ээ болуу каалоолору – биздин өнүгүүбүздүн Эң Жогорку Потенциалы катары Кудайга таандык кылган бардык сапаттар. Жана эми билгенибиздей, бардык каалоолор орундалып бүткөн, болгону бул каалоолор бизде жаралып, чыңдалышы гана керек болчу. Ошондуктан

балалык кездеги бардык жаракаттарыбызга жана жашоо жолунда кезиккен бардык кыйынчылыктарыбызга ошол үчүн ыраазычылык. Жана дал биздин жандуу сезим тажрыйбабыз, өзгөчө терс тажрыйбабыз, бул каалоолордун күчөшүнө кызмат кылды. Ошондуктан бизди ичке бурулууга, өзүбүздөн Себепти издөөгө жана табууга (тагыраагы, өз ишенимибиз менен жаратууга) мажбур кылган бардык «терс» сезимдерибизге да ыраазычылык. Өзүбүздөгү Жаратуучуга. Өзүңдөгү Кудайга.

«Руху жакырлар бактылуу, анткени Асман Падышалыгы алардыкы», – дейт Машаяк Тоодогу насыятында.

Рухтун жакырдыгы, биз тараптан аңдалып-сезилгенде, бизде тиешелүү каалоолорду, «тескерисинен» жаралган каалоолорду пайда кылат. Башка жагынан алганда, каалоолор орундалып бүткөн. Эми натыйжаны талап кылып, Аны толук бойдон кабыл алуу, өзүбүздүн Эң Жогорку Потенциалыбызды Анын атынан атап, кабыл алуу гана калды. Мына ушул жерде биз аң-сезимибиздин чокусуна, биздин «чатырыбызга» өтөбүз. Ал эми сөз арасында айта кетсек, өз ишенимин аң-сезимдүү тандоого, өз каалоолорун моюнга алууга жана шайкеш келтирүүгө, сезим калыптарын кайра жазууга карата мындай фундаменталдуу даярдыксыз, кыскасы, ар бирибиз (өз аң-сезимибиз менен) өз реалдуулугубузду өзүбүз жаратабыз деген фактыны моюнга албай туруп – курчап турган чындыктын азыркы туруксуздугунун шартында – эгер капыстан аң-сезимибиздин имаратынын пайдубалы жетиштүү бекем болбой калса, «тайып» да кетиши мүмкүн. Пайдубал бар, дубалдар тургузулду, чатырга өтөбүз…