7. Сезімдер

Күнделікті сана тұрғысынан бізге сезімдеріміз (түйсіктер, эмоциялар және жан күйзелістері) сыртқы жағдайларға тәуелді сияқты көрінеді: қауіптен қорқыныш туады, дөрекі сөзден – өкпе-реніш, жасалған қателіктен – кінә сезімі, сүйікті жанмен кездесуден – махаббат, балалардың «жаман қылығынан» – ашу-ыза және т.б.

Бірақ Жаратушы Санасы тұрғысынан бәрі керісінше – біздің санамызда белгілі бір сезімдер мен эмоцияларды іске қосатын санаасты (бейсаналық, автоматты түрде қосылатын) бағдарламалар бұрыннан бар. Оларды сезіну үлгілері деп атауға болады. Және дәл осы сезіну үлгілері «кванттық сорпадан» сәйкес жағдайларды тудырады (біздің шындығымызға тартады): қорқыныш қауіп пен қатерді тудырады, өкпе – ренжітушіні, кінә – қателіктерді, ұят – Сенің түкке тұрғысыздығыңның дәлелдерін тудырады, ашушаңдық кімге ашулану керегін табады, өшпенділік өзіне жау табады және т.б.

Сезімдер – алғашқы, ал сыртқы жағдайлар – салдар. Сезімдеріңді өзгерт, сонда Сен өз шындығыңды өзгертесің.

Бұл механизм біздің сенім-нанымдарымыздың жүзеге асу механизмімен де, қалаулар физикасымен де өте тығыз байланысты. Кейбір нанымдар сезімнің бір үлгілерін тудырса, өзге нанымдар – басқаларын тудырады. Бұған дейін айтқанымыздай,

бізден тыс, тәуелсіз өмір сүретін объективті шындыққа деген сенім қыруар қорқыныштарды бастан кешірумен ұштасады: өлімнен қорқу, өмір сүруден қорқу, айыпталудан қорқу, қателесуден қорқу, жанжалдан қорқу, ақшасыз қалудан қорқу, ауырып қалудан қорқу, тән мен жан азабынан қорқу, ертеңгі күн үшін қорқу, өзгерістерден қорқу, балалар үшін, олардың болашағы үшін қорқу, жаңа бастамалардан қорқу, қорқыныштың өзінен қорқу…

Нәтижесінде барлық қалауларымыз Өзіңді және жақындарыңды қауіпсіздендіру, сан қилы қорқыныштар мен қатерлерден қорғау төңірегінде шоғырланады, ал бұл «объективті шындық» жағдайында, анықтамасы бойынша мүмкін емес. Және біз өзімізді қорғауға қаншалықты көп тырысқан сайын (көбірек ақша табу, өзге адамдарға көбірек бақылау мен билік орнату және т.б.), алаңдауға себептер соғұрлым көбейіп, ал қатерлердің ауқымы, керісінше, ұлғая түседі. «Неғұрлым биікке ұшсаң – құлау соғұрлым ауыр болады».

Ал шындығымызды өзіміз, өз санамызбен жарататынымызға деген Сенім бізді жігерлендіреді, бізге шабыт пен шығармашылыққа, Өзімізге деген қызығушылыққа кең мүмкіндіктер ашып, бойымыздағы Себепті іздеу мен зерттеу, өзін-өзі тану құштарлығын оятады, ақыл-ойымыздың назарын «сыртқы» ойлаудан, сыртқы оқиғаларды талдаудан ішкі күйлерді бақылауға және өзіндік рефлексияға бұра отырып, біз сезінгіміз келетін дәл сол сезімдерді қосуға үйренуге мүмкіндік береді. Барлық жағынан жаратушы екенімізге деген Сенім өзімізді меңгеруге үйренуге ынталандырады, сыртқы

тітіркендіргіштерге әсер ету бағдарламаларын біртіндеп әлсіретіп (ал кейін тіпті өшіріп), керісінше, өз күйімізді саналы түрде жарату дағдыларына ие болуға жетелейді – Ақиқаттың тірі сөзімен, дұғада, медитацияда, ақыл-ой тәртібінде, сезімдерімізді саналы түрде бақылау мен өзгертуде, Шартсыз Махаббатты және Оның барлық реңктерін бастан өткеруге дейін: нәзік жан толқынысынан бастап Құдайы Шапағатқа және күллі жаратылыспен Бірлікке дейін.

Жаратушы Санасы бізге шығармашылық өзін-өзі білдірудің сондай еркіндігін сыйлайды және өз күйіңді саналы басқару арқылы Жоғарғы Ләззаттың сондай келешегін ашады, тіпті біздің қалауларымыз «жарыса» бізді тек осымен айналысуға итермелейді: өзіміздің шығармашылық мүмкіндіктерімізді, талантымызды барынша терең әрі кең ашуға, Өзімізді тануға, саналы жаратудың жаңадан жаңа құралдарын меңгеруге және Сана Технологияларының тұтас бір бәйтерегіне, шын мәнінде Өмір Ағашына дейін өсіп-өркендей отырып, санамен жұмыс істеу құралдарының арсеналын кеңейтуге жетелейді, ал оның ең тәтті жемісі – Махаббат Технологиясы болады. Неліктен Технология? Өйткені енді біз санамызды басқара отырып, Махаббатты саналы түрде іске қосып, жарата аламыз. Жасаған кезде кепілді нәтиже беретін негізгі қадамдар бар. Егер бұл технология болмаса, онда не?

Иә, бұл технология, Махаббат Технологиясы, бізден алдымен өзіміз үшін іргелі де жаңа көптеген дағдыларды, «Жаратушы санасының ұсақ моторикасын» меңгеруді талап етеді – назарды сезімдерге аудара отырып өз ақылымызды тәртіпке келтіру, өзіміздің энергетикалық

күйімізді басқаруға үйрену, энергияның босқа кетуін тоқтатып, өмірлік қуат ағынын арттыру, сана гигиенасын сақтау, болып жатқанның бәрінің кемелдігіне деген Сенімді саналы түрде таңдау, кез келген жағдайда және кез келген мән-жайда Жаратушы Жауапкершілігін қайта-қайта өзіне қайтару, өз Меніңнің Жоғарғы, уақыттан тыс қырларымен (Асқақ санамен, Біртұтас Жанмен, Біртұтас Рухпен, Әке-Ана Құдаймен, Мәсіх Санасымен, арғы баба-құдайлармен және ұстаз-құдайлармен, өзіңнің Жоғарғы Меніңмен) тұрақты ішкі диалог орнату, болып жатқан барлық нәрсенің Себебін тек Өзіңнен іздеу және табу, міндеттемелер емес, ләззат компасына бағдарлана отырып, күн сайын өз таланттарыңды дамыту, – қысқасы, қорқыныш пен борыш сезімінен емес («бізге борышты болғандарды біз кешіргендей, біздің де борыштарымызды кешіре гөр»), Қуанышпен өмір сүруге үйрену және өзінің ішкі күші мен тиімділігі жағынан аса маңызды әрі қуатты, бірақ ішкі сезінуі жағынан өте жеңіл, – тоқсан ауыз сөздің тобықтай түйіні, ғаламат әрі тамаша – сана дағдыларын меңгеруді талап етеді, – сондықтан мұның бәрі біраз уақыт алады, сол себепті осы жолда Өзіңе тым қатал әрі талапшыл болма, өйткені түптеп келгенде, мұның бәрі біздің құдай-адами табиғатымызға тән Жоғарғы шындықтарға және Жоғарғы Ләззатқа – Абсолютті Шартсыз Мәңгілік Махаббатқа қол жеткізумен өтеледі.

Ал бұл Технологиядағы, Махаббат Технологиясындағы ең бастысы – біз кез келген тозақтың қақ ортасында Махаббатты, іс жүзінде Тірі Жұмақты жарата аламыз және кез келген ауырсынуды, азап пен күйзелісті олардың ең жоғарғы әлеуетіне – біздің таланттарымыздың жаңадан жаңа

қырларына және Құдайы Махаббаттың шексіз Кемпірқосағының реңктеріне көтере аламыз.

Бұл тек құдайлардың ғана қолынан келеді. Және біз Сен екеуміз бұған үйренеміз, Менің сүйікті досым.

Бұл Сенің табиғатыңда бар. Тек мұны шын жүректен қалап, талап ету керек. Өз жолыңды талап ет. Рух еркіндігіне қол жеткізуге, Ішкі ақиқатты ашуға және Абсолютті Шартсыз Мәңгілік Махаббат дағдыларын меңгеруге өз Құдайы еркіңді білдір!

Сонымен, сезімдер – алғашқы, ал сыртқы жағдайлар – салдар, сыртқы оқиғалар ағыны – бұл біз үйреніп қалған сезіну үлгілері ашылатын декорациялар ғана. Бұрынғы сезімдер спектріне қатысты (ашу, өкпе, кінә, қорқыныш, ұят және т.б.) бұл сезіну үлгілерін көбінесе эмоционалдық зарядтар деп атайды. Бұл ішкі эмоционалдық зарядтар адамда өте ерте, балалық-жасөспірімдік шақта – бастан өткерген эмоционалдық жарақаттардың нәтижесінде қалыптасады және кейінгі өмірде қайталанып отырады, бізде қайта-қайта дәл сол эмоцияларды тудырады, бірақ, мүмкін, жаңа адамдармен және жаңа өмірлік жағдайларда. Декорациялар өзгереді, күйзелістің мәні сол қалпында қалады – адам болып жатқанның бәрінің себебін Өзінен және тек Өзінен іздеп, мойындамайынша – өзіндік

рефлексиямен, өзін-өзі танумен айналысып, осы «зарядтарды» тауып, оларды «залалсыздандырмайынша».

Және әлгі әзілде айтылғандай, «психотерапияға бес жыл кетеді». Бірақ Құдаймен, санамыздың Сәулетшісімен бұл жол, сауығу жолы санаулы минуттарды, тіпті қас қағым сәттерді алады. Дәл осы сауығу, өзгеру, санамыздың трансформациясы үшін бізге Құдай қажет. Үнемі жағымсыз салдарлармен алысу үшін емес, себептің өзін жою үшін. Біздің дұғамыз, ең алдымен, осыған бағытталуы тиіс:

«Уа, Жаратқан Ие, Әкеміз біздің, бізді барлық нәрседе және әрқашан, барлық өмірлік жағдайларда себепті тек Өзімізден іздеуге – ал тапқан соң, оны түзетуге үйрете гөр», –

деп нұсқайды бізге Қасиетті Троица Сергий-Радонеж Лаврасының архимандриті, қазіргі заманғы әулие әрі ғажайыптар жасаушы Кирилл әкей (Павлов). Және бұл «түзетудің» мәні өзіңді қайта жасауда емес, керісінше, Өзіңдегі Себепті қабылдап, өз жаратылыстарың үшін Жаратушы Жауапкершілігін қабылдап, Өзіңді меңгеруде, билікті Өзіңе қайтаруда және өз сеніміңмен оны енді ешқашан сыртқы нысандарға, сыртқы себептерге, адамдар немесе «объективті жағдайлар» болсын, сыртқы декорацияларға бермеуде жатыр.

Жақсы жаңалық – әрі осы ішкі жұмыстың жігерлендіретін тұсы – түбінде біздің

бүкіл тәжірибеміздің кемел екенін, тіпті сол алғашқы «балалық шақтағы эмоционалдық жарақаттар» немесе психологтар айтқандай, белгілі бір эмоционалдық зарядтар қалыптасқан «түпкі эпизодтар» біздің қалауымызбен салынғанын, жанның қалыптасуы мен даналыққа қол жеткізуі үшін қажетті тәжірибе ретінде біздің жоғарғы қырларымыз, Құдайы мәніміз тарапынан алдын ала «жоспарланғанын» байқауымызда. Психологтар жиі айтатын осы бір «балалық шақтағы махаббаттың жетіспеушілігінің» бәрі керемет шеберлікпен ұйымдастырылған, мұның мақсаты – жағымсыз тәжірибенің бірнеше мәрте қайталануынан өтіп, ешқандай сыртқы шешім таппай, ішке үңілуіміз және өзіміз сияқты басқа кедейлерден – ата-аналардан, серіктестерден, жұбайлардан, достардан қолымызды жайып махаббат сұрап жүгірмей, Махаббатты өзіміз өндіруді, Оны Өзіміз жаратуды үйренуіміз еді…

Дәл осы дәрменсіздікті, қорқынышты, кінәні, бөлінушілікті, азап пен күресті сезіммен бастан кешіру тәжірибемізден – рухани жарлылығымыздың, өз кемелсіздігіміз үшін ұялуымыздың, сан түрлі күнәлар мен тәуелділіктерге құл болуымыздың тәжірибесінен – рухты нығайту қалаулары туады: Жоғарғы Күшке, Жоғарғы Еркіндікке, Жоғарғы Ерікке, Жоғарғы Парасатқа, Жоғарғы Қорықпаушылыққа, Жоғарғы Ләззатқа, Бірлікке, Тұтастыққа, Келісімге және Махаббатқа қол жеткізу қалаулары – біздің дамуымыздың Ең Жоғарғы Әлеуеті ретінде Құдайға телитін барлық сол қасиеттерге деген қалаулар туады. Және енді білетініміздей, барлық қалаулар орындалып қойған, тек осы қалаулардың бойымызда туып, бекуі ғана қалған еді. Сондықтан

барлық балалық жарақаттарымызға және өмір жолында кезіккен барлық қиындықтарымызға сол үшін рақмет. Және дәл біздің жарқын сезімдік тәжірибеміз, әсіресе жағымсызы, осы қалаулардың күшеюіне қызмет етті. Сондықтан бізді ішке бұрылуға, Себепті Өзімізден іздеуге және табуға (дәлірек айтқанда, өз сенімімізбен жаратуға) мәжбүр еткен барлық «жағымсыз» сезімдерімізге де рақмет. Өзіміздегі Жаратушыны. Өзіңдегі Құдайды.

«Рухы жарлылар бақытты, өйткені Көк Патшалығы солардыкі», – дейді Мәсіх Таудағы уағызында.

Рух жарлылығы, өзіміз оны саналы түрде түсінгенде, бойымызда сәйкес қалауларды, «керісіншеден туған» қалауларды оятады. Екінші жағынан, қалаулар орындалып қойған. Енді нәтижені талап ету және оны толық қабылдау, Оның атын атап, өзіңнің Ең Жоғарғы Әлеуетіңді қабылдау ғана қалды. Міне, осы жерде біз санамыздың шыңына, біздің «шатырымызға» өтеміз. Сөз орайы келгенде айта кетейік, өз сеніміңді саналы түрде таңдауға, қалауларыңды мойындап, үйлестіруге және сезім үлгілерін қайта жазуға қатысты мұндай іргелі дайындықсыз, қысқасы, әрқайсымыздың (өз санамызбен) өз шындығымызды өзіміз жарататынымызды мойындаусыз, егер сана ғимаратымыздың іргетасы жеткілікті берік болмай шықса – қоршаған болмыстың қазіргі тұрақсыздығы жағдайында – ол оңай «тайып кетуі» де мүмкін. Іргетас бар, қабырғалар қаланды, шатырға көшеміз…