6. Istaklar

Gap shundaki, moddiy voqeligimizning eng tub darajasida, kvant fizikasi darajasida, ya'ni barcha ehtimoliy variantlarning «kvant sho'rvasi»da, moddiy dunyomizni tashkil etuvchi barcha zarrachalar antizarrachalar (boshlang'ich modda) deb ataluvchi jufti bilan birga tug'iladi («kvant sho'rvasi»dan qalqib chiqadi). Va bu antizarrachalar manfiy massaga ega bo'lib, o'zida manfiy (ishorali) energiyani tashiydi hamda istaklarimizning jismoniy ifodasini namoyon etadi. Shunday qilib, barcha zarrachalar juft bo'lib tug'iladi: zarracha-antizarracha, ya'ni bu dunyodagi hamma narsa faqat unga mos keluvchi istaklar bilan juftlikda mavjuddir. Va bundan ikkita hayratomuz xulosa kelib chiqadi.

Birinchisi: barcha istaklar allaqachon amalga oshgan, boshqacha bo'lishi ham mumkin emas — kvant fizikasi nuqtai nazaridan, istak (antimodda) tug'ilgan lahzada, u bilan juftlikda ayni shu istakka to'liq mos keladigan modda (energiya) ham tug'iladi. Ular bir-birlarisiz shunchaki mavjud bo'la olmaydilar.

Birinchisidan kelib chiqadigan ikkinchi xulosa: Sening dunyongda bor bo'lgan hamma narsa — Sening va faqat Sening istaklaring natijasidir, bunda boshqa hech kim «aybdor emas». Muammo shundaki, biz buni bilmagan holda (to'g'rirog'i, buning aksiga, ya'ni hamma narsaga faqat mashaqqatli mehnat bilan erishiladi deb ishongan holda), bu soddalikka ishonmay, qandaydir istaklarimiz paydo bo'lganda, fidokorona ularni ro'yobga chiqarishga tashlanar edik —

dunyo bilan kurashib, sharoitlarni bo'ysundirib, bunga juda ko'p energiya sarflab — vaholanki, bu energiya barcha istalgan narsani allaqachon yaratib bo'lgan edi, ammo biz o'zimizning erishuvchanlik hirsimiz bilan bu energiyani allaqachon yaratilgan narsadan tortib olar edik, uni keraksiz harakatlarga, kurashga — pul topishga, maqsadlar qo'yishga, niyatlarga, reja tuzish va uni amalga oshirishga urinishlarga, insonlar va resurslarni tashkillashtirishga, nazorat va yutuqlarga va hokazolarga sovurar edik.

Natijada biz moddiy olamda allaqachon ro'yobga chiqqan istaklardan energiyani tortib olar edik va ular tom ma'noda bizning voqeligimizda erib ketar edi. Ularning o'rniga behisob tashvishlar, hech narsaga olib kelmaydigan ko'plab «muhim» ishlar paydo bo'lardi, ammo chin istakning ro'yobi yo'q edi: energiya behuda sarflangan edi. Bu esa, o'z navbatida, ongimiz ichida ko'plab zid istaklarni tug'dirardi. Qayta-qayta rejalar tuzib, ularni amalga oshirishga urinishlarda hafsalamiz pir bo'lgach, biz ichki charchoqni, «bizga xalal berganlarga» nisbatan ginalarni, bu safar nega o'xshamaganini tushuntiruvchi «o'z xatolarimiz» uchun aybdorlik hissini, o'z no'noqligimizdan uyatni, yana o'xshamay qolishi haqidagi qo'rquvlarni va hokazolarni to'plab bordik; bular esa qalbimizning tub, haqiqiy istaklari bilan bog'liq bo'lmagan butunlay boshqa istaklarni tug'dirar edi — kimgadir nimanidir isbotlash istagi, o'zini oqlash istagi, O'zini jazolash istagi, javobgarlikni bo'yniga olmaslik uchun hech narsaga ega bo'lmaslik istagi, energiyaning qoldiqlarini saqlab qolish uchun dangasalik qilish va umuman hech narsa qilmaslik istagi, barchadan yashirinish istagi, hatto «sharmandalikni yuvish» uchun o'lish istagi ham...

Va bu ongostidagi (ya'ni biz anglamagan) istaklar barcha yangi boshlanmalarimiz bilan ziddiyatga kirishar edi. Ular ham antimodda kabi o'zlariga mos moddani yaratardi: hayotimizda kasalliklar, qarzlar, bajarilmagan majburiyatlar, obro'sizlanish, sud va jinoiy ta'qiblar, kuch ishlatish tazyiqlari, mojarolar, hisob-kitoblar, cheksiz hissiy og'riq, azob-uqubat va oxir-oqibat o'lim ssenariylarini ishga tushirar edi; biz esa endi istaklar ro'yobi uchun emas, balki shunchaki tirik qolish uchun kurashishga majbur bo'lar edik. Garchi barcha bu jarayonlarni hayotimizda o'zimiz ishga tushirgan bo'lsak-da, go'yo qandaydir dushmanona va xavfli dunyo bizni yo'q qilishga urinayotgandek tuyular edi. Biz esa o'zimiznikini himoya qilishni, qasos olishni, «dushman»ni yo'q qilishni istardik, holbuki bu yerda O'zimizdan boshqa hech qanday dushman hech qachon bo'lmagan.

Natijada ichimizda, ongimizda xuddi oqqush, qisqichbaqa va cho'rtanbaliq kabi voqeligimiz «aravasi»ni har tarafga tortuvchi son-sanoqsiz qarama-qarshi istaklar shakllanar edi.

Nima qilmoq kerak? To'planib qolgan barcha ichki ziddiyatlarni hal qilishni o'rganish va o'z-o'zini yo'q qilish hamda O'zi bilan kurashish dasturlarini ishga tushiruvchi xatti-harakat va qaror qabul qilishning buzg'unchi qoliplaridan, ongosti dasturlaridan va qarama-qarshi istaklardan o'z ongini bosqichma-bosqich tozalash lozim. Barcha «qisqichbaqa va cho'rtanbaliqlar»ni «oqqushlarimiz» bilan uyg'unlashtirish zarur. Va nihoyat, ko'rishni o'rganish kerakki,

barcha istaklar allaqachon ro'yobga chiqqan va biz tomondan hech qanday zo'riqishni talab qilmaydi; harakatlar esa bizga yutuqlarga erishish uchun emas, balki faqatgina ijod uchun kerak, chunki ijod qilish, bir-birimiz bilan ham-ijodkorlik qilish istagi — bu qalbimizning mustaqil istaklari bo'lib, ular ham o'zimizni ijodkor va yaratuvchi sifatida namoyon eta olishimiz uchun barcha zarur sharoitlarni o'zlari yaratadi — bular ham qalbimizning haqiqiy istaklaridir va aynan mana shular bizning namoyon bo'lishimizni, bizning harakatlarimizni talab qiladi; bu istaklar orqali ham tegishli energiya tug'iladi — bu ilhom, jo'shqinlik, ijodiy parvoz va qalbning maslakdoshlar, ham-ijodkorlar bilan birlashishga bo'lgan intilishlari energiyasidir.

Shuning uchun, do'stim, barcha istaklaring allaqachon amalga oshgani bois Senga «qiladigan hech narsa qolmaydi» deb xavotir olmasang ham bo'ladi. Aksincha, istaklaringni amalga oshgan deb qabul qilib, Sen pul topish, voqelikni bo'ysundirish, nazorat qilish, boshqalarni boshqarish va nimagadir erishish zaruratidan ozod bo'lasan; Sen o'z qalbingning haqiqiy istaklarini ro'yobga chiqarish — Ijod, Muhabbat va Ko'p Qirrali Haqiqatni Hamdardlik Bilan Anglash uchun, bizni baxtli qiluvchi yagona narsa bo'lmish haqiqiy burching uchun ozod bo'lasan, chunki bu bizning asl tabiatimizga mosdir — va shunda Sen o'zingning Eng Yuksak Salohiyatingni — ijodkor inson sifatida, tirik xudo sifatida jismda, Yagona Xudoning, Yagona Hayotning Sening takrorlanmas insoniy qiyofangdagi betakror zuhuri sifatida namoyon qila olasan va Abadiy Hayot haqidagi orzuni tirik timsol sifatida gavdalantirasan. Zero Senga endi

o'lishning hech qanday hojati qolmaydi, chunki o'lim istagi Sen tomoningdan shifolangan bo'ladi, hayot istagi, Haqiqiy Hayot istagi esa faqat mustahkamlanib, Abadiy Borliq voqeligida mujassamlashadi.

Bu qandaydir ertak emas. Bu — voqelik. Axir Sening barcha istaklaring allaqachon amalga oshgan. Hozirgi voqeliging qanday istaklar bilan yaratilgan? Sen ularni taniy olasanmi?