6. ആഗ്രഹങ്ങൾ

നമ്മുടെ ഭൗതിക യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും അടിസ്ഥാന തലത്തിൽ, ക്വാണ്ടം ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിന്റെ തലത്തിൽ, അതായത് സാധ്യമായ എല്ലാ വകഭേദങ്ങളുടെയും «ക്വാണ്ടം സൂപ്പിൽ», നമ്മുടെ ഭൗതിക ലോകത്തെ നിർമ്മിക്കുന്ന എല്ലാ കണികകളും ആന്റിപാർട്ടിക്കിളുകൾ (ആദി-ദ്രവ്യം) എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവയുമായി ജോടിയായാണ് ജനിക്കുന്നത് («ക്വാണ്ടം സൂപ്പിൽ» നിന്ന് ഉയർന്നു വരുന്നത്). നെഗറ്റീവ് പിണ്ഡമുള്ളതും തങ്ങളിൽ നെഗറ്റീവ് ഊർജ്ജം വഹിക്കുന്നതുമായ ഈ ആന്റിപാർട്ടിക്കിളുകൾ തന്നെയാണ് നമ്മുടെ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ ഭൗതിക രൂപം. അങ്ങനെ, എല്ലാ കണികകളും ജോടികളായാണ് ജനിക്കുന്നത്: കണിക-പ്രതി കണിക; അതായത് ഈ ലോകത്തിലുള്ളതെല്ലാം അതിന് അനുയോജ്യമായ ആഗ്രഹങ്ങളോടൊപ്പം ജോടിയായി മാത്രമേ നിലനിൽക്കുന്നുള്ളൂ. ഇതിൽ നിന്ന് വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന രണ്ട് നിഗമനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു.

ഒന്നാമത്തേത്: എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഇതിനകം തന്നെ നിറവേറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അല്ലാതെ മറ്റൊന്നാകാൻ സാധ്യമല്ല – ക്വാണ്ടം ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിന്റെ വീക്ഷണത്തിൽ, ഒരു ആഗ്രഹം (പ്രതിദ്രവ്യം) ജനിക്കുന്ന നിമിഷത്തിൽ തന്നെ, ആ ആഗ്രഹത്തിന് കൃത്യമായി അനുയോജ്യമായ ദ്രവ്യവും (ഊർജ്ജവും) അതിനോടൊപ്പം ജോടിയായി ജനിക്കുന്നു. അവയ്ക്ക് പരസ്പരം ആശ്രയിക്കാതെ നിലനിൽക്കാൻ സാധ്യമല്ല.

ആദ്യത്തേതിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിയുന്ന രണ്ടാമത്തെ നിഗമനം: നിന്റെ ലോകത്തിലുള്ളതെല്ലാം നിന്റെ മാത്രം, നിന്റെ മാത്രമായ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ ഫലമാണ്; ഇതിൽ വേറാരും «കുറ്റക്കാരല്ല». പ്രശ്നം എന്തെന്നാൽ, ഇതറിയാതെ (കൂടുതൽ കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ, എല്ലാം കഠിനാധ്വാനത്തിലൂടെ മാത്രമേ നേടാനാകൂ എന്ന വിപരീത വിശ്വാസത്തിൽ), ഈ ലാളിത്യത്തിൽ വിശ്വസിക്കാതെ, നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ടായപ്പോൾ, നാം അവയെ നിറവേറ്റാൻ സ്വയം മറന്ന് എടുത്തുചാടി – പോരാടിക്കൊണ്ട്,

ലോകത്തോട് പൊരുതിക്കൊണ്ട്, സാഹചര്യങ്ങളെ കീഴ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, ഇതിനായി വളരെയധികം ഊർജ്ജം പാഴാക്കിക്കൊണ്ട് – ആഗ്രഹിച്ചതെല്ലാം ഇതിനകം തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചുകഴിഞ്ഞ ആ ഊർജ്ജത്തെ, നമ്മുടെ നേട്ടങ്ങളുടെ ആർത്തി കാരണം, ഇതിനകം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതിൽ നിന്നും നാം അപഹരിക്കുകയായിരുന്നു; അനാവശ്യമായ പ്രവൃത്തികൾക്കും പോരാട്ടങ്ങൾക്കുമായി – പണം സമ്പാദിക്കുന്നതിനും ലക്ഷ്യങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുന്നതിനും പദ്ധതികൾ തയ്യാറാക്കി അവ നടപ്പിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനും ആളുകളെയും വിഭവങ്ങളെയും സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിനും നിയന്ത്രണത്തിനും നേട്ടങ്ങൾക്കും മറ്റുമായി – ആ ഊർജ്ജം പാഴാക്കിക്കളഞ്ഞു.

തൽഫലമായി, ഭൗതികമായി ഇതിനകം സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെട്ട ആഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്ന് നാം ഊർജ്ജം കവർന്നെടുക്കുകയും, അവ നമ്മുടെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോവുകയും ചെയ്തു. അവയ്ക്ക് പകരം വളരെയധികം വ്യഗ്രതകളും, «പ്രധാനപ്പെട്ടതും» എന്നാൽ ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തതുമായ ധാരാളം പ്രവൃത്തികളും ഉണ്ടായി, പക്ഷേ യഥാർത്ഥ ആഗ്രഹത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരം ഉണ്ടായില്ല: ഊർജ്ജം വെറുതെ പാഴായിപ്പോയി. ഇത് നമ്മുടെ ബോധത്തിനുള്ളിൽ പരസ്പരവിരുദ്ധമായ നിരവധി ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് ജന്മം നൽകി. വീണ്ടും വീണ്ടും പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യുകയും അവ നടപ്പിലാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളിൽ നിരാശപ്പെടുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട്, നാം ആന്തരികമായ ക്ഷീണവും, «നമ്മെ തടസ്സപ്പെടുത്തിയവരോടുള്ള» അമർഷവും, ഈ തവണ പരാജയപ്പെട്ടതിന് നാം ന്യായീകരണമായി കണ്ടെത്തിയ «സ്വന്തം തെറ്റുകളെക്കുറിച്ചുള്ള» കുറ്റബോധവും, നമ്മുടെ കഴിവുകേടിലുള്ള ലജ്ജയും, വീണ്ടും പരാജയപ്പെടുമെന്ന ഭയവും ഒക്കെ അടിഞ്ഞുകൂട്ടി; അതിൽ നിന്ന് നമ്മുടെ ആത്മാവിന്റെ യഥാർത്ഥ ആഗ്രഹങ്ങളുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ആഗ്രഹങ്ങൾ ജനിച്ചു – ആരോടെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും തെളിയിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം, സ്വയം ന്യായീകരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം, സ്വയം ശിക്ഷിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം, ഉത്തരവാദിത്തം ഏൽക്കാതിരിക്കാൻ ഒന്നും ഇല്ലാതിരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം, ബാക്കിയുള്ള ഊർജ്ജം സംരക്ഷിക്കാൻ മടിപിടിച്ചിരിക്കാനും ഒന്നും ചെയ്യാതിരിക്കാനുമുള്ള ആഗ്രഹം, എല്ലാവരിൽ നിന്നും ഒളിച്ചിരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം, «നാണക്കേട് കഴുകിക്കളയാൻ» മരിക്കാൻ പോലുമുള്ള ആഗ്രഹം…

ഈ ഉപബോധമനസ്സിലെ (നാം അറിയാത്ത) ആഗ്രഹങ്ങൾ നമ്മുടെ എല്ലാ പുതിയ തുടക്കങ്ങളുമായും സംഘർഷത്തിലായി. അവയും പ്രതിദ്രവ്യം പോലെ തങ്ങൾക്ക് അനുയോജ്യമായ ദ്രവ്യത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു: നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ അനുയോജ്യമായ അവസ്ഥകൾക്ക് തുടക്കമിട്ടു – രോഗങ്ങൾ, കടങ്ങൾ, നിറവേറ്റപ്പെടാത്ത ബാധ്യതകൾ, സൽപ്പേരിന്റെ നഷ്ടം, കോടതി-ക്രിമിനൽ നടപടികൾ, ബലപ്രയോഗങ്ങൾ, തർക്കങ്ങൾ, വഴക്കുകൾ, വലിയ അളവിലുള്ള വൈകാരിക വേദന, കഷ്ടപ്പാടുകൾ, ഒടുവിൽ മരണം; അങ്ങനെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതിനല്ല, മറിച്ച് നിലനിൽപ്പിനായി മാത്രം നമുക്ക് പോരാടേണ്ടി വന്നു. ഈ പ്രക്രിയകളെല്ലാം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ നാം തന്നെയാണ് ആരംഭിച്ചതെങ്കിലും, ഏതോ ശത്രുതാപരമായ അപകടകരമായ ഒരു ലോകം നമ്മെ നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന് നമുക്ക് തോന്നി. നമ്മുടേത് സംരക്ഷിക്കാനും പ്രതികാരം ചെയ്യാനും «ശത്രുവിനെ» നശിപ്പിക്കാനും നാം ആഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ നമ്മളല്ലാതെ മറ്റൊരു ശത്രുവും ഇവിടെ ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

തൽഫലമായി, നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ, നമ്മുടെ ബോധത്തിൽ, പരസ്പരവിരുദ്ധമായ നിരവധി ആഗ്രഹങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടു; അവ ഒരേ വണ്ടിയെ പല ദിശകളിലേക്ക് വലിക്കുന്ന വിവിധ ജീവികളെപ്പോലെ, നമ്മുടെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ «വണ്ടിയെ» വ്യത്യസ്ത ദിശകളിലേക്ക് വലിച്ചു.

നാം എന്തുചെയ്യണം? അടിഞ്ഞുകൂടിയ എല്ലാ ആന്തരിക വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയാൻ നാം പഠിക്കുകയും, സ്വയം നശീകരണത്തിന്റെയും സ്വയം പോരാട്ടത്തിന്റെയും പ്രക്രിയകൾക്ക് തുടക്കമിടുന്ന വിനാശകരമായ പെരുമാറ്റരീതികളിൽ നിന്നും തീരുമാനങ്ങളിൽ നിന്നും ഉപബോധമനസ്സിന്റെ പ്രോഗ്രാമുകളിൽ നിന്നും പരസ്പരവിരുദ്ധമായ ആഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്നും നമ്മുടെ ബോധത്തെ ക്രമേണ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും വേണം. എല്ലാ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെയും നമ്മുടെ ഉന്നത ലക്ഷ്യങ്ങളുമായി യോജിപ്പിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം. ഒടുവിൽ തിരിച്ചറിയാൻ പഠിക്കുകയും വേണം,

എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഇതിനകം തന്നെ നിറവേറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും, നമ്മുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് യാതൊരു പ്രയത്നവും അവയ്ക്ക് ആവശ്യമില്ലെന്നും; നേട്ടങ്ങൾക്കായല്ല, മറിച്ച് സർഗ്ഗാത്മകതയ്ക്കായി മാത്രമാണ് നമുക്ക് പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആവശ്യമെന്ന്; കാരണം പരസ്പരം ചേർന്നുള്ള സർഗ്ഗസൃഷ്ടിയുടെ ആഗ്രഹം നമ്മുടെ ആത്മാവിന്റെ സ്വതന്ത്രമായ ആഗ്രഹങ്ങളാണ്, അവ സ്രഷ്ടാക്കളായും നിർമ്മാതാക്കളായും സ്വയം വെളിപ്പെടുത്താൻ ആവശ്യമായ എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളും സ്വയം സൃഷ്ടിക്കുന്നു – ഇവയും നമ്മുടെ ആത്മാവിന്റെ യഥാർത്ഥ ആഗ്രഹങ്ങളാണ്, അവയ്ക്കാണ് നമ്മുടെ പ്രകടനവും പ്രവർത്തനങ്ങളും ആവശ്യമായി വരുന്നത്; ഈ ആഗ്രഹങ്ങളിലൂടെ അനുയോജ്യമായ ഊർജ്ജവും ജനിക്കുന്നു – അത് പ്രചോദനത്തിന്റെയും ആവേശത്തിന്റെയും സർഗ്ഗാത്മക ഉണർവിന്റെയും ഒരേ ചിന്താഗതിയുള്ള സഹ-സ്രഷ്ടാക്കളുമായി ഒന്നിക്കാനുള്ള ആത്മാവിന്റെ പ്രേരണകളുടെയും ഊർജ്ജമാണ്.

അതുകൊണ്ട്, എന്റെ സുഹൃത്തേ, നിന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഇതിനകം നിറവേറ്റപ്പെട്ടതിനാൽ നിനക്ക് «ഒന്നും ചെയ്യാനുണ്ടാകില്ല» എന്നോർത്ത് നീ വിഷമിക്കേണ്ടതില്ല. മറിച്ച്, നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റപ്പെട്ടതായി അംഗീകരിക്കുന്നതിലൂടെ, പണം സമ്പാദിക്കേണ്ടതിൻ്റെയും യാഥാർത്ഥ്യത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തേണ്ടതിൻ്റെയും മറ്റുള്ളവരെ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടതിൻ്റെയും കബളിപ്പിക്കേണ്ടതിൻ്റെയും നേട്ടങ്ങൾ കൊയ്യേണ്ടതിൻ്റെയും ആവശ്യകതയിൽ നിന്ന് നീ മുക്തനാകും; നിന്റെ ആത്മാവിന്റെ യഥാർത്ഥ ആഗ്രഹങ്ങൾ സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നതിനായി – സർഗ്ഗാത്മകതയ്ക്കും സ്നേഹത്തിനും ബഹുമുഖ സത്യത്തിന്റെ സഹാനുഭൂതിക്കുമായി – നിന്റെ യഥാർത്ഥ നിയോഗത്തിനായി നീ സ്വതന്ത്രനാകും; അത് മാത്രമാണ് നമ്മെ സന്തുഷ്ടരാക്കുന്നത്, കാരണം അത് നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു – അപ്പോൾ നിനക്ക് നിന്റെ പരമോന്നത സാധ്യതയെ സാക്ഷാത്കരിക്കാൻ കഴിയും – ഒരു മനുഷ്യ-സ്രഷ്ടാവായി, മാംസത്തിലുള്ള ജീവിക്കുന്ന ദൈവമായി, നിന്റെ അതുല്യമായ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ ഏകദൈവത്തിന്റെ, ഏകജീവന്റെ അദ്വിതീയ പ്രകടനമായി, നിത്യജീവനെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നം സജീവമായ ഉദാഹരണത്തിലൂടെ സാക്ഷാത്കരിച്ചുകൊണ്ട്. കാരണം നിനക്ക് ഇനി

മരിക്കേണ്ട യാതൊരു ആവശ്യവുമില്ല, എന്തെന്നാൽ മരണത്തിനായുള്ള ആഗ്രഹം നിന്നാൽ സൗഖ്യമാക്കപ്പെടും, ജീവിക്കാനുള്ള, യഥാർത്ഥ ജീവനായുള്ള ആഗ്രഹം കൂടുതൽ ശക്തമാവുകയും നിത്യമായ അസ്തിത്വത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

ഇതൊരു കെട്ടുകഥയല്ല. ഇതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം. കാരണം നിന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഇതിനകം നിറവേറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഏതെല്ലാം ആഗ്രഹങ്ങളാലാണ് നിന്റെ ഇന്നത്തെ യാഥാർത്ഥ്യം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്? അവയെ തിരിച്ചറിയാൻ നിനക്ക് കഴിയുമോ?