თანხმობა
უკან

6. სურვილები

მანქანური თარგმანი: ამ ტრადიციას ჯერ არ აქვს გამოქვეყნებული თარგმანი თქვენს ენაზე

საქმე იმაშია, რომ ჩვენი მატერიალური სინამდვილის ყველაზე საბაზისო დონეზე, კვანტური ფიზიკის, ანუ ყველა შესაძლო ვარიანტის „კვანტური წვნიანის“ დონეზე, ყველა ნაწილაკი, რომელიც ჩვენს მატერიალურ სამყაროს შეადგენს, იბადება („კვანტური წვნიანიდან“ ამოტივტივდება) ეგრეთ წოდებულ ანტინაწილაკებთან (პირველმატერიასთან) წყვილში. და სწორედ ეს ანტინაწილაკები, რომლებსაც უარყოფითი მასა აქვთ და უარყოფით (ნიშნით) ენერგიას ატარებენ, წარმოადგენენ ჩვენი სურვილების ფიზიკურ გამოხატულებას. მაშ ასე, ყველა ნაწილაკი იბადება წყვილად: ნაწილაკი-ანტინაწილაკი, ანუ ყველაფერი ამ სამყაროში არსებობს მხოლოდ მის შესატყვის სურვილებთან წყვილში. და აქედან გამომდინარეობს ორი განსაცვიფრებელი დასკვნა.

პირველი: ყველა სურვილი უკვე ასრულებულია, სხვანაირად უბრალოდ არ შეიძლება იყოს – კვანტური ფიზიკის თვალსაზრისით, იმ მომენტში, როდესაც იბადება სურვილი (ანტიმატერია), მასთან წყვილში იბადება მატერიაც (ენერგია), რომელიც ზუსტად შეესაბამება ამ სურვილს. მათ უბრალოდ არ შეუძლიათ ერთმანეთის გარეშე არსებობა.

მეორე დასკვნა, რომელიც პირველიდან გამომდინარეობს: ყველაფერი, რაც შენს სამყაროშია, შენი და მხოლოდ შენი სურვილების შედეგია, სხვა არავინ არის ამაში „დამნაშავე“. პრობლემა იმაშია, რომ ჩვენ, არ ვიცოდით რა ეს (უფრო ზუსტად, გვჯეროდა საპირისპიროსი, რომ ყველაფერი მხოლოდ მძიმე შრომით მიიღწევა), არ გვწამდა რა ამ სიმარტივის, როდესაც რაიმე სურვილი გვიჩნდებოდა, თავგანწირვით მივილტვოდით მათ ასასრულებლად – ვებრძოდით

სამყაროს, ვთრგუნავდით გარემოებებს, ვხარჯავდით ამაზე უამრავ ენერგიას – ენერგიას, რომელმაც უკვე შექმნა ყოველივე სასურველი, მაგრამ ჩვენი მიღწევადობით ჩვენ ვართმევდით ამ ენერგიას უკვე შექმნილს, ვფლანგავდით მას უსარგებლო ქმედებებზე, ბრძოლაზე – ფულის გამომუშავებაზე, მიზნების დასახვაზე, განზრახვებზე, გეგმის შემუშავებასა და მის რეალიზების მცდელობებზე, ადამიანებისა და რესურსების ორგანიზებაზე, კონტროლსა და მიღწევებზე და ა.შ.

შედეგად, ჩვენ ენერგიას ვართმევდით მატერიაში უკვე რეალიზებულ სურვილებს, და ისინი პირდაპირი მნიშვნელობით იხსნებოდნენ ჩვენს რეალობაში. მათ ნაცვლად ჩნდებოდა უამრავი ფუსფუსი, უამრავი „მნიშვნელოვანი“ – და არაფრისმომცემი – საქმე, მაგრამ არ იყო ჭეშმარიტი სურვილის განხორციელება: ენერგია იფლანგებოდა ამაოდ. ეს კი თავის მხრივ ბადებდა მრავალ წინააღმდეგობრივ სურვილს ჩვენს ცნობიერებაში. კვლავ და კვლავ გეგმების დასახვისა და მათი რეალიზების მცდელობებში იმედგაცრუებისას, ჩვენ ვაგროვებდით შინაგან დაღლილობას, წყენას მათ მიმართ, „ვინც ხელი შეგვიშალა“, დანაშაულის გრძნობას „საკუთარი შეცდომების“ გამო, რომლებითაც ვხსნიდით, თუ რატომ არ გამოვიდა ამჯერად, სირცხვილს საკუთარი უსუსურობის გამო, შიშებს, რომ ისევ არ გამოვა და ა.შ., რისგანაც იბადებოდა სულ სხვა სურვილები, რომლებიც არ იყო დაკავშირებული ჩვენი სულის თავდაპირველ, ჭეშმარიტ სურვილებთან – სურვილი ვინმესთვის რაიმეს დამტკიცებისა, თავის მართლების სურვილი, საკუთარი თავის დასჯის სურვილი, არ-ქონის სურვილი, რათა ამაზე პასუხისმგებლობა არ გვეტვირთა, სიზარმაცისა და საერთოდ არაფრის კეთების სურვილი ენერგიის ნარჩენების შესანარჩუნებლად, ყველასგან დამალვის სურვილი, სიკვდილის სურვილიც კი „სირცხვილის ჩამოსარეცხად“...

და ეს ქვეცნობიერი (ანუ ჩვენ მიერ გაუცნობიერებელი) სურვილები კონფლიქტში შედიოდა ყველა ჩვენს ახალ წამოწყებასთან. ისინიც, როგორც ანტიმატერია, შობდნენ მათ შესაბამის მატერიას: რთავდნენ შესაბამის სცენარებს ჩვენს ცხოვრებაში – ავადმყოფობების, ვალების, შეუსრულებელი ვალდებულებების, რეპუტაციის დაკარგვის, სასამართლო და სისხლისსამართლებრივი დევნის, ძალადობრივი ზეწოლის, კონფლიქტების, გარჩევების, უდიდესი ემოციური ტკივილის, ტანჯვისა და საბოლოო ჯამში სიკვდილის, და ჩვენ უკვე გვიწევდა ბრძოლა არა სურვილების ასრულებისთვის, არამედ თვით გადარჩენისთვის. და თუმცა ჩვენ თვითონვე ვრთავდით ყველა ამ პროცესს ჩვენს ცხოვრებაში, გვეჩვენებოდა, რომ ეს რაღაც მტრული და საშიში სამყარო ცდილობდა ჩვენს განადგურებას. და გვსურდა ჩვენის დაცვა, შურისძიება, „მტრის“ განადგურება, თუმცა არანაირი მტერი აქ, გარდა ჩვენი თავისა, არასდროს ყოფილა.

შედეგად, ჩვენში, ჩვენს ცნობიერებაში, ყალიბდებოდა უამრავი წინააღმდეგობრივი სურვილი, რომლებიც, როგორც გედი, კიბო და წერი, ჩვენი რეალობის „ურემს“ სხვადასხვა მხარეს ექაჩებოდნენ.

რა ვქნათ? საჭიროა ვისწავლოთ ყველა დაგროვილ შინაგან წინააღმდეგობასთან გამკლავება და თანდათან განვწმინდოთ საკუთარი ცნობიერება ქცევისა და გადაწყვეტილების მიღების დესტრუქციული შაბლონებისგან, ქვეცნობიერი პროგრამებისა და წინააღმდეგობრივი სურვილებისგან, რომლებიც თვითგანადგურებისა და საკუთარ თავთან ბრძოლის პროგრამებს რთავენ. საჭიროა თანხმობაში მოვიყვანოთ ყველა „კიბო და წერი“ ჩვენს „გედებთან“. და ვისწავლოთ, ბოლოს და ბოლოს, დანახვა,

რომ ყველა სურვილი უკვე ასრულებულია და არ მოითხოვს არავითარ ძალისხმევას ჩვენი მხრიდან, ხოლო მოქმედებები ჩვენ გვჭირდება მხოლოდ შემოქმედებისთვის და არა მიღწევებისთვის, რადგან შემოქმედების, ერთმანეთთან თანაშემოქმედების სურვილი — ეს ჩვენი სულის დამოუკიდებელი სურვილებია, რომლებიც ასევე ქმნიან თავისთვის ყველა საჭირო პირობას, რათა შევძლოთ საკუთარი თავის გამოვლენა როგორც შემოქმედებმა და მშენებლებმა — ესეც ჩვენი სულის ჭეშმარიტი სურვილებია, და სწორედ ისინი მოითხოვენ ჩვენს გამოვლენას, ჩვენს მოქმედებებს, და ამ სურვილებითაც იბადება შესაბამისი ენერგია — ეს არის შთაგონების, აღფრთოვანების, შემოქმედებითი აღმაფრენისა და სულის იმპულსების ენერგია თანამოაზრეებთან, თანაშემოქმედებთან გაერთიანებისკენ.

ამიტომ, ჩემო მეგობარო, შეგიძლია არ იდარდო იმაზე, რომ რაკი ყველა შენი სურვილი უკვე ასრულებულია, შენ „საერთოდ აღარაფერი გექნება გასაკეთებელი“. პირიქით, მიიღებ რა შენს სურვილებს ასრულებულად, შენ გათავისუფლდები ფულის გამომუშავების, რეალობის მორგების, კონტროლის, სხვებით მანიპულირებისა და მიღწევის აუცილებლობისგან, გათავისუფლდები — შენი სულის ჭეშმარიტი სურვილების განსახორციელებლად — შემოქმედებისთვის, სიყვარულისთვის და მრავალმხრივი ჭეშმარიტების თანაგანცდისთვის — შენი ჭეშმარიტი დანიშნულებისთვის, რომელიც ერთადერთია, რაც გვხდის ბედნიერს, რადგან შეესაბამება ჩვენს ჭეშმარიტ ბუნებას — და მაშინ შენ შეძლებ განახორციელო შენი უმაღლესი პოტენციალი — როგორც ადამიანი-შემოქმედი, როგორც ცოცხალი ღმერთი ხორცშესხმული, როგორც ერთიანი ღმერთის, ერთიანი სიცოცხლის უნიკალური გამოვლინება შენს განუმეორებელ ადამიანურ ფორმაში, ცოცხალი მაგალითით განასახიერებ რა ოცნებას მარადიულ სიცოცხლეზე. რამეთუ შენ აღარ

დაგჭირდება სიკვდილი, რადგან სიკვდილის სურვილი განიკურნება შენ მიერ, ხოლო სიცოცხლის, ჭეშმარიტი სიცოცხლის სურვილი მხოლოდ განმტკიცდება და განხორციელდება მარადიული ყოფიერების რეალობაში.

ეს არ არის რაღაც ზღაპარი. ეს რეალობაა. რამეთუ ყველა შენი სურვილი უკვე ასრულებულია. რა სურვილებით არის შექმნილი შენი ახლანდელი რეალობა? შეგიძლია მათი ამოცნობა?

წყარო: Радомир · «Причастие Любви»

WEBREATH · 11:11

«In every moment lies an opportunity to thank God for His infinite gift» — Communion of Love 2

Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.

WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath