4. वास्तव जाणण्याचे मार्ग

क्वांटम विश्वात निरीक्षणाच्या क्षणापूर्वी सर्व काही वास्तवतेच्या सर्व संभाव्य अवस्थांच्या सुपरपोझिशनमध्ये (एकाच वेळी सह-अस्तित्वात) असते. निरीक्षणाच्या क्षणी निरीक्षकाची चेतना-अवस्था ती वास्तवाची आवृत्ती ठरवते, जी हा निरीक्षक त्या क्षणी अनुभवतो. जर त्याच्या चेतनेची अवस्था बदलली, तर आकलनाचा मार्ग बदलेल, आणि त्याने अनुभवलेले वास्तवही बदलेल.

दुसऱ्या शब्दांत सांगायचे तर, जसा एखादा माणूस आपले लक्ष एखाद्या गोष्टीकडे वळवतो, त्याच क्षणी तो क्वांटम वैविध्याच्या संपूर्ण अनागोंदीतून ती व्यवस्था, वास्तवाचे ते चित्र आत्मसात करतो, जे त्या क्षणी त्याच्या वास्तवाच्या आकलनाच्या पद्धतीशी (साच्याशी) सुसंगत असते.

म्हणजेच वास्तव आकलनाची पद्धत = वास्तव निर्मितीची पद्धत. याचा अर्थ असा: आपल्या वास्तवाच्या आकलनाची पद्धत (आपले साचे) जशी असेल, तसेच वास्तव (आरोग्य, नातेसंबंध, प्रतिष्ठा, पैसा, लोक, घटना) आपण आपल्याभोवती पाहतो. आपण शब्दशः क्वांटम सूपमधून वास्तवाची नेमकी तीच आवृत्ती, घटनांचा तोच क्रम, विश्वाचे तेच चित्र बाहेर काढतो.

जन्मतःच आपल्यात वस्तुनिष्ठ, आपल्यापासून स्वतंत्र अस्तित्वात असणाऱ्या वास्तवाच्या आकलनाचा साचा अंतर्भूत होता. आकलनाची पद्धत बदलून आपण आपल्या जीवनाचा संपूर्ण संदर्भ बदलतो: घटनांची पटकथा बदलते,

अनपेक्षित घटना घडू लागतात, लोक वेगळे वागू लागतात. वास्तव आकलनाचे अनेक मार्ग आहेत, परंतु त्यापैकी चार सर्वात प्रचलित मार्ग वेगळे ओळखता येतात.

१. वस्तुनिष्ठ वास्तव: जेव्हा आपण असा विश्वास ठेवतो की वास्तव आपल्यापासून वेगळे, स्वतंत्रपणे, म्हणजेच वस्तुनिष्ठपणे अस्तित्वात आहे, आणि आपल्याला बाह्य घटनांशी जुळवून घेणे, जगण्यासाठी संघर्ष करणे, स्पर्धा करणे इत्यादी भाग पडते. वास्तव आकलनाचा हा बहुतेकांसाठी सवयीचा मार्ग आहे आणि आपण वर त्याचे पुरेसे सविस्तर परीक्षण केले आहे.

२. धार्मिक: जेव्हा सर्व काही माणसापासून वेगळी असलेल्या एका बाह्य, सर्वोच्च शक्तीद्वारे ("ढगांवरचे आजोबा") नियंत्रित केले जाते आणि माणसाने मृत्यूनंतर "स्वर्ग" नावाच्या एका काल्पनिक ठिकाणी जाण्यासाठी ठरवलेले नियम आणि सिद्धांतांचे पालन केले पाहिजे. हा असा एक विश्वास, आकलनाचा साचा आहे. परंतु आकलनाचा साचा स्वतःच माणूस स्वर्गात जाईल याची हमी देत नाही, आकलनाचा साचा मृत्यूनंतर माणसाचे काय होईल यावर अजिबात लागू होत नाही, तो माणूस हयातीत काय अनुभवतो हे ठरवतो.

३. जादुई: जेव्हा माणूस जादुई वस्तू आणि विधी, तसेच अनुकूल अशा परलौकिक शक्ती आणि ऊर्जा यांच्या साहाय्याने वास्तवावर अचूक प्रभाव पाडण्याचा प्रयत्न करतो – जसे की

एखादा जादूगार किंवा शामन), आणि इच्छित गोष्ट मिळविण्यासाठी बाहेरील ऊर्जा विविध मार्गांनी मिळवणे त्याला भाग पडते.

४. निर्माणकर्त्याची चेतना / स्वतःमध्ये कारण स्वीकारणे: जेव्हा तू तुझ्यासोबत जे काही घडते त्याची जबाबदारी कोणावरही किंवा कशावरही, कोणत्याही बाह्य शक्तींवर आणि/किंवा वस्तुनिष्ठ परिस्थितीवर ढकलत नाहीस, तर ती जबाबदारी स्वतःवर घेतोस आणि जे काही घडते त्याचे कारण स्वतःमध्ये आणि केवळ स्वतःमध्येच शोधतोस (विशेषतः तुझ्या आकलनाच्या साच्यामध्ये). स्वतःला निर्माणकर्ता म्हणून जाणणारा माणूस असा विश्वास निवडतो की त्याची चेतना स्वतःच दिव्य आहे, चेतना हीच ईश्वर आहे आणि बाह्य वास्तव ही तिचीच निर्मिती आणि विस्तार आहे.

वस्तुनिष्ठ वास्तव | धार्मिक | जादुई | निर्माणकर्त्याची चेतना

श्रद्धा / विश्वास: बाह्य शक्तींवर आणि वस्तुनिष्ठ परिस्थितीवर | स्वतंत्रपणे अस्तित्वात असलेल्या सर्वोच्च शक्तीवर जसे "ढगांवरचे आजोबा" | जादूच्या सामर्थ्यावर आणि नैसर्गिक व परलौकिक शक्तींशी करारावर | स्वतःमधील ईश्वर-निर्माणकर्त्यावर | मूल्य: आराम आणि बाह्य यश | धार्मिकता आणि परलोकातील बक्षीस | जादूगाराची शक्ती | बिनशर्त प्रेम आणि आत्म-नियंत्रण

रणनीती: वेदना आणि दुःख कमी करणे | स्वर्गात जाणे | वास्तवावर अचूक प्रभाव पाडणे | चेतनेवर नियंत्रण ठेवणे

पद्धत: जुळवून घेणे / परिस्थितीनुसार बदलणे / संघर्ष करणे | पाप न करणे / आज्ञा आणि धार्मिक नियमांचे पालन करणे | विविध माध्यमांतून माहिती आणि ऊर्जा मिळवणे | स्वतःमध्ये कारण शोधणे, आपल्या चेतनेच्या अवस्थेची जबाबदारी स्वीकारून जाणीवपूर्वक निर्मिती करणे

साधने: पैसा, सत्ता, प्रतिष्ठा, नियंत्रण, परस्पर बंधने, तडजोड, जुळवून घेणे, छलकपट, खोटे बोलणे, भीती, संरक्षण, आक्रमकता | प्रार्थना, विधींचे पालन, चर्च/मंदिराला भेटी, "चांगली कृत्ये" आणि "सत्कर्मे" | विधी, सायकोअॅक्टिव्ह पदार्थ, ध्यान, गूढ पद्धती आणि कर्मकांडे | प्रेमाचे तंत्रज्ञान, आत्म-नियंत्रणाची कौशल्ये, चेतना व्यवस्थापनाची साधने

वास्तव आकलनाचे पहिले दोन मार्ग — वस्तुनिष्ठ वास्तवावरील विश्वास आणि धार्मिक — हे मूलतः बळी/उपभोक्त्याची चेतना या श्रेणीत एकत्रित केले जाऊ शकतात. आपल्या समस्या आणि आपल्या सुखांचे मूळ काहीही असले, तरी माणूस ते स्वतःच्या बाहेर पाहतो आणि त्यामुळे त्यांच्यावर लक्षणीय प्रभाव पाडण्यास असमर्थ ठरतो. चेतनेच्या उत्क्रांतीच्या रेषेवर वास्तव आकलनाच्या दोन ध्रुवीय पद्धतींचा तुलनात्मक तक्ता खाली दिला आहे — बळी/उपभोक्त्याच्या चेतनेपासून ते निर्माणकर्त्याच्या (दिव्य मानवाच्या) चेतनेपर्यंत.

*चेतना = विश्वास, इच्छा, भावना, विचार | बळी / उपभोक्ता | निर्माणकर्ता (दिव्य मानव)

● कारण बाह्य जगात आहे. ● स्त्रोतापासून आणि जगापासून वेगळेपणा. ● स्वतःच्या निर्मितीची जबाबदारी नाकारणे. | ● कारण माझ्यात आहे. ● स्त्रोताशी आणि तू तुझ्या चेतनेने निर्माण करत असलेल्या वास्तवाशी एकत्व. ● स्वतःच्या स्थितीची, जीवनाची आणि वास्तवाची पूर्ण जबाबदारी स्वीकारणे.

मूलभूत घटक: भीती, संघर्ष आणि जुळवून घेणे, नियंत्रणाचा अभाव, द्वैतवादी चेतना - बुद्धी (वाईट/चांगले, क्षुद्रता/महानता, पाप/पुण्य), सुखाचे बाह्य स्त्रोत (उपभोक्ता) आणि वेदनेपासून बाह्य संरक्षण (बळी), वास्तवापासून विभक्तता, ईश्वरापासून वेगळेपण. | मूलभूत घटक: शक्ती, आंतरिक सत्य, प्रेम, चेतनेची अखंडता, आत्म्याची त्रिमितीय चेतना (कोणत्याही पेचप्रसंगात एक नवीन तिसरा पर्याय असतो), स्त्रोत आत आहे, ईश्वर आत आहे, स्वर्ग आत आहे, "ईश्वराचे राज्य तुमच्या आत आहे", तू तुझ्या वास्तवाचा ईश्वर आहेस, तुझ्या राज्याचा राजा आहेस, वेदनेची (दुःखाची) जाणीव एका संकेतासारखी, तू निर्माण केलेल्या वास्तवाचा प्रतिसाद म्हणून स्वीकारणे, वेदनेचे प्रेमात रूपांतर.

वैशिष्ट्यपूर्ण भावना: नाराजी, अपराधभाव, लाज, राग, भीती, चिडचिड, मत्सर, लोभ, वासना, संशय, खिन्नता, उदासीनता, निराशा, औदासिन्य, असहाय्यता, निरर्थकतेची भावना, बाह्य करमणुकीमध्ये आनंद शोधणे. | वैशिष्ट्यपूर्ण भावना: शक्तीची जाणीव, स्वावलंबन, अखंडता, शांतता, प्रेम, परमानंद, कृपा, उल्हास, आनंद, विजयोत्सव, उत्सुकता, आत्म्याची स्पंदने, खेळाचा उत्साह, जीवनाची धगधगती ज्योत.

इतरांशी परस्परसंवादाचा मार्ग: तडजोड, परस्पर बंधने, छलकपट, नियंत्रण, दडपशाही, टीका/टीका सहन न होणे, आक्रमकता आणि संरक्षण, तज्ज्ञ बनण्याची इच्छा, सल्ले देणे, इतरांच्या खर्चावर स्वतःला सिद्ध करणे, लाचारी, खुशामत, स्वार्थ, न्याय/दोषी शोधणे, असहमत असलेल्यांचा/शत्रूंचा नायनाट करणे, संघर्ष, विभक्तता. | इतरांशी परस्परसंवादाचा मार्ग: प्रेम आणि कृतज्ञता, प्रत्येक गोष्टीत स्वतःचे प्रतिबिंब/विस्तार पाहणे, स्वीकार, सह-निर्मिती, सह-आनंद, इतरांच्या अनुभवाचा आदर, दुसऱ्यामध्ये निर्माणकर्त्याला ओळखणे, सर्वोच्च न्यायाची जाणीव – प्रत्येक जण स्वतःच्या वास्तवाचा निर्माणकर्ता आहे आणि स्वतःच्या निर्मितीचे फळ भोगतो, शत्रूबद्दल प्रेम आणि करुणा - ज्यामुळे शत्रू शत्रू राहत नाही, घडणाऱ्या प्रत्येक गोष्टीच्या परिपूर्णतेवर विश्वास, सर्व अस्तित्वाशी एकत्व.

तर मग, तुझ्या चेतनेचे मुख्य स्तर, ज्यांमधून तुझे वास्तव निर्माण होते, ते आहेत: विश्वास, इच्छा, भावना, विचार.

चला, चेतनेच्या संरचनेवर अधिक सविस्तरपणे विचार करूया.