4. യാഥാർത്ഥ്യം മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുള്ള വഴികൾ

ക്വാണ്ടം ലോകത്തിൽ, നിരീക്ഷണ നിമിഷം വരെ, യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ സാധ്യമായ എല്ലാ അവസ്ഥകളും ഒരു സൂപ്പർപോസിഷനിൽ (ഒരേസമയം ഒരുമിച്ചു നിലനിൽക്കൽ) നിലനിൽക്കുന്നു. നിരീക്ഷണ നിമിഷത്തിൽ നിരീക്ഷകന്റെ ബോധാവസ്ഥയാണ് ആ നിമിഷത്തിൽ നിരീക്ഷകൻ അനുഭവിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ രൂപം നിർണ്ണയിക്കുന്നത്. അവന്റെ ബോധാവസ്ഥ മാറുകയാണെങ്കിൽ, ഗ്രഹണരീതി മാറും, അവൻ ഗ്രഹിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യവും മാറും.

മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ ശ്രദ്ധയെ എവിടെയെങ്കിലും കേന്ദ്രീകരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ, ക്വാണ്ടം വൈവിധ്യത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ അരാജകത്വത്തിൽ നിന്ന്, യാഥാർത്ഥ്യത്തെ ഗ്രഹിക്കുന്ന തന്റെ ആ നിമിഷത്തിലെ രീതിക്ക് (മാതൃകയ്ക്ക്) അനുയോജ്യമായ ആ ക്രമത്തെ, യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ ആ ചിത്രത്തെ അവൻ സ്വാംശീകരിക്കുന്നു.

അതായത്, യാഥാർത്ഥ്യത്തെ ഗ്രഹിക്കുന്ന രീതി = യാഥാർത്ഥ്യത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന രീതി. ഇതിന്റെ അർത്ഥം ഇതാണ്: യാഥാർത്ഥ്യത്തെ ഗ്രഹിക്കാൻ നമുക്കുള്ള രീതി (നമ്മുടെ മാതൃകകൾ) എങ്ങനെയോ, അങ്ങനെയുള്ള യാഥാർത്ഥ്യമാണ് (ആരോഗ്യം, ബന്ധങ്ങൾ, പദവി, പണം, മനുഷ്യർ, സംഭവങ്ങൾ) നാം ചുറ്റിലും കാണുന്നത്. ക്വാണ്ടം സൂപ്പിൽ നിന്ന് യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ അത്തരമൊരു വകഭേദത്തെ, സംഭവവികാസങ്ങളുടെ അത്തരം ഒരു തിരക്കഥയെ, അത്തരമൊരു ലോകദർശനത്തെ നാം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ വേർതിരിച്ചെടുക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

സ്വതവേ, നമ്മിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമായി നിലനിൽക്കുന്ന വസ്തുനിഷ്ഠമായ യാഥാർത്ഥ്യത്തെ ഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു മാതൃകയാണ് നമ്മിൽ ഉൾച്ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഗ്രഹണരീതി മാറ്റുന്നതിലൂടെ, നാം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ പൂർണ്ണ പശ്ചാത്തലത്തെത്തന്നെ മാറ്റുന്നു: സംഭവങ്ങളുടെ തിരക്കഥ മാറുന്നു,

അപ്രതീക്ഷിത സംഭവങ്ങൾ നടക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു, ആളുകൾ വ്യത്യസ്തമായി പെരുമാറുന്നു. യാഥാർത്ഥ്യത്തെ ഗ്രഹിക്കാൻ അനേകം വഴികളുണ്ട്, എന്നാൽ ഏറ്റവും വ്യാപകമായ നാലെണ്ണത്തെ വേർതിരിച്ചു കാണാം.

1. വസ്തുനിഷ്ഠ യാഥാർത്ഥ്യം: യാഥാർത്ഥ്യം നമ്മിൽ നിന്നും വേറിട്ട്, സ്വതന്ത്രമായി, അതായത് വസ്തുനിഷ്ഠമായി നിലനിൽക്കുന്നുവെന്ന് നാം വിശ്വസിക്കുകയും, ബാഹ്യ സംഭവങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടാനും നിലനിൽപ്പിനായി പോരാടാനും മത്സരിക്കാനും നാം നിർബന്ധിതരാവുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ. ഇത് ഭൂരിഭാഗം ആളുകൾക്കും പരിചിതമായ യാഥാർത്ഥ്യബോധരീതിയാണ്, ഇതിനെക്കുറിച്ച് നാം മുകളിൽ വിശദമായി ചർച്ച ചെയ്തു.

2. മതപരം: മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് വേറിട്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു ബാഹ്യ പരമോന്നത ശക്തി ("മേഘങ്ങൾക്കിടയിലെ മുത്തശ്ശൻ") എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുമ്പോൾ, മരണശേഷം "സ്വർഗ്ഗം" എന്ന മിഥ്യാ സങ്കല്പ സ്ഥാനത്ത് എത്തിച്ചേരാൻ മനുഷ്യൻ നിർദ്ദിഷ്ട നിയമങ്ങളും സിദ്ധാന്തങ്ങളും പാലിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ. ഇതൊരു വിശ്വാസമാണ്, ഒരു ഗ്രഹണ മാതൃകയാണ്. എന്നാൽ ഗ്രഹണ മാതൃക സ്വയം ഒരാൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുമെന്ന് ഉറപ്പുനൽകുന്നില്ല; മരണശേഷം മനുഷ്യന് എന്ത് സംഭവിക്കും എന്നതിലേക്ക് ഗ്രഹണ മാതൃക ഒട്ടും ബാധകമല്ല, ജീവിതകാലത്ത് അവൻ അനുഭവിക്കുന്നത് എന്താണെന്നാണ് അത് നിർണ്ണയിക്കുന്നത്.

3. മാന്ത്രികം: മാന്ത്രിക വസ്തുക്കളുടെയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളുടെയും, അതുപോലെ മറുലോകത്തെ അനുകൂല ശക്തികളുടെയും ഊർജ്ജങ്ങളുടെയും സഹായത്തോടെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ കൃത്യമായി സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ മനുഷ്യൻ പരിശ്രമിക്കുമ്പോൾ – ഒരു

മാന്ത്രികനെപ്പോലെയോ മന്ത്രവാദിയെപ്പോലെയോ, ആഗ്രഹിച്ചത് നേടാൻ പുറമേ നിന്ന് വിവിധ വഴികളിലൂടെ ഊർജ്ജം സംഭരിക്കാൻ നിർബന്ധിതനാകുമ്പോൾ.

4. സൃഷ്ടാവിന്റെ ബോധം / കാരണം തന്നിൽത്തന്നെ ഉൾക്കൊള്ളൽ: നിനക്ക് സംഭവിക്കുന്നതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം നീ ആരുടെ മേലോ എന്തിന്റെ മേലോ, ഏതെങ്കിലും ബാഹ്യശക്തികളുടെയോ വസ്തുനിഷ്ഠ സാഹചര്യങ്ങളുടെയോ മേലോ ചുമത്താതെ, സ്വയം ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കുകയും സംഭവിക്കുന്ന എല്ലാറ്റിന്റെയും കാരണം നിന്നിൽ, നിന്നിൽ മാത്രം (പ്രത്യേകിച്ച് നിന്റെ ഗ്രഹണ മാതൃകയിൽ) അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ. തന്നെത്തന്നെ സൃഷ്ടാവായി തിരിച്ചറിയുന്ന മനുഷ്യൻ, തന്റെ ബോധം സ്വയമേവ ദിവ്യമാണെന്നും, ബോധം തന്നെയാണ് ദൈവം എന്നും, ബാഹ്യ യാഥാർത്ഥ്യം അതിന്റെ സൃഷ്ടിയും തുടർച്ചയുമാണെന്നുമുള്ള വിശ്വാസം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.

വസ്തുനിഷ്ഠ യാഥാർത്ഥ്യം | മതപരം | മാന്ത്രികം | സൃഷ്ടാവിന്റെ ബോധം

വിശ്വാസങ്ങൾ: ബാഹ്യ ശക്തികളിലും വസ്തുനിഷ്ഠ സാഹചര്യങ്ങളിലും | "മേഘങ്ങൾക്കിടയിലെ മുത്തശ്ശൻ" പോലെയുള്ള വേറിട്ട പരമോന്നത ശക്തിയിൽ | മാന്ത്രിക ശക്തിയിലും പ്രകൃതി-അദൃശ്യ ശക്തികളുമായുള്ള ഉടമ്പടിയിലും | തന്നിലെ സൃഷ്ടാവായ ദൈവത്തിൽ. മൂല്യം: സുഖസൗകര്യങ്ങളും ബാഹ്യ വിജയവും | നീതിനിഷ്ഠയും പരലോകത്തിലെ പ്രതിഫലവും | മാന്ത്രികന്റെ ശക്തി | നിരുപാധിക സ്നേഹവും ആത്മനിയന്ത്രണവും.

തന്ത്രം: വേദനയും കഷ്ടപ്പാടുകളും കുറയ്ക്കുക | സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കുക | യാഥാർത്ഥ്യത്തെ കൃത്യമായി സ്വാധീനിക്കുക | ബോധം കൊണ്ട് നിയന്ത്രിക്കുക

രീതി: പൊരുത്തപ്പെടുക / പോരാടുക | പാപം ചെയ്യാതിരിക്കുക / കൽപ്പനകളും മതപരമായ നിയമങ്ങളും പാലിക്കുക | വിവിധ സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്ന് വിവരങ്ങളും ഊർജ്ജവും നേടുക | സ്വന്തം ബോധാവസ്ഥയുടെ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുത്ത്, തന്നിൽത്തന്നെ കാരണം തേടുക, ബോധപൂർവ്വം സൃഷ്ടിക്കുക

ഉപകരണങ്ങൾ: പണം, അധികാരം, പദവി, നിയന്ത്രണം, പരസ്പര ബാധ്യതകൾ, ഒത്തുതീർപ്പ്, വഴങ്ങിക്കൊടുക്കൽ, കൃത്രിമത്വം, നുണ, ഭയം, പ്രതിരോധം, ആക്രമണം | പ്രാർത്ഥനകൾ, അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ പാലിക്കൽ, പള്ളി സന്ദർശനങ്ങൾ, "സൽകർമ്മങ്ങൾ", "നല്ല പ്രവൃത്തികൾ" | അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ, മനസ്സിനെ സ്വാധീനിക്കുന്ന വസ്തുക്കൾ, ധ്യാനങ്ങൾ, നിഗൂഢമായ ആചാരങ്ങളും കർമ്മങ്ങളും | സ്നേഹത്തിന്റെ സാങ്കേതികവിദ്യ, ആത്മനിയന്ത്രണ നൈപുണ്യങ്ങൾ, ബോധനിയന്ത്രണ ഉപകരണങ്ങൾ

യാഥാർത്ഥ്യത്തെ ഗ്രഹിക്കുന്ന ആദ്യ രണ്ട് രീതികളെ – വസ്തുനിഷ്ഠ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തെയും മതപരമായ രീതിയെയും – ഇരയുടെ/ഉപഭോക്താവിന്റെ ബോധം എന്ന വിഭാഗത്തിൽ പെടുത്താം. സ്വന്തം പ്രശ്നങ്ങളുടെയും നന്മകളുടെയും ഉറവിടം എന്തായാലും, മനുഷ്യൻ അവയെ തനിക്ക് പുറത്താണ് കാണുന്നത്, അതിനാൽ അവയിൽ കാര്യമായി സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ അവന് സാധിക്കുന്നില്ല. ബോധത്തിന്റെ പരിണാമ പാതയിലെ രണ്ട് വിപരീത യാഥാർത്ഥ്യബോധ രീതികളുടെ – ഇരയുടെ/ഉപഭോക്താവിന്റെ ബോധത്തിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടാവിന്റെ (ദൈവമനുഷ്യന്റെ) ബോധത്തിലേക്കുള്ള – താരതമ്യ പട്ടിക താഴെ നൽകുന്നു.

*ബോധം = വിശ്വാസങ്ങൾ, ആഗ്രഹങ്ങൾ, വികാരങ്ങൾ, ചിന്തകൾ | ഇര / ഉപഭോക്താവ് | സൃഷ്ടാവ് (ദൈവമനുഷ്യൻ)

● കാരണം ബാഹ്യലോകത്തിൽ. ● കാരണം എന്നിൽ. ● ഉറവിടത്തിൽ നിന്നും ലോകത്തിൽ നിന്നും വേർപിരിയൽ. ● ഉറവിടവുമായും നിന്റെ ബോധത്താൽ നീ സൃഷ്ടിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യവുമായും ഉള്ള ഐക്യം. ● സ്വന്തം സൃഷ്ടിയുടെ ഉത്തരവാദിത്തം നിരസിക്കൽ. ● സ്വന്തം അവസ്ഥയ്ക്കും ജീവിതത്തിനും യാഥാർത്ഥ്യത്തിനും പൂർണ്ണ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കൽ.

അടിസ്ഥാന ഘടകങ്ങൾ: ഭയങ്ങൾ, പോരാട്ടവും പൊരുത്തപ്പെടലും, നിയന്ത്രണമില്ലായ്മ, ദ്വന്ദ്വ ബോധം - വിവേചന ബുദ്ധി (മോശം/നല്ലത്, നിസ്സാരത/മഹത്വം, തിന്മ/നന്മ), സുഖങ്ങളുടെ ബാഹ്യ സ്രോതസ്സുകൾ (ഉപഭോക്താവ്), വേദനയിൽ നിന്നുള്ള ബാഹ്യ സംരക്ഷണം (ഇര), യാഥാർത്ഥ്യവുമായുള്ള വേർപിരിയൽ, ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള അകൽച്ച. | അടിസ്ഥാന ഘടകങ്ങൾ: ശക്തി, ആന്തരിക സത്യം, സ്നേഹം, ബോധത്തിന്റെ പൂർണ്ണത, ആത്മാവിന്റെ ത്രിമാന ബോധം (ഏതൊരു ധർമ്മസങ്കടത്തിലും പുതിയൊരു മൂന്നാമതുണ്ട്), ഉറവിടം ഉള്ളിലാണ്, ദൈവം ഉള്ളിലാണ്, സ്വർഗ്ഗം ഉള്ളിലാണ്, "ദൈവരാജ്യം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലാകുന്നു", നീ നിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ ദൈവമാണ്, നിന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ രാജാവാണ്, വേദനയെ (കഷ്ടപ്പാടിനെ) ഒരു സൂചനയായി, നീ സൃഷ്ടിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രതികരണമായി ഗ്രഹിക്കൽ, വേദനയെ സ്നേഹമാക്കി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തൽ.

സ്വാഭാവിക വികാരങ്ങൾ: നീരസം, കുറ്റബോധം, നാണക്കേട്, കോപം, ഭയം, അസ്വസ്ഥത, അസൂയ, അത്യാഗ്രഹം, കാമം, സംശയം, നിരാശ, ഉദാസീനത, നിസ്സഹായാവസ്ഥ, വിഷാദം, ശക്തിഹീനത, നിരർത്ഥകതാബോധം, ബാഹ്യ വിനോദങ്ങളിലെ ആനന്ദം. | സ്വാഭാവിക വികാരങ്ങൾ: ശക്തിയുടെ അനുഭവം, സ്വയംപര്യാപ്തത, പൂർണ്ണത, ശാന്തത, സ്നേഹം, പരമാനന്ദം, കൃപ, നിർവൃതി, സന്തോഷം, ആഹ്ലാദം, കൗതുകം, ആത്മാവിന്റെ തുടിപ്പ്, കളിയുടെ ആവേശം, ജീവാഗ്നി.

ചുറ്റുമുള്ളവരുമായി ഇടപഴകുന്ന രീതി: ഒത്തുതീർപ്പുകൾ, പരസ്പര ബാധ്യതകൾ, കൃത്രിമത്വങ്ങൾ, നിയന്ത്രണം, അടിച്ചമർത്തൽ, വിമർശനം / വിമർശനം ഉൾക്കൊള്ളായ്മ, ആക്രമണവും പ്രതിരോധവും, വിദഗ്ദ്ധനാകാനുള്ള ആഗ്രഹം, ഉപദേശങ്ങൾ നൽകൽ, മറ്റുള്ളവരെ തരംതാഴ്ത്തി സ്വയം സ്ഥാപിക്കൽ, പാദസേവ, പ്രീണിപ്പിക്കൽ, സ്വാർത്ഥത, നീതി തേടൽ / കുറ്റക്കാരെ കണ്ടെത്തൽ, വിയോജിക്കുന്നവരെ / ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൽ, പോരാട്ടം, വേർതിരിവ്. | ചുറ്റുമുള്ളവരുമായി ഇടപഴകുന്ന രീതി: സ്നേഹവും കൃതജ്ഞതയും, എല്ലാറ്റിലും തന്റെ പ്രതിഫലനം / തുടർച്ച കാണൽ, സ്വീകാര്യത, സഹസൃഷ്ടി, സഹആനന്ദം, മറ്റുള്ളവരുടെ അനുഭവങ്ങളെ ബഹുമാനിക്കൽ, മറ്റുള്ളവരിൽ സൃഷ്ടാവിനെ തിരിച്ചറിയൽ, പരമോന്നത നീതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധം - ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ സൃഷ്ടാവാണ്, സ്വന്തം സൃഷ്ടിയുടെ ഫലങ്ങൾ കൊയ്യുന്നു, ശത്രുവിനോട് സ്നേഹവും കാരുണ്യവും - ശത്രു ശത്രുവല്ലാതായി മാറുന്നു, സംഭവിക്കുന്ന എല്ലാറ്റിന്റെയും പൂർണ്ണതയിലുള്ള വിശ്വാസം, സമസ്ത ചരാചരങ്ങളുമായുള്ള ഐക്യം.

അതിനാൽ, നിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന നിന്റെ ബോധത്തിന്റെ പ്രധാന തലങ്ങൾ ഇവയാണ്: വിശ്വാസം, ആഗ്രഹങ്ങൾ, വികാരങ്ങൾ, ചിന്തകൾ.

നമുക്ക് ബോധത്തിന്റെ വാസ്തുവിദ്യയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിശദമായി പരിശോധിക്കാം.