4. რეალობის აღქმის გზები

კვანტურ სამყაროში დაკვირვების მომენტამდე ყველაფერი არსებობს რეალობის ყველა შესაძლო მდგომარეობის სუპერპოზიციაში (ერთდროულ თანაარსებობაში). დამკვირვებლის ცნობიერების მდგომარეობა დაკვირვების მომენტში განსაზღვრავს რეალობის იმ ვარიანტს, რომელსაც ეს დამკვირვებელი აღიქვამს ამ წამს. თუ შეიცვლება მისი ცნობიერების მდგომარეობა, შეიცვლება აღქმის ხერხი, შეიცვლება მის მიერ აღქმული რეალობაც.

სხვა სიტყვებით, როგორც კი ადამიანი სადმე მიმართავს თავის ყურადღებას, იმავე წამს იგი კვანტური მრავალფეროვნების მთელი ქაოსიდან ითვისებს იმ წესრიგს, რეალობის იმ სურათს, რომელიც ამ მომენტში შეესაბამება რეალობის აღქმის მის ხერხს (შაბლონს).

ანუ რეალობის აღქმის ხერხი = რეალობის შექმნის ხერხი. ეს ნიშნავს: როგორიცაა რეალობის აღქმის ჩვენი ხერხი (ჩვენი შაბლონები), ისეთ რეალობას (ჯანმრთელობას, ურთიერთობებს, სტატუსს, ფულს, ადამიანებს, მოვლენებს) ვაკვირდებით კიდეც ჩვენ გარშემო. ჩვენ პირდაპირი გაგებით გამოვგლეჯთ ხოლმე კვანტური სუპიდან რეალობის სწორედ ასეთ ვარიანტს, მოვლენათა განვითარების ასეთ სცენარს, სამყაროს ასეთ სურათს.

ნაგულისხმევად ჩვენში ჩაშენებული იყო ჩვენგან დამოუკიდებლად არსებული ობიექტური რეალობის აღქმის შაბლონი. აღქმის ხერხის შეცვლით ჩვენ ვცვლით ჩვენი ცხოვრების მთელ კონტექსტს: იცვლება მოვლენათა სცენარი,

იწყება მოულოდნელი მოვლენები, ადამიანები სხვანაირად იქცევიან. რეალობის აღქმის უამრავი ხერხი არსებობს, მაგრამ შეიძლება გამოვყოთ ოთხი ყველაზე გავრცელებული.

1. ობიექტური რეალობა როდესაც გვჯერა, რომ რეალობა ჩვენგან განცალკევებით, დამოუკიდებლად არსებობს, ანუ ობიექტურად, და ჩვენ იძულებულნი ვართ მოვერგოთ გარეგან მოვლენებს, ვიბრძოლოთ გადარჩენისთვის, კონკურენცია გავუწიოთ და ა.შ. ეს უმრავლესობისთვის ჩვეული რეალობის აღქმის ხერხია და ჩვენ იგი ზემოთ საკმაოდ დეტალურად განვიხილეთ.

2. რელიგიური როდესაც ყველაფერს მართავს ადამიანისგან განცალკევებული, გარეგანი უმაღლესი ძალა („ბაბუა ღრუბელზე“), ხოლო ადამიანმა უნდა დაიცვას დადგენილი წესები და დოგმები, რათა სიკვდილის შემდეგ მოხვდეს რაღაც მითურ ადგილას, სახელწოდებით „სამოთხე“. ეს ასეთი რწმენაა, აღქმის შაბლონი. მაგრამ თავისთავად აღქმის შაბლონი არ იძლევა გარანტიას, რომ ადამიანი სამოთხეში მოხვდება; აღქმის შაბლონი საერთოდ არ ვრცელდება იმაზე, თუ რა დაემართება ადამიანს სიკვდილის შემდეგ, იგი განსაზღვრავს იმას, რასაც ადამიანი სიცოცხლეში განიცდის.

3. მაგიური როდესაც ადამიანი ესწრაფვის წერტილოვნად იმოქმედოს რეალობაზე მაგიური საგნებისა და რიტუალების, ასევე მეგობრული იმქვეყნიური ძალებისა და ენერგიების დახმარებით – როგორც

მაგი ან შამანი), და იძულებულია სხვადასხვა გზით მოიპოვოს ენერგია გარედან სასურველის მისაღწევად.

4. შემოქმედის ცნობიერება / მიზეზის საკუთარ თავში მიღება როდესაც შენ არ გადააბარებ პასუხისმგებლობას იმაზე, რაც შენს თავს ხდება, არც არავის და არც არაფერს, არცერთ გარეგან ძალასა და/ან ობიექტურ გარემოებას, არამედ იღებ პასუხისმგებლობას საკუთარ თავზე და ეძებ ყველაფერი მიმდინარეს მიზეზს შენში და მხოლოდ შენში (კერძოდ, აღქმის შენს შაბლონში). ადამიანი, რომელიც საკუთარ თავს შემოქმედად აცნობიერებს, ირჩევს რწმენას იმისა, რომ მისი ცნობიერება თავისთავად ღვთაებრივია, ცნობიერება არის კიდეც ღმერთი, ხოლო გარეგანი რეალობა — მისი ქმნილება და გაგრძელებაა.

ობიექტური რეალობა რელიგიური მაგიური შემოქმედის ცნობიერება

რწმენა-წარმოდგენები გარეგან ძალებსა და ობიექტურ გარემოებებში განცალკევებულად არსებულ უმაღლეს ძალაში, როგორც „ბაბუაში ღრუბელზე“ მაგიის ძალასა და ბუნებრივ და იმქვეყნიურ ძალებთან ხელშეკრულებაში ღმერთ-შემოქმედში საკუთარ თავში ღირებულება კომფორტი და გარეგანი წარმატება სიმართლე და ჯილდო საიქიო სამყაროში მაგის ძალა უპირობო სიყვარული და საკუთარი თავის ფლობა

სტრატეგია ნაკლები ტკივილი და ტანჯვა სამოთხეში მოხვედრა წერტილოვნად ზემოქმედება რეალობაზე ცნობიერების მართვა

ხერხი ადაპტაცია / მორგება / ბრძოლა არცოდვა / მცნებებისა და რელიგიური ნორმების დაცვა ინფორმაციისა და ენერგიის მიღება სხვადასხვა არხიდან მიზეზის ძიება საკუთარ თავში, გაცნობიერებულად შექმნა, საკუთარი ცნობიერების მდგომარეობაზე პასუხისმგებლობის აღებით

ინსტრუმენტები ფული, ძალაუფლება, სტატუსი, კონტროლი, ურთიერთვალდებულებები, მოლაპარაკება, მორგება, მანიპულაციები, სიცრუე, შიში, თავდაცვა, აგრესია ლოცვები, რიტუალების დაცვა, ეკლესიაში სიარული, „კეთილი საქმეები“ და „კარგი საქციელები“ რიტუალები, ფსიქოაქტიური ნივთიერებები, მედიტაციები, მისტიკური პრაქტიკები და წეს-ჩვეულებები სიყვარულის ტექნოლოგია, საკუთარი თავის ფლობის უნარები, ცნობიერების მართვის ინსტრუმენტები

რეალობის აღქმის პირველი ორი ხერხი — ობიექტური რეალობის რწმენა და რელიგიური — არსებითად შეიძლება გაერთიანდეს მსხვერპლის/მომხმარებლის ცნობიერების კატეგორიაში. საკუთარი პრობლემებისა და საკუთარი სიკეთეების წყაროსგან დამოუკიდებლად ადამიანი მათ საკუთარი თავის გარეთ ხედავს და ამიტომ მათზე არსებითი ზეგავლენის მოხდენა არ შეუძლია. ქვემოთ მოყვანილია ცნობიერების ევოლუციის ხაზზე რეალობის აღქმის ორ პოლარულ ხერხს შორის შედარებითი ცხრილი — მსხვერპლის/მომხმარებლის ცნობიერებიდან შემოქმედის (ღვთისადამიანის) ცნობიერებამდე.

*ცნობიერება = რწმენა-წარმოდგენები, სურვილები, გრძნობები, აზრები მსხვერპლი / მომხმარებელი შემოქმედი (ღვთისადამიანი)

● მიზეზი გარეგან სამყაროშია. ● მიზეზი ჩემშია. ● განცალკევებულობა წყაროსა და სამყაროსგან. ● ერთიანობა წყაროსთან და რეალობასთან, რომელსაც შენ ქმნი შენი ცნობიერებით. ● პასუხისმგებლობის უარყოფა საკუთარ ქმნილებაზე. ● სრული პასუხისმგებლობის მიღება საკუთარ მდგომარეობაზე, ცხოვრებასა და რეალობაზე

საბაზისო ელემენტები: შიშები, ბრძოლა და მორგება, კონტროლის შეუძლებლობა, დუალური ცნობიერება — გონება (ცუდი/კარგი, სიმცირე/დიდებულება, ბოროტება/სიკეთე), სიამოვნების გარეგანი წყაროები (მომხმარებელი) და ტკივილისგან გარეგანი თავდაცვა (მსხვერპლი), რეალობასთან გათიშულობა, ღმერთისგან განცალკევებულობა. საბაზისო ელემენტები: ძალა, შინაგანი ჭეშმარიტება, სიყვარული, ცნობიერების მთლიანობა, სულის ტრიალური ცნობიერება (ნებისმიერ დილემაში არის ახალი მესამე), წყარო შიგნითაა, ღმერთი შიგნითაა, სამოთხე შიგნითაა, „სასუფეველი ღმრთისაჲ თქვენ შორის არს“, შენ — შენი რეალობის ღმერთი ხარ, შენი სამეფოს მეფე, ტკივილის (ტანჯვის) აღქმა სიგნალად, შენ მიერ შექმნილი რეალობიდან უკუკავშირად, ტკივილის ფერისცვალება სიყვარულად.

დამახასიათებელი გრძნობები: წყენა, დანაშაული, სირცხვილი, რისხვა, შიში, გაღიზიანება, შური, სიხარბე, ავხორცობა, ეჭვიანობა, სასოწარკვეთა, აპათია, უიმედობა, დეპრესია, უძლურება, უაზრობის განცდა, გართობა გარეგან სანახაობებში. დამახასიათებელი გრძნობები: ძალის, თვითკმარობის, მთლიანობის, დამშვიდების განცდა, სიყვარული, ნეტარება, მადლი, აღტაცება, სიხარული, ზეიმი, ინტერესი, სულის თრთოლვა, თამაშის აზარტი, სიცოცხლის ცეცხლი.

გარშემომყოფებთან ურთიერთქმედების ხერხი: მოლაპარაკება, ურთიერთვალდებულებები, მანიპულაციები, კონტროლი, დათრგუნვა, კრიტიკა / კრიტიკის მიუღებლობა, აგრესია და თავდაცვა, ექსპერტობის სურვილი, რჩევების დარიგება, სხვების ხარჯზე თვითდამკვიდრება, პირფერობა, ქლესაობა, ანგარება, სამართლიანობის / დამნაშავეების ძიება, ურჩების / მტრების განადგურება, ბრძოლა, განცალკევებულობა. გარშემომყოფებთან ურთიერთქმედების ხერხი: სიყვარული და მადლიერება, ყველაფერში საკუთარი ანარეკლის / გაგრძელების დანახვა, მიღება, თანაშემოქმედება, თანასიხარული, სხვების გამოცდილების პატივისცემა, სხვაში შემოქმედის აღიარება, უმაღლესი სამართლიანობის გაცნობიერება — თითოეული თავად არის საკუთარი რეალობის შემოქმედი და იმკის საკუთარი ქმნილების ნაყოფს, სიყვარული და მოწყალება მტრისადმი — მტერი წყვეტს მტრობას, ყოველივე მიმდინარის სრულყოფილების რწმენა, ერთიანობა ყოველ არსებულთან.

ამრიგად, შენი ცნობიერების ძირითადი სართულები, რომელთაგანაც შენდება შენი რეალობა, არის: რწმენა, სურვილები, გრძნობები, აზრები.

მოდი, უფრო დეტალურად შევჩერდეთ ცნობიერების არქიტექტურაზე.