4. Cara Nyumurupi Kasunyatan

Ing jagad kuantum sadurungé wektu Panitikan, kabèh ana ing kahanan superposisi (urip bebarengan ing wektu kang padha) saka sakabèhing kahanan kasunyatan kang mungkin ana. Kahanan kesadarané Sang Panilik ing wektu nitik nemtokaké pilihan kasunyatan kang ditampa déning Sang Panilik ing wektu iku. Yen kahanan kesadarané owah, cara ngrasakaké bakal owah, lan kasunyatan kang ditampa uga bakal mèlu owah.

Kanthi tembung liya, nalika manungsa ngarahaké kawigatèné marang sawijining bab, ing wektu iku uga dhèwèké saka sakabèhing karusuhan manéka warna kuantum njupuk tatanan mau, gambaran kasunyatan mau, kang cocog ing wektu iku karo carané (pola) ngrasakaké kasunyatan.

Tegesé CARA NGRASAKAKÉ KASUNYATAN = CARA NGANGGIT KASUNYATAN. Iki ngemu teges: kaya apa cara kita ngrasakaké kasunyatan (pola-pola kita), ya kasunyatan kaya mangkono (kesehatan, sesambungan, drajat, bandha, manungsa, kedadéan) kang kita deleng ing saubengé kita. Kita saknyatané njupuk saka duduh kuantum persis pilihan kasunyatan kaya mangkono, skenario lakuning kedadéan kaya mangkono, gambaran jagad kaya mangkono.

Minangka gawan mula bukane, ing dhiri kita wus katandur pola panampa kasunyatan objektif, kang ana kanthi kapisah saka kita. Kanthi ngowahi cara panampa, kita ngowahi sakabèhing konteks urip kita: skenario kedadéan bakal owah,

kedadéan kang ora dinyana-nyana wiwit dumadi, wong-wong tumindak kanthi cara kang béda. Ana manéka warna cara kanggo ngrasakaké kasunyatan, nanging ana papat kang paling lumrah.

1. Kasunyatan Objektif Nalika kita percaya manawa kasunyatan iku ana kanthi kapisah, sacara mandhiri saka kita, yaiku sacara objektif, lan kita kepeksa kudu manut marang kedadéan ing njaba, berjuang kanggo urip, saingan, lan sakpanunggalané. Iki minangka cara ngrasakaké kasunyatan kang wis kulina kanggo akèh wong, lan kita wis nliti bab iki kanthi cetha ing ndhuwur.

2. Agamis Nalika kabèh dikuwasani déning Daya Luhur ing njaba kang kapisah saka manungsa («eyang ing mega»), lan manungsa kudu netepi paugeran sarta dogma kang wus katetepaké supaya sawisé mati bisa lumebu ing papan mitos kang diarani «swarga». Iki minangka sawijining Kapercayan, pola panampa. Nanging pola panampa iku dhéwé ora njamin manawa manungsa bakal lumebu swarga, pola panampa babar blas ora nyakup apa kang bakal kelakon marang manungsa sawisé mati, nanging nemtokaké apa kang dilakoni manungsa sasuwéné urip.

3. Magis Nalika manungsa ngupaya kanthi langsung mangaruhi kasunyatan lumantar piranti magis lan ritual, sarta daya lan energi gaib kang sumadulur – kaya déné

dhukun utawa juru sihir), lan kepeksa golek energi saka njaba kanthi manéka cara kanggo nggayuh apa kang dikarepaké.

4. Kesadaran Sang Pangripta / Nampa JALARAN ING DHIRI Nalikane Sliramu ora nguncalaké tanggung jawab tumrap apa kang dumadi marang Sliramu, marang sapa wae utawa apa wae, ora marang daya saka njaba lan/utawa kahanan objektif, nanging nampa tanggung jawab marang Dhiri pribadi, lan ngupaya Jalaran saka sakabèhing kedadéan ana ing Dhiri lan mung ing Dhiri (mligi ing pola panampamu). Manungsa kang nyadari Dhiri minangka Sang Pangripta milih Kapercayan manawa kesadarané iku Ilahi kanthi sendhiriné, kesadaran iku sejatining Gusti, lan kasunyatan njaba iku ciptaan sarta sambungané.

KASUNYATAN OBJEKTIF AGAMIS MAGIS KESADARAN SANG PANGRIPTA

KAPERCAYAN marang daya njaba lan marang Daya Luhur kang marang kakuwatan magis marang Gusti-Pangripta ing kahanan objektif ana kanthi kapisah minangka lan prajanjian karo kakuwatan jero Dhiri “eyang ing mega” alam lan alam gaib AJI-AJI kepenak lan kabeneran lan kakuwataning dhukun Tresna Tanpa Sarad lan sukses njaba ganjaran ing alam akhirat Panguwasan Dhiri

STRATEGI ngirangi lara lan lumebu swarga mangaruhi kasunyatan ngendhalèkaké nandhang sangsara kanthi tumuju Kesadaran

CARA adaptasi/ ora nggawe dosa/ nampa informasi lan nggolèki Jalaran manut/ netepi pepakon lan energi saka manéka ing jero Dhiri, nglawan norma agama saluran anggit kanthi sadar, nampa tanggung jawab marang kahanan kesadarané

PIRANTI dhuwit, kuwasa, donga, ritual, zat psikoaktif, Teknologi Tresna, drajat, panalitiyan, nekani greja, tapa brata, kawasisan nguwasani dhiri, kuwajiban bebarengan, «laku becik» lan laku lan upacara piranti ngendhalèkaké rembugan, manut, «tumindak apik» mistik kesadaran manipulasi, goroh, wedi, pangayoman, agresi

Rong cara sepisanan kanggo ngrasakaké kasunyatan – Kapercayan marang kasunyatan objektif lan agamis – sejatine bisa digabungake ing kategori Kesadaran korban/konsumen. Ora preduli saka ngendi sumber masalah lan kabegjané, manungsa ndeleng bab iku ana ing njabané awake, mula dhèwèké ora kuwawa mangaruhi bab kasebut kanthi wigati. Ing ngisor iki kapacak tabel perbandhingan saka rong cara panampa kasunyatan kang kosok balen ing garis évolusi Kesadaran – saka Kesadaran Korban/Konsumen tumuju Kesadaran Sang Pangripta (manungsa-ilahi).

*Kesadaran = kapercayan, pepénginan, rasa pangrasa, gagasan KORBAN / KONSUMEN SANG PANGRIPTA (MANUNGSA-ILAHI)

● Jalaran ana ing jagad njaba. ● Jalaran ana ing Dhiriku. ● Kapisah saka Sumber lan saka jagad. ● Nyawiji karo Sumber lan karo kasunyatan kang Kowé ciptakaké ● Nulak tanggung jawab lumantar kesadaranmu. tumrap ciptaané. ● Nampa tanggung jawab kebak tumrap kahanan, urip, lan kasunyatané

Unsur dhasar: Rasa wedi, Unsur dhasar: Kakuwatan, Kasunyatan Padudon lan manut, Batin, Tresna, Wutuhé kesadaran, Ora anané kontrol, kesadaran dualis kesadaran telu Roh (ing saben – nalar (ala/becik, asor/agung, masalah ana bab katelu kang anyar), Sumber ala/apik), sumber kanikmatan ing njero, Gusti ing njero, Swarga saka njaba (konsumen) lan pangayoman ing njero, “Kratoning Gusti ana ing njero njaba saka rasa lara (korban), kapisah sliramu”, Kowé iku gusti tumrap kasunyatanmu, saka kasunyatan, kapisah saka Gusti. ratu ing kratonmu, ngrasakaké rasa lara (kasangsaran) minangka pratandha, minangka umpan balik saka kasunyatan kang kokcipta, Ngowahi rasa lara dadi Tresna.

Rasa pangrasa kang lumrah: gela, Rasa pangrasa kang lumrah: rasa rumangsa salah, isin, nepsu, wedi, Kakuwatan, Mandhiri, Kawutuhan, mangkel, meri, krenteg murka, Katentreman, Tresna, Kabungahan Luhur, hawa nepsu, curiga, semplah, Rahmat, Sukacita, Kabungahan, Surak-surak, kendho, putus asa, sungkawa, Kawigaten, getering Jiwa, semangat Dolanan, tanpa daya, rasa tanpa guna, geni Urip. kasenengan ing lelipur njaba

Cara sesambungan karo sasama: Cara sesambungan karo sasama: Tresna lan rembugan, kuwajiban bebarengan, Rasa Syukur, ndeleng bayangan / manipulasi, kontrol, panindhesan, sambungané Dhiri ing sakabèhé, panampa, panyaruwe/ora nampa panyaruwe, makarya bebarengan Cipta, melu agresi lan pangayoman, kepingin dadi bungah, ngajèni pengalaman liyan, ahli, menehi pitutur, ngunggahaké ngakoni Sang Pangripta ing liyan, dhiri kanthi ngasorake liyan, ngesor, nyadari Adil Luhur – saben wong iku sang njilat, golek bathi, golek pangripta tumrap kasunyatané lan ngundhuh kaadilan / wong salah, numpes wong wowohan saka ciptaané, Tresna lan welas kang beda panemu / mungsuh, asih marang mungsuh - mungsuh ora padudon, pisah. dadi mungsuh manèh, Kapercayan marang kasampurnan sakabèhing kedadéan, Manunggal karo sakabèhing tumitah.

Mula, tataran dhasar saka kesadaranmu, kang mbangun kasunyatanmu, yaiku: kapercayan, pepénginan, rasa pangrasa, gagasan.

Ayo kita mangerteni bab Arsitektur Kesadaran iki kanthi luwih jero.