4. Formas de percibir a realidade

No mundo cuántico, ata o momento da Observación, todo existe nunha superposición (coexistencia simultánea) de todos os estados posibles da realidade. O estado de conciencia do Observador no momento da observación determina a variante da realidade que este Observador percibe neste instante. Se cambia o estado da súa conciencia, cambiará o modo de percepción, e cambiará tamén a realidade que el percibe.

Noutras palabras, en canto o ser humano dirixe a súa atención cara a algún lugar, nese mesmo instante absorbe, de todo o caos da diversidade cuántica, aquela orde, aquela imaxe da realidade que corresponde nese momento ao seu modo (patrón) de percepción da realidade.

É dicir, MODO DE PERCEPCIÓN DA REALIDADE = MODO DE CREACIÓN DA REALIDADE. Isto significa: cal sexa o noso modo de percepción da realidade (os nosos patróns), tal realidade (saúde, relacións, status, diñeiro, persoas, acontecementos) observamos ao noso redor. Arrebatamos literalmente da sopa cuántica precisamente esa variante da realidade, ese escenario de desenvolvemento dos acontecementos, esa imaxe do mundo.

Por defecto, integrárase en nós o patrón de percepción dunha realidade obxectiva que existe independentemente de nós. Ao cambiar o modo de percepción, cambiamos todo o contexto da nosa vida: cambia o escenario dos acontecementos,

comezan a suceder acontecementos inesperados, as persoas compórtanse doutro xeito. Existen moitos modos de percepción da realidade, mais pódense distinguir os catro máis estendidos.

1. Realidade obxectiva Cando cremos que a realidade existe por separado, independentemente de nós, é dicir, obxectivamente, e vímonos obrigados a adaptarnos aos acontecementos externos, a loitar pola supervivencia, a competir, etc. Este é o modo de percepción da realidade habitual para a maioría, e xa o analizamos con suficiente detalle anteriormente.

2. Relixioso Cando todo está rexido por un Poder Superior externo e separado do ser humano («o avó nunha nube»), e o ser humano debe cumprir as regras e dogmas demandados para, tras a morte, chegar a un lugar mítico chamado «paraíso». Esta é unha Fe, un patrón de percepción. Mais o patrón de percepción por si mesmo non garante que a persoa chegue ao paraíso; o patrón de percepción non abrangue en absoluto o que lle sucederá á persoa despois da morte, senón que determina o que a persoa vive en vida.

3. Máxico Cando o ser humano procura influír puntualmente na realidade mediante obxectos máxicos e rituais, así como forzas e enerxías do máis alá afíns – como

mago ou chamán), e vese obrigado a obter enerxía no exterior por diversos medios para acadar o desexado.

4. Conciencia do Creador / Aceptación da CAUSA EN TI Cando non trasladas a responsabilidade polo que che sucede a ninguén nin a nada, a ningunha forza externa e/ou circunstancias obxectivas, senón que asumes a responsabilidade sobre Ti mesmo e buscas a Causa de todo o que acontece en Ti e só en Ti (no teu patrón de percepción, en particular). O ser humano que se recoñece a Si mesmo como Creador elixe a Fe de que a súa conciencia é Divina en si mesma, a conciencia é Deus mesmo, e a realidade externa é a súa creación e prolongación.

REALIDADE OBXECTIVA RELIXIOSO MÁXICO CONCIENCIA DO CREADOR

CRENZAS nas forzas externas e circunstancias obxectivas nun Poder Superior que existe por separado como o «avó nunha nube» no poder da maxia e do pacto coas forzas naturais e do máis alá no Deus-Creador en Si VALOR confort e éxito exterior rectitude e recompensa no outro mundo poder do mago Amor Incondicional e Dominio de Si

ESTRATEXIA menos dor e sufrimento chegar ao paraíso influír puntualmente na realidade gobernar coa Conciencia

MODO adaptarse / axustarse / loitar non pecar / cumprir os mandamentos e as normas relixiosas obter información e enerxía de diferentes canles buscar a Causa en Ti mesmo, crear conscientemente, asumindo a responsabilidade polo estado da propia conciencia

INSTRUMENTOS diñeiro, poder, status, control, obrigas mutuas, negociación, acomodación, manipulacións, mentira, medo, defensa, agresividade oracións, cumprimento de rituais, visitas á igrexa, «boas obras» e «boas accións» rituais, substancias psicoactivas, meditacións, prácticas místicas e ritos Tecnoloxía do Amor, habilidades de dominio de Si, ferramentas de xestión da conciencia

Os dous primeiros modos de percepción da realidade —a fe na realidade obxectiva e o relixioso— poden unirse en esencia na categoría da Conciencia de vítima/consumidor. Con independencia da orixe dos seus problemas e dos seus bens, o ser humano véxoos fóra de Si, e polo tanto non é quen de influír substancialmente neles. A continuación preséntase unha táboa comparativa de dous modos polares de percepción da realidade na liña da evolución da Conciencia: dende a Conciencia de Vítima/Consumidor ata a Conciencia de Creador (deus-home).

*Conciencia = crenzas, desexos, sentimentos, pensamentos VÍTIMA / CONSUMIDOR CREADOR (DEUS-HOME)

● A Causa no mundo exterior. ● A Causa en min. ● Separación da Fonte e do mundo. ● Unidade coa Fonte e coa realidade que Ti creas coa túa conciencia. ● Rexeitamento da responsabilidade pola propia creación. ● Aceptación da plena responsabilidade polo propio estado, vida e realidade

Elementos básicos: medos, loita e acomodación, imposibilidade de control, conciencia dual - entendemento (malo/bo, insignificancia/grandeza, mal/ben), fontes externas de pracer (consumidor) e defensas externas contra a dor (vítima), separación da realidade, separación de Deus. Elementos básicos: Forza, Verdade Interior, Amor, Integridade da conciencia, conciencia trial do Espírito (en calquera dilema hai un novo terceiro), a Fonte interior, Deus no interior, o Paraíso no interior, «O Reino de Deus dentro de vós está», Ti es o deus da túa realidade, o rei do teu reino, a percepción da dor (sufrimento) como un sinal, como retroalimentación da realidade creada por Ti, a Transfiguración da dor en Amor.

Sentimentos característicos: resentimento, culpa, vergoña, ira, medo, irritación, envexa, cobiza, luxuria, desconfianza, desalento, apatía, desesperación, depresión, impotencia, sensación de baleiro, entretemento en distraccións externas. Sentimentos característicos: sentimento de Forza, Autosuficiencia, Integridade, Paz interior, Amor, Benaventuranza, Graza, Éxtase, Alegría, Xúbilo, Interese, tremor da Alma, paixón do Xogo, lume da Vida.

Modo de interacción cos demais: acordos, compromisos mutuos, manipulacións, control, represión, crítica/rexeitamento da crítica, agresividade e defensa, desexo de ser experto, dar consellos, autoafirmación a expensas dos demais, servilismo, adulación, interese egoísta, procura de xustiza / culpables, destrución de discrepantes / inimigos, loita, separación. Modo de interacción cos demais: Amor e Gratitude, ver en todo o propio reflexo / prolongación, aceptación, coCreación, coRegocixo, respecto pola experiencia allea, recoñecemento do Creador no outro, toma de conciencia da Xustiza Suprema: cada un é o creador da súa propia realidade e colleita os froitos da súa creación, Amor e misericordia cara ao inimigo (o inimigo deixa de ser inimigo), Fe na perfección de todo o que acontece, Unidade con todo o existente.

Así pois, os niveis principais da túa conciencia, a partir dos cales se constrúe a túa realidade, son: a Fe, os desexos, os sentimentos, os pensamentos.

Detengámonos na Arquitectura da Conciencia con máis detalle.