4. Τρόποι αντίληψης της πραγματικότητας

Στον κβαντικό κόσμο, μέχρι τη στιγμή της Παρατήρησης, τα πάντα υπάρχουν σε υπέρθεση (ταυτόχρονη συνύπαρξη) όλων των πιθανών καταστάσεων της πραγματικότητας. Η κατάσταση της συνείδησης του Παρατηρητή τη στιγμή της παρατήρησης καθορίζει εκείνη την εκδοχή της πραγματικότητας την οποία αυτός ο Παρατηρητής αντιλαμβάνεται εκείνη τη στιγμή. Εάν αλλάξει η κατάσταση της συνείδησής του, θα αλλάξει ο τρόπος αντίληψης, θα αλλάξει και η πραγματικότητα που αυτός αντιλαμβάνεται.

Με άλλα λόγια, μόλις ο άνθρωπος στρέψει κάπου την προσοχή του, εκείνη ακριβώς τη στιγμή απορροφά, μέσα από ολόκληρο το χάος της κβαντικής πολλαπλότητας, εκείνη την τάξη, εκείνη την εικόνα της πραγματικότητας που αντιστοιχεί εκείνη τη στιγμή στον τρόπο (πρότυπο) της αντίληψής του για την πραγματικότητα.

Δηλαδή, ΤΡΟΠΟΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ = ΤΡΟΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ. Αυτό σημαίνει: όποιον τρόπο αντίληψης της πραγματικότητας έχουμε (τα πρότυπά μας), τέτοια πραγματικότητα (υγεία, σχέσεις, κοινωνική θέση, χρήματα, ανθρώπους, γεγονότα) παρατηρούμε γύρω μας. Κυριολεκτικά αποσπούμε μέσα από την κβαντική σούπα ακριβώς μια τέτοια εκδοχή της πραγματικότητας, ένα τέτοιο σενάριο εξέλιξης των γεγονότων, μια τέτοια εικόνα του κόσμου.

Εξ ορισμού, είχε ενσωματωθεί μέσα μας το πρότυπο αντίληψης μιας αντικειμενικής πραγματικότητας που υπάρχει ανεξάρτητα από εμάς. Αλλάζοντας τον τρόπο αντίληψης, αλλάζουμε ολόκληρο το πλαίσιο της ζωής μας: αλλάζει το σενάριο των γεγονότων,

αρχίζουν να συμβαίνουν απροσδόκητα γεγονότα, οι άνθρωποι συμπεριφέρονται διαφορετικά. Υπάρχουν πολλοί τρόποι αντίληψης της πραγματικότητας, αλλά μπορούν να διακριθούν οι τέσσερις πιο διαδεδομένοι.

1. Αντικειμενική πραγματικότητα Όταν πιστεύουμε ότι η πραγματικότητα υπάρχει ξεχωριστά, ανεξάρτητα από εμάς, δηλαδή αντικειμενικά, και αναγκαζόμαστε να προσαρμοζόμαστε στα εξωτερικά γεγονότα, να παλεύουμε για επιβίωση, να ανταγωνιζόμαστε κ.λπ. Αυτός είναι ο συνήθης για την πλειοψηφία τρόπος αντίληψης της πραγματικότητας, και τον εξετάσαμε αρκετά αναλυτικά παραπάνω.

2. Θρησκευτικός Όταν τα πάντα κυβερνώνται από μια εξωτερική, ξεχωριστή από τον άνθρωπο, Ανώτερη Δύναμη («ένας παππούς σε ένα σύννεφο»), και ο άνθρωπος οφείλει να τηρεί καθιερωμένους κανόνες και δόγματα για να καταλήξει μετά τον θάνατο σε έναν μυθικό τόπο που ονομάζεται «παράδεισος». Αυτή είναι μια τέτοια Πίστη, ένα πρότυπο αντίληψης. Όμως το ίδιο το πρότυπο αντίληψης δεν εγγυάται ότι ο άνθρωπος θα πάει στον παράδεισο· το πρότυπο αντίληψης δεν επεκτείνεται καθόλου στο τι θα συμβεί στον άνθρωπο μετά τον θάνατο, καθορίζει αυτό που ο άνθρωπος βιώνει εν ζωή.

3. Μαγικός Όταν ο άνθρωπος επιδιώκει να επιδράσει σημειακά στην πραγματικότητα με τη βοήθεια μαγικών αντικειμένων και τελετουργιών, καθώς και φιλικών μεταφυσικών δυνάμεων και ενεργειών – όπως

ένας μάγος ή σαμάνος), και αναγκάζεται με διάφορους τρόπους να αντλεί ενέργεια από έξω για να αποκτήσει το επιθυμητό.

4. Συνείδηση του Δημιουργού / Αποδοχή της ΑΙΤΙΑΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Όταν Εσύ δεν μεταθέτεις την ευθύνη για όσα σου συμβαίνουν σε κανέναν και σε τίποτα, σε καμία εξωτερική δύναμη και/ή αντικειμενικές περιστάσεις, αλλά αναλαμβάνεις την ευθύνη στον Εαυτό σου, και αναζητάς την Αιτία όλων όσων συμβαίνουν μέσα σου και μόνο μέσα σου (ειδικότερα στο δικό σου πρότυπο αντίληψης). Ο άνθρωπος που συνειδητοποιεί τον Εαυτό του ως Δημιουργό, επιλέγει την Πίστη ότι η συνείδησή του είναι Θεϊκή από μόνη της, η συνείδηση είναι ο ίδιος ο θεός, και η εξωτερική πραγματικότητα είναι δημιούργημα και προέκτασή της.

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΜΑΓΙΚΟΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ

ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ σε εξωτερικές δυνάμεις και αντικειμενικές περιστάσεις / σε μια ξεχωριστά υπάρχουσα Ανώτερη Δύναμη ως «παππού σε σύννεφο» / στη δύναμη της μαγείας και της συμφωνίας με φυσικές και μεταφυσικές δυνάμεις / στον Θεό-Δημιουργό μέσα στον Εαυτό ΑΞΙΑ άνεση και εξωτερική επιτυχία / δικαιοσύνη και ανταμοιβή στον άλλο κόσμο / δύναμη του μάγου / Αγάπη Άνευ Όρων και Αυτοκυριαρχία

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ λιγότερος πόνος και βάσανα / είσοδος στον παράδεισο / σημειακή επίδραση στην πραγματικότητα / διαχείριση της πραγματικότητας μέσω της Συνείδησης

ΤΡΟΠΟΣ προσαρμογή / υποταγή / αγώνας / αποφυγή της αμαρτίας / τήρηση εντολών και θρησκευτικών κανόνων / λήψη πληροφοριών και ενέργειας από διάφορα κανάλια / αναζήτηση της Αιτίας μέσα σου, συνειδητή δημιουργία, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την κατάσταση της συνείδησής σου

ΕΡΓΑΛΕΙΑ χρήματα, εξουσία, κοινωνική θέση, έλεγχος, αμοιβαίες δεσμεύσεις, διαπραγμάτευση, προσαρμογή, χειραγώγηση, ψέμα, φόβος, άμυνα, επιθετικότητα / προσευχές, τήρηση τελετουργιών, επισκέψεις στην εκκλησία, «καλά έργα» και «καλές πράξεις» / τελετουργίες, ψυχοδραστικές ουσίες, διαλογισμοί, μυστικιστικές πρακτικές και τελετές / Τεχνολογία της Αγάπης, δεξιότητες αυτοκυριαρχίας, εργαλεία διαχείρισης της συνείδησης

Οι δύο πρώτοι τρόποι αντίληψης της πραγματικότητας — η πίστη στην αντικειμενική πραγματικότητα και ο θρησκευτικός — μπορούν στην ουσία να ενταχθούν στην κατηγορία της Συνείδησης του θύματος/καταναλωτή. Ανεξάρτητα από την πηγή των προβλημάτων και των αγαθών του, ο άνθρωπος τα βλέπει έξω από τον εαυτό του, και ως εκ τούτου δεν είναι σε θέση να τα επηρεάσει ουσιαστικά. Παρακάτω παρατίθεται ένας συγκριτικός πίνακας δύο πολικών τρόπων αντίληψης της πραγματικότητας στη γραμμή εξέλιξης της Συνείδησης — από τη Συνείδηση του Θύματος/Καταναλωτή προς τη Συνείδηση του Δημιουργού (θεανθρώπου).

*Συνείδηση = πεποιθήσεις, επιθυμίες, συναισθήματα, σκέψεις ΘΥΜΑ / ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ (ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ)

● Η Αιτία στον εξωτερικό κόσμο. ● Η Αιτία μέσα μου. ● Διαχωρισμός από την Πηγή και από τον κόσμο. ● Ενότητα με την Πηγή και με την πραγματικότητα που Εσύ δημιουργείς με τη συνείδησή σου. ● Άρνηση ευθύνης για το δημιούργημά σου. ● Πλήρης ανάληψη ευθύνης για την κατάστασή σου, τη ζωή και την πραγματικότητα

Βασικά στοιχεία: φόβοι, αγώνας και προσαρμογή, αδυναμία ελέγχου, δυαδική συνείδηση - νόηση (κακό/καλό, μηδαμινότητα/μεγαλείο, κακό/αγαθό), εξωτερικές πηγές απόλαυσης (καταναλωτής) και εξωτερικές άμυνες απέναντι στον πόνο (θύμα), διαχωρισμός από την πραγματικότητα, αποκοπή από τον Θεό. Βασικά στοιχεία: Δύναμη, Εσωτερική Αλήθεια, Αγάπη, Ολότητα της συνείδησης, τριαδική συνείδηση του Πνεύματος (σε κάθε δίλημμα υπάρχει ένα νέο τρίτο), η Πηγή μέσα σου, ο Θεός μέσα σου, ο Παράδεισος μέσα σου, «ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν», Εσύ είσαι ο θεός της πραγματικότητάς σου, ο βασιλιάς του βασιλείου σου, η αντίληψη του πόνου (της ταλαιπωρίας) ως σήματος, ως ανατροφοδότησης από την πραγματικότητα που δημιουργείς, η Μεταμόρφωση του πόνου σε Αγάπη.

Χαρακτηριστικά συναισθήματα: πικρία, ενοχή, ντροπή, θυμός, φόβος, εκνευρισμός, φθόνος, απληστία, λαγνεία, καχυποψία, ακηδία, απάθεια, απόγνωση, κατάθλιψη, ανημπόρια, αίσθηση του ανώφελου, αναζήτηση ευχαρίστησης σε εξωτερικές διασκεδάσεις. Χαρακτηριστικά συναισθήματα: αίσθηση Δύναμης, Αυτάρκειας, Ολότητας, Γαλήνης, Αγάπη, Μακαριότητα, Χάρη, Έκσταση, Χαρά, Αγαλλίαση, Ενδιαφέρον, ρίγος της Ψυχής, πάθος του Παιχνιδιού, η φωτιά της Ζωής.

Τρόπος αλληλεπίδρασης με τους γύρω: διαπραγμάτευση, αμοιβαίες δεσμεύσεις, χειραγώγηση, έλεγχος, καταστολή, κριτική/απόρριψη της κριτικής, επιθετικότητα και άμυνα, επιθυμία να είναι κανείς αυθεντία, παροχή συμβουλών, αυτοεπιβεβαίωση εις βάρος των άλλων, δουλοπρέπεια, κολακεία, ιδιοτέλεια, αναζήτηση δικαιοσύνης / ενόχων, εξόντωση των διαφωνούντων / εχθρών, πάλη, διαχωρισμός. Τρόπος αλληλεπίδρασης με τους γύρω: Αγάπη και Ευγνωμοσύνη, να βλέπεις στα πάντα την αντανάκλασή σου / την προέκτασή σου, αποδοχή, συνΔημιουργία, συνΧαρά, σεβασμός στην εμπειρία των άλλων, αναγνώριση του Δημιουργού στον άλλον, συνειδητοποίηση της Υπέρτατης δικαιοσύνης – ο καθένας είναι ο ίδιος δημιουργός της πραγματικότητάς του και θερίζει τους καρπούς της δημιουργίας του, Αγάπη και έλεος προς τον εχθρό - ο εχθρός παύει να είναι εχθρός, Πίστη στην τελειότητα όλων όσων συμβαίνουν, Ενότητα με όλα τα όντα.

Λοιπόν, τα κύρια επίπεδα της συνείδησής σου, από τα οποία οικοδομείται η πραγματικότητά σου, είναι: πίστη, επιθυμίες, συναισθήματα, σκέψεις.

Ας σταθούμε στην Αρχιτεκτονική της Συνείδησης πιο αναλυτικά.