4. বাস্তৱক উপলব্ধি কৰাৰ উপায়

কোৱান্টাম জগতত নিৰীক্ষণৰ মুহূৰ্তলৈকে সকলো বাস্তৱতাৰ সকলো সম্ভাৱ্য অৱস্থাৰ ছুপাৰপজিচনত (একেলগে সহ-অৱস্থানত) বৰ্তি থাকে। নিৰীক্ষণৰ মুহূৰ্তত নিৰীক্ষকৰ চেতনাৰ অৱস্থাই বাস্তৱতাৰ সেইটো ৰূপ নিৰ্ধাৰণ কৰে, যিটো এই নিৰীক্ষকে সেই মুহূৰ্তত অনুভৱ কৰে। যদি তেওঁৰ চেতনাৰ অৱস্থা সলনি হয়, তেন্তে উপলব্ধিৰ ধৰণ সলনি হ'ব, আৰু তেওঁ অনুভৱ কৰা বাস্তৱতাও সলনি হ'ব।

আন কথাত ক'বলৈ গ'লে, মানুহে যিকোনো দিশত নিজৰ মনোযোগ কেন্দ্ৰীভূত কৰাৰ লগে লগে, সেই একেটা মুহূৰ্ততেই তেওঁ কোৱান্টাম বৈচিত্ৰ্যৰ সমগ্ৰ বিশৃঙ্খলাৰ পৰা সেই শৃংখলা, বাস্তৱতাৰ সেই ছবিখন গ্ৰহণ কৰে, যিটো সেই মুহূৰ্তত তেওঁৰ বাস্তৱতা উপলব্ধিৰ ধৰণ (আৰ্হি)ৰ সৈতে খাপ খায়।

অৰ্থাৎ বাস্তৱতা উপলব্ধিৰ ধৰণ = বাস্তৱতা সৃষ্টিৰ ধৰণ। ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল: আমাৰ বাস্তৱতা উপলব্ধিৰ ধৰণ (আমাৰ আৰ্হি) যেনেকুৱা, আমি চৌপাশে তেনে বাস্তৱতাই (স্বাস্থ্য, সম্পৰ্ক, মৰ্যাদা, ধন, মানুহ, ঘটনা) প্ৰত্যক্ষ কৰোঁ। আমি আক্ষৰিক অৰ্থতেই কোৱান্টাম চুপৰ পৰা বাস্তৱতাৰ ঠিক তেনে এক ৰূপ, ঘটনাৰ অগ্ৰগতিৰ তেনে এক দৃশ্যপট আৰু বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ তেনে এক ছবি তুলি আনো।

স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱেই আমাৰ ভিতৰত বস্তুনিষ্ঠ, আমাৰ পৰা স্বাধীনভাৱে অস্তিত্বশীল বাস্তৱতা উপলব্ধিৰ এটা আৰ্হি সোমাই আছিল। উপলব্ধিৰ ধৰণ সলনি কৰি আমি আমাৰ জীৱনৰ সমগ্ৰ প্ৰসংগ সলনি কৰোঁ: ঘটনাৰ দৃশ্যপট সলনি হয়,

অপ্ৰত্যাশিত ঘটনা ঘটিবলৈ আৰম্ভ কৰে, মানুহবোৰে বেলেগ ধৰণে আচৰণ কৰে। বাস্তৱতা উপলব্ধিৰ বহুতো উপায় আছে, কিন্তু তাৰ ভিতৰত আটাইতকৈ প্ৰচলিত চাৰিটা উপায় চিনাক্ত কৰিব পাৰি।

১. বস্তুনিষ্ঠ বাস্তৱতা: যেতিয়া আমি বিশ্বাস কৰোঁ যে বাস্তৱতা আমাৰ পৰা পৃথকভাৱে, স্বাধীনভাৱে অৰ্থাৎ বস্তুনিষ্ঠভাৱে বৰ্তি আছে, আৰু আমি বাহ্যিক ঘটনাসমূহৰ সৈতে নিজকে খাপ খুৱাবলৈ, জীয়াই থকাৰ বাবে সংগ্ৰাম কৰিবলৈ, প্ৰতিযোগিতা কৰিবলৈ বাধ্য হওঁ। বাস্তৱতা উপলব্ধিৰ এইটোৱেই সংখ্যাগৰিষ্ঠ মানুহৰ চিনাকি ধৰণ, আৰু আমি ওপৰত ইয়াৰ বিষয়ে যথেষ্ট বিশদভাৱে আলোচনা কৰিছোঁ।

২. ধৰ্মীয়: যেতিয়া সকলো বস্তু মানুহৰ পৰা পৃথক এক বাহ্যিক পৰম শক্তিয়ে ("ডাৱৰৰ ওপৰৰ ককা") পৰিচালনা কৰে, আৰু মানুহে মৃত্যুৰ পিছত "স্বৰ্গ" নামৰ এক পৌৰাণিক স্থানলৈ যাবলৈ নিৰ্ধাৰিত নিয়ম আৰু মতবাদসমূহ মানি চলিব লাগে। এইটো এনে এক বিশ্বাস, উপলব্ধিৰ এটা আৰ্হি। কিন্তু উপলব্ধিৰ আৰ্হিটোৱেই নিজে মানুহ স্বৰ্গলৈ যাব বুলি নিশ্চয়তা নিদিয়ে, মৃত্যুৰ পিছত মানুহৰ কি হ'ব তাৰ ওপৰত এই আৰ্হিটো একেবাৰেই প্ৰযোজ্য নহয়, ই কেৱল মানুহে জীৱিত অৱস্থাত কি অনুভৱ কৰে সেয়াহে নিৰ্ধাৰণ কৰে।

৩. যাদুকৰী: যেতিয়া এজন মানুহে যাদুকৰী বস্তু আৰু ৰীতি-নীতিৰ লগতে মিত্ৰসুলভ পৰলৌকিক শক্তি আৰু শক্তিসমূহৰ সহায়ত বাস্তৱতাক লক্ষ্যভিত্তিকভাৱে প্ৰভাৱিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে – যেনেকৈ

যাদুকৰ বা ছামান), আৰু নিজৰ আকাংক্ষিত ফল পাবলৈ বাহিৰৰ পৰা বিভিন্ন উপায়েৰে শক্তি সংগ্ৰহ কৰিবলৈ বাধ্য হয়।

৪. স্ৰষ্টাৰ চেতনা / নিজৰ ভিতৰতেই কাৰণ গ্ৰহণ কৰা: যেতিয়া তুমি তোমাৰ লগত ঘটি থকা কথাবোৰৰ দায়িত্ব কাৰো ওপৰত বা কোনো বস্তুৰ ওপৰত, কোনো বাহ্যিক শক্তি আৰু/বা বস্তুনিষ্ঠ পৰিস্থিতিৰ ওপৰত জাপি নিদিয়া, বৰঞ্চ দায়িত্ব নিজৰ ওপৰত লোৱা, আৰু ঘটি থকা সকলো বস্তুৰ কাৰণ নিজৰ মাজতেই আৰু কেৱল নিজৰ মাজতেই (বিশেষকৈ তোমাৰ উপলব্ধিৰ আৰ্হিত) বিচৰা। নিজকে স্ৰষ্টা বুলি উপলব্ধি কৰা মানুহজনে এই বিশ্বাসটো বাছি লয় যে তেওঁৰ চেতনা নিজেই ঐশ্বৰিক, চেতনাই হ'ল ভগৱান, আৰু বাহ্যিক বাস্তৱতা হ'ল তেওঁৰেই সৃষ্টি আৰু প্ৰসাৰণ।

বস্তুনিষ্ঠ বাস্তৱতা | ধৰ্মীয় | যাদুকৰী | স্ৰষ্টাৰ চেতনা

বিশ্বাস: বাহ্যিক শক্তি আৰু বস্তুনিষ্ঠ পৰিস্থিতিত | পৃথকে অস্তিত্বশীল পৰম শক্তিক "ডাৱৰৰ ওপৰৰ ককা" হিচাপে | যাদুৰ শক্তি আৰু প্ৰাকৃতিক তথা পৰলৌকিক শক্তিৰ সৈতে চুক্তিত | নিজৰ ভিতৰৰ স্ৰষ্টা-ভগৱানত | মূল্যবোধ: আৰাম আৰু বাহ্যিক সফলতা | ধাৰ্মিকতা আৰু পৰকালৰ পুৰস্কাৰ | যাদুকৰৰ শক্তি | চৰ্তহীন প্ৰেম আৰু আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণ

কৌশল: কম বেদনা আৰু যন্ত্ৰণা | স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰা | বাস্তৱতাক লক্ষ্যভিত্তিকভাৱে প্ৰভাৱিত কৰা | চেতনাৰ দ্বাৰা পৰিচালনা কৰা

উপায়: অভিযোজন কৰা / খাপ খুৱাই লোৱা / সংগ্ৰাম কৰা | পাপ নকৰা / আদেশ আৰু ধৰ্মীয় নীতি-নিয়ম মানি চলা | বিভিন্ন মাধ্যমৰ পৰা তথ্য আৰু শক্তি আহৰণ কৰা | নিজৰ ভিতৰতেই কাৰণ বিচৰা, নিজৰ চেতনাৰ অৱস্থাৰ দায়িত্ব লৈ সচেতনভাৱে সৃষ্টি কৰা

সাধনসমূহ: ধন, ক্ষমতা, মৰ্যাদা, নিয়ন্ত্ৰণ, পাৰস্পৰিক দায়বদ্ধতা, বুজাবুজি, খাপ খুওৱা, কৌশল প্ৰয়োগ, মিছা, ভয়, প্ৰতিৰক্ষা, আক্ৰমণাত্মকতা | প্ৰাৰ্থনা, ৰীতি-নীতি পালন, উপাসনাস্থলীলৈ যোৱা, "সৎ কাম" আৰু "ভাল কাম" | ৰীতি-নীতি, চাইকোএক্টিভ দ্ৰব্য, ধ্যান, ৰহস্যবাদী অভ্যাস আৰু অনুষ্ঠান | প্ৰেমৰ প্ৰযুক্তি, আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণৰ দক্ষতা, চেতনা পৰিচালনাৰ সঁজুলিসমূহ

বাস্তৱতা উপলব্ধিৰ প্ৰথম দুটা উপায় – বস্তুনিষ্ঠ বাস্তৱতাত বিশ্বাস আৰু ধৰ্মীয় বিশ্বাস – মূলতঃ ভুক্তভোগী/উপভোক্তাৰ চেতনাৰ শ্ৰেণীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰি। নিজৰ সমস্যা আৰু সুখৰ উৎস যিয়েই নহওক কিয়, মানুহে সেইবোৰ নিজৰ বাহিৰত দেখে, আৰু সেয়েহে সেইবোৰৰ ওপৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰভাৱ পেলাবলৈ অপাৰগ হয়। চেতনাৰ ক্ৰমবিকাশৰ পথত বাস্তৱতা উপলব্ধিৰ দুটা বিপৰীতমুখী ধৰণৰ তুলনামূলক তালিকা তলত দিয়া হ'ল – ভুক্তভোগী/উপভোক্তাৰ চেতনাৰ পৰা স্ৰষ্টাৰ (দেৱমানৱৰ) চেতনালৈ।

*চেতনা = বিশ্বাস, ইচ্ছা, অনুভূতি, চিন্তা | ভুক্তভোগী / উপভোক্তা | স্ৰষ্টা (দেৱমানৱ)

● কাৰণ বাহ্যিক জগতত। ● কাৰণ মোৰ মাজতেই। ● উৎস আৰু জগতৰ পৰা বিচ্ছিন্নতা। ● উৎস আৰু বাস্তৱতাৰ সৈতে একাত্মতা, যিটো তুমি তোমাৰ চেতনাৰে সৃষ্টি কৰা। ● নিজৰ সৃষ্টিৰ দায়িত্ব ল'বলৈ অস্বীকাৰ। ● নিজৰ অৱস্থা, জীৱন আৰু বাস্তৱতাৰ সম্পূৰ্ণ দায়িত্ব গ্ৰহণ।

মৌলিক উপাদানসমূহ: ভয়, সংগ্ৰাম আৰু খাপ খুৱাই লোৱা, নিয়ন্ত্ৰণৰ অসমৰ্থতা, দ্বৈত চেতনা - বুদ্ধি (বেয়া/ভাল, তুচ্ছতা/মহত্ত্ব, অপশক্তি/শুভশক্তি), আনন্দৰ বাহ্যিক উৎস (উপভোক্তা) আৰু যন্ত্ৰণাৰ পৰা বাহ্যিক সুৰক্ষা (ভুক্তভোগী), বাস্তৱতাৰ সৈতে বিভাজন, ভগৱানৰ পৰা বিচ্ছিন্নতা। | মৌলিক উপাদানসমূহ: শক্তি, অন্তৰ্নিহিত সত্য, প্ৰেম, চেতনাৰ পূৰ্ণতা, আত্মাৰ ত্ৰিমাত্ৰিক চেতনা (যিকোনো দ্বন্দ্বতে এক নতুন তৃতীয় আছে), উৎস ভিতৰত, ভগৱান ভিতৰত, স্বৰ্গ ভিতৰত, "ভগৱানৰ ৰাজ্য তোমাৰ অন্তৰত আছে", তুমি তোমাৰ বাস্তৱতাৰ ভগৱান, তোমাৰ ৰাজ্যৰ ৰজা, যন্ত্ৰণাক (কষ্টক) এক সংকেত হিচাপে, তোমাৰ দ্বাৰা সৃষ্ট বাস্তৱতাৰ পৰা পোৱা প্ৰতিক্ৰিয়া হিচাপে উপলব্ধি কৰা, যন্ত্ৰণাক প্ৰেমলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা।

বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ অনুভূতিসমূহ: ক্ষোভ, দোষবোধ, লাজ, খং, ভয়, বিৰক্তি, ঈৰ্ষা, লোভ, কামভাৱ, সন্দেহ, বিষাদ, উদাসীনতা, হতাশা, অৱসাদ, শক্তিহীনতা, অৰ্থহীনতাৰ অনুভৱ, বাহ্যিক আমোদ-প্ৰমোদত আনন্দ বিচৰা। | বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ অনুভূতিসমূহ: শক্তিৰ অনুভৱ, আত্মনিৰ্ভৰশীলতা, পূৰ্ণতা, প্ৰশান্তি, প্ৰেম, পৰমানন্দ, ঐশ্বৰিক কৃপা, উল্লাস, আনন্দ, হৰ্ষধ্বনি, কৌতূহল, আত্মাৰ স্পন্দন, খেলৰ উদ্দীপনা, জীৱনৰ অগ্নি।

চৌপাশৰ সৈতে সম্পৰ্কৰ ধৰণ: বুজাবুজি, পাৰস্পৰিক বাধ্যবাধকতা, চাল-চলন, নিয়ন্ত্ৰণ, দমন, সমালোচনা/সমালোচনাক অগ্ৰাহ্য কৰা, আক্ৰমণ আৰু আত্মৰক্ষা, বিশেষজ্ঞ হোৱাৰ ইচ্ছা, উপদেশ বিতৰণ, আনৰ ক্ষতি কৰি নিজক প্ৰতিষ্ঠা কৰা, চাটুকাৰিতা, তেলমৰা, স্বাৰ্থপৰতা, ন্যায়/দোষীৰ সন্ধান, অসন্মত/শত্ৰুক ধ্বংস কৰা, সংগ্ৰাম, বিচ্ছিন্নতা। | চৌপাশৰ সৈতে সম্পৰ্কৰ ধৰণ: প্ৰেম আৰু কৃতজ্ঞতা, সকলো বস্তুতেই নিজৰ প্ৰতিফলন / প্ৰসাৰণ দেখা, গ্ৰহণশীলতা, সহ-সৃষ্টি, সহ-আনন্দ, আনৰ অভিজ্ঞতালৈ সন্মান, আনৰ মাজত স্ৰষ্টাক স্বীকৃতি দিয়া, পৰম ন্যায়ৰ উপলব্ধি – প্ৰতিজন ব্যক্তিয়েই নিজৰ বাস্তৱতাৰ স্ৰষ্টা আৰু নিজৰ সৃষ্টিৰ ফল ভোগ কৰে, শত্ৰুৰ প্ৰতি প্ৰেম আৰু কৰুণা - শত্ৰু আৰু শত্ৰু হৈ নাথাকে, ঘটি থকা সকলো বস্তুৰ নিখুঁততাত বিশ্বাস, সমগ্ৰ অস্তিত্বৰ সৈতে একাত্মতা।

গতিকে, তোমাৰ চেতনাৰ মূল স্তৰসমূহ, যাৰ দ্বাৰা তোমাৰ বাস্তৱতা নিৰ্মাণ হয়, সেইবোৰ হ'ল: বিশ্বাস, ইচ্ছা, অনুভূতি, চিন্তা।

আহাঁ, আমি চেতনাৰ স্থাপত্যৰ বিষয়ে আৰু অধিক বিশদভাৱে আলোচনা কৰোঁ।