3. ఆనందం, స్పృహ మరియు వాస్తవికత

ఎఫ్.ఎమ్. దస్తొయెవ్‌స్కీ ఇలా రాశారు: «మనిషి తాను సంతోషంగా ఉన్నాననే విషయం తెలియకపోవడం వల్లే దుఃఖితుడై ఉన్నాడు. తాను సంతోషంగా ఉన్నానని ఎప్పుడైతే తెలుసుకుంటాడో, వెనువెంటనే, ఆ క్షణంలోనే అతడు ఆనందమయుడవుతాడు. అంతా ఇందులోనే ఉంది. సమస్తమూ...». మేము ఈ మాటతో ఏకీభవిస్తున్నాము. మా ప్రపంచ దృక్పథంలో (ఇది శాస్త్రీయంగాను, నిత్య సాధన ద్వారాను నిర్ధారించబడింది) ప్రతి మనిషి కూడా తాను నిజంగా కోరుకునేదానిని ఇప్పటికే కలిగి ఉన్నాడు (కానీ అతనికి అది తెలియకపోవచ్చు), మరియు అతడు దేనినైతే నిజంగా విశ్వసిస్తాడో (తనకు అత్యంత విలువైన ధనం, ప్రాణం, స్వేచ్ఛలను కూడా పణంగా పెట్టేంతగా విశ్వసిస్తాడో) అదే అతని ప్రపంచంలో జరుగుతుంది.

విస్తృతార్థంలో – నీ వాస్తవికత, నీ సమస్త భౌతిక ప్రపంచం (నీ ఆరోగ్యం, నీ ఆర్థిక స్థితి, నీ సంబంధాలు, నీవు కలిగి ఉన్నది మరియు లేనిది, నీ జీవిత పరిస్థితులన్నీ, ఇతర వ్యక్తులతో మరియు ప్రపంచంతో జరిగే అన్ని సంఘటనలు, పరస్పర చర్యలు) – వెరసి, నీ సంపూర్ణ వాస్తవికత నీ చైతన్యం చేతనే సృష్టించబడింది. ఇది కేవలం «ఆలోచన భౌతిక రూపం దాలుస్తుంది» లేదా «సానుకూలంగా ఆలోచించాలి» అనే విషయం కాదు. ఆలోచన నిస్సందేహంగా ముఖ్యమైనదే. కానీ నీ చైతన్య నిర్మాణం కేవలం ఆలోచనల కంటే ఎంతో మహత్తరమైనది. వివరాల్లోకి అతిగా వెళ్లకుండా, నీ చైతన్యం అనే «భవంతిని» కొంచెం వివరంగా పరిశీలిద్దాం.

స్థూలంగా మన చైతన్యంలో నాలుగు «అంతస్తులను» గుర్తించవచ్చు: విశ్వాసం, కోరికలు, భావాలు మరియు ఆలోచనలు. ఈ అంతస్తులు వేటితో నిండి ఉన్నాయో, అదే మనం ఎలా జీవిస్తున్నామో నిర్ణయిస్తుంది – అక్షరాలా మన మొత్తం వాస్తవికతను సృష్టిస్తుంది. కానీ చాలా తరచుగా

మనం దీనిని గ్రహించను కూడా గ్రహించము, మన చైతన్యంతో సంబంధం లేకుండా అంతా యథాతథంగా ఉన్నట్లు, మనకు భిన్నంగా విడిగా ఉన్న ఈ సంక్లిష్ట ప్రపంచాన్ని మనం కేవలం అధ్యయనం చేయగలమని, దానికి అనుగుణంగా సర్దుకుపోవడమో లేదా దానితో పోరాడడమో మాత్రమే చేయగలమని భావిస్తాము. కానీ అది ఏమాత్రం నిజం కాదు. కచ్చితంగా చెప్పాలంటే, ఇది ఒకానొక సాధ్యమైన విశ్వాస రూపం మాత్రమే, అది దానికి తగిన వాస్తవికతను సృష్టిస్తుంది మరియు ప్రపంచంతో మనిషికి గల సమస్త సంబంధాలను నిర్మిస్తుంది. అయితే ఇతర విశ్వాసాలూ ఉండవచ్చు, అవి సరికొత్త వాస్తవికతను జన్మింపజేస్తాయి.

వాస్తవానికి, ఈ సంక్షిప్త జీవిత మార్గదర్శినిలో, నీ వాస్తవికతకు నిన్ను సృష్టికర్త స్థానానికి తిరిగి చేర్చే ఒక దృక్పథాన్ని మేము నీకు అందించాలనుకుంటున్నాము – ఆ స్థానం ఆదిలోనే మనిషికి సహజంగా లభించినది, కానీ మనం అచేతనంగా ఇతర నమ్మకాలను, విశ్వాసాలను స్వీకరిస్తూ, బాహ్య శక్తులపై (ఇతర వ్యక్తులపై, అధికారులపై, నాయకులపై, పరిస్థితులపై, భగవంతునిపై...) బాధ్యతను నెట్టివేస్తూ దానిని వదులుకుంటాము, లేదా తరచుగా అందుకు విరుద్ధంగా, ఇతరుల (వాస్తవానికి వారూ మనలాంటి సృష్టికర్తలే) బాధ్యతను మనపై వేసుకుంటాము; ఈ విధంగా బాధ్యతను బదిలీ చేయడమే మనల్ని బాధలకు గురిచేస్తుంది, మన సంతోషాన్ని చూడనివ్వదు, మన జీవితంలో వీటన్నింటినీ మనమే సృష్టించుకుంటున్నామని గ్రహించనివ్వదు, మన వైఫల్యాలకు బాహ్య వ్యక్తులను నిందిస్తూ, బయటి ప్రమాదాలకు, బెదిరింపులకు (వాటిని కూడా మనమే సృష్టిస్తాము) భయపడుతూ, నొచ్చుకుంటూ, అసహనానికి గురవుతూ, ఈర్ష్యపడుతూ, క్రోధాన్ని పెంచుకుంటూ... లేదా ఇతరులను సంతోషపెట్టలేకపోతున్నామన్న అపరాధ భావంతో కుమిలిపోతాము.

మరియు ఇదియే మనల్ని అన్ని రకాలుగా వంచనలకు పాల్పడేలా చేస్తుంది, ఇతరులకు మరియు మనకు మనమే అబద్ధాలు చెప్పుకునేలా చేస్తుంది, ఇంకొంచెం

ఎక్కువ ధనం సంపాదించడానికి, ఇతర వ్యక్తులపై ఇంకొంచెం అధికారాన్ని, ఆధిపత్యాన్ని పొందడానికి ప్రయత్నించేలా చేస్తుంది. వీటన్నింటి వెనుకా కేవలం బాధ్యతను బదిలీ చేయడమే దాగి ఉంది. ఇవన్నీ పొందినప్పటికీ – ధనం, అధికారం, విజయం – మనం సంతోషంగా మారలేము, ఎందుకంటే భయాలు మరియు అసూయలు మనల్ని అనివార్యంగా తర్వాతి స్థాయికి – ధనం, అధికారం, «విజయం» యొక్క తర్వాతి స్థాయికి తరిమివేస్తాయి.

నీ విశ్వాసాలను మార్చుకొని, ప్రపంచంపై నీ దృక్పథాన్ని సమూలంగా మార్చి, నీ ప్రపంచానికి సృష్టికర్తగా బాధ్యతను నీవు స్వీకరించి, మిగిలిన సృష్టికర్తలకు వారి వాస్తవికత బాధ్యతను వారికి తిరిగి అప్పగిస్తే చాలు, తక్షణమే సమస్తమూ మారిపోతుంది – నీవు ఇప్పటికే సంతోషంగా ఉన్నావని నీవు గుర్తిస్తావు, ఎందుకంటే నీ ప్రపంచంలోని సమస్తాన్నీ నీవే సృష్టిస్తున్నావు, దానికి బాధ్యులు మరెవరూ లేరు. మరియు నీవు దీనిని ఏదో ఒక కారణం చేత సృష్టిస్తున్నావు, నీవు ఏదో విధంగా దీనిని కోరుకుంటున్నావు మరియు నీవు దీనిని విశ్వసిస్తున్నావు. అందుకే అంతా ఇలా ఉంది. నీవు దీనిని ఎలా, దేనితో, ఎందుకు సృష్టిస్తున్నావో కేవలం గుర్తించలేకపోయావు, ఆ అజ్ఞానమే నిన్ను దుఃఖితుడిని చేసింది. కానీ సమస్తాన్నీ సరిదిద్దుకోవడానికి ఒక అవకాశం ఉంది – నీ జీవితం మరియు నీ వాస్తవికతపై బాధ్యతను తిరిగి స్వీకరించడం ద్వారా; అయితే ఇది «మాట ఇచ్చాడు – నెరవేర్చాడు» లేదా «మన చేతలకు బాధ్యత వహించాలి» వంటి మాటలు, చేతల స్థాయిలో కాదు, స్వయంగా చైతన్య స్థాయిలో: నీ విశ్వాసాలు, నమ్మకాలు, అంతర్లీన కోరికలు, భావాలు మరియు ఆలోచనల స్థాయిలో.

నీ చైతన్యం దేనితో నిండి ఉందో, దానికి ప్రత్యక్షమైన మరియు స్పష్టమైన అభివ్యక్తీకరణే నీ వాస్తవికత.

నీ చైతన్యం దేనితో నిండి ఉందో తెలుసుకోవాలనుకుంటే – నీ వాస్తవికత అనే అద్దంలోకి చూడు. అక్కడ నీకు కనిపించేవన్నీ – మంచివి మరియు అంతగా మంచివి కానివి, ఆహ్లాదకరమైనవి మరియు వికర్షించేవి, స్ఫూర్తిదాయకమైనవి మరియు భయపెట్టేవి – సమస్తమూ నీవే. ఆ అద్దంలో నీకు ఏదైనా నచ్చకపోతే, దానిని సరిచేయగల ఏకైక వ్యక్తివి నీవే. ఈ మార్పు నీకెలా అనిపిస్తోంది? ఇంతటి సాహసయాత్రకు నీవు సిద్ధంగా ఉన్నావా? ఎందుకంటే దీనిని నీవు స్వీకరిస్తే, బాధ్యతను వేరొకరిపై నెట్టే అవకాశం నీకు ఇకపై ఉండదు. నిన్ను నీవు అధ్యయనం చేసుకోవడం, నీ చైతన్య లోతులను అన్వేషించడంలో ఎంతో గొప్ప మరియు శ్రమతో కూడిన కార్యం ముందుంది. కానీ సమస్త విశ్వంలో, అన్ని విశ్వాలలోనూ అత్యంత ఆసక్తికరమైన, పరమ పవిత్రమైన కార్యం ఇదే. నిన్ను నీవు తెలుసుకోవడం.

నిన్ను నీవు తెలుసుకోవడం, మార్చుకోవడం కాదు. నేను నీలో ఒక పరిపూర్ణమైన జీవిని చూస్తున్నాను. ఎటువంటి పొరపాట్లు చేయని ఒక పరిపూర్ణ దివ్య జీవిని చూస్తున్నాను, కనుక అది మార్చుకోవాల్సింది ఏమీ లేదు, ఎందుకంటే ఆ జీవి కేవలం తన శరీరాన్ని, తన బృహత్ శరీరాన్ని నియంత్రించడం నేర్చుకుంటోంది. తన వాస్తవికత అనే శరీరాన్ని. తన్ను తాను, తన శక్తిని, సృష్టికర్తగా తన అపరిమిత అవకాశాలను తెలుసుకుంటూ నేర్చుకుంటోంది.

ఒక చిన్న పసిబిడ్డ నడవడం నేర్చుకుంటూ, స్థూలంగా తన శరీరాన్ని, తన చేతులను నియంత్రిస్తూ, తనకు నచ్చిన బొమ్మనో లేదా రుచికరమైన ఆహారాన్నో అందుకోవడానికి ప్రయత్నించడాన్ని చూసినప్పుడు, అది ఆ బిడ్డకు చేతకానప్పుడు, మీరు ఆ బిడ్డలో పరిపూర్ణత తక్కువగా ఉందని భావిస్తారా? అందుకోసం మీరు ఆ బిడ్డను నిందిస్తారా? లేక నేర్చుకునే ప్రక్రియలో కొన్ని – తప్పనిసరి – ఇబ్బందులను ఎదుర్కొంటూ కూడా, అతడు వెనకడుగు వేయకుండా, ఆ నైపుణ్యాన్ని సాధించడానికి పదే పదే కొత్త ప్రయత్నాలు చేయడాన్ని చూసి స్ఫూర్తి పొందుతారా? ఆపై అతడు మరింత

మరింత సంక్లిష్టమైన నైపుణ్యాలను అలవర్చుకుంటాడు. నీవు ఇప్పుడు ఈ వచనాన్ని చదువుతున్నావంటే, నీ సమయంలో నీవు కూడా దీనిని విజయవంతంగా సాధించావనే అర్థం.

తన వాస్తవికతను చేతనంగా సృష్టించే నైపుణ్యాలను నేర్చుకుంటున్న నిన్ను, ఓ మానవుడా, సంభవించే «వైఫల్యాల» వద్ద వెనకడుగు వేయక, నేర్చుకోవడానికి మళ్లీ మళ్లీ ప్రయత్నించే అటువంటి పరిపూర్ణ పసిబిడ్డగానే మేము చూస్తున్నాము. ఈ విషయంలోనే మేము ఈ సమయమంతా, నీ జీవితాంతం నీకు సహాయపడుతున్నాము, నీ పురోగతిని ఓపికగా గమనిస్తూ నీకు ముందుముందు కూడా సహాయం చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాము.

అయితే ఈ మార్గాన్ని ప్రారంభించడానికి నీవు సిద్ధంగా ఉన్నావా? సిద్ధమా? ఐతే ఆట మొదలైంది. నీ నుండి ఒక్కసారే అతిగా ఆశించవద్దు. (నీ వాస్తవికత అనే అద్దంలోకి చూస్తూ) ప్రస్తుతం నీవు దేనిని విశ్వసిస్తున్నావో, సాధారణంగా వైఫల్యాలకు ఎవరిని నిందిస్తున్నావో, ఎవరి బాధ్యతను నీ భుజాలపై వేసుకుంటున్నావో, నీవు ఎవరికి బాకీ ఉన్నావో, నీకు ఎవరు బాకీ ఉన్నారో ప్రస్తుతానికి గ్రహించడానికి ప్రయత్నించు... నీ జీవిత ప్రయాణంలో నీవు ఎలాంటి పరస్పర బాధ్యతలు మరియు అప్పుల వ్యవస్థతో కూరుకుపోయావు? దీని నుండి నీకు ఏమి లభిస్తోంది? ఇది నిన్ను సంతోషంగా ఉంచుతోందా? తెలుసుకో: ఇదంతా «వాస్తవికం» మరియు «మరో మార్గం లేదు» అనేదేమీ కాదు. కేవలం నీ విశ్వాసాలు మరియు నమ్మకాలే నిన్ను అటువంటి నిర్ణయాలు తీసుకునేలా, ఆ విధంగా ప్రవర్తించేలా చేస్తున్నాయి. ఇది చెడూ కాదు, మంచీ కాదు. నీవు కేవలం దీనిని విశ్వసిస్తున్నావు, అంతే.