3. Szczęście, świadomość i rzeczywistość

F.M. Dostojewski pisał: «Człowiek jest nieszczęśliwy tylko dlatego, że nie wie, iż jest szczęśliwy. A gdy tylko dowie się, że jest szczęśliwy, natychmiast, w tej samej sekundzie, stanie się szczęśliwy. W tym jest wszystko. Wszystko…». Zgadzamy się z tym stwierdzeniem. W naszym obrazie świata (a jest on poparty – zarówno naukowo, jak i codzienną praktyką) każdy człowiek już posiada to, czego Prawdziwie pragnie (lecz może o tym nie wiedzieć), a w jego świecie dzieje się to, w co On naprawdę Wierzy (Wierzy tak bardzo, że gotów jest postawić na to najcenniejsze dla Niego: pieniądze, życie, wolność).

W najszerszym sensie – Twoja rzeczywistość, cały Twój materialny świat (Twoje zdrowie, Twoje finanse, Twoje relacje, wszystko, co posiadasz i czego nie posiadasz, wszelkie okoliczności Twojego życia, wszystkie wydarzenia i interakcje z innymi ludźmi oraz ze światem) – słowem, cała Twoja rzeczywistość została w całości stworzona przez Twoją świadomość. I nie chodzi tu o to, że «myśl jest materialna» i «należy myśleć pozytywnie». Myśl jest oczywiście ważna. Lecz struktura Twojej świadomości jest znacznie większa niż po prostu myśli. Przyjrzyjmy się «budowli» Twojej świadomości nieco bliżej, lecz nie zagłębiając się w szczegóły.

Umownie można wyodrębnić cztery «piętra» naszej świadomości: Wiara, pragnienia, uczucia i myśli. Właśnie to, czym wypełnione są te piętra, określa to, jak żyjemy – dosłownie stwarza całą naszą rzeczywistość. Lecz najczęściej

nawet tego nie uświadamiamy Sobie; wydaje nam się, że wszystko jest takie, jakie jest, niezależnie od naszej świadomości, a my możemy jedynie badać ten istniejący oddzielnie od nas, złożony świat, dostosowywać się do niego lub z nim walczyć. Lecz tak wcale nie jest. Mówiąc dokładniej, jest to zaledwie jeden z możliwych wariantów Wierzeń, który stwarza odpowiadającą mu rzeczywistość i buduje wszelkie relacje człowieka ze światem. Mogą jednak istnieć inne, a one rodzą zupełnie inną rzeczywistość.

W gruncie rzeczy w tym zwięzłym Przewodniku po życiu pragniemy dać Ci wizję, która przywraca Cię do pozycji Twórcy własnej rzeczywistości – pozycji, która jest pierwotnie wrodzona człowiekowi, lecz my nieświadomie się jej zrzekamy, przyjmując inne przekonania i Wierzenia, przerzucając odpowiedzialność na siły zewnętrzne (na innych ludzi, na władze, na przełożonych, na okoliczności, na Boga…), a nierzadko wręcz przeciwnie – przejmując odpowiedzialność za innych (w istocie takich samych twórców) na Siebie, i to właśnie to przeniesienie odpowiedzialności zmusza nas do cierpienia i sprawia, że nie widzimy własnego szczęścia, nie dostrzegamy, iż sami to wszystko stwarzamy w swoim życiu, obwiniając za nasze niepowodzenia kogoś z zewnątrz, lękając się zewnętrznych niebezpieczeństw i zagrożeń (które sami przecież stwarzamy), obrażając się, irytując, zazdroszcząc, gniewając się... lub odwrotnie – odczuwając winę za to, że nie potrafimy uczynić szczęśliwymi innych ludzi.

I właśnie to zmusza nas do ciągłego kombinowania, kłamania – innym i samym Sobie, do prób zarobienia odrobinę

większych pieniędzy, zdobycia odrobinę większej władzy i przewagi nad innymi ludźmi. Za tym wszystkim stoi po prostu przeniesienie odpowiedzialności. I nawet otrzymując to wszystko – pieniądze, władzę, sukces – nie stajemy się szczęśliwsi, ponieważ lęki i zawiść nieuchronnie pędzą nas na kolejny poziom – kolejny poziom pieniędzy, władzy, «sukcesu».

Wystarczy zmienić swoje Wierzenia, diametralnie odmienić swoje spojrzenie na świat, przyjąć odpowiedzialność na Siebie jako Twórca własnego świata i zwrócić odpowiedzialność pozostałym twórcom za ich rzeczywistość, aby wszystko natychmiast się zmieniło – odkryjesz, że już jesteś szczęśliwy, ponieważ Ty Sam stwarzasz wszystko w swoim świecie i nie ma nikogo innego, kto byłby za to odpowiedzialny. I stwarzasz to z jakiegoś powodu, z jakiejś przyczyny tego pragniesz i w to Wierzysz. Właśnie dlatego tak jest. Po prostu nie uświadamiałeś Sobie, jak, czym i po co to stwarzasz, i to właśnie ta nieświadomość czyniła Cię nieszczęśliwym. Lecz istnieje szansa, by wszystko naprawić – odzyskując odpowiedzialność za swoje życie i swoją rzeczywistość, jednak nie na poziomie słów i działań w stylu: «facet powiedział – facet zrobił» czy «trzeba odpowiadać za swoje czyny», lecz na poziomie samej świadomości: Twoich Wierzeń, przekonań, podświadomych pragnień, uczuć i myśli.

Twoja rzeczywistość jest bezpośrednim i jawnym wyrazem tego, czym wypełniona jest Twoja świadomość.

Chcesz się dowiedzieć, czym wypełniona jest Twoja świadomość – spójrz w zwierciadło Twojej rzeczywistości. Wszystko, co tam ujrzysz – dobre i mniej dobre, przyjemne i odpychające, inspirujące i przerażające – to wszystko Ty. I jeśli cokolwiek w tym zwierciadle Ci się nie podoba, naprawić to możesz tylko Ty. Jak Ci się podoba taki obrót spraw? Jesteś gotów na taką przygodę? Bo jeśli to przyjmiesz, nie będziesz już mieć możliwości przerzucenia odpowiedzialności na kogokolwiek innego. Przed Tobą wielka i mozolna praca nad poznaniem Siebie, badaniem głębin własnej świadomości. Lecz jest to zarazem najciekawsza i najbardziej błogosławiona praca w całym wszechświecie, we wszystkich wszechświatach. Poznać Siebie.

Poznać Siebie, a nie przerabiać. Widzę w Tobie istotę doskonałą. Doskonałą Boską istotę, która nie popełnia błędów, i dlatego nie ma w sobie niczego do poprawiania, gdyż istota ta po prostu uczy się kierować swoim ciałem, swoim Wielkim Ciałem. Ciałem swojej rzeczywistości. Uczy się, poznając Siebie, swoją moc, swoje bezgraniczne możliwości Twórcy.

Gdy widzicie, jak małe dziecko uczy się chodzić i ogólnie władać swoim ciałem, swoimi rączkami, próbując sięgnąć po ulubioną zabawkę lub smaczne jedzenie, i gdy mu się to nie udaje, czy widzicie w nim mniej doskonałości? Czy winicie je za to? Czy raczej inspiruje was to, że doświadczając pewnych – niezbędnych – trudności na etapie nauki, nie poddaje się ono i podejmuje wciąż nowe próby opanowania tej umiejętności. A potem przyswaja coraz

bardziej i bardziej złożone umiejętności. Jeśli czytasz teraz ten tekst, to wygląda na to, że Tobie w swoim czasie również się to udało.

Widzimy Cię, Człowieku, opanowujący umiejętności świadomego tworzenia własnej rzeczywistości, jako równie doskonałe dziecko, które nie cofa się w obliczu ewentualnych «niepowodzeń», lecz raz za razem ponawia próby nauki. I właśnie w tym My pomagamy Ci przez cały ten czas, przez całe Twoje życie, i My jesteśmy gotowi pomagać Ci w tym nadal, cierpliwie obserwując Twój postęp.

Lecz czy Ty Sam jesteś gotów wyruszyć w tę drogę? Gotów? Zatem Gra się rozpoczęła. Nie wymagaj od Siebie od razu zbyt wiele. Spróbuj na razie uświadomić Sobie, w co teraz Wierzysz (patrząc w zwierciadło swojej rzeczywistości), kogo zazwyczaj winisz za niepowodzenia, za kogo bierzesz na swoje barki odpowiedzialność, komu jesteś coś dłużny, a kto jest winien Tobie... Jakim systemem wzajemnych zobowiązań i długów zdążyłeś obrosnąć na swojej życiowej drodze? Co dzięki temu zyskujesz? Czy czyni Cię to szczęśliwym? Wiedz: to wszystko nie jest «obiektywne» ani «nie do uniknięcia». To po prostu Twoje Wierzenia i przekonania zmuszają Cię do podejmowania takich decyzji i takiego postępowania. To nie jest ani złe, ani dobre. Ty po prostu w to Wierzysz.