Eendracht
terug

3. Geluk, bewustzijn en realiteit

automatische vertaling: deze traditie heeft nog geen gepubliceerde vertaling in uw taal

F.M. Dostojevski schreef: «De mens is slechts ongelukkig omdat hij niet weet dat hij gelukkig is. En zodra hij weet dat hij gelukkig is, zal hij terstond, op ditzelfde ogenblik, gelukkig worden. Daarin ligt alles. Alles…». Wij stemmen in met deze uitspraak. In ons wereldbeeld (en dit wordt ondersteund – zowel wetenschappelijk als door de dagelijkse praktijk) bezit ieder mens reeds wat hij waarlijk wenst (maar hij kan dit wellicht niet weten), en in zijn wereld geschiedt datgene waarin hij Echt Gelooft (zozeer gelooft, dat hij bereid is daarop het meest waardevolle in te zetten: geld, leven, vrijheid).

In de ruimste zin – Jouw werkelijkheid, heel Jouw materiële wereld (Jouw gezondheid, Jouw financiën, Jouw relaties, alles wat Jij hebt en niet hebt, alle omstandigheden van Jouw leven, alle gebeurtenissen en wisselwerkingen met andere mensen en met de wereld) – kortom, heel Jouw werkelijkheid is geheel geschapen door Jouw bewustzijn. En dit gaat er niet over dat «de gedachte materieel is» en «men positief moet denken». De gedachte is uiteraard belangrijk. Maar de structuur van Jouw bewustzijn is veel groter dan louter gedachten. Laten we het «bouwwerk» van Jouw bewustzijn iets nader beschouwen, zonder in details te treden.

Men kan voorwaardelijk vier «verdiepingen» van ons bewustzijn onderscheiden: Geloof, verlangens, gevoelens en gedachten. Juist datgene waarmee deze verdiepingen gevuld zijn, bepaalt hoe wij leven – het schept letterlijk heel onze werkelijkheid. Maar meestal

zijn we ons hiervan niet eens bewust; het lijkt ons alsof alles is zoals het is, onafhankelijk van ons bewustzijn, en we kunnen deze los van ons bestaande, complexe wereld slechts bestuderen, ons eraan aanpassen of ertegen strijden. Maar dat is verre van waar. Preciezer gezegd: dit is slechts een van de mogelijke vormen van geloofsovertuigingen, die een daarmee overeenstemmende werkelijkheid schept en alle relaties van de mens met de wereld vormgeeft. Doch er kunnen andere zijn, en zij baren een geheel andere realiteit.

In deze korte Levensgids willen wij Jou juist een visie schenken die Jou terugbrengt naar de positie van de Schepper van Jouw eigen werkelijkheid – die de mens van oorsprong eigen is, maar waarvan wij onbewust afstand doen door andere overtuigingen en vormen van Geloof aan te nemen, door de verantwoordelijkheid af te schuiven op externe krachten (op andere mensen, op de overheid, op leiders, op omstandigheden, op God…), en vaak omgekeerd, door de verantwoordelijkheid voor anderen (in wezen eveneens scheppers) naar Zichzelf toe te trekken; en juist deze overdracht van verantwoordelijkheid doet ons lijden en ons geluk niet zien, doet ons niet zien dat wij dit alles zelf in ons leven scheppen, terwijl wij iemand buiten ons beschuldigen van onze mislukkingen, bevreesd zijn voor externe gevaren en dreigingen (die wij zelf scheppen), gekwetst zijn, geïrriteerd, afgunstig, toornig... of daarentegen schuldgevoelens koesteren omdat wij andere mensen niet gelukkig kunnen maken.

En juist dit dwingt ons om allerlei uitvluchten te zoeken, te liegen – tegen anderen en tegen onszelf, in een poging net iets

meer geld te verdienen, net iets meer macht en overwicht over andere mensen te verwerven. Achter dit alles schuilt louter de overdracht van verantwoordelijkheid. En zelfs wanneer we dit alles verkrijgen – geld, macht, succes – worden we niet gelukkiger, want angsten en afgunst drijven ons onvermijdelijk naar het volgende niveau – het volgende niveau van geld, macht, «succes».

Men hoeft slechts zijn geloofsovertuigingen te veranderen, zijn blik op de wereld wezenlijk te transformeren, de verantwoordelijkheid op Zich te nemen als Schepper van zijn wereld, en de verantwoordelijkheid terug te geven aan de overige scheppers voor hún werkelijkheid, of alles verandert terstond – Jij zult ontdekken dat Jij reeds gelukkig bent, omdat Jij Zelf alles in Jouw wereld schept, er is niemand anders die daarvoor verantwoordelijk is. En Jij schept dit om een bepaalde reden, Jij wilt dit om de een of andere reden en Jij gelooft hierin. Juist daarom is alles zo. Jij was je er eenvoudigweg niet van bewust hoe, waarmee en waarvoor Jij dit schept, en juist deze onbewustheid maakte Jou ongelukkig. Doch er is een kans om alles te herstellen – door de verantwoordelijkheid voor Jouw leven en Jouw werkelijkheid tot Jou terug te nemen, maar niet op het niveau van woorden en daden als «een man een man, een woord een woord» of «je moet instaan voor je daden», maar op het niveau van het bewustzijn zelve: van Jouw geloofsovertuigingen, diepe overtuigingen, onderbewuste verlangens, gevoelens en gedachten.

Jouw werkelijkheid is de directe en klaarblijkelijke uitdrukking van datgene waarmee Jouw bewustzijn gevuld is.

Wil Jij weten waarmee Jouw bewustzijn gevuld is – kijk dan in de spiegel van Jouw werkelijkheid. Alles wat Jij daar aanschouwt – het goede en het minder goede, het aangename en het afstotende, het bezielende en het angstaanjagende – dat alles ben Jij. En als iets Jou in die spiegel mishaagt, kan alleen Jij dat veranderen. Hoe bevalt Jou deze wending? Ben Jij gereed voor zulk een avontuur? Want indien Jij dit aanvaardt, zul Jij niet langer de mogelijkheid hebben de verantwoordelijkheid op een ander af te schuiven. Er wacht een groot en noest werk van Zelfkennis, van het onderzoeken van de diepten van Jouw bewustzijn. Maar het is tevens het meest boeiende en meest gezegende werk in het gehele universum, in alle universa. Jezelf kennen.

Jezelf kennen, niet Zichzelf verbouwen. Ik zie in Jou een volmaakt wezen. Een volmaakt Goddelijk wezen dat geen fouten maakt, en daarom valt er niets aan te hervormen, want dit wezen leert eenvoudigweg zijn lichaam te besturen, zijn Grote Lichaam. Het Lichaam van zijn werkelijkheid. Het leert door Zichzelf te kennen, zijn kracht, zijn grenzeloze mogelijkheden als Schepper.

Wanneer je ziet hoe een klein kind leert lopen en over het algemeen leert zijn lichaam, zijn handjes te beheersen, terwijl het tracht te reiken naar een geliefd speeltje of lekker eten, en wanneer dit hem niet lukt, zie je dan minder volmaaktheid in hem? Geef je hem daarvan de schuld? Of raak je bezield door het feit dat hij, terwijl hij bepaalde – noodzakelijke – moeilijkheden ervaart tijdens het leerproces, niet opgeeft en telkens nieuwe pogingen onderneemt om deze vaardigheid meester te worden? En vervolgens maakt hij zich steeds

complexere en complexere vaardigheden eigen. Indien Jij thans deze tekst leest, is het Jou te zijner tijd klaarblijkelijk eveneens gelukt.

Wij zien Jou, Mens, die Zich de vaardigheden van het bewust scheppen van zijn werkelijkheid eigen maakt, als zulk een volmaakt kind, dat niet terugwijkt bij mogelijke "mislukkingen", maar steeds opnieuw pogingen waagt om te leren. En juist daarin helpen Wij Jou al die tijd, gedurende heel Jouw leven, en Wij zijn bereid Jou hierin verder bij te staan, geduldig Jouw vooruitgang gadeslaand.

Maar ben Jij Zelf bereid deze weg aan te vangen? Bereid? Dan is het Spel begonnen. Vraag niet meteen te veel van Jezelf. Tracht vooralsnog te beseffen waarin Jij thans gelooft (kijkend in de spiegel van Jouw werkelijkheid), wie Jij doorgaans de schuld geeft van mislukkingen, voor wie Jij de verantwoordelijkheid op Jouw schouders laadt, aan wie Jij verschuldigd bent en wie Jou iets verschuldigd is... Met welk stelsel van wederzijdse verplichtingen en schulden heb Jij Jouw levenspad overwoekerd? Wat brengt het Jou? Maakt dit Jou gelukkig? Weet: dit alles is niet "objectief" of "onontkoombaar". Het zijn louter Jouw geloofsovertuigingen en opvattingen die Jou dwingen zulke beslissingen te nemen en zo te handelen. Dit is niet slecht en niet goed. Jij gelooft hier eenvoudigweg in.

bron: Радомир · «Причастие Любви»

WEBREATH · 11:11

«In every moment lies an opportunity to thank God for His infinite gift» — Communion of Love 2

Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.

WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath