3. Gléck, Bewosstsinn a Realitéit

De F.M. Dostojewski huet geschriwwen: «De Mënsch ass nëmmen onglécklech, well hien net weess, datt hie glécklech ass. A soubal hie gewuer gëtt, datt hie glécklech ass, gëtt hien do, an dëser selweschter Sekonn, glécklech. Doran läit alles. Alles…». Mir stëmmen dëser Ausso zou. An eisem Weltbild (an et gëtt gestäipt – souwuel wëssenschaftlech wéi och duerch alldeeglech Praxis) huet all Mënsch schonn dat, wat Hien wouerhaft wëll (kann et awer net wëssen), an a senger Welt geschitt dat, u wat Hie Wierklech gleeft (sou staark gleeft, datt Hie bereet ass, dat Wäertvollst fir sech drop ze setzen: Suen, Liewen, Fräiheet).

Am breetste Sënn – Deng Realitéit, Deng ganz materiell Welt (Deng Gesondheet, Deng Finanzen, Deng Bezéiungen, alles wat Du hues an net hues, all Ëmstänn vun Dengem Liewen, all Evenementer an Interaktioune mat anere Mënschen a mat der Welt) – am grousse Ganzen ass Deng ganz Realitéit vollstänneg vun Dengem Bewosstsinn erschaf ginn. An dat geet net dorëms, datt «de Gedanken materiell ass» an «ee positiv muss denken». De Gedanken ass sécherlech wichteg. Awer d'Struktur vun Dengem Bewosstsinn ass vill méi grouss wéi einfach just Gedanken. Looss eis d'«Gebai» vun Dengem Bewosstsinn e bësse méi genee kucken, awer ouni an d'Detailer ze goen.

Konditionell kann een véier «Stäck» vun eisem Bewosstsinn ënnerscheeden: Glaawen, Wënsch, Gefiller a Gedanken. Genau dat, mat deem dës Stäck gefëllt sinn, bestëmmt wéi mir liewen, – erschaf wuertwiertlech eis ganz Realitéit. Awer am dackssten

si mir eis deem net emol bewosst, et schéngt eis, datt alles sou ass wéi et ass, onofhängeg vun eisem Bewosstsinn, a mir kënnen dës komplex Welt, déi getrennt vun eis existéiert, nëmmen erfuerschen, eis un si upassen oder géint si kämpfen. Awer dat ass wäit ewech dovun. Méi genee gesot, ass dat nëmmen eng vun de méigleche Varianten vu Glaawenssätz, déi eng Realitéit schaaft, déi hir entsprécht, an all d'Bezéiunge vum Mënsch mat der Welt opbaut. Awer et kënnen aner ginn, an dës bréngen eng ganz aner Realitéit ervir.

Eigentlech wëlle mir Dir an dësem kuerze Liewensguide eng Visioun ginn, déi Dech an d'Positioun vum Schëpfer vun Denger Realitéit zréckbréngt – déi dem Mënsch ursprénglech eegen ass, mir awer onbewosst dorop verzichten, andeems mir aner Iwwerzeegungen a Glaawenssätz iwwerhuelen, d'Verantwortung op extern Kräften ofwälzen (op aner Leit, op d'Autoritéiten, op d'Cheffen, op d'Ëmstänn, op Gott…), an dacks ëmgekéiert, d'Verantwortung fir anerer (am Fong geholl, déiselwecht Schëpfer) op Eis selwer zéien, a genee dësen Iwwerdroe vu Verantwortung léisst eis leiden an eist Gléck net gesinn, net gesinn, datt mir all dat selwer an eisem Liewen erschafen, andeems mir fir eis Mësserfolleger iergendeen externen beschëllegen, eis virun externen Geforen a Bedreeunge fäerten (déi mir selwer erschafen), beleidegt sinn, eis iergeren, neideg sinn, a Roserei geroden... oder ëmgekéiert, Scholdgefiller empfannen, well mir aner Leit net glécklech maache kënnen.

A genee dat zwingt eis, eis op all méiglech Aart a Weis erauszewandelen, ze léien – aneren an Äis selwer, beim Versuch e bësse

méi Suen ze verdéngen, e bësse méi Muecht an Iwwerleeënheet iwwer aner Mënschen ze kréien. Hannert all deem steet einfach den Iwwerdroe vu Verantwortung. A souguer wa mir all dat kréien – Suen, Muecht, Erfolleg – gi mir net méi glécklech, well Ängschten an Näid eis onweigerlech op den nächsten Niveau dreiwen – den nächsten Niveau vu Suen, Muecht, «Erfolleg».

Et geet duer, Deng Glaawenssätz ze änneren, Däi Bléck op d'Welt grondsätzlech ze veränneren, d'Verantwortung als Schëpfer vun Denger Welt op Dech selwer ze huelen an deenen anere Schëpfer d'Verantwortung fir hir Realitéit zréckzeginn, an alles wäert sech direkt änneren – Du wäerts entdecken, datt Du scho glécklech bass, well Du selwer alles an Denger Welt erschafs, et gëtt keen aneren, deen dofir verantwortlech ass. An Du erschafs et aus engem bestëmmte Grond, Du wëlls et aus iergendengem Grond an Du gleeft dorun. Genau dofir ass alles sou. Du hues einfach net realiséiert, wéi, mat wat a fir wat Du dat erschafs, a genee dëst Onbewosstsinn huet Dech onglécklech gemaach. Awer et gëtt eng Chance, alles an d'Rei ze bréngen – andeems Du Däi Verantwortungsgefill fir Däi Liewen an Deng Realitéit zréckhëls, awer net um Niveau vu Wierder an Handlungen, wéi: «E Mann huet gesot – e Mann huet gemaach» oder «Ee muss fir seng Handlunge riicht stoen», mee um Niveau vum Bewosstsinn selwer: Denge Glaawenssätz, Iwwerzeegungen, ënnerbewoste Wënsch, Gefiller a Gedanken.

Deng Realitéit ass den direkten a kloren Ausdrock vun deem, mat deem Däi Bewosstsinn gefëllt ass.

Wëlls Du wëssen, mat wat Däi Bewosstsinn gefëllt ass – kuck an de Spigel vun Denger Realitéit. Alles wat Du do gesäis – gutt an net sou gutt, agreabel an ofstoussend, inspiréierend an erschreckend – dat alles bass Du. A wann Dir eppes an dësem Spigel net gefält, kanns nëmmen Du dat korrigéieren. Wéi fënns Du dës Wendung? Bass Du bereet fir sou en Abenteuer? Well wann Du dat unhëls, hues Du keng Méiglechkeet méi, d'Verantwortung op een aneren ofzewälzen. Et steet eng grouss a fläisseg Aarbecht virun, fir Dech selwer z'erfuerschen, d'Déifte vun Dengem Bewosstsinn z'ënnersichen. Awer dëst ass och déi interessantst a geseentst Aarbecht am ganzen Universum, an allen Universen. Dech selwer ze erkennen.

Dech selwer ze erkennen, an net ëmzeänneren. Ech gesinn an Dir e vollkomment Wiesen. E vollkomment Gëttlecht Wiesen, dat keng Feeler mécht, an dofir huet et näischt ëmzeänneren, well dëst Wiesen léiert einfach, säi Kierper ze steieren, säi Grousse Kierper. De Kierper vu senger Realitéit. Et léiert, andeems et sech selwer erkennt, seng Kraaft, seng grenzelos Méiglechkeeten als Schëpfer.

Wann Dir gesitt, wéi e klengt Kand léiert goen an am Allgemengen säi Kierper a seng Hänn steieren, wéi et probéiert no engem Spillsaach ze gräifen, dat him gefält, oder no leckerem Iessen, a wann et him net geléngt, gesitt Dir dann manner Vollkommenheet an him? Gitt Dir him d'Schold dofir? Oder loosst Dir Iech inspiréieren, datt et, obwuel et gewëssen – noutwendeg – Schwieregkeeten an der Léierphas erlieft, net opgëtt a weider ëmmer nei Versich mécht fir dës Fäegkeet ze beherrschen. An duerno beherrscht et ëmmer

méi a méi komplex Fäegkeeten. Wann Du dësen Text elo liest, dann huet dat bei Dir sengerzäit anscheinend och geklappt.

Mir gesinn Dech, Mënsch, deen d'Fäegkeete vum bewossten Erschafen vu senger Realitéit léiert, als sou e vollkomment Kand, dat bei méigleche «Mësserfolleger» net opgëtt, mee ëmmer erëm Versich mécht fir ze léieren. A genee doran hëllefe Mir Dir déi ganz Zäit, am Laf vun Dengem ganze Liewen, a Mir si bereet, Dir weider dobäi ze hëllefen, andeems Mir Däi Fortschrëtt gedëlleg beobachten.

Awer bass Du selwer bereet, dëse Wee unzefänken? Bereet? Da fänkt d'Spill un. Fueder net direkt zevill vun Dir selwer. Probéier fir d'éischt bewosst ze ginn, u wat Du elo gleeft (wann Du an de Spigel vun Denger Realitéit kucks), wiem Du normalerweis d'Schold u Mësserfolleger gëss, fir ween Du d'Verantwortung op Deng Schëllere lueds, wiem Du eppes schëlleg bass, a wie Dir eppes schëlleg ass... Mat wat fir engem System vu géigesäitege Verflichtungen a Scholden hues Du Dech op Dengem Liewenswee ëmginn? Wat kriss Du dovun? Mécht Dech dat glécklech? Wëss: dëst ass alles net «objektiv» an et gëtt net «nëmmen esou». Et sinn einfach Deng Glaawenssätz an Iwwerzeegungen, déi Dech dozou bréngen, dës Entscheedungen ze huelen an esou ze handelen. Dat ass net schlecht an net gutt. Du gleeft einfach dorun.