3. Farin ciki, sani da gaskiya

F.M. Dostoevsky ya rubuta: «Mutum ba ya cikin baƙin ciki sai don kawai bai san cewa shi mai farin ciki ba ne. Kuma da zarar ya gane cewa shi mai farin ciki ne, nan take, a wannan daƙiƙar, zai zama mai farin ciki. A cikin wannan ne komai yake. Komai…». Mun yarda da wannan magana. A cikin mahangar duniyarmu (kuma tana da goyon baya – na kimiyya da kuma na aiki na yau da kullum), kowane mutum ya riga ya mallaki abin da yake so Na Gaskiya (amma yana iya kasancewa bai sani ba), kuma a duniyarsa abin da yake faruwa shi ne abin da ya yi Imani da shi Na Gaskiya (ya yi Imani da shi har ya shirya sadaukar da abin da ya fi daraja a gare shi dominsa: kuɗi, rai, 'yanci).

A ma'ana mafi faɗi – gaskiyar rayuwarka, dukkan duniyarka ta zahiri (lafiyarka, kuɗinka, dangantakarka, duk abin da kake da shi da wanda ba ka da shi, dukkan yanayin rayuwarka, dukkan abubuwan da ke faruwa da mu'amalarka da sauran mutane da kuma duniya) – a taƙaice, dukkan gaskiyar rayuwarka baki ɗaya hayyacinka ne ya halicce ta. Kuma wannan ba wai yana nufin cewa «tunanin abu yana zama zahiri» da kuma «wajibi ne a yi tunani mai kyau» ba ne. Tabbas, tunani yana da muhimmanci. Amma tsarin hayyacinka ya fi gaban tunani kawai. Bari mu duba «ginin» hayyacinka dalla-dalla kaɗan, amma ba tare da zurfafa cikin cikakkun bayanai ba.

A bisa tsari, za a iya raba hayyacinmu zuwa «hawa» guda huɗu: Imani, buƙatu, ji da kuma tunani. Abin da ya cika waɗannan hawa shi ne daidai abin da ke tantance yadda muke rayuwa – a zahiri yana halittar dukkan gaskiyar rayuwarmu. Amma mafi yawan lokuta

ba ma fahimtar wannan, yana bayyana a gare mu kamar komai yana yadda yake ba tare da dogaro da hayyacinmu ba, kuma kawai muna iya yin nazari ne a kan wannan duniya mai rikitarwa da ke wanzuwa daban da mu, mu dace da ita ko kuma mu yi yaƙi da ita. Amma wannan ba haka yake ba ko kaɗan. Ainihin, wannan wani zaɓi ne kawai na Imani mai yiwuwa, wanda ke halittar gaskiyar da ta dace da shi kuma yake gina dukkan dangantakar mutum da duniya. Amma akwai wasu zaɓuɓɓukan daban, kuma su suna haifar da wata gaskiyar rayuwa daban kwata-kwata.

A zahiri, a cikin wannan Taƙaitaccen Jagorar Rayuwa, muna son mu ba Ka hangen nesa da zai mayar da Kai zuwa matsayin Mahalitta na gaskiyar rayuwarka – matsayin da tun asali yake na mutum, amma ba tare da sani ba muke barinsa, muna karɓar wasu aƙidu da Imani daban, muna ɗora nauyin alhaki a kan ƙarfi na waje (a kan sauran mutane, a kan mahukunta, a kan shugabanni, a kan yanayi, a kan Allah…), kuma sau da yawa akasin haka, muna janyo alhakin wasu (waɗanda ainihin su ma mahalitta ne) a kan Kanmu, kuma wannan sauya wurin alhaki ne ke sa mu wahala kuma ba ma ganin farin cikinmu, ba ma ganin cewa Mu da kanmu muke halittar duk wannan a rayuwarmu, muna ɗora laifin rashin nasararmu a kan wani na waje, muna tsoron haɗari da barazana na waje (waɗanda Mu da kanmu muke halitta), muna jin haushi, ɓacin rai, kishi, fushi... ko kuma akasin haka, muna jin laifin cewa ba za mu iya sa sauran mutane cikin farin ciki ba.

Kuma wannan ne daidai yake tilasta mana yin kowace dabara, yin ƙarya – ga wasu da kuma ga Kanmu, muna ƙoƙarin samun wani abu

mafi yawan kuɗi, samun ɗan ƙarin iko da fifiko a kan sauran mutane. A bayan duk wannan, sauya wurin alhaki ne kawai. Kuma ko da mun sami duk wannan – kuɗi, iko, nasara – ba ma samun ƙarin farin ciki, saboda tsoro da kishi babu makawa suna kora mu zuwa mataki na gaba – mataki na gaba na kuɗi, iko, «nasara».

Da zarar Ka sauya Imani da aƙidunka, ka canza mahangarka game da duniya gaba ɗaya, ka ɗauki alhaki a kan Kanka a matsayin Mahalitta na duniyarka, kuma ka mayar da alhaki ga sauran mahalitta game da gaskiyar rayuwarsu, nan take komai zai canza – za Ka gano cewa Ka riga Ka zama mai farin ciki, saboda Kai da Kanka kake halittar komai a duniyarka, babu wani daban da ke da alhakin wannan. Kuma kana halittar wannan saboda wani dalili, saboda wani dalili kake son wannan kuma kana Imani da shi. Shi ya sa komai yake a haka. Kawai ba ka fahimci yadda, da me, da kuma dalilin da ya sa kake halittar wannan ba, kuma wannan rashin sani ne ya sa Ka cikin baƙin ciki. Amma akwai damar gyara komai – ta hanyar mayar wa Kanka alhakin rayuwarka da gaskiyar rayuwarka, amma ba a matakin kalmomi da ayyuka ba, irin su: «namiji ya faɗa – namiji ya aikata» ko «wajibi ne a ɗauki alhakin ayyukan mutum», a'a a matakin hayyaci da kansa: Imani da aƙidunka, buƙatunka na ƙarƙashin zuciya, ji da kuma tunaninka.

Gaskiyar rayuwarka ita ce bayyananniyar magana ta kai tsaye ta abin da ya cika hayyacinka.

Idan kana son sanin abin da ya cika hayyacinka – duba cikin madubin gaskiyar rayuwarka. Duk abin da za Ka gani a can – mai kyau da wanda ba shi da kyau sosai, mai daɗi da mai ban ƙyamar gani, mai ban ƙwarin gwiwa da mai ban tsoro – duk wannan Kai ne. Kuma idan wani abu bai gamsar da Kai ba a cikin wannan madubi, Kai kaɗai ne za Ka iya gyara shi. Yaya kake ganin wannan juyin? Ka shirya don irin wannan tafiya mai cike da abubuwan ban mamaki? Domin idan Ka karɓi wannan, ba za Ka sake samun damar ɗora alhaki a kan wani daban ba. Akwai aiki mai girma da mai buƙatar kulawa na sanin Kanka, da binciken zurfin hayyacinka. Amma wannan shi ne aiki mafi ban sha'awa kuma mafi albarka a dukkan sararin samaniya, a dukkan talikai. Sanin Kanka.

Sanin Kanka, ba sake fasalta Kanka ba. Ina ganin wata halitta cikakkiya a cikinka. Cikakkiyar halitta ta Ubangiji wacce ba ta yin kuskure, don haka ba ta da abin da za ta sake fasaltawa, domin wannan halitta kawai tana koyon yadda za ta mallaki jikinta ne, Babban Jikinta. Jikin gaskiyar rayuwarta. Tana koyo, tana sanin Kanta, ƙarfinta, da kuma damammakin da ba su da iyaka na Mahalitta.

Idan ka ga ƙaramin yaro yana koyon tafiya kuma, a gaba ɗaya, yana koyon sarrafa jikinsa, hannayensa, yana ƙoƙarin kaiwa ga abin wasan da yake so ko abinci mai daɗi, kuma idan bai yi nasara ba, shin kana ganin gazawar kamala a cikinsa? Shin kana zarginsa saboda wannan? Ko kuwa kana samun ƙwarin gwiwa daga yadda, yayin da yake fuskantar wasu matsaloli – masu muhimmanci – a matakin koyo, ba ya ja da baya kuma yana ci gaba da yin sabbin ƙoƙari don ƙwarewa a kan wannan fasaha. Sannan ya ƙware a kan komai

fasahohi masu sarƙaƙiya da zurfi. Idan a yanzu kana karanta wannan rubutu, to, da alama a lokacin ka kai ma ka yi nasarar yin wannan.

Muna ganinka, Ya Mutum, wanda ke koyon fasahar halittar gaskiyar rayuwarsa cikin hayyaci, a matsayin irin wannan cikakken yaro, wanda ba ya ja da baya a yayin «rashin nasara» mai yiwuwa, amma yana sake yin ƙoƙari akai-akai don ya koya. Kuma a cikin wannan ne daidai Muke taimaka maka a duk wannan lokaci, a tsawon dukkan rayuwarka, kuma Muna a shirye mu ci gaba da taimaka maka a cikin wannan, muna kallon ci gabanka cikin haƙuri.

Amma shin Kai da Kanka ka shirya fara wannan tafiya? Ka shirya? To Wasan ya fara. Kada ka nemi abubuwa da yawa daga Kanka a lokaci guda. Yi ƙoƙari a yanzu ka fahimci abin da kake Imani da shi a yanzu (yayin da kake duba cikin madubin gaskiyar rayuwarka), wanda kake yawan ɗora wa laifin rashin nasara, wanda kake ɗaukar alhaki a kansa a kan kafaɗunka, wanda kake bin bashi, da wanda yake binka bashi... Wane tsari na wajibai da basussuka na juna ka tara a kan hanyar rayuwarka? Menene kake samu daga wannan? Shin wannan yana sa Ka cikin farin ciki? Ka sani: duk wannan ba wai abu ne na «tabbata da babu makawa» ba ko «babu wata hanya daban». Wannan Imani da aƙidunka ne kawai suke sa ka yanke irin waɗannan hukunce-hukunce da yin irin waɗannan ayyuka. Wannan ba mummuna ba ne kuma ba mai kyau ba ne. Kawai Ka yi Imani da shi ne.