18. Sevgining yashash texnologiyasi

Sevgi – Mutlaq Shartsiz Abadiy – inson tabiatiga erishimli boʻlgan Oliy Huzur-Halovatdir. Sevgi – bu tuygʻu, bu energiya, bu kuch, Oliy Kuchdir. Sevgi – bu manba va barcha narsa tarkib topgan birlamchi moddadir. Sevgi – insonlar oʻrtasidagi, va umuman, har qanday mavjudotlar oʻrtasidagi oʻzaro munosabatlarning eng oliy sifatidir. Sevgi – bu Oliy Haqiqatdir. Sevgi – bu Xudodir. Aynan shuning uchun barcha intilishlarimiz, barcha istaklarimiz, barcha oʻy-xayollarimiz u yoki bu tarzda Sevgi bilan bogʻliqdir. Ha, biz bu Sevgining manbasi haqida kamdan-kam oʻylaganmiz, va shuning uchun uni koʻzimiz koʻrgan, tanamiz his qilgan narsalardan – boshqa odamlardan, oʻz bolalarimizdan, tabiatdan, uy hayvonlaridan, yeb-ichishdan, jinsiy yaqinlik va koʻngilxushliklardan, turli xil rohat-farogʻatlardan, nihoyat, pul, shon-shuhrat va hokimiyatdan izlaganmiz. Ammo haqiqat shundaki, Sevgining manbasi – bittadir, bu Xudodir. Barcha zamonlar – oʻtmish va kelajak davomida butun insoniyat tomonidan toʻplangan bizning Jamuljam Oliy Salohiyatimizdir. Xudo. Mana Sevgining chinakam manbasi. Va: «oʻzganingni oʻzingni sevgandek sev», deb aytilganda, bundan avval: «Rabbing Xudoni butun yuraging bilan, butun joning bilan va butun onging bilan sev», deyilgan. Chunki oʻzganingni sevish uchun Xudoga boʻlgan Sevgidan ana shu sevgi bilan toʻlib-toshmoq kerak. Aynan Xudoga boʻlgan Sevgi har qanday sevgining manbasidir. Va bu Xudo oldidagi axloqiy majburiyat haqida emas, yoʻq. Xudoga bizdan hech narsa kerak emas, Xudo hech narsaga muhtoj emas. Bu butun Sevgi Xudodan kelib chiqishi haqidadir, hatto

biz Uni Oʻzini sevadigan sevgi ham. Xudoni sevish shunchaki osondir. Jonning oʻzi – agar biz uni dunyoviy gʻalvalarda batamom sovurib yubormagan boʻlsak – bizning jonimizning oʻzi Xudoni oʻz Manbasi sifatida sevadi. Xudoni sevish osondir. Jon Uni ilk Tirik Kalomdan, oʻzining Ilohiy Mohiyatining aks-sadosi oʻlaroq oʻz ichida eshitadigan Ovozning ilk jarangidan taniydi. Xudoning Kalomi sening ichingda Unga boʻlgan Sevgini tugʻdiradi. Shuning uchun aytilganki: «Inson faqat non bilangina emas, balki Rabbning ogʻzidan chiquvchi har bir Kalom bilan yashaydi». Aynan shuning uchun Xudo bilan Ichki Muloqot shunchalik muhimdir – undan sening ichingda haqiqiy Sevgi alangalanadi. Va bu Sevgidan qolgan barcha narsa hosil boʻladi – jon quvonadi, ruh tantana qiladi, Hayot Energiyasi, ana shu Ilohiy Kuch bilan butun borligʻing toʻlib-toshadi, tana shifo topadi, ongning yaxlitligi tiklanadi, shubhalar ketadi, iroda mustahkamligi qaytadi, istaklar amalga oshadi, hayotingning barcha jabhalari toʻladi, atrofdagilar bilan munosabatlar oʻnglanadi, zero sen oʻzing ular uchun cheksiz Sevgi kanaliga aylanasan, isteʼdodlar ochiladi, aql oydinlashadi, Haqiqat namoyon boʻladi, Unda esa – sening qismating va Hayotning asl maʼnosi ochiladi. Xudoga boʻlgan Sevgi – mana Sevgining chinakam manbasi va ibtidosi. Ammo hatto bu Sevgini ham bizga Manbaning Oʻzi, Xudoning Oʻzi beradi. Shuning uchun, oʻz ichimizda bu Sevgini ochish uchun, Uning oqimini yurgizib yuborish uchun, Ichki Muloqotda biz Xudoga iltijo bilan yuzlanamiz: – Yo Rabbiy, Seni butun yuragim bilan, butun jonim bilan va butun aqlim bilan sevishni menga oʻrgat, meni Oʻzingning

Sevging bilan, Senga boʻlgan Sevgi bilan toʻldir. Meni tark etma, yo Rabbim Xudoyim! Va qachonki Xudo senga: Men Seni sevaman, Biz Birmiz, Mening koʻz oʻngimda sen mukammalsan va sen hech qachon yolgʻiz boʻlmagansan, – deb javob berganda, qachonki Xudo senga ichingdan javob berganda, sen bu U ekanligini aniq bilasan, zero yuraging titrab ketadi, joning esa jonlana boshlaydi va koʻzlaringda yoshlar paydo boʻladi. Tirik Kalomdan, ichingdagi Xudo Kalomidan yigʻlamoq – bu tabiiydir, bu yaxshidir. Bu jonning tirikligini va poklanayotganini bildiradi. Agar soʻrovingga javoban hech narsa his qilmasang – bu yomondir. Unda ishga jiddiy kirishmoq kerak – tanani, aqlni poklash va joningni oʻzingga qaytarishini soʻrab Xudoga iltijo qilmoq kerak – roʻza, tiyilish, ibodat. Ilk bor ibodat – toki Xudo senga – tanangdagi hatto zaifgina ishora bilan boʻlsa ham – javob bermaguncha, soʻngra esa kuniga 50 marta, har 10-15 daqiqada, har qanday savol bilan, lekin eng muhimi: «oʻrgat, anglashga yordam ber, aqlimni va jonimni shifolagin». «Yo Rabbiy, oʻz realligimning yaratuvchisi, ongli yaratuvchisi boʻlishni oʻrgatgin». «Yo Rabbiy, nima uchun, nima bilan va qanday qilib men buni oʻz hayotimda yaratayotganimni – qanday eʼtiqodlar, istaklar, qanday tuygʻular va oʻylar bilan yaratayotganimni anglashga yordam bergin». «Yo Rabbiy, bu eʼtiqodlar va bu shubhalarni, bu istaklar va bu tuygʻularni shifolagin, aqlimni intizomga solishga va Sevgidan kelib chiqib, Sevgi bilan va Sevgi uchun fikrlashga menga yordam bergin», «Yo Rabbiy, ichimdagi Hayot koʻpayishi uchun qanday yashashni menga oʻrgatgin!» Va qachonki sen qayta-qayta soʻrasang, aniqlashtirsang, oʻtinsang – Xudo senga javob beradi – qayta va qayta – va sen qayta va qayta Uning ichingdagi Tirik Huzurini his qilasan: kuchlar, energiya, Sevgining Oʻzi toshib kelishini. Va sen bu javoblarga shubha qilmaysan, sen bilasanki bu

Haqiqatdir, va U – Tirikdir. Va Undan, ana shu Tirik Haqiqatdan sen oʻzing ham Tirik boʻlasan. Sevgi jonlantiradi, seni soʻzma-soʻz Hayotga tiriltiradi. Bu javoblar juda oddiy, hatto joʻn boʻlishi mumkin. Sen shunga oʻxshash narsani oʻqigan yoki kimdandir yuzlab marta eshitgan boʻlishing mumkin edi. Ammo bu doimo faqat axborot boʻlib qolavergan, bu borada koʻplab turli fikrlar, ikkilanishlar yashashi mumkin boʻlgan aqlingdan chuqurroqqa kirmagan. Ammo sen bilan Sevgining Oʻzi gaplashganda, sen ortiq shubhalanmaysan, bu Haqiqatdir, va u sening ongingga poydevor toshi kabi, ustiga onging binosini barcha boshqa qavatlari bilan birga qurish mumkin boʻlgan mustahkam asos kabi oʻrnashadi. Bu sening Ishonchingni oʻzgartiradi, eʼtiqodlaringni oʻzgartiradi, istaklaringni oʻzgartiradi, tuygʻularingni, oʻylaringni va fikrlash tarzingning oʻzini oʻzgartiradi. Sen boshqacha boʻlasan. Haqiqiy boʻlasan. Sen Oʻzingga aylanasan. Va bu nafaqat nozik moddiy, maʼnaviy darajada yuz beradi. Fiziologik darajada neyron aloqalaring qayta quriladi, boshingdagi va tanangdagi butun kvadrillion (1 000 000 000 000 000) neyron aloqalari ichingdan Xudodan kelib seni toʻldiruvchi Sevgi va Haqiqat taʼsirida qayta tiziladi. Va bu juda tez sodir boʻladi. Sen bor-yoʻgʻi ikki-uch haftada, bir-ikki oyda – tanib boʻlmas darajada kuchli oʻzgarasan. Va uch yarim yil ichida mutlaqo yangi insonga aylanasan. Sendagi koʻhna odam oʻldi. Yangi odam tirildi. Sevgidan, ichingdagi Xudoning Tirik Kalomidan sen Haqiqiy Oʻzing boʻlasan. Va sen buni – butun yuraging bilan, butun joning bilan, butun aqling bilan va

butun tanang bilan his qilasan. Sen Xudo qiyofasida, Masihning Birlashuvida tugʻilasan, va U bilan Ichki Muloqotda Uning oʻxshashiga aylanasan. Ilohiylashuv aynan shudir. Va shunday qilib Abadiyatni yashash mumkin. Va faqat shundagina Abadiyatni yashash mumkin. Mana bu yoʻlda, ilohiylashuv yoʻlida senga yordam beradigan bir nechta qadam-vositalar: 1. Ichki haqiqatni tan olish. Haqiqat bizni oʻzimiz yaratayotgan reallik bilan yagona butunlikka birlashtiradi. Yolgʻon esa ayiradi. Bizda koʻplab ziddiyatlar va koʻplab ichki yolgʻonlar, chinakam tabiatimiz oldidagi (xato)gunohlar yashiringan edi. Shuning uchun biz yaratuvchilar sifatida ongli ravishda biron narsani na tuzuk-quruq yarata olar edik, na toʻgʻrilay olar edik. Ichki yaxlitlik yoʻq edi. Oqqush, qisqichbaqa va choʻrtanbaliq doimo turli tomonlarga tortar edi. Haqiqat bizni bu yolgʻondan ozod qiladi va ichki yaxlitlikni hamda oʻz ijodimiz boʻlmish reallik bilan birlikni tiklaydi. Ammo Haqiqat yoqimsiz, xunuk, ogʻriqli boʻlishi mumkin va biz koʻpincha undan ongsiz ravishda himoyalanamiz, shuning uchun uni tan olish, boricha koʻrish uchun ichkarida Xudoning Huzuri talab qilinadi, shuning uchun barchasi Ilohiy Ongga Birlashuvdan, Masihning Birlashuvidan boshlanadi, Uning Haqiqatidan butun ichki yolgʻon fosh boʻladi. Yana oʻz-oʻzing bilan halollik kerak. Yolgʻonni tan olish, Haqiqatni qabul qilish, Xudodan keluvchi Haqiqat bilan toʻlish. Haqiqat – bu seni Sevgi bilan toʻldiradigan, Hayotni ziyoda qiladigan shunday haqiqatdir.

2. Irodangni eʼlon qil.. Mana, sen haqiqatni tan olding, masalan, Sevgi yoʻqligini. Endi qanday boʻlishini xohlashingga oʻz irodangni, Yaratuvchining Irodasini eʼlon qil. «Men oʻz irodamni eʼlon qilaman, men

aynan hozir Sevgiga toʻlaman (yo Rabbiy, bu ishda menga yordam ber)». Va kuzat. Ketidan seni bunga olib boradigan yoʻl ochiladi. Ehtimol, ichki haqiqatni tan olishga yana bir necha bor qaytish, hayotingda koʻp narsani anglash va qayta anglash, koʻp narsani oʻzgartirish kerak boʻladi. Ammo bu yoʻldir va uni bosib oʻtmoq lozim. Irodang eʼlon qilinishi bilan yoʻl ochiladi, undan yur.

3. Ziddiyatli istaklarni tadqiq et. Barcha narsa sening istaklaring boʻyicha yaratiladi. Sening chinakam (doim ham anglanmaydigan) istaklaring boʻyicha. Ichki Muloqotda Xudodan soʻra: boricha boʻlishini nima uchun xohlayapman? Masalan, «Yo Rabbiy, nima uchun men Sevgini his qilmaslikni xohlayapman?». Koʻplab javoblar yuzaga chiqishi mumkin – «ogʻriq qoʻrquvi»dan tortib «unda hayotimni oʻzgartirishga toʻgʻri keladi»gacha. Ziddiyatli istaklarni anglashning oʻziyoq ularni muvofiqlashtirishni boshlaydi – Birlashuv (Oʻz-oʻziga birlashuv) aktida sen qoʻshilgan Ilohiy Ong ichingda shunday ishlaydi. Ammo bu jarayonni Xudoga ushbu ziddiyatli istaklarni muvofiqlashtirish va har bir ziddiyat juftligi uchun ongingga «yangi uchinchisi»ni oʻrnatish iltijosi bilan kuchaytirish mumkin. Toki «yo u – yo bu» oʻrniga «ham u – ham bu» hosil boʻlsin. Qoʻrquvlarga kelsak, bu yerda «yangi uchinchi»ni izlash shart emas – shunchaki Xudodan ichingda shifolashini soʻra. Xudosiz qoʻrquvlar Sevgini toʻsib qoʻyadi, Xudo esa ularni Sevgi yoqilgʻisiga aylantiradi. Shuning uchun muqaddas otalar koʻpincha Xudodan qoʻrqish Sevgining ibtidosidir, deb aytishadi. Natijada sen barcha qoʻrquvlardan ozod boʻlishing kerak. Qoʻrquv – bu norma emas. Qoʻrquv – bu Ilohiy tabiatdan ogʻishdir.

4. Tuygʻularni kuzat. Oʻzingdan soʻra: «Men ayni damda rostdan ham nimani his qilyapman?». Yurakda, tanada, jonda kuzat. Tuygʻularga quloq sol. Ularni kuzat. Agar senda bunday odat boʻlmasa yoki bu tuygʻular senga yoqimsiz boʻlsa (uyat, ayb, qoʻrquv, gina-kudurat, gʻashlik, xavotir), diqqatingni tuygʻularga jamlashda Xudodan yordam soʻra. Hatto bu tuygʻular oʻta ogʻriqli boʻlsa ham, ichki nigohingni ulardan uzma. Bu uzoqqa bormaydi. Shu bilan birga ularni oʻzingdan alohida bir narsa sifatida kuzat: sen his qilyapsan, ammo sen – bu tuygʻular emassan. Ichingdagi tuygʻularning oʻzini qoʻshimcha tahlillarsiz kuzatgan holda, sen ularga Ilohiy Birlashuv lahzasidan boshlab Xudodan senda sukut boʻyicha mavjud boʻlgan Sevgi energiyasini yetkazasan – va eʼtiboring kanali orqali uzatilayotgan bu energiyadan ushbu tuygʻularning tebranish chastotasi koʻtarilishi yuz beradi, ularning sifati toʻgʻridan-toʻgʻri koʻz oʻngingda – Sevgining Oʻzi belgilaydigan vektor yoʻnalishida oshadi. Sening tuygʻularing – bu uzluksiz spektr, ichingdagi Sevgining kamalagidir, va «salbiy» tuygʻularga yorqinroq porlash va yoqimliroq boʻlish uchun shunchaki energiya yetishmayotgan edi. Sen bu tuygʻularning oʻzgarishi qanchalik tez sodir boʻlishiga hayron qolasan! Faqat «yengil tortganda» «erishilgan narsada» toʻxtab qolma. Ularni his qilish imkoniyatining oʻzi uchun Xudoga boʻlgan Sevgigacha va Minnatdorchilikka qadar kuzatishda davom et. Tuygʻular sening Tirik ekanligingdan dalolat beradi. Yashamoq – His qilmoq demakdir.

5. Ishon. Toʻxta. Haqiqatda nimaga ishonishingni tanqidiy mushohada qil. Bu aynan sen bilan sodir boʻlayotgan narsadir, bu sening oʻylaring, ishlaring va vaqting band boʻlgan narsadir. Bu rostdan ham sen oʻz hayotingdan aslida

xohlagan narsangmi? Sen nimaga ishonishni xohlar eding? Qanday yashashni xohlar eding? Nimani his qilishni? Oʻzingni nimaga bagʻishlashni? Sen Sevgi va Moʻjizani xohlaysanmi? Moʻl-koʻlliknimi? Oʻzingning noyob Isteʼdoding ochilishinimi? Unda nega pulga va hokimiyatga, yoqtirmagan ishga, «obʼyektiv reallik»ka va qarzlarga ishonasan? Xudodan eʼtiqod va ishonchlaringni oʻzgartirishini soʻra, iymonning ongli tanlovi sen uchun yangi imkoniyatlarni ochadi. Faraz qilaylik, sen «Xudoga shukr dahriyman» va «bunaqa narsalarning hech biriga ishonmayman» deysan. Unda bir soniyaga «bunday narsa» mumkinligini tasavvur qilib koʻr. Moʻjiza mumkindir. Sevgi mumkindir. Xudo mumkindir. Ehtimol, aynan sening onging va sening eʼtiqodlaring hamda sening istaklaring realliging uchun masʼuldir. Mumkinmi? Mumkin. Mana, fan ham mumkin demoqda! Yangi ishonchni bir soniyalik ehtimol deb bilish ham sen uchun yangi reallik oqib kira boshlaydigan «imkoniyatlar tirqishi»ni ochadi. Buni inʼom sifatida qabul qil. Soʻngra esa Xudoga minnatdorchilik bildirishni unutma. Oʻz ichingda.

6. Qadrla. Barcha istaklar allaqachon amalga oshgan. Istaklar oʻz-oʻzini amalga oshiradi. Bizning olamimizda faqat biz aslida istagan narsagina bor. Qadr-qimmat – bu vaqt boʻylab davom etgan istakdir. Mening olamimda faqat men aslida qadrlaydigan narsagina barqarordir. Shuning uchun men bu (Sevgi) men uchun qadrli ekanini tan olaman va Xudodan ichimda Sevgining qadri tuygʻusini, qadrlash mahoratining oʻzini oʻstirishini soʻrayman. Va birinchi saboq: Qadr-qimmat – bu Eʼtibordir. Eʼtibor qayerga boʻlsa, energiya oʻsha yerga, eʼtibor qayerga boʻlsa – oʻsha narsa oʻsadi. Agar sen Sevgini hamma narsadan ustun qadrlasang, Unga birinchi darajali eʼtibor qarat.

«Yuragingda Sevgini koʻpaytirmoqchimisan – Undan koʻzingni uzma».

7. Onglilikni yoq. Yaratuvchi Ongini. Oʻz holating, oʻz hayoting, oʻz realliging va oʻz Ilohiy oʻyining uchun Yaratuvchi irodasini, kuchini va masʼuliyatini oʻzingga qaytarishni mashq qil. Sevgini his qilmayapsanmi? Irodangni eʼlon qil: «Men oʻz ongli tanlovim boʻyicha tuygʻularimni va realligimni yaratishdagi oʻz irodamni oʻzimga qaytaraman. Men oʻz holatim uchun yaratuvchining kuchi va masʼuliyatini oʻzimga qaytaraman. Men oʻz hayotim uchun yaratuvchining kuchi va masʼuliyatini oʻzimga qaytaraman. Men oʻz realligim uchun yaratuvchining kuchi va masʼuliyatini oʻzimga qaytaraman. Men Yagona Xudo Oʻyini tarkibidagi oʻz Ilohiy oʻyinim uchun yaratuvchining kuchi va masʼuliyatini oʻzimga qaytaraman. Omin». Va reallik qanday oʻzgara boshlashini, tuygʻular yorishishini, aql oydinlashishini kuzat. Endi sen nima qilishni bilasan. Ehtimol, Xudo oldida haqiqatni tan olish, irodani eʼlon qilish kerakdir. «Men hozir Sevgini his qilmayapman, yo Rabbiy, (va bundan menga ogʻir, axir men Sevgini hamma narsadan ustun qadrlayman-ku), ammo men oʻz tuygʻularim uchun masʼuliyatni qabul qilaman, va men yuragimga Sevgini qaytarishga oʻz irodamni eʼlon qilaman, men buni juda xohlayman, va ichimdagi Sevgini toʻsib qoʻygan barcha qoʻrquvlar, fikr shakllari va istaklarni qoʻyib yuboraman, men Xudoga boʻlgan Sevgini tanlayman! (Yo Rabbiy, Seni chinakam sevishni menga oʻrgatgin, Sevgi uchun yuragimni, jonimni, tanamni va aqlimni poklagin, meni Oʻz Sevging bilan toʻldirgin, meni haqiqiy Hayotga, Sevgiga qayta tiriltirgin! Omin.) Shu munosabat bilan men aynan hozir nimani anglashim kerak, yo Rabbiy?» Va Xudodan keladigan javoblarga quloq sol, ularni anglash asosida irodangni eʼlon qil, qarorlar

qabul qil, hayotingni toʻgʻridan-toʻgʻri shu lahzada oʻzgartir – zaruriy harakatlarni qil, qoʻngʻiroqlarni amalga oshir, kelishuvlarni oʻzgartir, qarzlar va majburiyatlarni qoʻyib yubor, oʻzingga va boshqalarga erkinlikni qaytar, ishonchda mustahkamlan, shubhalarni qoʻyib yubor, Sevgi ulash…

8. Sev. Biror narsani kutib, allaqachon ayni damda oʻsha narsaga aylanmaslikdan koʻra ahmoqona narsa yoʻq. Shunday ekan, sevishni boshla. Aynan hozir. Sevgi hamma narsadan ustundir, va Sevgi boʻlish – bu Uning kanali boʻlish demakdir, bu yaqinlarga Sevgi yogʻdirish demakdir. Qanday qilib? Ichki Muloqotda Xudodan soʻra. Eʼtibor, gʻamxoʻrlik, joʻn savollar bilan: Qalaysan? Nimani his qilyapsan? Senga qanday yordam bera olaman? Bilginki, men seni sevaman. Yodingda tutki, Xudo sening ichingda va sening birinchi soʻroving bilanoq doimo javob beradi. Oʻzingni qoʻlga ol, boʻshashma! (Tabassum bilan) Sen yaratuvchisanku!, unda sababchi kim?» Boshqa birov uchun duo qil. Bu ibodatning eng ajoyib turidir. U Xudoga hammadan koʻra koʻproq yoqadi. Boshqa birov uchun duo qil – Xudodan unga hozir qabul qilishga qodir boʻlganicha koʻp Sevgi berishini soʻra, va sen bu Sevgini darhol oʻz ichingda his qilasan. Oʻz yuragingni ochishga va Manbadan toʻlishga tez-tez irodangni eʼlon qil. «Men oʻz irodamni eʼlon qilaman: men yuragimni Sevgi uchun ochaman. Men yuragimdagi – ichimdagi Yagona Hayot Manbaimizning proyeksiyasi va davomi boʻlgan ichki manbamdan Ilohiy Sevgi bilan toʻlaman. Men Sevgi Energiyasi nur boʻlib butun borligʻimni toʻldirayotganini, jonimni, tanamni, butun ongamni poklayotganini va meni Minnatdorchilik, Shartsiz Sevgi hamda Baholamay Qabul Qilish tebranishlari darajasiga koʻtarayotganini kuzataman. Men ichimda Sevgini toʻsib qoʻygan barcha narsani va buning ortida turgan barchani minnatdorchilik bilan

qoʻyib yuboraman. Bundan buyon men ortiq sizlarga muhtoj emasman, zero menda Xudo bilan, ichimdagi Sevgi Manbasi bilan toʻgʻridan-toʻgʻri munosabatlar bor, va men toʻgʻridan-toʻgʻri Manbadan toʻlaman, va barcha boshqalarga Yagona Manbadan toʻgʻridan-toʻgʻri toʻlish huquqini beraman, men hech kimdan energiya bilan oziqlanmayman va hech kimni oʻzimniki bilan oziqlantirmayman. Men barcha shartnomalar va majburiyatlar, karmik bitimlar va aloqalar amal qilishini toʻxtataman, men oʻzimga va bu shartnomalar bilan bogʻlangan barchaga erkinlikni qaytaraman. Men ularni bajarilgan deb hisoblayman, zero ular meni oʻzlarining oliy maqsadiga – Sevgiga olib keldi. Omin». Va Sevgini kuzat. Undan nigohingni uzma.

9. Haqiqatni soʻzla. Ichki Muloqotni yoq. Haqiqat Sevgi bilan toʻldiradi. Bu faktdir. Zero haqiqat Xudodan, Manbadan kelib chiqadi. Sevgini xohlaysanmi – Haqiqatni namoyon et. Xudo sening orqali aynan hozir namoyon boʻlayotgan ichki haqiqating haqida ovoz chiqarib eʼlon qil. Haqiqatni soʻzla. – Yo Rabbiy, men orqali soʻzla!

Oʻz joning bilan gaplash. «Ey jonim, nimani xohlaysan?» Ruhdan soʻra: «Ey Ruhim, buni jonimga aynan hozir qanday bera olaman?» Va harakat qil. Buni namoyon et. Hayot – bu doimo shu yerda va hozirdir. Shu yerda va ayni damda. Kechiktirma. Oʻz ijtimoiy tarmoqlaringda ichki haqiqating haqida eʼlon qil. Kim uchundir bu aynan hozir haqiqiy najotga, jonsiz bir xillik choʻlidagi Tirik Suv qultumiga aylanishi mumkin! Haqiqatni namoyon et va bu aynan hozir sening ichingda va dunyoda Sevgini koʻpaytiradi. «Yo Rabbiy, aynan hozir men nimani anglashim kerak?

Mening haqiqatim nimada? Menga eslatgin, yo Rabbiy! Bu haqda ochiq va uyalmasdan eʼlon qilishimga yordam bergin! Omin». Haqiqatni soʻzlash – bu Sevgining eng buyuk namoyon boʻlishidir. Chunki Haqiqat – bu Sevgidir. Sevgi – bu Haqiqatdir.

10. Xudodan boʻlgan oʻz isteʼdodingni, inʼomingni namoyon et. Haqiqatni soʻzlash – bu isteʼdoddir. Xudodan boʻlgan inʼomdir. Ammo yana son-sanoqsiz koʻplab isteʼdodlar borki, ular har kuni Abadiy Hayotga uygʻongan, ilgari hech qachon boʻlmagan va kasblar tasniflagichida topib boʻlmaydigan yangidan-yangi isteʼdodlarga ega yangi ijodkorlar bilan koʻpayib bormoqda. Xudo bilan Ichki Muloqotda sening inʼoming qanday ekanligini va uni aynan hozir qanday namoyon eta boshlashing mumkinligini bilib ol. Ehtimol, bu hech qanday yangi narsa emasdir. Ehtimol, bu sen doimo oʻzing haqingda bilgan narsadir. Ammo Sevgi – bu energiya, energiya esa – bu harakatdir, va ichingdagi Sevgi tirik oqim boʻlishi uchun – Uni doimo toʻkib turish kerak – Uni inʼom sifatida toʻkmoq kerak. Xudoning inʼomi oʻlaroq. Tekinga. Buning uchun senga haq toʻlashlarini kutma. Oʻz isteʼdodingni pullashga urinma. Sening barcha istaklaring, barcha ehtiyojlaring shundoq ham Xudo tomonidan taʼminlangan (agar sen, albatta, U bilan tanish boʻlsang), sening barcha istaklaring allaqachon amalga oshgan, va chap qoʻling (oluvchi) oʻng qoʻling (beruvchi) nima qilayotganini bilmasin. Chek-chegarasiz bergin, shunchaki oʻzing orqali bu Sevgi oqimini oʻtkazish uchun ber, olayotganda esa bunga munosibmanmi yoki yoʻqmi, loyiqmanmi deb soʻramay olgin, axir sen berayotgan hamma narsa – Xudodandir, va sen olayotgan barcha narsa, hatto odamlar orqali boʻlsa ham – baribir Undandir. Shunday ekan, dadil namoyon boʻl, dunyoga oʻz isteʼdodingni koʻrsat – sen buni dunyo uchun emas, oʻzing uchun, Sevgi uchun,

Huzur-Halovat uchun qilasan. Oʻz isteʼdodingni bilmaysanmi? U haqda Rabbga iltijo qilib soʻra. Barcha isteʼdodlar Undandir. Sendagi isteʼdod – bu hozir Butunlikka zarur boʻlgan va sening barcha tanlovlaring, butun tajribang hamda hayotda bosib oʻtgan butun yoʻling tufayli faqat sen orqali namoyon boʻlishi mumkin boʻlgan oʻsha noyob shaklda ifodalangan bizning Jamuljam Jamoaviy Salohiyatimizdir.

11. Sevgi – bu Bizmiz. Hamma uchun duo qil. Sevgi – bu men emas, Sevgi – bu doimo Bizmiz. Hatto Xudoga ham biz kerakmiz, hatto Unga ham Sevgi sodir boʻlishi uchun Oʻzini koʻplab qismlarga – bizga boʻlish zarur boʻldi. Qachonki Sevgining yetarli emasligini his qilsang, barchamizda Sevgi sodir boʻlishi uchun, barchamiz oʻz Baxtimizni topishimiz uchun butun Biz uchun duo qil. Boshqalar uchun duo, ayniqsa hamma uchun duo – yurakni ochish va Sayyorada Sevgini koʻpaytirishning juda kuchli vositasidir. Demak, sening yuragingda ham. «Yo Rabbiy, Bizning barchamizni Oʻz Sevging bilan toʻldirgin, Seni butun yuragimiz bilan, butun jonimiz bilan va butun aqlimiz bilan sevishni Bizga oʻrgatgin, bir-birimizni sevishni Bizga oʻrgatgin va shu tariqa Oʻz Sevgingni Bizda koʻpaytirgin, zero sevmoq – bu Eng Buyuk Huzur-Halovatdir. Yo Rabbiy, Bizning barchamizga isteʼdodlar inʼom etgin. Qanchalik qattiq uxlamagan boʻlmaylik, va oʻylamay Sendan yuz oʻgirib, Sevgini unutib va bunda oʻzimizga xiyonat qilib, Sening Ruhingning qanday balandliklaridan qulagan boʻlmaylik, Bizni Abadiy Hayotga uygʻotgin. Barchamizni oʻz

ongimiz yetmaganidan, barchasi Sendan ekanini, yo Rabbiy, va barcha narsa bizning istaklarimiz va ishonchimiz boʻyicha yaratilishini unutib orttirib olgan oʻzaro qarzlarimiz va majburiyatlarimizdan Bizni ozod qilgin. Jamoaviy Ongimizni shifolagin, yo Rabbiy, ayyorona idrok qolipidan xalos etgin, Bizni yana Oʻz Ruhing bilan toʻldirgin, Jamoaviy Realligimizning ongli yaratuvchilari boʻlishni bizga oʻrgatgin, Yagona Jonimizni shifolagin va poklagin, yo Rabbiy, va Uni Sevgi bilan toʻldirgin. Zero Biz Sening bolalaringmiz, Ota. Bizga xudolar boʻlishni oʻrgatgin. Omin»

12. Yagonaga Birlashuv orqali Birlik va Qiyofa Oʻzgarishi. Hozirgacha biz Ichki Muloqotda Rabbimiz Iso Masihga yuzlanar edik. Ammo Isoning vazifasi – bizni, bizning aqlimizni, bizning jonimizni, bizning yuragimizni – bizning eʼtiqodlarimiz, istaklarimiz, tuygʻularimiz va oʻylarimizni tayyorlash va bizni Yagona Xudo Ota-Onaga olib kelishdir. Toki biz Yagonaning Sevgisi bilan mavjud boʻlgan barcha narsaga, qachonlardir boʻlgan, bor va boʻlajak barcha narsaga boʻlgan Sevgigacha kengayaylik. Shunday qilib biz Birlikka, Yagona Bizga, Biz orqali namoyon boʻlgan Xudo xilma-xilligining Birligiga aylanamiz, va ichimizdagi Sevgining Oʻzi kengayadi hamda namoyon boʻlmagan narsa bilan Birlikda Yagona Xudo Ruh-Ota-Ona oldidagi Ehtiromgacha yuksaladi. Yagona – bu Barcha narsa va Hech narsadir. Borliqning barcha darajalarida namoyon boʻlgan Butun Borliq va butun Namoyon boʻlmagan narsa, Buyuk Boʻshliq, Yagona Onaning Buyuk Bachadoni, barcha narsaning Salohiyatidir.