18. காதல் வாழ்க்கை தொழில்நுட்பம்

அன்பு – முழுமையான, நிபந்தனையற்ற, நித்தியமான – இது மனித இயல்புக்கு எட்டக்கூடிய பரம பேரின்பம். அன்பு என்பது ஒரு உணர்வு, அது ஓர் ஆற்றல், அது ஒரு சக்தி, பரம சக்தி. அன்பு என்பது அனைத்தையும் உருவாக்கிய மூலமும் ஆதிப் பொருளுமாகும். அன்பு என்பது மனிதர்களுக்கிடையேயான, மற்றும் அனைத்து உயிரினங்களுக்கிடையேயான பரஸ்பர உறவின் மிக உயர்ந்த தரம். அன்பு என்பது உன்னத உண்மை. அன்பு என்பது கடவுள். இதனால்தான் நமது அனைத்து நாட்டங்களும், நமது அனைத்து ஆசைகளும், நமது அனைத்து எண்ணங்களும் ஏதோ ஒரு வகையில் அன்போடு பிணைக்கப்பட்டுள்ளன. ஆம், நாம் இந்த அன்பின் மூலத்தைப் பற்றி அரிதாகவே சிந்தித்தோம், எனவே நமது கண்கள் கண்டவற்றிலும், உடல் தொட்டுணர்ந்தவற்றிலும் அதைத் தேடினோம் – பிற மனிதர்களில், நமது குழந்தைகளில், இயற்கையில், வீட்டு விலங்குகளில், உணவிலும் பானத்திலும், உடலுறவிலும் பொழுதுபோக்கிலும், பல்வேறு வகையான இன்பங்களிலும், இறுதியாகப் பணத்திலும் புகழிலும் அதிகாரத்திலும் தேடினோம். ஆனால் உண்மை என்னவென்றால், அன்பின் மூலம் ஒன்றே ஒன்றுதான், அது கடவுள். கடந்த காலம் மற்றும் எதிர்காலம் என எல்லாக் காலங்களிலும் அனைத்து மனிதகுலத்தாலும் சேகரிக்கப்பட்ட நமது ஒட்டுமொத்த உன்னத ஆற்றல். கடவுள். இதோ அன்பின் உண்மையான மூலம். மேலும் "உன்னைப்போல் உன் அண்டைவீட்டானையும் நேசிப்பாயாக" என்று கூறப்பட்டிருக்கும் போது, அதற்கு முன்னதாக: "உன் முழு இருதயத்தோடும், உன் முழு ஆத்துமாவோடும், உன் முழு மனதோடும் உன் தேவனாகிய கர்த்தரிடத்தில் அன்புகூருவாயாக" என்றுள்ளது. ஏனெனில், பிறரை நேசிப்பதற்கு, கடவுள் மீதான அன்பினால் நாம் இந்த அன்பால் நிரப்பப்பட வேண்டும். கடவுள் மீதான அன்பே அனைத்து அன்பிற்கும் மூலமாகும். இது கடவுளுக்கு முன்பான தார்மீகக் கடமை பற்றியது அல்ல, இல்லை. கடவுளுக்கு நம்மிடமிருந்து எதுவும் தேவையில்லை, கடவுளுக்கு எந்தக் குறையும் இல்லை. இது எல்லா அன்பும் கடவுளிடமிருந்தே புறப்படுகிறது என்பதைப் பற்றியது, நாம் அவரை நேசிக்கும் அந்த அன்பும் கூட,

நாம் அவரை நேசிக்கும் அந்த அன்பும் கூட. கடவுளை நேசிப்பது எளிது. ஆத்துமாவே – நாம் அதை உலக மாயைகளில் முற்றிலும் வீணாக்கவில்லை என்றால் – நமது சொந்த ஆத்துமாவே கடவுளைத் தனது மூலமாக நேசிக்கிறது. கடவுளை நேசிப்பது எளிது. ஆத்துமா தனது முதல் ஜீவனுள்ள வார்த்தையினாலும், தனது சொந்த தெய்வீக சாராம்சத்தின் எதிரொலியாகத் தனக்குள்ளேயே கேட்கும் குரலின் முதல் ஒலியினாலும் அவரை அடையாளம் காண்கிறது. கடவுளின் வார்த்தை உன்னுள் அவர் மீதான அன்பைப் பிறப்பிக்கிறது. எனவேதான் கூறப்பட்டுள்ளது: "மனுஷன் அப்பத்தினால் மாத்திரம் அல்ல, கர்த்தருடைய வாயிலிருந்து புறப்படுகிற ஒவ்வொரு வார்த்தையினாலும் பிழைப்பான்." இதனால்தான் கடவுளுடனான அக உரையாடல் மிகவும் முக்கியமானது – அதிலிருந்து உன்னுள் உண்மையான அன்பு பற்றவைக்கப்படுகிறது. இந்த அன்பிலிருந்தே மற்ற அனைத்தும் நிகழ்கின்றன – ஆத்துமா மகிழ்கிறது, ஆவி களிகூருகிறது, ஜீவ ஆற்றலால், இந்த தெய்வீக சக்தியால், உனது முழு இருப்பும் நிரம்புகிறது, உடல் குணமாகிறது, உணர்வின் முழுமை மீளமைக்கப்படுகிறது, சந்தேகங்கள் அகல்கின்றன, மன உறுதி திரும்புகிறது, ஆசைகள் நிறைவேறுகின்றன, உன் வாழ்க்கையின் அனைத்துத் துறைகளும் நிறைவடைகின்றன, சுற்றியுள்ளவர்களுடனான உறவுகள் சீராகின்றன, ஏனெனில் நீயே அவர்களுக்கு எல்லையற்ற அன்பின் பாதையாக மாறுகிறாய், திறமைகள் மலர்கின்றன, மனம் தெளிவாகிறது, உண்மை வெளிப்படுகிறது, அதனுள் – உனது இலக்கும் வாழ்வின் அர்த்தமும் வெளிப்படுகிறது. கடவுள் மீதான அன்பு – இதுவே அன்பின் உண்மையான மூலமும் தொடக்கமும் ஆகும். ஆனால் இந்த அன்பைக் கூட மூலமாகிய கடவுளே நமக்குத் தருகிறார். எனவே, உன்னுள் இந்த அன்பை வெளிப்படுத்த, அதன் பெருக்கை இயக்க, அக உரையாடலில் நாம் கடவுளிடம் வேண்டுகிறோம்: – ஆண்டவரே, என் முழு இருதயத்தோடும், என் முழு ஆத்துமாவோடும், என் முழு மனதோடும் உம்மை நேசிக்க எனக்குக் கற்றுக்கொடும், உமது

அன்பினால், உம் மீதான அன்பினால் என்னை நிரப்பும். என்னை விட்டு விலகாதேயும், என் ஆண்டவராகிய இறைவா! கடவுள் உனக்கு பதிலளிக்கும் போது: நான் உன்னை நேசிக்கிறேன், நாம் ஒன்றாய் இருக்கிறோம், என் பார்வையில் நீ பரிபூரணமானவன், நீ ஒருபோதும் தனியாக இருந்ததில்லை என்று உனக்குள்ளிருந்து கடவுள் பதிலளிக்கும் போது, அது அவர்தான் என்பதை நீ நிச்சயமாக அறிவாய், ஏனெனில் உன் இதயம் சிலிர்க்கும், உன் ஆத்துமா உயிர்பெறத் தொடங்கும், உன் கண்களில் கண்ணீர் துளிர்க்கும். உன்னுள் இருக்கும் ஜீவனுள்ள வார்த்தையினால், தேவ வார்த்தையினால் அழுவது இயல்பானது, அது நல்லது. இதன் பொருள் ஆத்துமா உயிரோடு இருக்கிறது மற்றும் தூய்மையடைகிறது. உன் விண்ணப்பத்திற்குப் பதிலாக நீ எதையும் உணரவில்லை என்றால் அது சரியல்ல. அப்போது தீவிரமாகச் செயல்பட வேண்டும் – உடலையும் மனதையும் தூய்மைப்படுத்தி, உனக்கு ஆத்துமாவைத் திருப்பித் தருமாறு கடவுளிடம் மன்றாட வேண்டும் – நோன்பு, தன்னடக்கம், பிரார்த்தனை. கடவுள் உனக்குப் பதிலளிக்கும் வரை முதல் பிரார்த்தனை – குறைந்தபட்சம் உடலில் ஒரு மெல்லிய சமிக்ஞையாகவாவது – பின்னர் ஒரு நாளைக்கு 50 முறை, ஒவ்வொரு 10-15 நிமிடங்களுக்கும், எந்தக் கேள்வியோடும், ஆனால் முக்கியமாக: "எனக்குக் கற்றுக்கொடும், உணர உதவும், என் மனதையும் என் ஆத்துமாவையும் குணப்படுத்தும்." "ஆண்டவரே, ஒரு படைப்பாளியாக, எனது யதார்த்தத்தின் விழிப்புணர்வுள்ள படைப்பாளியாக இருக்க எனக்குக் கற்றுக்கொடும்." "ஆண்டவரே, எதற்காக, எதனால், எப்படி எனது வாழ்க்கையில் இதை நான் உருவாக்குகிறேன் – எந்த நம்பிக்கைகளால், ஆசைகளால், என்ன உணர்வுகளாலும் எண்ணங்களாலும் என்பதை உணர உதவும்." "ஆண்டவரே, இந்த நம்பிக்கைகளையும் இந்த சந்தேகங்களையும், இந்த ஆசைகளையும் இந்த உணர்வுகளையும் குணப்படுத்தும், என் மனதை ஒழுங்குபடுத்தவும், அன்பிலிருந்து, அன்பினால், அன்பிற்காக சிந்திக்கவும் எனக்கு உதவும்", "ஆண்டவரே, எனக்குள் ஜீவன் பெருகும் வண்ணம் வாழ எனக்குக் கற்றுக்கொடும்!" நீ மீண்டும் மீண்டும் கேட்கும்போது, தெளிவுபடுத்தும்போது, வேண்டும்போது – கடவுள் உனக்கு மீண்டும் மீண்டும் பதிலளிப்பார் – மேலும் உன்னுள் அவருடைய ஜீவனுள்ள பிரசன்னத்தை நீ மீண்டும் மீண்டும் உணருவாய்: பலத்தின், ஆற்றலின், அன்பின் பெருக்கை உணருவாய். இந்த பதில்களில் உனக்கு எந்த சந்தேகமும் இருக்காது, இது

உண்மை என்றும், அது ஜீவனுள்ளது என்றும் நீ அறிவாய். அதிலிருந்து, இந்த ஜீவனுள்ள உண்மையிலிருந்து, நீயும் உயிருள்ளவனாக மாறுவாய். அன்பு உயிர்ப்பிக்கிறது, சொல்லப்போனால் உன்னை மீண்டும் வாழ்விற்கு உயிர்த்தெழச் செய்கிறது. இந்த பதில்கள் மிகவும் எளிமையானவையாக, சாதாரணமாகக்கூட இருக்கலாம். இதுபோன்ற ஒன்றை நீ நூற்றுக்கணக்கான முறை படித்திருக்கலாம் அல்லது யாரிடமாவது கேட்டிருக்கலாம். ஆனால் இது எப்போதும் உன் மனதைத் தாண்டி ஆழமாக ஊடுருவாமல் வெறும் தகவலாகவே இருந்தது, அங்கு இதைப் பற்றி பல்வேறு கருத்துக்களும் சந்தேகங்களும் வாழக்கூடும். ஆனால் அன்பே உன்னுடன் பேசும்போது, நீ இனி சந்தேகிப்பதில்லை, அதுவே உண்மை, அது உன் நனவில் ஒரு மூலைக்கல்லாக, உறுதியான அடித்தளமாக அமைகிறது, அதன் மீது உன் நனவின் வீட்டை மற்ற எல்லாத் தளங்களோடும் கட்ட முடியும். இது உன் விசுவாசத்தை மாற்றுகிறது, உன் நம்பிக்கைகளை மாற்றுகிறது, உன் ஆசைகளை மாற்றுகிறது, உன் உணர்வுகளையும், உன் எண்ணங்களையும், உன் சிந்தனை முறையையும் மாற்றுகிறது. நீ வேறொருவராக மாறுகிறாய். உண்மையானவனாக. நீ நீயாகவே மாறுகிறாய். இது வெறும் நுட்பமான, ஆன்மீக மட்டத்தில் மட்டும் நிகழ்வதில்லை. உடலியல் மட்டத்தில் உனது நரம்பியல் இணைப்புகள் மறுசீரமைக்கப்படுகின்றன, உன் தலையிலும் உன் உடலிலும் உள்ள ஒரு குவாட்ரில்லியன் (1’000’000’000’000’000) நரம்பியல் இணைப்புகளும் கடவுளிடமிருந்து உன்னை உள்ளிருந்து நிரப்பும் அன்பு மற்றும் உண்மையின் செயல்பாட்டின் கீழ் மறுசீரமைக்கப்படுகின்றன. இது மிக விரைவாக நடக்கிறது. இரண்டு மூன்று வாரங்களில், இரண்டு மாதங்களில் நீ பெரிதும் மாறுகிறாய் – அடையாளம் காண முடியாத அளவிற்கு. மூன்றரை ஆண்டுகளில் நீ முற்றிலும் புதிய மனிதனாக மாறுகிறாய். உன்னுள் இருந்த பழைய மனிதன் மரித்துவிட்டான். புதிய மனிதன் உயிர்த்தெழுந்தான். அன்பினால், உனக்குள் இருக்கும் கடவுளின் ஜீவனுள்ள வார்த்தையினால் நீ உன்னுடைய உண்மையான சுயமாய் மாறுகிறாய். இதை நீ உன் முழு இருதயத்தோடும், முழு ஆத்துமாவோடும், முழு மனதோடும்,

முழு உடலோடும் உணர்கிறாய். நீ கிறிஸ்துவின் ஐக்கியத்தில் கடவுளின் சாயலில் பிறக்கிறாய், அவருடனான அக உரையாடலில் அவருடைய ரூபமாக மாறுகிறாய். இதுவே தெய்வீகமாதல். இப்படியே நித்தியத்தை வாழ முடியும். இப்படி மட்டுமே நித்தியத்தை வாழ முடியும். தெய்வீகமாதல் பாதையில் உனக்கு உதவும் சில படிகள்-கருவிகள் இதோ: 1. அக உண்மையை அங்கீகரித்தல். உண்மை நாம் உருவாக்கும் யதார்த்தத்தோடு நம்மை ஒரு முழுமையாக இணைக்கிறது. பொய் பிரிக்கிறது. நமக்குள்ளே பல முரண்பாடுகளும், பல உள்ளார்ந்த பொய்களும், நமது உண்மையான இயல்புக்கு எதிரான தவறுகளும் மறைந்திருந்தன. எனவே நம்மால் படைப்பாளிகளாக எதையும் உணர்வுபூர்வமாக உருவாக்கவோ அல்லது சரிசெய்யவோ முடியவில்லை. அக ஒருமைப்பாடு இருக்கவில்லை. வெவ்வேறு திசைகளில் இழுபட்டோம். உண்மை இந்தப் பொய்யிலிருந்து நம்மை விடுவித்து, அக ஒருமைப்பாட்டையும் நமது படைப்பான யதார்த்தத்துடனான ஐக்கியத்தையும் மீட்டெடுக்கிறது. ஆனால் உண்மை விரும்பத்தகாததாக, அழகற்றதாக, வேதனையானதாக இருக்கலாம், மேலும் நாம் பெரும்பாலும் ஆழ்மனதில் அதிலிருந்து நம்மைத் தற்காத்துக் கொள்கிறோம், எனவே அதை அங்கீகரிக்க, உள்ளதை உள்ளபடி பார்க்க, உள்ளே கடவுளின் பிரசன்னம் தேவைப்படுகிறது, எனவே அனைத்தும் தெய்வீக நனவின் ஐக்கியத்தோடு, கிறிஸ்துவின் ஐக்கியத்தோடு தொடங்குகிறது, அவருடைய உண்மையிலிருந்து அனைத்து அகப் பொய்களும் வெளிப்படுகின்றன. மேலும் உன்னோடு நீ நேர்மையாக இருக்க வேண்டும். பொய்யை ஒப்புக்கொள், உண்மையை ஏற்றுக்கொள், கடவுளிடமிருந்து வரும் சத்தியத்தால் நிரம்பு. சத்தியம் என்பது உன்னை அன்பால் நிரப்பி, ஜீவனைப் பெருக்கும் உண்மையாகும்.

2. உன் சித்தத்தை அறிவிக்க. இதோ, நீ உண்மையை ஒப்புக்கொண்டாய், உதாரணமாக, அன்பு இல்லை என்று. இப்போது நீ எப்படி மாற வேண்டும் என்று விரும்புகிறாயோ, அதற்கான உன் சித்தத்தை, படைப்பாளியின் சித்தத்தை அறிவிக்க. «நான் என் சித்தத்தை அறிவிக்கிறேன், நான்

இப்போதே அன்பினால் நிரம்புகிறேன் (ஆண்டவரே, இதில் எனக்கு உதவும்)». மேலும் கவனி. அதைத் தொடர்ந்து உன்னை இதற்கு வழிநடத்தும் பாதை திறக்கும். ஒருவேளை, நீ மீண்டும் மீண்டும் அக உண்மையை அங்கீகரிக்க வேண்டியிருக்கலாம், உன் வாழ்க்கையில் பலவற்றை உணரவும் மறுபரிசீலனை செய்யவும் வேண்டியிருக்கலாம், பலவற்றை மாற்ற வேண்டியிருக்கலாம். ஆனால் இது ஒரு பாதை, இதைக் கடக்க வேண்டும். உன் சித்தத்தின் பிரகடனத்தால் பாதை திறக்கிறது, அதில் நட.

3. முரண்பட்ட ஆசைகளை ஆராய். எல்லாம் உன் ஆசைகளின்படியே உருவாக்கப்படுகின்றன. உனது உண்மையான (எப்போதும் உணரப்படாத) ஆசைகளின்படி. அக உரையாடலில் கடவுளிடம் கேள்: எதற்காக இது இப்படியே இருக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்? உதாரணமாக, «ஆண்டவரே, நான் ஏன் அன்பை உணரக்கூடாது என்று விரும்புகிறேன்?». பல பதில்கள் வெளிச்சத்திற்கு வரக்கூடும் – «வலிக்கு பயப்படுவது» முதல் «அப்போது என் வாழ்க்கையை மாற்ற வேண்டியிருக்கும்» என்பது வரை. முரண்பட்ட ஆசைகளை உணர்வதே அவற்றை ஒத்திசைக்கத் தொடங்குகிறது – ஐக்கியத்தின் செயலில் நீ பங்கெடுத்த உன்னுள் இருக்கும் தெய்வீக நனவு இவ்வாறு செயல்படுகிறது. ஆனால் இந்த முரண்பட்ட ஆசைகளை ஒத்திசைக்கவும், ஒவ்வொரு ஜோடி முரண்பாடுகளுக்கும் உன் நனவில் ஒரு «புதிய மூன்றாவதை» உருவாக்கவும் கடவுளிடம் வேண்டுவதன் மூலம் இந்த செயல்முறையை வலுப்படுத்தலாம். «இது அல்லது அது» என்பதற்குப் பதிலாக «இதுவும் மற்றும் அதுவும்» என்று மாறும்படி. பயங்களைப் பொறுத்தவரை, இங்கே «புதிய மூன்றாவதை» தேட வேண்டிய அவசியமில்லை – உன்னுள் அவற்றைக் குணப்படுத்தும்படி கடவுளிடம் கேள். கடவுள் இல்லாமல் பயங்கள் அன்பைத் தடுக்கின்றன, கடவுள் அவற்றை அன்பின் எரிபொருளாக மாற்றுகிறார். அதனால்தான் புனித பிதாக்கள் பெரும்பாலும் தேவபயமே அன்பின் தொடக்கம் என்று கூறுகிறார்கள். இறுதியில் நீ அனைத்து பயங்களிலிருந்தும் விடுபட வேண்டும். பயம் என்பது இயல்பானதல்ல. பயம் என்பது தெய்வீக இயல்பிலிருந்து விலகுவதாகும்.

4. உணர்வுகளைக் கவனி. உன்னையே கேட்டுக்கொள்: «நான் இப்போது உண்மையில் என்ன உணர்கிறேன்?». இதயத்தில், உடலில், ஆத்துமாவில் கவனி. உணர்வுகளுக்குச் செவிசாய்ப்பாயாக. அவற்றைக் கவனி. உனக்கு அத்தகைய பழக்கம் இல்லையென்றால், அல்லது இந்த உணர்வுகள் உனக்கு விரும்பத்தகாததாக இருந்தால் (வெட்கம், குற்ற உணர்வு, பயம், மனக்கசப்பு, எரிச்சல், பதட்டம்) உணர்வுகளில் கவனத்தை ஒருமுகப்படுத்த கடவுளிடம் உதவி கேள். இந்த உணர்வுகள் மிகவும் வேதனையாக இருந்தாலும், உன் அகப் பார்வையை அவற்றிலிருந்து திருப்பாதே. இது நீண்ட காலத்திற்கு இருக்காது. அதே நேரத்தில் அவற்றை உன்னிடமிருந்து தனித்த ஒன்றாகக் கவனி: நீ உணர்கிறாய், ஆனால் நீ அந்த உணர்வுகள் அல்ல. உன்னுள் இருக்கும் உணர்வுகளை கூடுதல் பகுப்பாய்வு இல்லாமல் கவனிப்பதன் மூலம், உன்னுள் இயல்பாகவே இருக்கும் அன்பின் ஆற்றலை – தெய்வீக ஐக்கியத்தின் தருணத்திலிருந்து கடவுளிடமிருந்து வந்ததை – நீ அவற்றுக்குத் தெரிவிக்கிறாய், மேலும் உன் கவனத்தின் பாதையில் கடத்தப்படும் இந்த ஆற்றலிலிருந்து இந்த உணர்வுகளின் அதிர்வு அதிர்வெண் அதிகரிக்கிறது, அவற்றின் தரம் கண்களுக்கு முன்பாகவே உயர்கிறது – அன்பே நிர்ணயிக்கும் திசையை நோக்கி. உன் உணர்வுகள் ஒரு தொடர்ச்சியான நிறமாலை, உனக்குள் இருக்கும் அன்பின் வானவில், மேலும் «எதிர்மறை» உணர்வுகளுக்குப் பிரகாசமாக ஒளிரவும் மேலும் இனிமையானதாக மாறவும் போதுமான ஆற்றல் இல்லை. இந்த உணர்வுகளின் மாற்றம் எவ்வளவு விரைவாக நிகழ்கிறது என்பதைக் கண்டு நீ ஆச்சரியப்படுவாய்! «ஆசுவாசம் அடையும் போது» «அடைந்ததோடு» நின்றுவிடாதே. உணரும் வாய்ப்பிற்காகவே கடவுளுக்கு அன்பு மற்றும் நன்றியுணர்வு ஏற்படும் வரை அவற்றைத் தொடர்ந்து கவனி. உணர்வுகள் நீ உயிருடன் இருக்கிறாய் என்பதைக் காட்டுகின்றன. வாழ்வது என்றால் உணர்வது.

5. விசுவாசி. நில். நீ உண்மையாக எதை விசுவாசிக்கிறாய் என்பதை விமர்சன ரீதியாகச் சிந்தித்துப் பார். உனக்கு என்ன நிகழ்கிறதோ, அதுவே அது; உன் எண்ணங்களும், உன் செயல்களும், உன் நேரமும் எதில் மூழ்கியிருக்கிறதோ அதுவே அது. உன் வாழ்க்கையிலிருந்து நீ உண்மையிலேயே விரும்பியது இதுதானா?

உண்மையில்? நீ எதை விசுவாசிக்க விரும்புகிறாய்? நீ எப்படி வாழ விரும்புகிறாய்? என்ன உணர விரும்புகிறாய்? எதற்கு உன்னை அர்ப்பணிக்க விரும்புகிறாய்? உனக்கு அன்பும் அற்புதமும் வேண்டுமா? செழிப்பு வேண்டுமா? உனது தனித்துவமான திறமையின் வெளிப்பாடு வேண்டுமா? அப்படியிருக்க பணம் மற்றும் அதிகாரம், விரும்பாத வேலை, «புறநிலை யதார்த்தம்» மற்றும் கடன்களை ஏன் விசுவாசிக்கிறாய்? உன் நம்பிக்கைகளையும் விசுவாசத்தையும் மாற்றும்படி கடவுளிடம் கேள், விசுவாசத்தின் விழிப்புணர்வுள்ள தேர்வு உனக்குப் புதிய வாய்ப்புகளைத் திறக்கிறது. நீ «கடவுளுக்கு நன்றி, நான் ஒரு நாத்திகன்», «நான் அப்படி எதையும் நம்புவதில்லை» என்று வைத்துக்கொள்வோம். அப்படியானால் «அப்படிப்பட்ட ஒன்று» சாத்தியம் என்று ஒரு வினாடி அனுமானித்துப் பார். அற்புதம் சாத்தியம். அன்பு சாத்தியம். கடவுள் சாத்தியம். ஒருவேளை உனது நனவும் உனது நம்பிக்கைகளும் உனது ஆசைகளுமே உனது யதார்த்தத்திற்குப் பொறுப்பாக இருக்கலாம். சாத்தியமா? சாத்தியமே. இதோ, அறிவியலும் சாத்தியம் என்றுதான் கூறுகிறது! ஒரு புதிய விசுவாசத்தை ஒரு நொடி அனுமதிப்பது கூட உனக்கான «வாய்ப்புகளின் இடைவெளியை» திறக்கிறது, அதில் புதிய யதார்த்தம் பாயத் தொடங்குகிறது. இதை ஒரு பரிசாக ஏற்றுக்கொள். பின்னர் உன்னுள் இருக்கும் கடவுளுக்கு நன்றி சொல்ல மறக்காதே.

6. போற்று. எல்லா ஆசைகளும் ஏற்கனவே நிறைவேறிவிட்டன. ஆசைகள் தங்களைத் தாமே நிறைவேற்றிக் கொள்கின்றன. நமது உலகில் நாம் உண்மையில் எதை விரும்புகிறோமோ அது மட்டுமே இருக்கிறது. மதிப்பு என்பது காலப்போக்கில் தொடரும் ஆசை. என் உலகில் நான் உண்மையில் எதை மதிக்கிறேனோ அது மட்டுமே நிலையானது. எனவே இது (அன்பு) எனக்கு மதிப்புமிக்கது என்பதை நான் அங்கீகரிக்கிறேன் மற்றும் அன்பின் மதிப்பைப் பற்றிய உணர்வை, மதிக்கும் திறனை என்னுள் வளர்க்கும்படி கடவுளிடம் கேட்கிறேன். முதல் பாடம்: மதிப்பு என்பது கவனம். கவனம் எங்கு செல்கிறதோ அங்கே ஆற்றல் செல்கிறது, கவனம் எங்கு செல்கிறதோ அதுவே வளர்கிறது. நீ எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அன்பை மதிக்கிறாய் என்றால், அதற்கு முதன்மை கவனம் செலுத்து.

«உன் இதயத்தில் அன்பைப் பெருக்க விரும்பினால் – உன் கண்களை அதிலிருந்து திருப்பாதே».

7. விழிப்புணர்வைச் செயல்படுத்து. படைப்பாளியின் நனவு. உனது நிலைக்கு, உனது வாழ்க்கைக்கு, உனது யதார்த்தத்திற்கு மற்றும் உனது தெய்வீக விளையாட்டுக்கு படைப்பாளியின் சித்தம், சக்தி மற்றும் பொறுப்பை உனக்கே மீட்டெடுப்பதைப் பயிற்சி செய். அன்பை உணரவில்லையா? சித்தத்தை அறிவிக்க: «என் விழிப்புணர்வுள்ள தேர்வின் மூலம் எனது உணர்வுகளையும் எனது யதார்த்தத்தையும் உருவாக்கும் எனது சித்தத்தை எனக்கு நானே மீட்டெடுக்கிறேன். எனது நிலைக்கு ஒரு படைப்பாளியின் சக்தியையும் பொறுப்பையும் எனக்கு நானே மீட்டெடுக்கிறேன். எனது வாழ்க்கைக்கு ஒரு படைப்பாளியின் சக்தியையும் பொறுப்பையும் எனக்கு நானே மீட்டெடுக்கிறேன். எனது யதார்த்தத்திற்கு ஒரு படைப்பாளியின் சக்தியையும் பொறுப்பையும் எனக்கு நானே மீட்டெடுக்கிறேன். ஏக இறைவனின் விளையாட்டின் ஒரு பகுதியாக எனது தெய்வீக விளையாட்டுக்கான படைப்பாளியின் சக்தியையும் பொறுப்பையும் எனக்கு நானே மீட்டெடுக்கிறேன். ஆமென்». மேலும் யதார்த்தம் எவ்வாறு மாறத் தொடங்குகிறது என்பதைக் கவனி, உணர்வுகள் ஒளிர்கின்றன, மனம் தெளிவாகிறது. இப்போது என்ன செய்ய வேண்டும் என்று உனக்குத் தெரியும். ஒருவேளை, கடவுளுக்கு முன்பாக உண்மையை ஒப்புக்கொண்டு, சித்தத்தை அறிவிக்க வேண்டும். «ஆண்டவரே, நான் இப்போது அன்பை உணரவில்லை, (இதனால் நான் வேதனைப்படுகிறேன், ஏனெனில் நான் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அன்பை மதிக்கிறேன்), ஆனால் எனது உணர்வுகளுக்கான பொறுப்பை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன், என் இதயத்தில் அன்பை மீட்டெடுப்பதற்கான எனது சித்தத்தை நான் அறிவிக்கிறேன், நான் இதை மிகவும் விரும்புகிறேன், என்னுள் அன்பைத் தடுத்த அனைத்து பயங்களையும், எண்ண வடிவங்களையும், ஆசைகளையும் நான் கைவிடுகிறேன், நான் கடவுள் மீதான அன்பைத் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்! (ஆண்டவரே, உம்மை உண்மையாக நேசிக்க எனக்குக் கற்றுக்கொடும், அன்பிற்காக என் இதயத்தையும், ஆத்துமாவையும், உடலையும், மனதையும் தூய்மைப்படுத்தும், உமது அன்பினால் என்னை நிரப்பும், உண்மையான வாழ்விற்கு, அன்பிற்கு என்னை உயிர்த்தெழச் செய்யும்! ஆமென்.) ஆண்டவரே, இது தொடர்பாக நான் இப்போதே என்ன உணர வேண்டும்?» கடவுளிடமிருந்து வரும் பதில்களைக் கவனித்துக் கேள், அவற்றின் புரிதலின் அடிப்படையில் சித்தத்தை அறிவிக்க,

முடிவுகளை எடு, இப்போதே இந்தத் தருணத்தில் உன் வாழ்க்கையை மாற்று – தேவையான செயல்களைச் செய், அழைப்புகளை மேற்கொள், ஒப்பந்தங்களை மாற்று, கடன்களையும் கடப்பாடுகளையும் விடுவி, உனக்கும் பிறருக்கும் விடுதலையை மீட்டெடு, விசுவாசத்தில் உறுதியாயிரு, சந்தேகங்களை அகற்று, அன்பைக் கொடு...

8. நேசி. எதற்கோ காத்திருப்பதும், இப்போதே அதுவாக மாறத் தொடங்காமல் இருப்பதையும் விட முட்டாள்தனம் வேறு எதுவுமில்லை. எனவே நேசிக்கத் தொடங்கு. இப்போதே. அன்பு எல்லாவற்றிற்கும் மேலானது, அன்பாக இருப்பது என்பது அதன் பாதையாக இருப்பது, அண்டைவீட்டார் மீது அன்பைப் பொழிவது. எப்படி? அக உரையாடலில் கடவுளிடம் கேள். கவனத்தோடு, அக்கறையோடு, எளிய கேள்விகளோடு: எப்படி இருக்கிறாய்? என்ன உணர்கிறாய்? நான் உனக்கு எப்படி உதவ முடியும்? நான் உன்னை நேசிக்கிறேன் என்பதை அறிந்துகொள். கடவுள் உன்னுள் இருக்கிறார் என்பதையும், உனது முதல் வேண்டுதலுக்கே எப்போதும் பதிலளிக்கிறார் என்பதையும் நினைவில் கொள். உன்னைத் தேற்றிக்கொள்! (புன்னகையுடன்) நீ ஒரு படைப்பாளிதானே!, அப்படியானால் காரணம் யாரிடம் உள்ளது? பிறருக்காகப் பிரார்த்தனை செய். இது பிரார்த்தனையின் மிகச் சிறந்த வடிவம். இது கடவுளுக்கு மிகவும் பிடித்தமானது. பிறருக்காகப் பிரார்த்தனை செய் – அவர் இப்போது ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருக்கும் அளவுக்கு அன்பைக் கொடுக்குமாறு கடவுளிடம் கேள், உடனே உன்னுள் அந்த அன்பை நீ உணருவாய். உன் இதயத்தைத் திறப்பதற்கும் மூலத்திலிருந்து நிரப்பப்படுவதற்கும் அடிக்கடி உன் சித்தத்தை அறிவிக்க. «நான் என் சித்தத்தை அறிவிக்கிறேன்: அன்பிற்காக என் இதயத்தைத் திறக்கிறேன். என்னுள் இருக்கும் நமது ஏக ஜீவ மூலத்தின் நீட்சியாகவும் பிரதிபலிப்பாகவும் இருக்கும் என் இதயத்திலுள்ள என் அக மூலத்திலிருந்து தெய்வீக அன்பினால் நான் நிரப்பப்படுகிறேன். அன்பின் ஆற்றல் ஒளியாக என் முழு இருப்பையும் நிரப்பி, என் ஆத்துமாவையும், என் உடலையும், என் முழு நனவையும் தூய்மைப்படுத்தி, நன்றியுணர்வு, நிபந்தனையற்ற அன்பு மற்றும் மதிப்பீடற்ற ஏற்பின் அதிர்வு நிலைக்கு என்னை உயர்த்துவதை நான் காண்கிறேன். என்னுள் அன்பைத் தடுத்த அனைத்தையும்,

அதற்குப் பின்னால் நின்ற அனைவரையும் நான் நன்றியுடன் விடுவிக்கிறேன். இனி எனக்கு நீங்கள் தேவையில்லை, ஏனெனில் என்னுள் அன்பின் மூலமாகிய கடவுளோடு எனக்கு நேரடி உறவு உள்ளது, மேலும் நான் மூலத்திலிருந்து நேரடியாக நிரப்பப்படுகிறேன், மற்ற அனைவருக்கும் ஏக மூலத்திலிருந்து நேரடியாக நிரப்பப்படும் உரிமையை வழங்குகிறேன், நான் யாரிடமிருந்தும் ஆற்றலைப் பெறுவதில்லை, யாருக்கும் எனது ஆற்றலால் உணவளிப்பதுமில்லை. அனைத்து ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் கடமைகள், கர்ம வினைகளின் ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் இணைப்புகளின் செயல்பாட்டை நான் நிறுத்துகிறேன், எனக்கும் இந்த ஒப்பந்தங்களால் என்னுடன் பிணைக்கப்பட்டிருந்த அனைவருக்கும் விடுதலையை மீட்டளிக்கிறேன். அவை என்னை அவற்றின் உன்னத இலக்காகிய அன்பிற்கு அழைத்துச் சென்றதால், அவை நிறைவேற்றப்பட்டதாகக் கருதுகிறேன். ஆமென்». அன்பைக் கவனி. உன் பார்வையை அதிலிருந்து திருப்பாதே.

9. சத்தியத்தைப் பேசு. அக உரையாடலைச் செயல்படுத்து. சத்தியம் அன்பினால் நிரப்புகிறது. இது உண்மை. ஏனெனில் சத்தியம் கடவுளிடமிருந்து, மூலத்திலிருந்து புறப்படுகிறது. அன்பு வேண்டுமா – சத்தியத்தை வெளிப்படுத்து. இப்போதே உன் வழியாகக் கடவுள் வெளிப்படும் உனது அக சத்தியத்தை சத்தமாக அறிவிக்க. சத்தியத்தைப் பேசு. – ஆண்டவரே, என் மூலம் பேசும்!

உன் ஆத்துமாவோடு பேசு. «என் ஆத்துமாவே, நீ என்ன விரும்புகிறாய்?» ஆவியிடம் கேள்: «என் ஆவியே, இதை இப்போதே என் ஆத்துமாவுக்கு நான் எப்படி வழங்க முடியும்?» செயல்படு. அதை வெளிப்படுத்து. வாழ்க்கை என்பது எப்போதும் இங்கே மற்றும் இப்போதே. இங்கும் இப்பொழுதும். தள்ளிப்போடாதே. சமூக ஊடகங்களில் உனது அக சத்தியத்தை அறிவிக்க. உயிரற்ற வழக்கத்தின் பாலைவனத்தில் ஒருவருக்கு இது இப்போதே உண்மையான இரட்சிப்பாக, ஜீவ தண்ணீரின் ஒரு மிடறாக மாறக்கூடும்! சத்தியத்தை வெளிப்படுத்து, அது இப்போதே உன்னிலும் உலகிலும் அன்பைப் பெருக்கும். «ஆண்டவரே, நான் இப்போதே என்ன உணர வேண்டும்?

என் சத்தியம் என்ன? ஆண்டவரே, எனக்கு நினைவூட்டும்! வெட்கமின்றி வெளிப்படையாக அதை அறிவிக்க எனக்கு உதவும்! ஆமென்». சத்தியத்தைப் பேசுவது அன்பின் மகத்தான வெளிப்பாடாகும். ஏனெனில் சத்தியமே அன்பு. அன்பே சத்தியம்.

10. கடவுளிடமிருந்து வந்த உனது திறமையை, வரத்தை வெளிப்படுத்து. சத்தியத்தைப் பேசுவது ஒரு திறமை. கடவுளின் வரம். ஆனால் இன்னும் எண்ணற்ற திறமைகள் உள்ளன, அவை முன்னெப்போதும் இல்லாத, தொழில் வகைப்பாடுகளில் காண முடியாத புதிய திறமைகளுடன் நித்திய ஜீவனுக்கு விழித்தெழுந்த புதிய புதிய படைப்பாளர்களோடு நாளுக்கு நாள் பெருகி வருகின்றன. கடவுளுடனான அக உரையாடலில் உனது வரம் என்னவென்றும், அதை இப்போதே எவ்வாறு வெளிப்படுத்தத் தொடங்கலாம் என்றும் கண்டறி. ஒருவேளை இது புதிதாக ஒன்றும் இல்லாமல் இருக்கலாம். ஒருவேளை உன்னைப் பற்றி நீ எப்போதும் அறிந்த ஒன்றாக இருக்கலாம். ஆனால் அன்பு என்பது ஆற்றல், ஆற்றல் என்பது இயக்கம், உன்னுள் அன்பு ஒரு ஜீவ நதியாக இருக்க வேண்டுமென்றால் – அதைத் தொடர்ந்து பொழிய வேண்டும் – அதை இலவசமாகப் பொழிய வேண்டும். தேவ வரமாக. இலவசமாக. அதற்காக உனக்குப் பணம் தருவார்கள் என்று எதிர்பார்க்காதே. உன் திறமையைப் பணமாக்க முயற்சிக்காதே. உனது அனைத்து ஆசைகளும், உனது அனைத்துத் தேவைகளும் ஏற்கனவே கடவுளால் வழங்கப்பட்டுள்ளன (நிச்சயமாக நீ அவரை அறிந்திருந்தால்), உனது அனைத்து ஆசைகளும் ஏற்கனவே நிறைவேறிவிட்டன, மேலும் உன் வலது கை செய்வதை (கொடுப்பது) உன் இடது கை (பெறுவது) அறியாதிருக்கட்டும். அளவின்றி கொடு, இந்த அன்பின் பெருக்கை உன் வழியே கடத்தும்படி கொடு, நீ அதற்குத் தகுதியானவனா இல்லையா என்று கேட்காமல் பெற்றுக்கொள், ஏனெனில் நீ கொடுக்கும் அனைத்தும் கடவுளிடமிருந்தே வருகின்றன, மேலும் மனிதர்கள் மூலமாக நீ பெறும் அனைத்தும் கூட அவரிடமிருந்தே வருகின்றன. எனவே தைரியமாக வெளிப்படு, உலகிற்கு உன் திறமையை வெளிப்படுத்து – நீ இதை உலகத்திற்காக அல்ல, உனக்காக, அன்பிற்காக,

பேரின்பத்திற்காகச் செய்கிறாய். உனது திறமை உனக்குத் தெரியவில்லையா? அதற்காக ஆண்டவரிடம் பிரார்த்தனை செய். அனைத்து திறமைகளும் அவரிடமிருந்தே வருகின்றன. உன்னுள் இருக்கும் திறமை என்பது நமது ஒட்டுமொத்த கூட்டு ஆற்றல் ஆகும், இது தற்போது முழுமைக்குத் தேவையான தனித்துவமான வடிவத்தில் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது, மேலும் உன் அனைத்துத் தேர்வுகளாலும், உன் அனைத்து அனுபவங்களாலும், வாழ்க்கையில் கடந்து வந்த முழுப் பாதையினாலும் மட்டுமே உன் வழியே வெளிப்பட முடியும்.

11. அன்பு என்பது நாம். அனைவருக்காகவும் பிரார்த்தனை செய். அன்பு என்பது நான் அல்ல, அன்பு என்பது எப்போதும் நாம். கடவுளுக்குக் கூட நாம் தேவைப்படுகிறோம், அன்பு நிகழும்படி தம்மையே நமக்குள் பல பகுதிகளாகப் பிரிக்க அவருக்கும் தேவைப்பட்டது. அன்பு போதாது என்று நீ உணரும்போது, நம் அனைவருக்கும் அன்பு நிகழும்படி, நாம் அனைவரும் நமது மகிழ்ச்சியைக் கண்டடையும்படி நம் அனைவருக்காகவும் பிரார்த்தனை செய். பிறருக்கான பிரார்த்தனை, குறிப்பாக அனைவருக்குமான பிரார்த்தனை என்பது இதயத்தைத் திறப்பதற்கும் பூமியில் அன்பைப் பெருக்குவதற்கும் மிகவும் சக்திவாய்ந்த கருவியாகும். அப்படியென்றால் உன் இதயத்திலும் கூட. «ஆண்டவரே, உமது அன்பினால் எங்கள் அனைவரையும் நிரப்பும், எங்கள் முழு இருதயத்தோடும், எங்கள் முழு ஆத்துமாவோடும், எங்கள் முழு மனதோடும் உம்மை நேசிக்க எங்களுக்குக் கற்றுக்கொடும், ஒருவரையொருவர் நேசிக்க எங்களுக்குக் கற்றுக்கொடும், இதன் மூலம் உமது அன்பை நமக்குள் பெருக்கும், ஏனெனில் நேசிப்பதே மகத்தான பேரின்பம். ஆண்டவரே, எங்கள் அனைவருக்கும் திறமைகளை அருளும். நாங்கள் எவ்வளவு ஆழ்ந்து தூங்கினாலும், உமது ஆவியின் எந்த உயரத்திலிருந்து நாங்கள் கீழே விழுந்திருந்தாலும், அறியாமையினால் உம்மை மறுதலித்து, அன்பை மறந்து, இதில் எங்களையே காட்டிக்கொடுத்திருந்தாலும், எங்களை நித்திய ஜீவனுக்கு விழித்தெழச் செய்யும். எங்கள்

பரஸ்பர கடன்கள் மற்றும் கடப்பாடுகள் அனைத்திலிருந்தும் எங்களை விடுவியும், ஆண்டவரே, எல்லாம் உம்மிடமிருந்தே வருகின்றன என்பதையும், எல்லாம் எங்கள் ஆசைகள் மற்றும் விசுவாசத்தின்படியே உருவாக்கப்படுகின்றன என்பதையும் மறந்து, எங்கள் விழிப்புணர்வின்மையால் நாங்கள் சூழ்ந்துகொண்டோம். ஆண்டவரே, எங்களது கூட்டு நனவைக் குணப்படுத்தும், வஞ்சகமான உணர்தல் முறையிலிருந்து விடுவியும், எங்களை மீண்டும் உமது ஆவியினால் நிரப்பும், எங்களது கூட்டு யதார்த்தத்தின் விழிப்புணர்வுள்ள படைப்பாளர்களாக இருக்க எங்களுக்குக் கற்றுக்கொடும், ஆண்டவரே, எங்களது ஏக ஆத்துமாவைக் குணப்படுத்தி தூய்மைப்படுத்தும், அதை அன்பினால் நிரப்பும். ஏனெனில் நாங்கள் உமது பிள்ளைகள், பிதாவே. நாங்கள் தெய்வங்களாக இருக்க எங்களுக்குக் கற்றுக்கொடும். ஆமென்»

12. ஏகரின் ஐக்கியத்தின் மூலம் ஒருமைப்பாடும் உருமாற்றமும். இதுவரை நாம் அக உரையாடலில் நமது கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை நோக்கி வேண்டினோம். ஆனால் இயேசுவின் பணி – நம்மையும், நமது மனதையும், நமது ஆத்துமாவையும், நமது இதயத்தையும் – நமது நம்பிக்கைகளையும், ஆசைகளையும், உணர்வுகளையும், எண்ணங்களையும் தயார்படுத்தி, ஏக இறைவனாகிய தந்தை-தாயிடம் நம்மை வழிநடத்துவதாகும். ஏகரின் அன்பினால் இதுவரை இருந்த, இருக்கிற மற்றும் வரவிருக்கும் அனைத்தின் மீதான அன்பிற்கு நாம் விரிவடையும்படி. இவ்வாறு நாம் ஒருமைப்பாடாக, ஏக நாமாக, நம் வழியாக வெளிப்படும் கடவுளின் பன்முகத்தன்மையின் ஒருமைப்பாடாக மாறுகிறோம், மேலும் நமக்குள்ளிருக்கும் அன்பே விரிவடைந்து, வெளிப்படாதவற்றுடனான ஒருமைப்பாட்டில் ஏக இறைவனாகிய ஆவி-தந்தை-தாய்க்கு முன்பாக பயபக்தியாக உயர்கிறது. ஏகர் என்பது அனைத்தும் மற்றும் ஒன்றுமில்லாதது. பிரபஞ்சத்தின் அனைத்து நிலைகளிலும் வெளிப்படும் அனைத்து இருப்புகளும், வெளிப்படாத அனைத்தும், மகா சூன்யம், ஏக தாயின் மகா கர்ப்பப்பை, எல்லாவற்றின் ஆற்றல்.