18. प्रेमको जीवित प्रविधि

प्रेम – परम, निःसर्त, अनन्त – मानव स्वभावका निम्ति प्राप्य सर्वोच्च आनन्द हो। प्रेम – एक अनुभूति हो, एक ऊर्जा हो, एक शक्ति हो, सर्वोच्च शक्ति हो। प्रेम – त्यो स्रोत र आदिम तत्त्व हो, जसबाट सम्पूर्ण कुरा बनेको छ। प्रेम – मानिसहरू बीच, र वास्तवमा भन्नुपर्दा कुनै पनि प्राणीहरू बीचको आपसी सम्बन्धको सर्वोच्च गुण हो। प्रेम – परम सत्य हो। प्रेम – ईश्वर हुनुहुन्छ। यसैकारण हाम्रा सबै अभिलाषा, हाम्रा सबै इच्छा, हाम्रा सबै विचार कुनै न कुनै रूपमा प्रेमसँग जोडिएका छन्। हो, हामीले यस प्रेमको स्रोतबारे विरलै विचार गर्‍यौँ, र त्यसैले हामीले यसलाई हाम्रा आँखाले देखेका, शरीरले स्पर्श गरेका कुराहरूमा खोज्यौँ – अन्य मानिसहरूमा, आफ्ना सन्तानहरूमा, प्रकृतिमा, घरपालुवा जनावरहरूमा, खानपिनमा, यौन र मनोरञ्जनमा, विभिन्न प्रकारका सुख-विलासहरूमा, र अन्ततः धन, कीर्ति र सत्तामा। तर सत्य के हो भने, प्रेमको स्रोत – एउटै हुनुहुन्छ, त्यो ईश्वर हुनुहुन्छ। सम्पूर्ण मानवजातिद्वारा बितेका र आउने सबै युगहरूमा संचित हाम्रो समग्र सर्वोच्च सम्भावना। ईश्वर। यही नै प्रेमको साँचो स्रोत हुनुहुन्छ। अनि जब भनिएको छ: «आफ्नो छिमेकीलाई आफूलाई जस्तै प्रेम गर», त्यसभन्दा अघि यो भनिएको छ: «परमप्रभु आफ्ना परमेश्वरलाई आफ्नो सम्पूर्ण हृदयले, आफ्नो सम्पूर्ण आत्माले र आफ्नो सम्पूर्ण समझले प्रेम गर»। किनभने, छिमेकीलाई प्रेम गर्नका लागि, ईश्वरप्रतिको प्रेमबाट यो प्रेमले भरिपूर्ण हुनुपर्दछ। ईश्वरप्रतिको प्रेम नै समस्त प्रेमको स्रोत हो। अनि यो ईश्वरप्रतिको कुनै नैतिक दायित्वको कुरा होइन, होइन। ईश्वरलाई हामीबाट केही चाहिँदैन, ईश्वर कुनै कुराको अभावमा हुनुहुन्न। यो त समस्त प्रेम ईश्वरबाट नै निस्कन्छ भन्ने कुरा हो, त्यो प्रेम पनि,

जसद्वारा हामी उहाँ स्वयंलाई प्रेम गर्दछौँ। केवल ईश्वरलाई प्रेम गर्न सजिलो छ। आत्मा स्वयं – यदि हामीले यसलाई सांसारिक व्यर्थतामा पूर्णतया खेर फालेका छैनौँ भने – हाम्रो आत्मा स्वयंले ईश्वरलाई आफ्नो स्रोतको रूपमा प्रेम गर्दछ। ईश्वरलाई प्रेम गर्न सजिलो छ। आत्माले उहाँलाई पहिलो जीवित वचनबाट, आवाजको पहिलो ध्वनिबाट चिन्दछ, जसलाई यसले आफ्नै दिव्य सारको प्रतिध्वनिको रूपमा आफूभित्र सुन्दछ। ईश्वरको वचनले तिमीभित्र उहाँप्रतिको प्रेम जन्माउँछ। यसैले भनिएको छ: «मानिस रोटीले मात्र बाँच्दैन, तर परमप्रभुको मुखबाट निस्कने हरेक वचनले बाँच्दछ»। यसैकारण ईश्वरसँगको आन्तरिक संवाद यति महत्त्वपूर्ण छ – यसैबाट तिमीभित्र साँचो प्रेम प्रज्वलित हुन्छ। अनि यस प्रेमबाट नै अन्य सबै कुरा घटित हुन्छ – आत्मा हर्षित हुन्छ, प्राण प्रफुल्लित हुन्छ, जीवनको ऊर्जाले, यस दिव्य शक्तिले तिम्रो सम्पूर्ण अस्तित्व भरिन्छ, शरीर निको हुन्छ, चेतनाको अखण्डता पुनःस्थापित हुन्छ, शङ्काहरू हराउँछन्, इच्छाशक्तिको दृढता फर्कन्छ, इच्छाहरू पूरा हुन्छन्, तिम्रो जीवनका सबै क्षेत्रहरू परिपूर्ण हुन्छन्, वरिपरिका मानिसहरूसँगका सम्बन्धहरू सुदृढ हुन्छन्, किनकि तिमी स्वयं उनीहरूका निम्ति असीम प्रेमको माध्यम बन्दछौ, प्रतिभाहरू प्रस्फुटित हुन्छन्, बुद्धि स्पष्ट हुन्छ, सत्य प्रकट हुन्छ, अनि त्यसमा – तिम्रो गन्तव्य र जीवनको वास्तविक अर्थ प्रकट हुन्छ। ईश्वरप्रतिको प्रेम – यही नै प्रेमको साँचो स्रोत र सुरुवात हो। तर यो प्रेम पनि हामीलाई स्वयं स्रोतले, स्वयं ईश्वरले दिनुहुन्छ। यसैले, आफूभित्र यो प्रेम प्रकट गर्नका लागि, यसको प्रवाहलाई प्रवाहित गर्नका लागि, आन्तरिक संवादमा हामी प्रार्थनासहित ईश्वरतर्फ फर्कन्छौँ: – हे प्रभु, मलाई आफ्नो सम्पूर्ण हृदयले, आफ्नो सम्पूर्ण आत्माले र आफ्नो सम्पूर्ण समझले तपाईंलाई प्रेम गर्न सिकाउनुहोस्, मलाई आफ्नो

प्रेमले, तपाईंLinkप्रतिको प्रेमले भर्नुहोस्। मलाई नत्याग्नुहोस्, हे मेरा प्रभु परमेश्वर! अनि जब ईश्वरले तिमीलाई जवाफ दिनुहुनेछ: म तिमीलाई प्रेम गर्दछु, हामी एक हौँ, तिमी मेरो दृष्टिमा सिद्ध छौ, र तिमी कहिल्यै एक्लो थिएनौ। – जब ईश्वरले तिमीलाई भित्रबाट जवाफ दिनुहुनेछ, तिमीलाई पक्का थाहा हुनेछ कि यो उहाँ नै हुनुहुन्छ, किनकि तिम्रो हृदय कम्पित हुनेछ, तिम्रो आत्मा पुनर्जीवित हुन थाल्नेछ, र आँखाहरूमा आँसु भरिनेछ। जीवित वचनबाट, तिमीभित्रको ईश्वरीय वचनबाट रुनु – स्वाभाविक हो, यो राम्रो हो। यसको अर्थ आत्मा जीवित छ र शुद्ध हुँदैछ। यदि तिमीले आफ्नो पुकारको उत्तरमा केही महसुस गरेनौ भने त्यो नराम्रो हो। त्यसो भए गम्भीरतापूर्वक काम सुरु गर्नुपर्छ – शरीर र मनलाई शुद्ध पार्नुपर्छ र आत्मा फर्काइदिनका लागि ईश्वरसँग प्रार्थना गर्नुपर्छ – उपवास, संयम, प्रार्थना। पहिलो पटक प्रार्थना, जबसम्म ईश्वरले तिमीलाई जवाफ दिनुहुन्न – शरीरमा एउटा सानो संकेतद्वारा भए पनि – अनि त्यसपछि दिनमा ५० पटक, हरेक १०-१५ मिनेटमा, जुनसुकै प्रश्नका साथ, तर मुख्य कुरा: «सिकाउनुहोस्, महसुस गर्न मद्दत गर्नुहोस्, मेरो मन र मेरो आत्मालाई निको पार्नुहोस्»। «हे प्रभु, आफ्नो वास्तविकताको सचेत स्रष्टा, रचयिता बन्न सिकाउनुहोस्»। «हे प्रभु, मैले मेरो जीवनमा यो केका निम्ति, केले र कसरी रचिरहेको छु – कुन विश्वास, इच्छा, कस्ता भावना र विचारहरूद्वारा – सो महसुस गर्न मद्दत गर्नुहोस्»। «हे प्रभु, यी विश्वासहरू र यी शङ्काहरूलाई, यी इच्छाहरू र यी भावनाहरूलाई निको पार्नुहोस्, मेरो मनलाई अनुशासित गर्न र प्रेमबाट, प्रेमद्वारा र प्रेमका निम्ति सोच्न मलाई मद्दत गर्नुहोस्», «हे प्रभु, यसरी जिउन सिकाउनुहोस्, ताकि मभित्र जीवन वृद्धि होस्!» अनि जब तिमी बारम्बार सोध्नेछौ, स्पष्ट पार्नेछौ, माग्नेछौ – ईश्वरले तिमीलाई जवाफ दिनुहुनेछ – बारम्बार – र तिमीले उहाँको जीवित उपस्थितिलाई आफूभित्र बारम्बार महसुस गर्नेछौ: शक्ति, ऊर्जा र स्वयं प्रेमको प्रवाह। अनि तिमीले यी उत्तरहरूमा शङ्का गर्नेछैनौ, तिमीलाई थाहा हुनेछ कि यो

सत्य हो, र यो – जीवित छ। अनि यसबाट, यस जीवित सत्यबाट, तिमी स्वयं पनि जीवित बन्नेछौ। प्रेमले पुनर्जीवित गर्दछ, शाब्दिक रूपमै तिमीलाई जीवनतर्फ पुनरुत्थान गर्दछ। यी उत्तरहरू धेरै सरल, यहाँसम्म कि सामान्य पनि हुन सक्छन्। तिमीले यस्तै कुरा सयौँ पटक पढेको वा कसैबाट सुनेको हुन सक्थ्यौ। तर त्यो सधैँ केवल जानकारी मात्र रह्यो, तिम्रो मनको गहिराइमा प्रवेश गरेन, जहाँ यस विषयमा अनेकौँ भिन्न मतहरू, संशयहरू रहन सक्छन्। तर जब स्वयं प्रेम तिमीसँग बोल्नुहुन्छ, तिमीलाई अब कुनै शङ्का रहँदैन, यो सत्य हो, र यो तिम्रो चेतनामा कुनाको मुख्य ढुङ्गाझैँ, एउटा बलियो जगझैँ स्थापित हुन्छ, जसमाथि तिम्रो चेतनाको घर – अन्य सबै तलाहरूसहित निर्माण गर्न सकिन्छ। यसले तिम्रो विश्वास बदल्छ, तिम्रा मान्यताहरू बदल्छ, तिम्रा इच्छाहरू बदल्छ, तिम्रा भावनाहरू, तिम्रा विचारहरू र सोचको शैलीलाई नै बदल्छ। तिमी फरक बन्दछौ। वास्तविक। तिमी स्वयं वास्तविक आफू बन्दछौ। अनि यो केवल सूक्ष्म, आध्यात्मिक स्तरमा मात्र हुँदैन। शारीरिक स्तरमा तिम्रा न्यूरोनल सम्बन्धहरू पुनर्गठित हुन्छन्, तिम्रो मस्तिष्क र शरीरमा रहेका सम्पूर्ण क्वाड्रिलियन (१’०००’०००’०००’०००’०००) न्यूरोनल सम्बन्धहरू प्रेम र सत्यको प्रभावमा पुनर्गठित हुन्छन्, जसले तिमीलाई ईश्वरबाट भित्रैदेखि भरिदिन्छन्। अनि यो धेरै चाँडो हुन्छ। केवल दुई-तीन हप्तामा, दुई महिनामा तिमी चिन्नै नसकिने गरी परिवर्तन हुन्छौ। अनि साढे तीन वर्षमा तिमी पूर्णतया नयाँ मानिस बन्दछौ। तिमीभित्रको पुरानो मानिस मर्यो। नयाँ मानिस पुनरुत्थान भयो। प्रेमबाट, तिमीभित्रको ईश्वरको जीवित वचनबाट तिमी वास्तविक तिमी बन्दछौ। अनि तिमीले यसलाई महसुस गर्दछौ – आफ्नो सम्पूर्ण हृदयले, आफ्नो सम्पूर्ण आत्माले, आफ्नो सम्पूर्ण समझले, र

आफ्नो सम्पूर्ण शरीरले। तिमी ईश्वरको स्वरूपमा जन्मिन्छौ, ख्रीष्टीय संगतिमा, र उहाँको समानतामा बन्दछौ, उहाँसँगको आन्तरिक संवादमा। यही नै ईश्वरीकरण हो। अनि यसरी अनन्तकालसम्म बाँच्न सकिन्छ। अनि केवल यसरी नै अनन्तकालसम्म बाँच्न सकिन्छ। यहाँ केही चरणहरू-उपकरणहरू छन्, जसले तिमीलाई यस मार्गमा, ईश्वरीकरणको मार्गमा मद्दत गर्नेछन्: १. आन्तरिक सत्यको स्वीकार। सत्यले हामीलाई हामीद्वारा रचिएको वास्तविकतासँग एउटै समग्रतामा जोड्दछ। असत्यले अलग गर्दछ। हामीभित्र धेरै विरोधाभासहरू र धेरै आन्तरिक झूटहरू, हाम्रा वास्तविक प्रकृतिका सामु त्रुटिहरू लुकेका थिए। त्यसैले हामीले न त सचेत रूपमा केही रच्न सक्यौँ, न त स्रष्टाको रूपमा केही सुधार्न नै सक्यौँ। कुनै आन्तरिक अखण्डता थिएन। हंस, गँगटो र माछाले सधैँ फरक-फरक दिशातर्फ तानिरहे। सत्यले हामीलाई यस झूटबाट मुक्त गर्दछ र आफ्नो सृष्टिको रूपमा वास्तविकतासँगको आन्तरिक अखण्डता र एकतालाई पुनःस्थापित गर्दछ। तर सत्य अप्रिय, कुरूप, पीडादायी हुन सक्छ, र प्रायः हामी अवचेतन रूपमा यसबाट आफूलाई बचाउँछौँ, त्यसैले यसलाई स्वीकार गर्न, जस्तो छ त्यस्तै देख्नका लागि भित्र ईश्वरको उपस्थिति आवश्यक पर्दछ, त्यसैले सबै कुरा दिव्य चेतनाको संगतिबाट, ख्रीष्टीय संगतिबाट सुरु हुन्छ, उहाँको सत्यबाट समस्त आन्तरिक झूट प्रकट हुन्छ। अनि आफूसँगको इमानदारी पनि आवश्यक छ। झूटलाई स्वीकार गर्नु, सत्यलाई ग्रहण गर्नु, ईश्वरबाट सत्यले भरिनु। सत्य – त्यस्तो यथार्थ हो, जसले तिमीलाई प्रेमले भर्दछ, जीवनलाई बढाउँछ।

२. इच्छा घोषणा गर.. ल, तिमीले सत्य स्वीकार गर्‍यौ, उदाहरणका लागि, प्रेम छैन भनेर। अब आफ्नो इच्छा, स्रष्टाको इच्छा घोषणा गर, कि तिमी कस्तो होस् भन्ने चाहन्छौ। «म आफ्नो इच्छा घोषणा गर्दछु, म

अहिले नै प्रेमले भरिँदैछु (हे प्रभु, यसमा मलाई मद्दत गर्नुहोस्)»। अनि अवलोकन गर। त्यसपछि त्यो मार्ग खुल्नेछ, जसले तिमीलाई यसतर्फ डोर्‍याउनेछ। सम्भवतः, आन्तरिक सत्यको स्वीकारमा फेरि धेरै पटक फर्कनुपर्नेछ, आफ्नो जीवनमा धेरै कुरा महसुस र पुनःमहसुस गर्नुपर्नेछ, धेरै कुरा बदल्नुपर्नेछ। तर यो एउटा यात्रा हो, र यसलाई पार गर्नैपर्छ। तिम्रो इच्छाको घोषणाद्वारा मार्ग खुल्दछ, त्यसमा हिँड।

३. विरोधाभासी इच्छाहरूको अन्वेषण गर। सबै कुरा तिम्रा इच्छाहरू अनुसार रचिन्छ। तिम्रा साँचो (सधैँ सचेत नहुने) इच्छाहरू अनुसार। आन्तरिक संवादमा ईश्वरलाई सोध: म किन चाहन्छु कि जस्तो छ त्यस्तै रहोस्? उदाहरणका लागि, «हे प्रभु, म किन प्रेम महसुस नगर्न चाहन्छु?»। धेरै उत्तरहरू प्रकाशमा आउन सक्छन् – «पीडाको डर» देखि «त्यसो भए आफ्नो जीवन बदल्नुपर्नेछ» सम्म। विरोधाभासी इच्छाहरूको बोध स्वयंले नै तिनीहरूलाई मिलाउन थाल्छ – तिमीभित्रको दिव्य चेतनाले यसरी नै काम गर्दछ, जसमा तिमी संगतिको कार्य (आत्म-संगति) मा सहभागी भयौ। तर तिमीले ईश्वरलाई यी विरोधाभासी इच्छाहरूलाई मिलाइदिन र विरोधाभासको प्रत्येक जोडीका निम्ति तिम्रो चेतनामा «नयाँ तेस्रो» स्थापना गरिदिन प्रार्थना गरेर यस प्रक्रियालाई तीव्र पार्न सक्छौ। ताकि «कि त - कि त» को सट्टा «र - र» प्राप्त होस्। जहाँसम्म डरहरूको कुरा छ, यहाँ «नयाँ तेस्रो» खोज्नु आवश्यक छैन – केवल ईश्वरलाई तिमीभित्र निको पार्न प्रार्थना गर। ईश्वरविना डरहरूले प्रेमलाई रोक्छन्, ईश्वरले तिनीहरूलाई प्रेमको इन्धनमा रूपान्तरण गरिदिनुहुन्छ। यसैकारण सन्तहरू प्रायः भन्छन् कि ईश्वरको भय नै प्रेमको सुरुवात हो। अन्ततः तिमी सबै डरहरूबाट मुक्त हुनुपर्छ। डर – कुनै सामान्य कुरा होइन। डर – दिव्य प्रकृतिबाट विचलन हो।

४. भावनाहरूलाई अवलोकन गर। आफूलाई सोध: «म वास्तवमा अहिले के महसुस गरिरहेको छु?»। हृदयमा, शरीरमा, आत्मामा अवलोकन गर। भावनाहरूलाई सुन। तिनीहरूलाई अवलोकन गर। यदि तिमीमा यस्तो बानी छैन भने, वा यदि यी भावनाहरू तिम्रा निम्ति अप्रिय छन् भने (लाज, दोष, डर, गुनासो, रिस, चिन्ता) भावनाहरूमा ध्यान केन्द्रित गर्न ईश्वरसँग सहायता माग। यी भावनाहरू अत्यन्त पीडादायी भए तापनि तिनीहरूबाट आफ्नो भित्री दृष्टि नहटाऊ। यो धेरै बेर रहनेछैन। साथै, तिनीहरूलाई आफूभन्दा अलग कुराको रूपमा अवलोकन गर: तिमी महसुस गर्छौ, तर तिमी – यी भावनाहरू होइनौ। आफूभित्र भावनाहरूलाई मात्र कुनै अतिरिक्त विश्लेषणबिना अवलोकन गर्दा, तिमीले तिनीहरूलाई प्रेमको ऊर्जा प्रदान गर्दछौ, जुन तिमीभित्र स्वतः उपस्थित छ – ईश्वरीय संगतिको क्षणदेखि ईश्वरबाट – र तिम्रो ध्यानको माध्यमबाट प्रवाहित हुने यस ऊर्जाबाट, यी भावनाहरूको कम्पनको आवृत्ति बढ्छ, तिनीहरूको गुणस्तर तिम्रै आँखा अगाडि उच्च हुन्छ – स्वयं प्रेमले निर्धारण गरेको दिशाको दिशातर्फ। तिम्रा भावनाहरू – तिमीभित्र प्रेमको निरन्तर इन्द्रेणी हुन्, र «नकारात्मक» भावनाहरूमा केवल ऊर्जाको कमी थियो, जसले गर्दा तिनीहरू चहकिला हुन र अधिक सुखद बन्न सकेनन्। यी भावनाहरूको रूपान्तरण कति छिटो हुन्छ भनी देखेर तिमी छक्क पर्नेछौ! केवल «केही सहज हुँदा» नै «प्राप्त भयो» भनेर नरोक। महसुस गर्न पाउने अवसरका लागि नै ईश्वरप्रति – प्रेम र कृतज्ञतासम्म तिनीहरूलाई अवलोकन गर्न जारी राख। भावनाहरूले बताउँछन् कि तिमी – जीवित छौ। बाँच्नु भनेको महसुस गर्नु हो।

५. विश्वास गर। रोक। तिमी वास्तवमा केमा विश्वास गर्दछौ, सो आलोचनात्मक रूपमा विचार गर। तिमीसँग जे भइरहेको छ, त्यो ठ्याक्कै त्यही हो, तिम्रा विचारहरू, तिम्रा कामहरू र तिम्रो समय यसैमा व्यस्त छन्। के यो साँच्चै त्यही हो, जुन तिमी आफ्नो जीवनबाट

वास्तवमा चाहन्थ्यौ? अनि तिमी केमा विश्वास गर्न चाहन्थ्यौ? तिमी कसरी जिउन चाहन्थ्यौ? के महसुस गर्न चाहन्थ्यौ? आफूलाई केमा समर्पित गर्न चाहन्थ्यौ? के तिमी प्रेम र चमत्कार चाहन्छौ? प्रचुरता? आफ्नो अद्वितीय प्रतिभाको प्रस्फुटन? त्यसो भए किन पैसा र सत्तामा, मन नपर्ने काममा, «वस्तुगत यथार्थ» र ऋणमा विश्वास गर्दछौ? ईश्वरलाई तिम्रा विश्वास र मान्यताहरू परिवर्तन गरिदिन प्रार्थना गर, विश्वासको सचेत छनौटले तिम्रा निम्ति नयाँ सम्भावनाहरू खोल्दछ। मानौँ, तिमी «भगवानको कृपाले नास्तिक» हौ, र «यस्तो कुनै कुरामा विश्वास गर्दैनौ»। त्यसो भए एक सेकेन्डका लागि मात्र कल्पना गर कि «त्यस्तो» सम्भव छ। चमत्कार सम्भव छ। प्रेम सम्भव छ। ईश्वर सम्भव हुनुहुन्छ। सम्भवतः, तिम्रो चेतना, तिम्रा विश्वासहरू र तिम्रा इच्छाहरू नै तिम्रो वास्तविकताका लागि जिम्मेवार छन्। सम्भव छ? सम्भव छ। हेर, विज्ञानले पनि भन्छ कि सम्भव छ! नयाँ विश्वासको एक सेकेन्डको स्वीकृतिले पनि तिम्रा निम्ति «सम्भावनाहरूको झ्याल» खोलिदिन्छ, जहाँ नयाँ वास्तविकता प्रवाहित हुन थाल्छ। यसलाई उपहारको रूपमा स्वीकार गर। अनि त्यसपछि ईश्वरलाई धन्यवाद दिन नबिर्स। आफूभित्र।

६. कदर गर। सबै इच्छाहरू पहिल्यै पूरा भइसकेका छन्। इच्छाहरूले आफैँलाई पूरा गर्दछन्। हाम्रो संसारमा केवल त्यही छ, जुन हामी वास्तवमा चाहन्छौँ। मूल्य – समयसँगै निरन्तर रहने इच्छा हो। मेरो संसारमा केवल त्यही कुरा स्थिर रहन्छ, जसको म वास्तवमा कदर गर्दछु। यसैले म स्वीकार गर्दछु कि यो (प्रेम) मेरो लागि बहुमूल्य छ र म ईश्वरसँग मभित्र प्रेमको मूल्यको भावना, कदर गर्ने कलालाई नै बढाइदिन प्रार्थना गर्दछु। अनि पहिलो पाठ: मूल्य भनेको – ध्यान हो। जहाँ ध्यान जान्छ, त्यहाँ ऊर्जा जान्छ, जहाँ ध्यान जान्छ – त्यही बढ्छ। यदि तिमी प्रेमलाई सबैभन्दा माथि कदर गर्दछौ भने, यसलाई पहिलो प्राथमिकताको ध्यान देऊ।

«आफ्नो हृदयमा प्रेम बढाउन चाहन्छौ भने – यसबाट आफ्ना आँखा नहटाऊ»।

७. सचेतना जागृत गर। स्रष्टाको चेतना। आफ्नो अवस्था, आफ्नो जीवन, आफ्नो वास्तविकता र आफ्नो दिव्य लीलाका निम्ति स्रष्टाको इच्छा, शक्ति र जिम्मेवारी आफूमा फर्काउने अभ्यास गर। प्रेम महसुस भइरहेको छैन? इच्छा घोषणा गर: «म मेरो सचेत छनौट अनुसार आफ्ना भावनाहरू र आफ्नो वास्तविकता रच्ने मेरो इच्छा आफूमा फिर्ता लिन्छु। म मेरो अवस्थाका लागि स्रष्टाको शक्ति र जिम्मेवारी आफूमा फिर्ता लिन्छु। म मेरो जीवनका लागि स्रष्टाको शक्ति र जिम्मेवारी आफूमा फिर्ता लिन्छु। म मेरो वास्तविकताका लागि स्रष्टाको शक्ति र जिम्मेवारी आफूमा फिर्ता लिन्छु। म परमेश्वरको लीलाको भागको रूपमा मेरो दिव्य लीलाका लागि स्रष्टाको शक्ति र जिम्मेवारी आफूमा फिर्ता लिन्छु। आमेन»। अनि वास्तविकता कसरी परिवर्तन हुन थाल्छ, भावनाहरू उज्यालो हुन्छन्, मन स्पष्ट हुन्छ भनी अवलोकन गर। अब तिमीलाई थाहा छ के गर्ने। सम्भवतः, ईश्वरको सामु सत्य स्वीकार गर्नु, इच्छा घोषणा गर्नु आवश्यक छ। «म अहिले प्रेम महसुस गरिरहेको छैन, हे प्रभु, (र यसले मलाई दुःख दिइरहेको छ, किनकि म प्रेमलाई सबैभन्दा माथि कदर गर्दछु), तर म आफ्ना भावनाहरूको जिम्मेवारी स्वीकार गर्दछु, र म मेरो हृदयमा प्रेम फर्काउने मेरो इच्छा घोषणा गर्दछु, म यो धेरै चाहन्छु, र मभित्र प्रेमलाई रोक्ने सबै डर, विचार र इच्छाहरूलाई त्याग्दछु, म ईश्वरप्रतिको प्रेम रोज्दछु! (हे प्रभु, मलाई तपाईंलाई साँचो रूपमा प्रेम गर्न सिकाउनुहोस्, प्रेमका लागि मेरो हृदय, आत्मा, शरीर र मनलाई शुद्ध पार्नुहोस्, मलाई आफ्नो प्रेमले भर्नुहोस्, मलाई वास्तविक जीवनतर्फ, प्रेमतर्फ पुनर्जीवित गर्नुहोस्! आमेन।) यसबारे मैले अहिले नै के महसुस गर्नु आवश्यक छ, हे प्रभु?» अनि ईश्वरबाट आउने उत्तरहरू ध्यान दिएर सुन, तिनीहरूको चिन्तनका आधारमा इच्छा घोषणा गर, निर्णयहरू

गर, यही क्षणमा आफ्नो जीवन बदल – आवश्यक कदमहरू चाल, फोन गर, सहमतिहरू बदल, ऋण र दायित्वहरूबाट मुक्त गर, आफूलाई र अरूलाई स्वतन्त्रता फिर्ता देऊ, विश्वासमा दृढ बन, शङ्काहरू त्याग, प्रेम देऊ…

८. प्रेम गर। केही कुराको प्रतीक्षा गर्नु र अहिले नै त्यो बन्न सुरु नगर्नु भन्दा मूर्खतापूर्ण अरू केही छैन। त्यसैले प्रेम गर्न सुरु गर। अहिले नै। प्रेम सबैभन्दा माथि छ, र प्रेम बन्नु भनेको – यसको माध्यम बन्नु हो, यसको अर्थ आफ्ना छिमेकीहरूमा प्रेम खन्याउनु हो। कसरी? आन्तरिक संवादमा ईश्वरलाई सोध। ध्यान, हेरचाह, सामान्य प्रश्नहरूद्वारा: तिमीलाई कस्तो छ? तिमी के महसुस गर्छौ? म तिमीलाई कसरी मद्दत गर्न सक्छु? जानिराख कि म तिमीलाई प्रेम गर्दछु। सम्झिराख कि ईश्वर तिमीभित्र हुनुहुन्छ र सधैँ तिम्रो पहिलो पुकारमा जवाफ दिनुहुन्छ। आफूलाई सम्हाल! (मुस्कानसहित) तिमी त स्रष्टा हौ नि!, अनि कारण अरू को हुन सक्छ र?» अरूका लागि प्रार्थना गर। यो प्रार्थनाको सबैभन्दा उत्तम रूप हो। यो ईश्वरलाई सबैभन्दा बढी मन पर्छ। अरूका लागि प्रार्थना गर – ईश्वरसँग उसलाई त्यति प्रेम दिनुहोस् भनी माग, जति ऊ अहिले ग्रहण गर्न तयार छ, अनि तिमीले तुरुन्तै आफूभित्र त्यो प्रेम महसुस गर्नेछौ। आफ्नो हृदय खोल्न र स्रोतबाट भरिनका लागि बारम्बार इच्छा घोषणा गर। «म मेरो इच्छा घोषणा गर्दछु: म प्रेमका निम्ति मेरो हृदय खोल्दछु। मभित्र हाम्रो एक मात्र जीवनको स्रोतको प्रतिबिम्ब र विस्तारको रूपमा मेरो हृदयमा रहेको मेरो आन्तरिक स्रोतबाट म दिव्य प्रेमले भरिँदैछु। म अवलोकन गर्दछु कि कसरी प्रेमको ऊर्जाले प्रकाशका रूपमा मेरो सम्पूर्ण अस्तित्व भर्दछ, मेरो आत्मा, मेरो शरीर, मेरो सम्पूर्ण चेतनालाई शुद्ध पार्दछ र मलाई कृतज्ञता, निःसर्त प्रेम र मूल्याङ्कनहीन स्वीकृतिको कम्पनको स्तरमा उठाउँछ। म कृतज्ञताका साथ

मभित्र प्रेमलाई अवरोध गर्ने सबै कुरा र त्यसको पछाडि रहेका सबैलाई मुक्त गर्दछु। अब उप्रान्त मलाई तिमीहरूको आवश्यकता छैन, किनकि मभित्र प्रेमको स्रोत हुनुहुने ईश्वरसँग मेरो प्रत्यक्ष सम्बन्ध छ, र म सिधै स्रोतबाट भरिँदैछु, र अन्य सबैलाई एक मात्र स्रोतबाट सिधै भरिने अधिकार प्रदान गर्दछु, म कसैबाट ऊर्जा लिन्नँ र कसैलाई आफ्नो ऊर्जा दिन्नँ। म सबै सम्झौता र दायित्वहरू, कार्मिक अनुबंध र सम्बन्धहरूको अन्त्य गर्दछु, म आफूलाई र यी सम्झौताहरूद्वारा म जोडिएका सबैलाई स्वतन्त्रता फिर्ता दिन्छु। म तिनीहरूलाई पूरा भएको मान्दछु, किनकि तिनीहरूले मलाई तिनीहरूको सर्वोच्च लक्ष्यतर्फ – प्रेमतर्फ डोर्‍याएका छन्। आमेन»। अनि प्रेमलाई अवलोकन गर। यसबाट आफ्नो दृष्टि नहटाऊ।

९. सत्य बोल। आन्तरिक संवाद सुरु गर। सत्यले प्रेमले भर्दछ। यो तथ्य हो। किनकि सत्य ईश्वरबाट, स्रोतबाट आउँछ। प्रेम चाहन्छौ भने – सत्य प्रकट गर। आफ्नो आन्तरिक सत्यलाई ठूलो स्वरमा घोषणा गर, जसद्वारा ईश्वर अहिले नै तिमीमार्फत प्रकट हुँदै हुनुहुन्छ। सत्य बोल। – हे प्रभु, ममार्फत बोल्नुहोस्!

आफ्नो आत्मासँग कुरा गर। «मेरी आत्मा, तिमी के चाहन्छौ?» आत्मासँग सोध: «मेरो आत्मा, म मेरी आत्मालाई अहिले नै यो कसरी दिन सक्छु?» अनि कार्य गर। यसलाई प्रकट गर। जीवन – सधैँ यहाँ र अहिले हो। अहिल्यै र यहीँ। ढिलाइ नगर। आफ्ना सामाजिक सञ्जालहरूमा आफ्नो आन्तरिक सत्य घोषणा गर। कसैका लागि यो अहिले नै साँचो उद्धार, निर्जीव दिनचर्याको मरुभूमिमा जीवित जलको घुट्को बन्न सक्छ! सत्य प्रकट गर र यसले अहिले नै तिमीभित्र र संसारमा प्रेम बढाउनेछ। «हे प्रभु, मैले अहिले नै के महसुस गर्नु आवश्यक छ?

मेरो सत्य के हो? मलाई सम्झना गराउनुहोस्, हे प्रभु! मलाई यसलाई खुला रूपमा र बिना लाज घोषणा गर्न मद्दत गर्नुहोस्! आमेन»। सत्य बोल्नु – प्रेमको महानतम् प्रकटीकरण हो। किनकि सत्य नै प्रेम हो। प्रेम नै सत्य हो।

१०. आफ्नो प्रतिभा, ईश्वरबाट प्राप्त वरदान प्रकट गर। सत्य बोल्नु – एउटा प्रतिभा हो। ईश्वरबाट प्राप्त वरदान। तर त्यहाँ अझै धेरै, अनगिन्ती प्रतिभाहरू छन्, जो अनन्त जीवनमा ब्युँझिएका नयाँ-नयाँ स्रष्टाहरूसँगै नयाँ-नयाँ प्रतिभाहरूसहित दिनप्रतिदिन बढ्दै गइरहेका छन्, जुन पहिले कहिल्यै थिएनन्, र जसलाई पेशाको वर्गीकरणमा फेला पार्न सकिँदैन। ईश्वरसँगको आन्तरिक संवादमा थाहा पाऊ कि तिम्रो वरदान के हो, र तिमीले यसलाई अहिले नै कसरी प्रकट गर्न सुरु गर्न सक्छौ। सम्भवतः, यो कुनै नयाँ कुरा होइन। सम्भवतः, यो त्यही हो जुन तिमीलाई आफ्नो बारेमा सधैँ थाहा थियो। तर प्रेम – ऊर्जा हो, र ऊर्जा – गति हो, र तिमीभित्र प्रेम एउटा जीवित प्रवाह बन्नका लागि – यसलाई निरन्तर खन्याउनुपर्छ – यसलाई सित्तैमा खन्याउनुपर्छ। ईश्वरको वरदानका रूपमा। निःशुल्क रूपमा। यसका निम्ति तिमीलाई कसैले भुक्तानी गर्नेछ भनी आशा नगर। आफ्नो प्रतिभालाई मुद्रीकरण गर्ने प्रयास नगर। तिम्रा सबै इच्छाहरू, तिम्रा सबै आवश्यकताहरू पहिले नै ईश्वरद्वारा प्रदान गरिएका छन् (यदि तिमी पक्कै उहाँसँग परिचित छौ भने), तिम्रा सबै इच्छाहरू पूरा भइसकेका छन्, र तिम्रो देब्रे हात (लिने) लाई तिम्रो दाहिने हात (दिने) ले के गरिरहेको छ थाहा नहोस्। बिना सीमा देऊ, केवल आफूमार्फत प्रेमको यो प्रवाहलाई बग्न दिनका लागि, र तिमी यसको योग्य छौ वा छैनौ, तिमी हकदार छौ कि छैनौ भनी नसोधेर लेऊ, किनकि तिमीले दिने सबै कुरा – ईश्वरबाट हो, र तिमीले मानिसहरूमार्फत लिने सबै कुरा पनि – उहाँबाट नै हो। त्यसैले साहसपूर्वक प्रकट होऊ, संसारसामु आफ्नो प्रतिभा प्रस्तुत गर – तिमी यो आफ्ना लागि गर्दैछौ, संसारका लागि होइन, प्रेमका लागि, आनन्दका लागि।

आनन्दका लागि। आफ्नो प्रतिभा थाहा छैन? यसका निम्ति प्रभुसँग प्रार्थना गर। सबै प्रतिभाहरू उहाँबाट हुन्। तिमीभित्रको प्रतिभा – हाम्रो समग्र सामूहिक सम्भावना हो, जुन त्यस अद्वितीय रूपमा व्यक्त भएको छ, जसको आवश्यकता अहिले समग्रलाई छ, र जुन तिम्रा सबै छनौटहरू, तिम्रा सबै अनुभवहरू र जीवनमा हिँडेको सम्पूर्ण बाटोको कारण केवल तिमीमार्फत मात्र प्रकट हुन सक्छ।

११. प्रेम – हामी हौँ। सबैका लागि प्रार्थना गर। प्रेम – म होइन, प्रेम – सधैँ हामी हो। ईश्वरलाई पनि हाम्रो आवश्यकता छ, उहाँलाई पनि आफूलाई धेरै भागहरूमा – हामीभित्र विभाजन गर्नुपर्‍यो, ताकि प्रेम घटित होस्। जब तिमीलाई प्रेम अपुग भएको महसुस हुन्छ, हामी सबैका लागि प्रार्थना गर, ताकि हामी सबैमा प्रेम घटित होस्, ताकि हामी सबैले आफ्नो सुख प्राप्त गरौँ। अरूका लागि प्रार्थना, र विशेष गरी सबैका लागि प्रार्थना – हृदय खोल्ने र पृथ्वीमा प्रेम बढाउने अत्यन्त शक्तिशाली उपकरण हो। र यसको अर्थ, तिम्रो हृदयमा पनि। «हे प्रभु, हामी सबैलाई आफ्नो प्रेमले भर्नुहोस्, हामीलाई आफ्नो सम्पूर्ण हृदयले, आफ्नो सम्पूर्ण आत्माले र आफ्नो सम्पूर्ण समझले तपाईंलाई प्रेम गर्न सिकाउनुहोस्, हामीलाई एकअर्कालाई प्रेम गर्न सिकाउनुहोस्, र यसरी हामीभित्र आफ्नो प्रेम बढाउनुहोस्, किनकि प्रेम गर्नु नै – सर्वोच्च आनन्द हो। हामी सबैलाई प्रतिभाहरू प्रदान गर्नुहोस्, हे प्रभु। हामीलाई अनन्त जीवनमा ब्युँझाउनुहोस्, हामी जतिसुकै गहिरो निद्रामा परेका भए पनि, र तपाईंको आत्माको जस्तोसुकै उचाइबाट हामी अज्ञानतावश तपाईंलाई त्यागेर, प्रेमलाई बिर्सेर र यसमा आफैँलाई धोका दिएर तल खसेका भए पनि। हामीलाई हाम्रा सबै

आपसी ऋण र दायित्वहरूबाट मुक्त गर्नुहोस्, जसमा हामी हाम्रो अचेतनताका कारण फसेका थियौँ, यो बिर्सेर कि सबै कुरा तपाईंLinkबाट हो, हे प्रभु, र सबै कुरा हाम्रा इच्छाहरू र विश्वास अनुसार नै रचिन्छ। हाम्रो सामूहिक चेतनालाई निको पार्नुहोस्, हे प्रभु, दृष्ट दृष्टिकोणको ढाँचाबाट छुटकारा दिनुहोस्, हामीलाई फेरि आफ्नो आत्माले भर्नुहोस्, हामीलाई हाम्रो सामूहिक वास्तविकताका सचेत स्रष्टा बन्न सिकाउनुहोस्, हाम्रो संयुक्त आत्मालाई निको र शुद्ध पार्नुहोस्, हे प्रभु, र यसलाई प्रेमले भर्नुहोस्। किनकि हामी तपाईंका सन्तान हौँ, पिता। हामीलाई ईश्वर बन्न सिकाउनुहोस्। आमेन»

१२. एक (परम) को संगतिमार्फत एकता र रूपान्तरण। अहिलेसम्म हामीले आन्तरिक संवादमा हाम्रा प्रभु येशू ख्रीष्टलाई सम्बोधन गर्‍यौँ। तर येशूको कार्य – हामीलाई, हाम्रो मन, हाम्रो आत्मा, हाम्रो हृदयलाई – हाम्रा विश्वास, इच्छा, भावना र विचारहरूलाई तयार पार्नु र हामीलाई एक मात्र ईश्वर पिता-माताकहाँ डोर्‍याउनु हो। ताकि हामी एक मात्रको प्रेमद्वारा समस्त सृष्टिको, पहिले भएका, अहिले रहेका र पछि हुने सबै कुराको प्रेमसम्म विस्तृत हौँ। यसरी हामी एकता, एउटै हामी, हाम्रीमार्फत प्रकट हुनुभएका ईश्वरको विविधताको एकता बन्दछौँ, र हामीभित्र स्वयं प्रेम अप्रकटसँगको एकतामा एक मात्र ईश्वर आत्मा-पिता-माताप्रतिको भक्तिसम्म विस्तृत र उच्च हुन्छ। एक – सबै थोक र केही पनि होइन हुनुहुन्छ। सृष्टिका सबै स्तरहरूमा प्रकट भएको समस्त अस्तित्व र सम्पूर्ण अप्रकट, महान् शून्यता, एक मात्र माताको महान् गर्भ, सबै कुराको सम्भावना।