18. ലിവിംഗ് ടെക്നോളജി ഓഫ് ലവ്

സ്നേഹം – പരമവും നിരുപാധികവും ശാശ്വതവുമായത് – മാനവ പ്രകൃതിക്ക് പ്രാപ്യമായ പരമോന്നതമായ ആനന്ദമാണ്. സ്നേഹം എന്നത് ഒരു വികാരമാണ്, അതൊരു ഊർജ്ജമാണ്, അതൊരു ശക്തിയാണ്, പരമോന്നത ശക്തിയാണ്. സ്നേഹം എന്നത് സർവ്വതിൻ്റെയും ഉറവിടവും സർവ്വതും നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആദിമ ദ്രവ്യവുമാണ്. മനുഷ്യർ തമ്മിലുള്ളതും, സർവ്വ ജീവജാലങ്ങൾ തമ്മിലുള്ളതുമായ പരസ്പര ബന്ധങ്ങളുടെ അത്യുദാത്തമായ ഗുണനിലവാരമാണ് സ്നേഹം. സ്നേഹം എന്നത് പരമമായ സത്യമാണ്. സ്നേഹം എന്നത് ദൈവമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് നമ്മുടെ എല്ലാ അഭിലാഷങ്ങളും, നമ്മുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും, നമ്മുടെ എല്ലാ ചിന്തകളും എങ്ങനെയെങ്കിലും സ്നേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. അതെ, നാം ഈ സ്നേഹത്തിൻ്റെ ഉറവിടത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചത് വളരെ അപൂർവ്വമായാണ്, അതിനാൽ നമ്മുടെ കണ്ണ് കണ്ടതിലും ശരീരം തൊട്ടറിഞ്ഞതിലും നാം അതിനെ തേടി – മറ്റ് മനുഷ്യരിൽ, സ്വന്തം മക്കളിൽ, പ്രകൃതിയിൽ, വളർത്തുമൃഗങ്ങളിൽ, ഭക്ഷണത്തിലും പാനീയങ്ങളിലും, ലൈംഗികതയിലും വിനോദങ്ങളിലും, പലതരത്തിലുള്ള സുഖഭോഗങ്ങളിലും, ഒടുവിൽ പണത്തിലും പ്രശസ്തിയിലും അധികാരത്തിലും. എന്നാൽ സത്യം എന്തെന്നാൽ, സ്നേഹത്തിൻ്റെ ഉറവിടം ഒന്നേയുള്ളൂ, അത് ദൈവമാണ്. ഭൂതകാലത്തിലും ഭാവികാലത്തിലുമായി എല്ലാ കാലഘട്ടങ്ങളിലുമുള്ള സർവ്വ മാനവരാശിയും സമാഹരിച്ച നമ്മുടെ സമഗ്രമായ പരമോന്നത സാദ്ധ്യത. ദൈവം. അതാണ് സ്നേഹത്തിൻ്റെ യഥാർത്ഥ ഉറവിടം. 'നിന്നെപ്പോലെ തന്നെ നിൻ്റെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കുക' എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതിനുമുമ്പ് ഇപ്രകാരം പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: 'നിൻ്റെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടും കൂടെ നിൻ്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ സ്നേഹിക്കുക'. കാരണം, അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കണമെങ്കിൽ, ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ ആ സ്നേഹം നിന്നിൽ നിറഞ്ഞു കവിയണം. ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹമാണ് എല്ലാ സ്നേഹത്തിൻ്റെയും ഉറവിടം. ഇത് ദൈവത്തോടുള്ള ധാർമ്മിക ബാധ്യതയെക്കുറിച്ചല്ല, അല്ലവേ അല്ല. ദൈവത്തിന് നമ്മിൽ നിന്ന് ഒന്നും ആവശ്യമില്ല, ദൈവം ഒന്നിനും മുട്ടുളളവനല്ല. സർവ്വ സ്നേഹവും ദൈവത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് ഇത്, നാം അവിടുത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന സ്നേഹം പോലും,

അവിടുന്നിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്. ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുക എന്നത് ലളിതമാണ്. സ്വന്തം ആത്മാവ് – നാം അതിനെ ലൗകിക വ്യഗ്രതകളിൽ പൂർണ്ണമായി നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ – നമ്മുടെ സ്വന്തം ആത്മാവ് ദൈവത്തെ തൻ്റെ ഉറവിടമായി സ്നേഹിക്കുന്നു. ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്. തൻ്റെ സ്വന്തം ദിവ്യ സത്തയുടെ പ്രതിധ്വനിയായി തന്നിൽത്തന്നെ കേൾക്കുന്ന സ്വരത്തിൻ്റെ ആദ്യ നാദത്തിലൂടെ, ആദ്യത്തെ ജീവനുള്ള വചനത്തിലൂടെ ആത്മാവ് അവിടുത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു. ദൈവത്തിൻ്റെ വചനം നിന്നിൽ അവിടുത്തോടുള്ള സ്നേഹം ജനിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഇപ്രകാരം പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്: 'മനുഷ്യൻ അപ്പം കൊണ്ട് മാത്രമല്ല, ദൈവത്തിൻ്റെ വായിൽ നിന്ന് വരുന്ന ഓരോ വചനത്താലും ജീവിക്കുന്നു'. അതുകൊണ്ടാണ് ദൈവവുമായുള്ള ആന്തരിക സംഭാഷണം അത്രമേൽ പ്രധാനമായിരിക്കുന്നത് – അതിൽ നിന്നാണ് നിന്നിൽ യഥാർത്ഥ സ്നേഹം ജ്വലിക്കുന്നത്. ആ സ്നേഹത്തിൽ നിന്നാണ് ബാക്കിയെല്ലാം സംഭവിക്കുന്നത് – ആത്മാവ് ആനന്ദിക്കുന്നു, ചൈതന്യം ഉല്ലസിക്കുന്നു, ജീവൻ്റെ ഊർജ്ജത്താൽ, ഈ ദിവ്യശക്തിയാൽ നിൻ്റെ സർവ്വ സത്തയും നിറയുന്നു, ശരീരം സൗഖ്യമാകുന്നു, ബോധത്തിൻ്റെ പൂർണ്ണത പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു, സംശയങ്ങൾ അകലുന്നു, ഇച്ഛാശക്തിയുടെ ദൃഢത മടങ്ങിവരുന്നു, ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടുന്നു, നിൻ്റെ ജീവിതത്തിൻ്റെ എല്ലാ മേഖലകളും സമൃദ്ധമാകുന്നു, ചുറ്റുമുള്ളവരുമായുള്ള ബന്ധങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുന്നു, കാരണം നീ തന്നെ അവർക്കായി അതിരുകളില്ലാത്ത സ്നേഹത്തിൻ്റെ ഉറവിടമായി മാറുന്നു, കഴിവുകൾ വികസിക്കുന്നു, ബുദ്ധി തെളിയുന്നു, സത്യം വെളിപ്പെടുന്നു, അതിൽ – നിൻ്റെ നിയോഗവും ജീവിതത്തിൻ്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥവും വെളിപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹമാണ് സ്നേഹത്തിൻ്റെ യഥാർത്ഥ ഉറവിടവും ആരംഭവും. എന്നാൽ ഈ സ്നേഹം പോലും നമുക്ക് നൽകുന്നത് സാക്ഷാൽ ഉറവിടമായ ദൈവം തന്നെയാണ്. അതിനാൽ, ഈ സ്നേഹം നമ്മിൽ വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിനും, അതിൻ്റെ പ്രവാഹം ആരംഭിക്കുന്നതിനും, ആന്തരിക സംഭാഷണത്തിൽ നാം ദൈവത്തോട് ഇപ്രകാരം അപേക്ഷിക്കുന്നു: – കർത്താവേ, എൻ്റെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടും കൂടെ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കാൻ എന്നെ പഠിപ്പിക്കേണമേ, അങ്ങയോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ, അങ്ങയുടെ സ്നേഹത്താൽ എന്നെ നിറയ്ക്കേണമേ. എൻ്റെ ദൈവമായ കർത്താവേ, എന്നെ കൈവിടരുതേ!

ദൈവം നിന്നോട് ഇപ്രകാരം മറുപടി നൽകുമ്പോൾ: 'ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു, നാം ഒന്നാകുന്നു, നീ എൻ്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ പൂർണ്ണനാണ്, നീ ഒരിക്കലും തനിച്ചായിരുന്നിട്ടില്ല.' – ദൈവം നിൻ്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് മറുപടി നൽകുമ്പോൾ, അത് അവിടുന്ന് തന്നെയാണെന്ന് നീ കൃത്യമായി അറിയും, കാരണം നിൻ്റെ ഹൃദയം തുടിക്കും, ആത്മാവ് ജീവൻ പ്രാപിക്കാൻ തുടങ്ങും, കണ്ണുകളിൽ കണ്ണീർ പൊടിയും. ജീവനുള്ള വചനത്താൽ, നിന്നിലുള്ള ദൈവവചനത്താൽ കരയുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്, അത് നല്ലതാണ്. അതിനർത്ഥം ആത്മാവ് ജീവനുള്ളതാണെന്നും അത് ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നുമാണ്. നിൻ്റെ അപേക്ഷയ്ക്ക് മറുപടിയായി നിനക്ക് ഒന്നും അനുഭവപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് ദോഷകരമാണ്. അങ്ങനെയെങ്കിൽ നീ ഈ കാര്യത്തെ ഗൗരവമായി സമീപിക്കണം – ശരീരത്തെയും മനസ്സിനെയും ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ആത്മാവിനെ നിനക്ക് തിരികെ നൽകാൻ ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും വേണം – ഉപവാസം, ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണം, പ്രാർത്ഥന. ദൈവം നിന്നോട് മറുപടി നൽകുന്നതുവരെ ആദ്യമായി പ്രാർത്ഥിക്കുക – ശരീരത്തിൽ ഒരു നേർത്ത തുടിപ്പിലൂടെയെങ്കിലും – തുടർന്ന് ദിവസത്തിൽ 50 തവണ, ഓരോ 10-15 മിനിറ്റിലും, ഏത് ചോദ്യത്തോടും കൂടി, എന്നാൽ പ്രധാനമായും: 'എന്നെ പഠിപ്പിക്കണമേ, തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കണമേ, എൻ്റെ മനസ്സിനെയും എൻ്റെ ആത്മാവിനെയും സൗഖ്യമാക്കണമേ'. 'കർത്താവേ, എൻ്റെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൻ്റെ ബോധപൂർവ്വമായ സ്രഷ്ടാവാകാൻ എന്നെ പഠിപ്പിക്കണമേ'. 'കർത്താവേ, എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ എന്തിനുവേണ്ടി, എന്തിനാൽ, എങ്ങനെയാണ് ഇത് സൃഷ്ടിക്കുന്നത് – ഏതൊക്കെ വിശ്വാസങ്ങളാൽ, ആഗ്രഹങ്ങളാൽ, വികാരങ്ങളാൽ, ചിന്തകളാൽ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ'. 'കർത്താവേ, ഈ വിശ്വാസങ്ങളെയും ഈ സംശയങ്ങളെയും, ഈ ആഗ്രഹങ്ങളെയും വികാരങ്ങളെയും സൗഖ്യമാക്കണമേ, എൻ്റെ മനസ്സിനെ ചിട്ടപ്പെടുത്താനും, സ്നേഹത്തിൽ നിന്നും സ്നേഹത്താലും സ്നേഹത്തിനായും ചിന്തിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ', 'കർത്താവേ, എന്നിലുള്ള ജീവൻ വർദ്ധിക്കുന്ന വിധത്തിൽ ജീവിക്കാൻ എന്നെ പഠിപ്പിക്കണമേ!' നീ വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിക്കുകയും, വ്യക്തത തേടുകയും, അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ – ദൈവം നിന്നോട് വീണ്ടും വീണ്ടും മറുപടി നൽകും – അവിടുത്തെ ജീവനുള്ള സാന്നിധ്യം നിന്നിൽ നീ വീണ്ടും വീണ്ടും അനുഭവിക്കും: ശക്തിയുടെയും ഊർജ്ജത്തിൻ്റെയും സാക്ഷാൽ സ്നേഹത്തിൻ്റെയും പ്രവാഹം. ഈ ഉത്തരങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിനക്ക് സംശയമുണ്ടാകില്ല, ഇതൊരു

സത്യമാണെന്നും അത് ജീവനുള്ളതാണെന്നും നീ അറിയും. ആ ജീവനുള്ള സത്യത്തിൽ നിന്ന് നീയും ജീവനുള്ളവനായി മാറും. സ്നേഹം നിന്നെ ജീവിപ്പിക്കുന്നു, അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ജീവനിലേക്ക് പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ഉത്തരങ്ങൾ വളരെ ലളിതവും തികച്ചും സാധാരണവുമാകാം. നീ സമാനമായ എന്തെങ്കിലും നൂറുതവണ വായിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം അല്ലെങ്കിൽ മറ്റാരെങ്കിലും പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ടാകാം. എന്നാൽ അത് എപ്പോഴും ഒരു വിവരമായി മാത്രം അവശേഷിച്ചു, നിൻ്റെ മനസ്സിൻ്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് കടന്നില്ല, അവിടെ ഇതിനെക്കുറിച്ച് പലതരത്തിലുള്ള വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങളും സംശയങ്ങളും ഉണ്ടാകാം. എന്നാൽ സാക്ഷാൽ സ്നേഹം നിന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, നീ ഇനി സംശയിക്കില്ല, അത് സത്യമാണ്, അതൊരു മൂലക്കല്ലായി, ദൃഢമായ അടിത്തറയായി നിൻ്റെ ബോധത്തിൽ ഉറപ്പിക്കപ്പെടുന്നു, അതിൽ നിൻ്റെ ബോധത്തിൻ്റെ ഭവനം – ബാക്കി എല്ലാ നിലകളോടും കൂടി നിർമ്മിക്കാൻ കഴിയും. ഇത് നിൻ്റെ വിശ്വാസത്തെ മാറ്റുന്നു, നിൻ്റെ ബോധ്യങ്ങളെ മാറ്റുന്നു, നിൻ്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെ മാറ്റുന്നു, നിൻ്റെ വികാരങ്ങളെയും നിൻ്റെ ചിന്തകളെയും നിൻ്റെ ചിന്താരീതിയെയും മാറ്റുന്നു. നീ മറ്റൊരാളായി മാറുന്നു. യഥാർത്ഥ വ്യക്തിയായി. നീ നിന്നിലേക്ക് തന്നെ മാറുന്നു. ഇത് സൂക്ഷ്മ തലത്തിലും ആത്മീയ തലത്തിലും മാത്രമല്ല സംഭവിക്കുന്നത്. ശാരീരിക തലത്തിൽ നിൻ്റെ നാഡീബന്ധങ്ങൾ പുനഃക്രമീകരിക്കപ്പെടുന്നു, നിൻ്റെ തലച്ചോറിലെയും ശരീരത്തിലെയും ഒരു ക്വാഡ്രില്യൺ (1,000,000,000,000,000) ന്യൂറോൺ കണക്ഷനുകൾ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് നിന്നിൽ നിറയുന്ന സ്നേഹത്തിൻ്റെയും സത്യത്തിൻ്റെയും പ്രവർത്തനത്താൽ പുനഃക്രമീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇത് വളരെ വേഗത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നു. വെറും രണ്ടോ മൂന്നോ ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ, ഒന്നോ രണ്ടോ മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ – തിരിച്ചറിയാനാവാത്തവിധം നീ വളരെയധികം മാറുന്നു. മൂന്നര വർഷത്തിനുള്ളിൽ നീ തികച്ചും പുതിയൊരു മനുഷ്യനായി മാറുന്നു. നിന്നിലെ പഴയ മനുഷ്യൻ മരിച്ചു. പുതിയ മനുഷ്യൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു. സ്നേഹത്തിൽ നിന്നും, നിന്നിലുള്ള ദൈവത്തിൻ്റെ ജീവനുള്ള വചനത്തിൽ നിന്നും നീ നിൻ്റെ യഥാർത്ഥ സത്തയായി മാറുന്നു. നിൻ്റെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടും,

പൂർണ്ണശരീരത്തോടും കൂടി നീ അത് അനുഭവിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിൻ്റെ കൂട്ടായ്മയിൽ നീ ദൈവത്തിൻ്റെ സാദൃശ്യത്തിൽ ജനിക്കുന്നു, അവിടുത്തെപ്പോലെയാകുന്നത് അവിടുത്തോടുള്ള ആന്തരിക സംഭാഷണത്തിലൂടെയാണ്. ഇതാണ് ദൈവീകരണം. അങ്ങനെ നിത്യത ജീവിക്കാൻ കഴിയും. അങ്ങനെ മാത്രമേ നിത്യത ജീവിക്കാൻ കഴിയൂ. ദൈവീകരണത്തിൻ്റെ ഈ പാതയിൽ നിന്നെ സഹായിക്കുന്ന ചില ഘട്ടങ്ങളും ഉപകരണങ്ങളും ഇതാ: 1. ആന്തരിക സത്യത്തെ അംഗീകരിക്കുക. നാം സൃഷ്ടിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യവുമായി സത്യം നമ്മെ ഒന്നാക്കി ചേർക്കുന്നു. അസത്യം നമ്മെ വേർപെടുത്തുന്നു. നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ അനേകം വൈരുദ്ധ്യങ്ങളും അനേകം ആന്തരിക കാപട്യങ്ങളും നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ പ്രകൃതിക്ക് വിരുദ്ധമായ വീഴ്ചകളും ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അതിനാൽ ബോധപൂർവ്വം ഒന്നും സൃഷ്ടിക്കാനോ ഒരു സ്രഷ്ടാവെന്ന നിലയിൽ ഒന്നും തിരുത്താനോ നമുക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ആന്തരിക സമഗ്രത ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ചിന്തകളും ആഗ്രഹങ്ങളും എപ്പോഴും വ്യത്യസ്ത ദിശകളിലേക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സത്യം നമ്മെ ഈ അസത്യത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുകയും ആന്തരിക സമഗ്രതയും നമ്മുടെ സ്വന്തം സൃഷ്ടിയായ യാഥാർത്ഥ്യവുമായുള്ള ഐക്യവും പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ സത്യം അസുഖകരവും വിരൂപവും വേദനാജനകവുമായിരിക്കാം, പലപ്പോഴും നാം അതിൽ നിന്ന് ഉപബോധമനസ്സോടെ പ്രതിരോധം തീർക്കുന്നു, അതിനാൽ അതിനെ ഉള്ളതുപോലെ കാണാനും അംഗീകരിക്കാനും ഉള്ളിൽ ദൈവസാന്നിധ്യം ആവശ്യമാണ്, അതിനാൽ എല്ലാം ആരംഭിക്കുന്നത് ദൈവബോധവുമായുള്ള, ക്രിസ്തുവുമായുള്ള സംസർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നാണ്, അവിടുത്തെ സത്യത്തിൽ നിന്നാണ് എല്ലാ ആന്തരിക അസത്യങ്ങളും വെളിപ്പെടുന്നത്. കൂടാതെ തന്നോട് തന്നെയുള്ള സത്യസന്ധതയും ആവശ്യമാണ്. അസത്യം തിരിച്ചറിയുക, പരമാർത്ഥം സ്വീകരിക്കുക, ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള സത്യത്താൽ നിറയുക. സത്യം എന്നാൽ നിന്നിൽ സ്നേഹം നിറയ്ക്കുകയും ജീവനെ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അത്തരം ഒരു പരമാർത്ഥമാണ്.

2. ഇച്ഛാശക്തി പ്രഖ്യാപിക്കുക. ഇതാ, ഉദാഹരണത്തിന് സ്നേഹമില്ലെന്ന സത്യം നീ അംഗീകരിച്ചു. ഇനി അത് എങ്ങനെയായിത്തീരണമെന്ന് നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ അതിനായി സ്രഷ്ടാവിൻ്റെ ഇച്ഛയായ നിൻ്റെ ഇച്ഛാശക്തി പ്രഖ്യാപിക്കുക. 'ഞാൻ എൻ്റെ ഇച്ഛ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു, ഞാൻ

ഇപ്പോൾത്തന്നെ സ്നേഹത്താൽ നിറയുന്നു (കർത്താവേ, ഇതിൽ എന്നെ സഹായിക്കണമേ)'. എന്നിട്ട് നിരീക്ഷിക്കുക. അതിലേക്ക് നിന്നെ നയിക്കുന്ന വഴി തുടർന്ന് തുറക്കപ്പെടും. ഒരുപക്ഷേ ആന്തരിക സത്യം അംഗീകരിക്കുന്നതിലേക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും മടങ്ങേണ്ടി വന്നേക്കാം, നിൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ പലതും തിരിച്ചറിയാനും പുനർവിചിന്തനം ചെയ്യാനും പലതും മാറ്റാനും ഉണ്ടായേക്കാം. എന്നാൽ ഇതൊരു വഴിയാണ്, അതിലൂടെ നീ സഞ്ചരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. നിൻ്റെ ഇച്ഛാശക്തിയുടെ പ്രഖ്യാപനത്തിലൂടെ വഴി തുറക്കപ്പെടുന്നു, അതിലൂടെ മുന്നോട്ട് പോവുക.

3. പരസ്പരവിരുദ്ധമായ ആഗ്രഹങ്ങളെ പരിശോധിക്കുക. നിൻ്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അനുസൃതമായാണ് സർവ്വതും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത്. നിൻ്റെ യഥാർത്ഥ (എപ്പോഴും ബോധപൂർവ്വമല്ലാത്ത) ആഗ്രഹങ്ങൾക്കനുസരിച്ച്. ആന്തരിക സംഭാഷണത്തിൽ ദൈവത്തോട് ചോദിക്കുക: കാര്യങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഉള്ളതുപോലെയായിരിക്കാൻ ഞാൻ എന്തിനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? ഉദാഹരണത്തിന്, 'കർത്താവേ, സ്നേഹം അനുഭവിക്കാതിരിക്കാൻ ഞാൻ എന്തിനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?'. 'വേദനയെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം' മുതൽ 'അങ്ങനെയെങ്കിൽ എൻ്റെ ജീവിതം മാറ്റേണ്ടി വരും' എന്നതുവരെ നിരവധി ഉത്തരങ്ങൾ വെളിച്ചത്തു വന്നേക്കാം. പരസ്പരവിരുദ്ധമായ ആഗ്രഹങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നത് തന്നെ അവയെ ഏകോപിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു – ദിവ്യകൂട്ടായ്മയിൽ (ആത്മീയ സംസർഗ്ഗത്തിൽ) നീ പങ്കാളിയായ നിന്നിലെ ദിവ്യബോധം പ്രവർത്തിക്കുന്നത് അങ്ങനെയാണ്. എന്നാൽ ഈ വൈരുദ്ധ്യമുള്ള ആഗ്രഹങ്ങളെ ഏകോപിപ്പിക്കാനും ഓരോ ജോഡി വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾക്കും നിൻ്റെ ബോധത്തിൽ ഒരു 'പുതിയ മൂന്നാമത്തേത്' ഉൾക്കൊള്ളിക്കാനും ദൈവത്തോട് അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ഈ പ്രക്രിയയെ ശക്തിപ്പെടുത്താം. 'ഇത് അല്ലെങ്കിൽ അത്' എന്നതിന് പകരം 'ഇതും അതും' എന്ന് ഉണ്ടാകാൻ. ഭയങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഇവിടെ 'പുതിയ മൂന്നാമതൊന്ന്' അന്വേഷിക്കേണ്ടതില്ല – അത് നിന്നിൽ സൗഖ്യമാക്കാൻ ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുക. ദൈവമില്ലാതെ ഭയങ്ങൾ സ്നേഹത്തെ തടയുന്നു, ദൈവം അവയെ സ്നേഹത്തിൻ്റെ ഇന്ധനമാക്കി മാറ്റുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ദൈവഭയം സ്നേഹത്തിൻ്റെ ആരംഭമാണെന്ന് വിശുദ്ധ പിതാക്കന്മാർ പലപ്പോഴും പറയുന്നത്. ആത്യന്തികമായി നീ എല്ലാ ഭയങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തനാകണം. ഭയം ഒരു സാധാരണ അവസ്ഥയല്ല. ഭയം എന്നത് ദിവ്യ പ്രകൃതിയിൽ നിന്നുള്ള വ്യതിയാനമാണ്.

4. വികാരങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കുക. സ്വയം ചോദിക്കുക: 'ഞാൻ ഇപ്പോൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് അനുഭവിക്കുന്നത്?'. ഹൃദയത്തിലും ശരീരത്തിലും ആത്മാവിലും നിരീക്ഷിക്കുക. വികാരങ്ങൾക്ക് ചെവികൊടുക്കുക. അവയെ നിരീക്ഷിക്കുക. നിനക്ക് അത്തരം ശീലമില്ലെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഈ വികാരങ്ങൾ അസുഖകരമാണെങ്കിൽ (ലജ്ജ, കുറ്റബോധം, ഭയം, നീരസം, അമർഷം, ഉത്കണ്ഠ) വികാരങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ ദൈവത്തോട് സഹായം ചോദിക്കുക. ഈ വികാരങ്ങൾ അത്യധികം വേദനാജനകമാണെങ്കിലും നിൻ്റെ ആന്തരിക ദൃഷ്ടി അവയിൽ നിന്ന് മാറ്റരുത്. ഇത് അധികനേരം നീണ്ടുനിൽക്കില്ല. അതേസമയം, നിന്നിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട ഒന്നായി അവയെ നിരീക്ഷിക്കുക: നീ അനുഭവിക്കുന്നു, എന്നാൽ നീ ഈ വികാരങ്ങളല്ല. അധിക വിശകലനങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ നിന്നിലെ വികാരങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ, നിന്നിൽ സ്വാഭാവികമായുള്ള – ദിവ്യകൂട്ടായ്മയുടെ നിമിഷം മുതൽ ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള – സ്നേഹത്തിൻ്റെ ഊർജ്ജം നീ അവയ്ക്ക് നൽകുന്നു, നിൻ്റെ ശ്രദ്ധയുടെ ചാനലിലൂടെ പകരുന്ന ഈ ഊർജ്ജത്തിൽ നിന്ന്, ഈ വികാരങ്ങളുടെ കമ്പന ആവൃത്തി വർദ്ധിക്കുന്നു, സാക്ഷാൽ സ്നേഹം നിർണ്ണയിക്കുന്ന ദിശയിൽ അവയുടെ ഗുണനിലവാരം കൺമുന്നിൽ വച്ച് തന്നെ ഉയരുന്നു. നിൻ്റെ വികാരങ്ങൾ ഒരു തുടർച്ചയായ വർണ്ണരാജിയാണ്, നിനക്കുള്ളിലെ സ്നേഹത്തിൻ്റെ മഴവില്ലാണ്, കൂടുതൽ പ്രകാശിക്കാനും കൂടുതൽ ആനന്ദദായകമാകാനും 'നിഷേധാത്മക' വികാരങ്ങൾക്ക് ഊർജ്ജം തികയാതെ വന്നതാണ്. ഈ വികാരങ്ങളുടെ രൂപാന്തരം എത്ര വേഗത്തിലാണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് കണ്ട് നീ അത്ഭുതപ്പെടും! 'ആശ്വാസം' തോന്നുമ്പോൾ മാത്രം നീ നിർത്തരുത്. അനുഭവിക്കാനുള്ള അവസരത്തിന് ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹവും കൃതജ്ഞതയും അനുഭവപ്പെടുന്നതുവരെ അവയെ നിരീക്ഷിക്കുന്നത് തുടരുക. നീ ജീവനുള്ളവനാണ് എന്നാണ് വികാരങ്ങൾ പറയുന്നത്. ജീവിക്കുക എന്നാൽ അനുഭവിക്കുക എന്നാണ് അർത്ഥം.

5. വിശ്വസിക്കുക. നിൽക്കുക. നീ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് വിശ്വസിക്കുന്നത് എന്ന് വിമർശനാത്മകമായി ചിന്തിക്കുക. നിന്നിൽ സംഭവിക്കുന്നത് അതാണ്, നിൻ്റെ ചിന്തകളും നിൻ്റെ പ്രവൃത്തികളും നിൻ്റെ സമയവും അപഹരിക്കുന്നത് അതാണ്. നിൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് നീ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആഗ്രഹിച്ചത് ഇത് തന്നെയാണോ?

എന്നാൽ നീ എന്തിൽ വിശ്വസിക്കാനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? എങ്ങനെ ജീവിക്കാനാണ് നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? എന്ത് അനുഭവിക്കാൻ? എന്തിനായി സ്വയം സമർപ്പിക്കാൻ? നീ സ്നേഹവും അത്ഭുതവുമാണോ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? സമൃദ്ധിയോ? നിൻ്റെ അതുല്യമായ കഴിവിൻ്റെ വെളിപ്പെടുത്തലോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ പണത്തിലും അധികാരത്തിലും, അനിഷ്ടകരമായ ജോലിയിലും, 'വസ്തുനിഷ്ഠമായ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലും', കടങ്ങളിലും നീ എന്തിന് വിശ്വസിക്കുന്നു? നിൻ്റെ വിശ്വാസങ്ങളെയും ബോധ്യങ്ങളെയും മാറ്റാൻ ദൈവത്തോട് അപേക്ഷിക്കുക, ബോധപൂർവ്വമായ വിശ്വാസ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നിനക്കായി പുതിയ സാധ്യതകൾ തുറക്കുന്നു. നീ 'ദൈവത്തിന് നന്ദി, ഞാൻ ഒരു നിരീശ്വരവാദിയാണ്', 'ഞാൻ അത്തരം കാര്യങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല' എന്ന് കരുതുന്ന ആളാണെന്ന് കരുതുക. എങ്കിൽ 'അത്തരം കാര്യങ്ങൾ' സാധ്യമാണെന്ന് ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് കരുതുക. അത്ഭുതം സാധ്യമാണ്. സ്നേഹം സാധ്യമാണ്. ദൈവം സാധ്യമാണ്. ഒരുപക്ഷേ നിൻ്റെ ബോധവും നിൻ്റെ വിശ്വാസങ്ങളും നിൻ്റെ ആഗ്രഹങ്ങളുമാണ് നിൻ്റെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിന് ഉത്തരവാദികൾ. സാധ്യമാണോ? സാധ്യമാണ്. ഇതാ, ശാസ്ത്രം പോലും അത് സാധ്യമാണെന്ന് പറയുന്നു! ഒരു പുതിയ വിശ്വാസത്തെ ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് എങ്കിലും അനുവദിക്കുന്നത് നിനക്കായി 'സാധ്യതകളുടെ ഒരു വിടവ്' തുറക്കുന്നു, അതിലേക്ക് പുതിയ യാഥാർത്ഥ്യം ഒഴുകാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഇതിനെ ഒരു സമ്മാനമായി സ്വീകരിക്കുക. അതിനുശേഷം ദൈവത്തിന് നന്ദി പറയാൻ മറക്കരുത്. നിന്നിൽത്തന്നെ.

6. വിലമതിക്കുക. എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഇതിനകം നിറവേറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആഗ്രഹങ്ങൾ സ്വയം നിറവേറ്റപ്പെടുന്നു. നമ്മുടെ ലോകത്തിൽ നാം യഥാർത്ഥത്തിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് മാത്രമേ ഉള്ളൂ. മൂല്യം എന്നത് കാലത്തിലേക്ക് നീളുന്ന ആഗ്രഹമാണ്. എൻ്റെ ലോകത്തിൽ ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ വിലമതിക്കുന്നത് മാത്രമേ നിലനിൽക്കൂ. അതിനാൽ ഇത് (സ്നേഹം) എനിക്ക് വിലപ്പെട്ടതാണെന്ന് ഞാൻ അംഗീകരിക്കുകയും സ്നേഹത്തിൻ്റെ മൂല്യബോധം, വിലമതിക്കാനുള്ള കഴിവ് എന്നിവ എന്നിൽ വളർത്താൻ ദൈവത്തോട് അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആദ്യ പാഠം ഇതാ: മൂല്യം എന്നാൽ ശ്രദ്ധയാണ്. എവിടെ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നുവോ അവിടേക്ക് ഊർജ്ജം ഒഴുകുന്നു, എവിടെ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നുവോ അത് വളരുന്നു. നീ സ്നേഹത്തെ എല്ലാറ്റിനും ഉപരിയായി വിലമതിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതിന് പ്രഥമ പരിഗണന നൽകുക.

"നിൻ്റെ ഹൃദയത്തിൽ സ്നേഹം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ – അതിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കരുത്".

7. അവബോധം ഉണർത്തുക. സ്രഷ്ടാവിൻ്റെ ബോധം. നിൻ്റെ അവസ്ഥയ്ക്കും നിൻ്റെ ജീവിതത്തിനും നിൻ്റെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിനും നിൻ്റെ ദിവ്യ ലീലയ്ക്കും മേലുള്ള സ്രഷ്ടാവിൻ്റെ ഇച്ഛയും ശക്തിയും ഉത്തരവാദിത്തവും സ്വയം വീണ്ടെടുക്കുന്നത് പരിശീലിക്കുക. സ്നേഹം അനുഭവപ്പെടുന്നില്ലേ? ഇച്ഛാശക്തി പ്രഖ്യാപിക്കുക: 'എൻ്റെ ബോധപൂർവ്വമായ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ എൻ്റെ വികാരങ്ങളെയും യാഥാർത്ഥ്യത്തെയും സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള എൻ്റെ ഇച്ഛ ഞാൻ തിരികെ എടുക്കുന്നു. എൻ്റെ അവസ്ഥയ്ക്കുള്ള സ്രഷ്ടാവിൻ്റെ ശക്തിയും ഉത്തരവാദിത്തവും ഞാൻ വീണ്ടെടുക്കുന്നു. എൻ്റെ ജീവിതത്തിനായുള്ള സ്രഷ്ടാവിൻ്റെ ശക്തിയും ഉത്തരവാദിത്തവും ഞാൻ വീണ്ടെടുക്കുന്നു. എൻ്റെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിനായുള്ള സ്രഷ്ടാവിൻ്റെ ശക്തിയും ഉത്തരവാദിത്തവും ഞാൻ വീണ്ടെടുക്കുന്നു. ഏക ദൈവത്തിൻ്റെ ലീലയുടെ ഭാഗമായ എൻ്റെ ദിവ്യ ലീലയ്ക്കുള്ള സ്രഷ്ടാവിൻ്റെ ശക്തിയും ഉത്തരവാദിത്തവും ഞാൻ വീണ്ടെടുക്കുന്നു. ആമേൻ'. യാഥാർത്ഥ്യം എങ്ങനെ മാറാൻ തുടങ്ങുന്നുവെന്നും വികാരങ്ങൾ പ്രകാശപൂർണ്ണമാകുന്നുവെന്നും മനസ്സ് തെളിയുന്നുവെന്നും നിരീക്ഷിക്കുക. ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് നിനക്കറിയാം. ഒരുപക്ഷേ ദൈവമുമ്പാകെ സത്യം അംഗീകരിക്കുകയും ഇച്ഛാശക്തി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. 'കർത്താവേ, എനിക്ക് ഇപ്പോൾ സ്നേഹം അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല, (ഇത് എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു, കാരണം ഞാൻ എല്ലാറ്റിനും ഉപരിയായി സ്നേഹത്തെ വിലമതിക്കുന്നു), എന്നാൽ എൻ്റെ വികാരങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം ഞാൻ ഏറ്റെടുക്കുന്നു, എൻ്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് സ്നേഹം തിരികെ കൊണ്ടുവരാനുള്ള എൻ്റെ ഇച്ഛ ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു, ഞാൻ അത് അതിയായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു, എന്നിൽ സ്നേഹത്തെ തടഞ്ഞ എല്ലാ ഭയങ്ങളെയും ചിന്താരൂപങ്ങളെയും ആഗ്രഹങ്ങളെയും ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു, ഞാൻ ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു! (കർത്താവേ, അങ്ങയെ യഥാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കാൻ എന്നെ പഠിപ്പിക്കണമേ, സ്നേഹത്തിനായി എൻ്റെ ഹൃദയത്തെയും ആത്മാവിനെയും ശരീരത്തെയും മനസ്സിനെയും ശുദ്ധീകരിക്കണമേ, അങ്ങയുടെ സ്നേഹത്താൽ എന്നെ നിറയ്ക്കണമേ, യഥാർത്ഥ ജീവനിലേക്ക്, സ്നേഹത്തിലേക്ക് എന്നെ ഉയിർപ്പിക്കണമേ! ആമേൻ.) കർത്താവേ, ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഞാൻ ഇപ്പോൾ എന്താണ് തിരിച്ചറിയേണ്ടത്?' ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള ഉത്തരങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക, അവയുടെ തിരിച്ചറിവിൻ്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇച്ഛാശക്തി പ്രഖ്യാപിക്കുക,

തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുക, ഈ നിമിഷത്തിൽ തന്നെ നിൻ്റെ ജീവിതം മാറ്റുക – ആവശ്യമായ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുക, കോളുകൾ ചെയ്യുക, കരാറുകൾ മാറ്റുക, കടങ്ങളും ബാധ്യതകളും ഒഴിവാക്കുക, നിനക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും സ്വാതന്ത്ര്യം തിരികെ നൽകുക, വിശ്വാസത്തിൽ ശക്തിപ്പെടുക, സംശയങ്ങൾ വെടിയുക, സ്നേഹം പകരുക…

8. സ്നേഹിക്കുക. എന്തിനെങ്കിലും വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നതിലും ഇപ്പോൾത്തന്നെ അതായിത്തീരാതിരിക്കുന്നതിലും വിഡ്ഢിത്തമായി മറ്റൊന്നുമില്ല. അതിനാൽ സ്നേഹിക്കാൻ തുടങ്ങുക. ഇപ്പോൾത്തന്നെ. സ്നേഹം എല്ലാറ്റിനും ഉപരിയാണ്, സ്നേഹമായിരിക്കുക എന്നാൽ അതിൻ്റെ മാധ്യമമായിരിക്കുക എന്നാണ്, അയൽക്കാരിലേക്ക് സ്നേഹം ഒഴുക്കുക എന്നാണ് അതിനർത്ഥം. എങ്ങനെ? ആന്തരിക സംഭാഷണത്തിൽ ദൈവത്തോട് ചോദിക്കുക. ശ്രദ്ധയോടെ, കരുതലോടുകൂടി, ലളിതമായ ചോദ്യങ്ങളിലൂടെ: നിനക്ക് എങ്ങനെയുണ്ട്? നിനക്ക് എന്ത് തോന്നുന്നു? എന്നെക്കൊണ്ട് നിനക്ക് എന്ത് സഹായം ചെയ്യാൻ കഴിയും? ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് അറിയുക. ദൈവം നിന്നിലുണ്ടെന്നും നിൻ്റെ ആദ്യ അഭ്യർത്ഥനയിൽ തന്നെ എപ്പോഴും മറുപടി നൽകുമെന്നും ഓർക്കുക. സ്വയം ഒരുങ്ങുക, തളരരുത്! (പുഞ്ചിരിയോടെ) നീ ഒരു സ്രഷ്ടാവല്ലേ!, പിന്നെയെവിടെയാണ് കാരണം?' മറ്റൊരാൾക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കുക. ഇതാണ് ഏറ്റവും ഉദാത്തമായ പ്രാർത്ഥന. ദൈവത്തിന് ഇത് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമാണ്. മറ്റൊരാൾക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കുക – ഇപ്പോൾ സ്വീകരിക്കാൻ അവൻ തയ്യാറായിരിക്കുന്നത്ര സ്നേഹം അവന് നൽകാൻ ദൈവത്തോട് അപേക്ഷിക്കുക, ഉടൻ തന്നെ ആ സ്നേഹം നിന്നിൽ നീ അനുഭവിക്കും. നിൻ്റെ ഹൃദയം തുറക്കാനും ഉറവിടത്തിൽ നിന്ന് നിറയാനുമുള്ള നിൻ്റെ ഇച്ഛാശക്തി കൂടുതൽ തവണ പ്രഖ്യാപിക്കുക. 'ഞാൻ എൻ്റെ ഇച്ഛ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: സ്നേഹത്തിനായി ഞാൻ എൻ്റെ ഹൃദയം തുറക്കുന്നു. എന്നിലുള്ള നമ്മുടെ ജീവൻ്റെ ഏക ഉറവിടത്തിൻ്റെ പ്രതിഫലനവും തുടർച്ചയുമായി എൻ്റെ ഹൃദയത്തിലുള്ള ആന്തരിക ഉറവിടത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ ദിവ്യസ്നേഹത്താൽ നിറയുന്നു. സ്നേഹത്തിൻ്റെ ഊർജ്ജം വെളിച്ചമായി എൻ്റെ സർവ്വ സത്തയെയും നിറയ്ക്കുന്നതും, എൻ്റെ ആത്മാവിനെയും എൻ്റെ ശരീരത്തെയും എൻ്റെ സർവ്വ ബോധത്തെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതും, കൃതജ്ഞതയുടെയും നിരുപാധിക സ്നേഹത്തിൻ്റെയും വിധിക്കാത്ത സ്വീകാര്യതയുടെയും കമ്പന തലത്തിലേക്ക് എന്നെ ഉയർത്തുന്നതും ഞാൻ നിരീക്ഷിക്കുന്നു. എന്നിൽ സ്നേഹത്തെ തടഞ്ഞ സർവ്വതിനെയും

അതിന് പിന്നിൽ നിന്ന എല്ലാവരെയും ഞാൻ കൃതജ്ഞതയോടെ വിട്ടയക്കുന്നു. ഇനിമുതൽ എനിക്ക് നിങ്ങളെ ആവശ്യമില്ല, കാരണം എന്നിലെ സ്നേഹത്തിൻ്റെ ഉറവിടമായ ദൈവവുമായി എനിക്ക് നേരിട്ടുള്ള ബന്ധമുണ്ട്, ഉറവിടത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ നേരിട്ട് നിറയുന്നു, ഏക ഉറവിടത്തിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് നിറയാനുള്ള അവകാശം മറ്റെല്ലാവർക്കും ഞാൻ നൽകുന്നു, ഞാൻ ആരിൽ നിന്നും ഊർജ്ജം സ്വീകരിക്കുന്നില്ല, എൻ്റേത് ആർക്കും നൽകുന്നതുമില്ല. എല്ലാ കരാറുകളുടെയും ബാധ്യതകളുടെയും കർമ്മപരമായ ഉടമ്പടികളുടെയും ബന്ധങ്ങളുടെയും പ്രവർത്തനം ഞാൻ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു, എനിക്കും ഈ ഉടമ്പടികളാൽ ഞാൻ ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന എല്ലാവർക്കും ഞാൻ സ്വാതന്ത്ര്യം തിരികെ നൽകുന്നു. അവ പൂർത്തീകരിക്കപ്പെട്ടതായി ഞാൻ കണക്കാക്കുന്നു, കാരണം അവ എന്നെ അവയുടെ പരമോന്നത ലക്ഷ്യമായ സ്നേഹത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. ആമേൻ'. എന്നിട്ട് സ്നേഹത്തെ നിരീക്ഷിക്കുക. അതിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കരുത്.

9. സത്യം സംസാരിക്കുക. ആന്തരിക സംഭാഷണം സജീവമാക്കുക. സത്യം സ്നേഹം നിറയ്ക്കുന്നു. അതൊരു യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. എന്തെന്നാൽ സത്യം ദൈവത്തിൽ നിന്ന്, ഉറവിടത്തിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്. സ്നേഹം വേണമെങ്കിൽ – സത്യം പ്രകടിപ്പിക്കുക. ഇപ്പോൾ നിന്നിലൂടെ ദൈവം വെളിപ്പെടുന്ന നിൻ്റെ ആന്തരിക സത്യത്തെ ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിക്കുക. സത്യം സംസാരിക്കുക. – കർത്താവേ, എന്നിലൂടെ സംസാരിക്കണമേ!

നിൻ്റെ ആത്മാവിനോട് സംസാരിക്കുക. 'എൻ്റെ ആത്മാവേ, നീ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?' ആത്മാവിനോട് ചോദിക്കുക: 'എൻ്റെ ചൈതന്യമേ, ഇപ്പോൾത്തന്നെ ഇത് എൻ്റെ ആത്മാവിന് നൽകാൻ എനിക്ക് എങ്ങനെ കഴിയും?' എന്നിട്ട് പ്രവർത്തിക്കുക. അത് പ്രകടമാക്കുക. ജീവിതം എപ്പോഴും ഇവിടെയും ഇപ്പോഴുമാണ്. ഇവിടെയും ഈ നിമിഷത്തിലും. മാറ്റിവെക്കരുത്. നിൻ്റെ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ നിൻ്റെ ആന്തരിക സത്യം പ്രഖ്യാപിക്കുക. നിർജ്ജീവമായ ദിനചര്യകളുടെ മരുഭൂമിയിൽ ജീവജലത്തിൻ്റെ ഒരു തുള്ളിയായി ആർക്കെങ്കിലും ഇത് ഇപ്പോൾ ഒരു യഥാർത്ഥ രക്ഷയായി മാറിയേക്കാം! സത്യം വെളിപ്പെടുത്തുക, അത് നിന്നിലും ലോകത്തിലും ഇപ്പോൾത്തന്നെ സ്നേഹം വർദ്ധിപ്പിക്കും. 'കർത്താവേ, ഈ നിമിഷം ഞാൻ എന്താണ് തിരിച്ചറിയേണ്ടത്?

എൻ്റെ സത്യം എന്താണ്? കർത്താവേ, എന്നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കണമേ! ലജ്ജയില്ലാതെ തുറന്നു പ്രഖ്യാപിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ! ആമേൻ'. സത്യം സംസാരിക്കുക എന്നത് സ്നേഹത്തിൻ്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രകടനമാണ്. കാരണം സത്യം എന്നത് സ്നേഹമാണ്. സ്നേഹം എന്നത് സത്യമാണ്.

10. ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള നിൻ്റെ കഴിവ്, ദാനം പ്രകടിപ്പിക്കുക. സത്യം സംസാരിക്കുക എന്നത് ഒരു കഴിവാണ്. ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള ദാനമാണ്. എന്നാൽ ഇനിയും അനേകം, എണ്ണമറ്റ കഴിവുകളുണ്ട്, നിത്യജീവനിലേക്ക് ഉണർന്ന പുതിയ സ്രഷ്ടാക്കളിലൂടെ മുമ്പൊരിക്കലും ഇല്ലാതിരുന്നതും തൊഴിൽ വർഗ്ഗീകരണങ്ങളിൽ കണ്ടെത്താനാവാത്തതുമായ പുതിയ കഴിവുകളോടെ ഓരോ ദിവസവും അവ വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നിൻ്റെ ദാനം എന്താണെന്നും ഇപ്പോൾത്തന്നെ അത് എങ്ങനെ പ്രകടിപ്പിച്ചു തുടങ്ങാമെന്നും ദൈവവുമായുള്ള ആന്തരിക സംഭാഷണത്തിൽ കണ്ടെത്തുക. ഒരുപക്ഷേ ഇത് അത്ര പുതിയ ഒന്നായിരിക്കില്ല. ഒരുപക്ഷേ നിന്നെക്കുറിച്ച് നീ എപ്പോഴും അറിഞ്ഞിരുന്ന ഒന്നായിരിക്കാം. എന്നാൽ സ്നേഹം ഒരു ഊർജ്ജമാണ്, ഊർജ്ജം എന്നാൽ ചലനമാണ്, നിന്നിലെ സ്നേഹം ജീവനുള്ള പ്രവാഹമാകണമെങ്കിൽ – നീ അത് നിരന്തരം ചൊരിയണം – സൗജന്യമായി ചൊരിയണം. ദൈവത്തിൻ്റെ ദാനമായി. സൗജന്യമായി. അതിന് പ്രതിഫലം ലഭിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കരുത്. നിൻ്റെ കഴിവിൽ നിന്ന് പണമുണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിക്കരുത്. നിൻ്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിൻ്റെ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളും ഇതിനകം തന്നെ ദൈവത്താൽ നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (തീർച്ചയായും നീ അവിടുത്തെ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ), നിൻ്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഇതിനകം നിറവേറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, നിൻ്റെ വലതുകൈ ചെയ്യുന്നത് (കൊടുക്കുന്നത്) ഇടതുകൈ (വാങ്ങുന്നത്) അറിയാതിരിക്കട്ടെ. അളവില്ലാതെ കൊടുക്കുക, ഈ സ്നേഹപ്രവാഹം നിന്നിലൂടെ കടന്നുപോകാൻ മാത്രം നൽകുക, നീ ഇതിന് അർഹനാണോ അല്ലയോ എന്ന് ചോദിക്കാതെ സ്വീകരിക്കുക, കാരണം നീ നൽകുന്നതെല്ലാം ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണ്, മനുഷ്യരിലൂടെയാണെങ്കിലും നീ സ്വീകരിക്കുന്നതെല്ലാം അവിടുന്ന് നൽകുന്നതാണ്. അതിനാൽ ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് വരിക, നിൻ്റെ കഴിവ് ലോകത്തിന് മുന്നിൽ സമർപ്പിക്കുക – നീ ഇത് ചെയ്യുന്നത് ലോകത്തിനല്ല, നിനക്കായിട്ടാണ്, സ്നേഹത്തിനായിട്ടാണ്,

ആനന്ദത്തിനായിട്ടാണ്. നിൻ്റെ കഴിവ് നിനക്കറിയില്ലേ? അതിനായി കർത്താവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുക. എല്ലാ കഴിവുകളും അവിടുത്തെ പക്കൽ നിന്നുള്ളതാണ്. നിന്നിലെ കഴിവ് എന്നത് നമ്മുടെ സമഗ്ര കൂട്ടായ സാദ്ധ്യതയാണ്, അത് സമഗ്രതയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ ആവശ്യമുള്ളതും, നിൻ്റെ എല്ലാ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകൾക്കും നിൻ്റെ എല്ലാ അനുഭവങ്ങൾക്കും ജീവിതത്തിൽ നീ സഞ്ചരിച്ച മുഴുവൻ വഴികൾക്കും നന്ദിയോടെ നിന്നിലൂടെ മാത്രം പ്രകടമാകാൻ കഴിയുന്നതുമായ അതുല്യമായ രൂപത്തിൽ പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

11. സ്നേഹം എന്നത് നാമാണ്. എല്ലാവർക്കുമായി പ്രാർത്ഥിക്കുക. സ്നേഹം എന്നത് 'ഞാൻ' അല്ല, സ്നേഹം എന്നത് എപ്പോഴും 'നാം' ആണ്. ദൈവത്തിന് പോലും നമ്മെ ആവശ്യമുണ്ട്, സ്നേഹം സംഭവിക്കുന്നതിനായി നമ്മിൽ അവിടുത്തേക്ക് തന്നെ അനേകം ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കേണ്ടിവന്നു. സ്നേഹം പര്യാപ്തമല്ലെന്ന് തോന്നുമ്പോൾ, നാമെല്ലാവർക്കും സ്നേഹം ഉണ്ടാകാനും നാമെല്ലാവരും നമ്മുടെ സന്തോഷം കണ്ടെത്താനുമായി നമുക്കെല്ലാവർക്കുമായി പ്രാർത്ഥിക്കുക. മറ്റുള്ളവർക്കായുള്ള പ്രാർത്ഥന, പ്രത്യേകിച്ച് എല്ലാവർക്കുമായുള്ള പ്രാർത്ഥന – ഹൃദയം തുറക്കാനും ഭൂമിയിൽ സ്നേഹം വർദ്ധിപ്പിക്കാനുമുള്ള വളരെ ശക്തമായ ഉപകരണമാണ്. അതായത് നിൻ്റെ ഹൃദയത്തിലും. 'കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ സ്നേഹത്താൽ ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും നിറയ്ക്കണമേ, ഞങ്ങളുടെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടും പൂർണ്ണാത്മാവോടും പൂർണ്ണമനസ്സോടും കൂടെ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ, പരസ്പരം സ്നേഹിക്കാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ, അങ്ങനെ ഞങ്ങളിൽ അങ്ങയുടെ സ്നേഹം വർദ്ധിപ്പിക്കണമേ, കാരണം സ്നേഹിക്കുക എന്നത് പരമോന്നതമായ ആനന്ദമാണ്. കർത്താവേ, ഞങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും കഴിവുകൾ നൽകേണമേ. ഞങ്ങൾ എത്ര ഗാഢമായി ഉറങ്ങിയാലും, അവിടുത്തെ ചൈതന്യത്തിൻ്റെ ഏത് ഉയരങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഞങ്ങൾ വീണുപോയെങ്കിലും, അവിവേകത്താൽ അങ്ങയെ ഉപേക്ഷിച്ച്, സ്നേഹത്തെ മറന്ന് അതിൽ ഞങ്ങളെത്തന്നെ വഞ്ചിച്ചെങ്കിലും ഞങ്ങളെ നിത്യജീവനിലേക്ക് ഉണർത്തണമേ. ഞങ്ങളുടെ അജ്ഞതയാൽ ഞങ്ങൾ അടിമപ്പെട്ട ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ

പരസ്പര കടങ്ങളിൽ നിന്നും ബാധ്യതകളിൽ നിന്നും ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കേണമേ, കർത്താവേ, സർവ്വതും അങ്ങയിൽ നിന്നുള്ളതാണെന്നും ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും വിശ്വാസത്തിനും അനുസൃതമായാണ് സർവ്വതും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നതെന്നും ഞങ്ങൾ മറന്നുപോയി. കർത്താവേ, ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടായ ബോധത്തെ സൗഖ്യമാക്കണമേ, വഞ്ചനാപരമായ കാഴ്ചപ്പാടുകളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ, അങ്ങയുടെ ചൈതന്യത്താൽ ഞങ്ങളെ വീണ്ടും നിറയ്ക്കണമേ, ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടായ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൻ്റെ ബോധപൂർവ്വമായ സ്രഷ്ടാക്കളാകാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ, കർത്താവേ, ഞങ്ങളുടെ ഏക ആത്മാവിനെ സൗഖ്യമാക്കുകയും ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യണമേ, അതിനെ സ്നേഹത്താൽ നിറയ്ക്കണമേ. എന്തെന്നാൽ ഞങ്ങൾ അങ്ങയുടെ മക്കളാണ്, പിതാവേ. ദൈവികരായിരിക്കാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ. ആമേൻ'

12. ഏകനായവൻ്റെ സംസർഗ്ഗത്തിലൂടെയുള്ള ഐക്യവും രൂപാന്തരീകരണവും. ഇതുവരെ നാം നമ്മുടെ ആന്തരിക സംഭാഷണത്തിൽ നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ യേശുവിൻ്റെ ദൗത്യം നമ്മെയും നമ്മുടെ മനസ്സിനെയും നമ്മുടെ ആത്മാവിനെയും നമ്മുടെ ഹൃദയത്തെയും – നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങളെയും ആഗ്രഹങ്ങളെയും വികാരങ്ങളെയും ചിന്തകളെയും – ഒരുക്കി നമ്മെ ഏകനായ ദൈവമായ മാതാപിതാവിങ്കലേക്ക് നയിക്കുക എന്നതാണ്. ഏകനായവൻ്റെ സ്നേഹത്താൽ, മുമ്പുണ്ടായിരുന്നതും ഇപ്പോഴുള്ളതും ഇനി ഉണ്ടാകാനിരിക്കുന്നതുമായ സർവ്വ ചരാചരങ്ങളോടുമുള്ള സ്നേഹത്തിലേക്ക് നാം വികസിക്കുന്നതിനായി. അങ്ങനെ നാം ഐക്യമായി മാറുന്നു, ഏകമായ നാമായി മാറുന്നു, നമ്മിലൂടെ വെളിപ്പെട്ട ദൈവത്തിൻ്റെ വൈവിധ്യത്തിൻ്റെ ഐക്യമായി മാറുന്നു, നമ്മിലെ സാക്ഷാൽ സ്നേഹം വികസിക്കുകയും അവ്യക്തമായതുമായുള്ള ഐക്യത്തിൽ ഏകനായ ദൈവമായ ആത്മാവ്-പിതാവ്-മാതാവിനോടുള്ള ഭക്തിയിലേക്ക് ഉയരുകയും ചെയ്യുന്നു. ഏകൻ എന്നത് സർവ്വവുമാണ്, ശൂന്യതയുമാണ്. പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ എല്ലാ തലങ്ങളിലും വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സർവ്വ സത്തയും വെളിപ്പെടാത്ത സർവ്വതും, മഹത്തായ ശൂന്യത, ഏക മാതാവിൻ്റെ മഹത്തായ ഗർഭപാത്രം, സർവ്വതിൻ്റെയും സാദ്ധ്യത.