18. სიყვარულის ცხოვრების ტექნოლოგია

სიყვარული – აბსოლუტური, უპირობო, მარადიული – ეს არის უმაღლესი ნეტარება, რაც კი ადამიანის ბუნებისთვისაა ხელმისაწვდომი. სიყვარული არის გრძნობა, არის ენერგია, არის ძალა, უმაღლესი ძალა. სიყვარული არის წყარო და პირველადი მატერია, რომლისგანაც შედგება ყოველივე. სიყვარული არის ადამიანებს შორის, და საერთოდ, ნებისმიერ არსებებს შორის ურთიერთობის უმაღლესი ხარისხი. სიყვარული არის უმაღლესი ჭეშმარიტება. სიყვარული არის ღმერთი. სწორედ ამიტომ, ჩვენი ყოველი სწრაფვა, ჩვენი ყოველი სურვილი, ჩვენი ყოველი ზრახვა ასე თუ ისე სიყვარულთანაა დაკავშირებული. დიახ, ჩვენ იშვიათად ვფიქრობდით ამ სიყვარულის წყაროზე და ამიტომაც ვეძებდით მას იმაში, რასაც ხედავდა ჩვენი თვალი, რასაც ეხებოდა ჩვენი სხეული – სხვა ადამიანებში, ჩვენს შვილებში, ბუნებაში, შინაურ ცხოველებში, საჭმელსა და სასმელში, სექსსა და გართობაში, სხვადასხვაგვარ სიამოვნებაში, ბოლოს და ბოლოს – ფულში, დიდებასა და ძალაუფლებაში. მაგრამ სიმართლე ისაა, რომ სიყვარულის წყარო ერთია – ეს არის ღმერთი. ჩვენი ერთობლივი უმაღლესი პოტენციალი, დაგროვილი მთელი კაცობრიობის მიერ ყველა დროში – წარსულსა და მომავალში. ღმერთი. აი, სიყვარულის ჭეშმარიტი წყარო. და როდესაც ნათქვამია: „შეიყვარე მოყვასი შენი, ვითარცა თავი შენი“, მანამდე ნათქვამია: „შეიყვარე უფალი ღმერთი შენი ყოვლითა გულითა შენითა, ყოვლითა სულითა შენითა და ყოვლითა გონებითა შენითა“. იმიტომ, რომ მოყვასის შესაყვარებლად, საჭიროა აღივსო ამ სიყვარულით ღვთის სიყვარულისგან. სწორედ ღვთისადმი სიყვარულია ყოველგვარი სიყვარულის წყარო. და ეს არ არის მორალური ვალდებულება ღვთის წინაშე, არა. ღმერთს ჩვენგან არაფერი სჭირდება, ღმერთს არაფერი აკლია. ეს ეხება იმას, რომ ყოველი სიყვარული ღვთისგან გამოდის, ისიც კი,

რომლითაც თავად მას ვუყვარვართ და ჩვენ გვიყვარს იგი. უბრალოდ ღვთის შეყვარება ადვილია. თავად სული – თუკი იგი მიწიერ ამაოებაში ბოლომდე არ გაგვიფლანგავს – თავად ჩვენს სულს უყვარს ღმერთი, როგორც თავისი წყარო. ღვთის შეყვარება ადვილია. სული მას ცნობს პირველივე ცოცხალი სიტყვით, ხმის პირველივე ბგერით, რომელიც საკუთარ თავში ესმის, როგორც ექო საკუთარი ღვთაებრივი არსისა. ღვთის სიტყვა შენში შობს მისდამი სიყვარულს. ამიტომაცაა ნათქვამი: „არა მხოლოდ პურითა ცხონდების კაცი, არამედ ყოვლითა სიტყვითა, რომელი გამოვალს პირისაგან ღმრთისა“. სწორედ ამიტომ არის ასე მნიშვნელოვანი ღმერთთან შინაგანი დიალოგი – მისგან ინთება შენში ჭეშმარიტი სიყვარული. ხოლო ამ სიყვარულისგან წარმოიშობა ყოველივე დანარჩენი – სული ხარობს, სულიერი ზეიმობს, სიცოცხლის ენერგიით, ამ ღვთაებრივი ძალით ივსება მთელი შენი არსება, იკურნება სხეული, აღდგება ცნობიერების მთლიანობა, მიდის ეჭვები, ბრუნდება ნების სიმტკიცე, სრულდება სურვილები, ივსება შენი ცხოვრების ყველა სფერო, ლაგდება ურთიერთობები გარშემომყოფებთან, რადგან შენ თავად ხდები მათთვის უსაზღვრო სიყვარულის არხი, იშლება ნიჭები, იწმინდება გონება, იხსნება ჭეშმარიტება, მასში კი – შენი დანიშნულება და თავად სიცოცხლის არსი. ღვთისადმი სიყვარული – აი, სიყვარულის ჭეშმარიტი წყარო და დასაბამი. მაგრამ ამ სიყვარულსაც თავად წყარო, თავად ღმერთი გვაძლევს. ამიტომ, რათა საკუთარ თავში განვავითაროთ ეს სიყვარული, გავხსნათ მისი ნაკადი, შინაგან დიალოგში მივმართავთ ღმერთს თხოვნით: – უფალო, მასწავლე, რომ შეგიყვარო მთელი ჩემი გულით, მთელი ჩემი სულით და მთელი ჩემი გონებით, ამავსე შენი

სიყვარულით, შენდამი სიყვარულით. ნუ მიმატოვებ, უფალო ღმერთო ჩემო! და როდესაც ღმერთი გიპასუხებს: მე შენ მიყვარხარ, ჩვენ ერთი ვართ, შენ სრულყოფილი ხარ ჩემს თვალში და არასოდეს ყოფილხარ მარტო. – როდესაც ღმერთი შიგნიდან გიპასუხებს, შენ ზუსტად გეცოდინება, რომ ეს ის არის, რადგან შენი გული ათრთოლდება, სული კი გაცოცხლებას დაიწყებს და თვალებზე ცრემლი მოგადგება. ტირილი ცოცხალი სიტყვისგან, შენში ღვთის სიტყვისგან – ეს ბუნებრივია, ეს კარგია. ეს ნიშნავს, რომ სული ცოცხალია და იწმინდება. ცუდია, თუ შენს თხოვნაზე პასუხად ვერაფერს იგრძნობ. მაშინ საქმეს სერიოზულად უნდა მოჰკიდო ხელი – განიწმინდო სხეული, გონება და ევედრო ღმერთს სულის დაბრუნებას – მარხვა, თავშეკავება, ლოცვა. ლოცვა პირველ ჯერზე, სანამ ღმერთი არ გიპასუხებს – სხეულში თუნდაც სუსტი სიგნალით – და შემდეგ დღეში 50-ჯერ, ყოველ 10-15 წუთში, ნებისმიერი კითხვით, მაგრამ მთავარია: „მასწავლე, დამეხმარე გავაცნობიერო, განკურნე ჩემი გონება და ჩემი სული“. „მასწავლე, უფალო, ვიყო შემოქმედი, ჩემი რეალობის გაცნობიერებული შემოქმედი“. „დამეხმარე გავაცნობიერო, უფალო, რისთვის, რით და როგორ ვქმნი ამას ჩემს ცხოვრებაში – რა რწმენით, სურვილებით, რა გრძნობებითა და ფიქრებით“. „განკურნე, უფალო, ეს რწმენები და ეს ეჭვები, ეს სურვილები და ეს გრძნობები, დამეხმარე ჩემი გონების დისციპლინირებაში და იმაში, რომ ვიაზროვნო სიყვარულიდან, სიყვარულით და სიყვარულისთვის“, „მასწავლე, უფალო, ვიცხოვრო ისე, რომ ჩემში სიცოცხლე მრავლდებოდეს!“ და როცა კვლავ და კვლავ იკითხავ, დააზუსტებ, ითხოვ – ღმერთი გიპასუხებს – კვლავ და კვლავ – და შენ კვლავ და კვლავ იგრძნობ მის ცოცხალ მყოფობას შენში: ძალების, ენერგიის, თავად სიყვარულის მოზღვავებას. და შენ ეჭვი აღარ შეგეპარება ამ პასუხებში, შენ გეცოდინება, რომ ეს არის

ჭეშმარიტება, და რომ ის – ცოცხალია. და მისგან, ამ ცოცხალი ჭეშმარიტებისგან, შენ თავად გახდები ცოცხალი. სიყვარული აცოცხლებს, სიტყვასიტყვით აღადგენს შენს სიცოცხლეს. ეს პასუხები შეიძლება იყოს ძალიან მარტივი, ბანალურიც კი. მსგავსი რამ შეიძლება ასჯერ წაგიკითხავს ან ვინმესგან მოგისმენია. მაგრამ ეს ყოველთვის მხოლოდ ინფორმაციად რჩებოდა და შენს გონებაზე ღრმად არ აღწევდა, სადაც ამის შესახებ მრავალი განსხვავებული აზრი და ეჭვი შეიძლება არსებობდეს. მაგრამ როდესაც თავად სიყვარული გელაპარაკება, შენ აღარ ეჭვობ, ეს ჭეშმარიტებაა და ის შენს ცნობიერებაში მკვიდრდება როგორც ქვაკუთხედი, როგორც მყარი საფუძველი, რომელზეც უკვე შეიძლება შენი ცნობიერების სახლის აშენება – ყველა დანარჩენი სართულითურთ. ეს ცვლის შენს რწმენას, ცვლის შენს შეხედულებებს, ცვლის შენს სურვილებს, ცვლის შენს გრძნობებს, შენს აზრებს და თავად აზროვნების წესს. შენ ხდები სხვა. ნამდვილი. შენ ხდები საკუთარი თავი. და ეს ხდება არა მხოლოდ ნატიფ, სულიერ დონეზე. ფიზიოლოგიურ დონეზე შენი ნეირონული კავშირები გარდაიქმნება, მთელი კვადრილიონი (1’000’000’000’000’000) ნეირონული კავშირი შენს თავსა და სხეულში გარდაიქმნება სიყვარულისა და ჭეშმარიტების ზემოქმედებით, რომლებიც შიგნიდან გავსებენ ღვთისგან. და ეს ხდება ძალიან სწრაფად. შენ ძლიერ იცვლები სულ რაღაც ორ-სამ კვირაში, წყვილ თვეში – უცნობობამდე. ხოლო სამ-ნახევარ წელიწადში შენ ხდები აბსოლუტურად ახალი ადამიანი. ძველი ადამიანი შენში მოკვდა. აღდგა ახალი ადამიანი. სიყვარულისგან, შენში ღვთის ცოცხალი სიტყვისგან შენ ხდები შენი ნამდვილი არსი. და შენ ამას გრძნობ – მთელი გულით, მთელი სულით, მთელი შენი გონებით და

მთელი სხეულით. შენ იბადები ღვთის ხატად, ქრისტეს ზიარებაში, ხოლო ემსგავსები მას, მასთან შინაგან დიალოგში. ეს არის განღმრთობა. და ასე შეიძლება იცხოვრო მარადისობა. და მხოლოდ ასე შეიძლება იცხოვრო მარადისობა. აი რამდენიმე ნაბიჯი-ინსტრუმენტი, რომლებიც დაგეხმარება ამ გზაზე, განღმრთობის გზაზე: 1. შინაგანი სიმართლის აღიარება. სიმართლე ჩვენ ერთ მთლიანობად გვაკავშირებს ჩვენ მიერ შექმნილ რეალობასთან. სიცრუე კი გვყოფს. ჩვენში დამალული იყო მრავალი წინააღმდეგობა და მრავალი შინაგანი სიცრუე, შეცდომები და ცოდვები ჩვენი ჭეშმარიტი ბუნების წინაშე. ამიტომაც ვერაფერს ვქმნიდით გაცნობიერებულად და ვერც ვასწორებდით, როგორც შემოქმედნი. არ იყო შინაგანი მთლიანობა. გედი, კიბორჩხალა და ქარიყლაპია ყოველთვის სხვადასხვა მხარეს ექაჩებოდნენ. სიმართლე გვათავისუფლებს ამ სიცრუისგან და აღადგენს შინაგან მთლიანობასა და ერთობას რეალობასთან, როგორც საკუთარ ქმნილებასთან. მაგრამ სიმართლე ხშირად უსიამოვნოა, ულამაზო, მტკივნეული, და ჩვენ ხშირად გაუცნობიერებლად ვიცავთ თავს მისგან; ამიტომ, რათა იგი ვაღიაროთ და დავინახოთ ისეთი, როგორიც არის, საჭიროა ღვთის მყოფობა შიგნით; ამიტომაც ყველაფერი იწყება ღვთაებრივი ცნობიერების ზიარებით, ქრისტეს ზიარებით – მისი ჭეშმარიტებისგან ვლინდება მთელი შინაგანი სიცრუე. ასევე საჭიროა გულწრფელობა საკუთარ თავთან. სიცრუის აღიარება, სიმართლის მიღება, ღვთისგან ჭეშმარიტებით აღვსება. ჭეშმარიტება – ეს ისეთი სიმართლეა, რომელიც სიყვარულით გავსებს და ამრავლებს სიცოცხლეს.

2. გამოაცხადე ნება. აი, შენ აღიარე სიმართლე, მაგალითად, რომ სიყვარული არ არის. ახლა გამოაცხადე შენი ნება, შემოქმედის ნება იმაზე, თუ როგორ გსურს რომ იყოს. „მე ვაცხადებ ჩემს ნებას, მე

ვივსები სიყვარულით პირდაპირ ახლა (უფალო, დამეხმარე ამაში)“. და დააკვირდი. ამას მოჰყვება გზის გახსნა, რომელიც აქამდე მიგიყვანს. შესაძლოა, კიდევ არაერთხელ დაგჭირდეს შინაგანი სიმართლის აღიარებასთან დაბრუნება, ბევრი რამის გაცნობიერება და გადააზრება შენს ცხოვრებაში, ბევრის შეცვლა. მაგრამ ეს არის გზა და ის უნდა გაიარო. შენი ნების გამოცხადებით გზა იხსნება, იარე მასზე.

3. გამოიკვლიე ურთიერთსაწინააღმდეგო სურვილები. ყოველივე შენი სურვილების მიხედვით იქმნება. შენი ჭეშმარიტი (ყოველთვის გაუცნობიერებელი) სურვილების მიხედვით. ჰკითხე ღმერთს შინაგან დიალოგში: რისთვის მინდა, რომ იყოს ისე, როგორც არის? მაგალითად: „უფალო, რისთვის მინდა, რომ არ ვგრძნობდე სიყვარულს?“. შეიძლება მრავალი პასუხი გამოჩნდეს – „ტკივილის შიშიდან“ დაწყებული „მაშინ მომიწევს ცხოვრების შეცვლა“-მდე. ურთიერთსაწინააღმდეგო სურვილების გაცნობიერება თავისთავად იწყებს მათ შეთანხმებას – ასე მოქმედებს შენში ღვთაებრივი ცნობიერება, რომელსაც ეზიარე ზიარების (თვითზიარების) აქტში. მაგრამ ამ პროცესის გაძლიერება შეიძლება ღვთისადმი თხოვნით, რომ შეათანხმოს ეს წინააღმდეგობრივი სურვილები და ჩააშენოს შენს ცნობიერებაში „ახალი მესამე“ ყოველი წინააღმდეგობრივი წყვილისთვის. რათა „ან-ან“-ის ნაცვლად მივიღოთ „და-და“. რაც შეეხება შიშებს, აქ არ არის საჭირო „ახალი მესამის“ ძიება – უბრალოდ სთხოვე ღმერთს, განკურნოს ისინი შენში. ღვთის გარეშე შიშები ბლოკავს სიყვარულს, ღმერთი კი მათ სიყვარულის საწვავად გარდაქმნის. ამიტომ წმინდა მამები ხშირად ამბობენ, რომ შიში ღვთისა არის დასაბამი სიყვარულისა. საბოლოოდ შენ თავისუფალი უნდა იყო ყოველგვარი შიშისგან. შიში არ არის ნორმა. შიში არის გადახრა ღვთაებრივი ბუნებიდან.

4. დააკვირდი გრძნობებს. ჰკითხე საკუთარ თავს: „რას ვგრძნობ რეალურად ახლა?“. დააკვირდი გულში, სხეულში, სულში. მოუსმინე გრძნობებს. დააკვირდი მათ. სთხოვე ღმერთს დახმარება გრძნობებზე ყურადღების კონცენტრირებაში, თუკი არ გაქვს ასეთი ჩვევა, ან თუ ეს გრძნობები შენთვის უსიამოვნოა (სირცხვილი, დანაშაულის გრძნობა, შიში, წყენა, გაღიზიანება, შფოთვა). ნუ მოაცილებ მათ შინაგან მზერას, მაშინაც კი, თუ ეს გრძნობები უკიდურესად მტკივნეულია. ეს დიდხანს არ გაგრძელდება. ამასთანავე, დააკვირდი მათ, როგორც შენგან განცალკევებულ რამეს: შენ გრძნობ, მაგრამ შენ – ეს გრძნობები არ ხარ. შენში თავად გრძნობებზე დაკვირვებით, ყოველგვარი დამატებითი გარჩევის გარეშე, შენ მათ გადასცემ სიყვარულის ენერგიას, რომელიც შენში თავისთავადაა – ღვთისგან, ღვთაებრივი ზიარების მომენტიდან – და ამ ენერგიისგან, რომელიც შენი ყურადღების არხით გადაეცემა, ხდება ამ გრძნობათა ვიბრაციული სიხშირის ამაღლება, მათი ხარისხი პირდაპირ თვალწინ მაღლდება – იმ ვექტორის მიმართულებით, რომელსაც თავად სიყვარული განსაზღვრავს. შენი გრძნობები – ეს უწყვეტი სპექტრია, სიყვარულის ცისარტყელა შენს შიგნით, ხოლო „ნეგატიურ“ გრძნობებს უბრალოდ არ ჰყოფნიდა ენერგია, რომ უფრო კაშკაშა ენათებინათ და უფრო სასიამოვნო გამხდარიყვნენ. შენ გაოცდები, რა სწრაფად ხდება ამ გრძნობათა ფერისცვალება! ოღონდ არ გაჩერდე „მიღწეულზე“, როდესაც „მოგეშვება“. განაგრძე მათზე დაკვირვება სიყვარულამდე და მადლიერებამდე – ღვთისადმი თავად გრძნობის შესაძლებლობისთვის. გრძნობები მეტყველებს იმაზე, რომ შენ – ცოცხალი ხარ. ცხოვრება ნიშნავს გრძნობას.

5. ირწმუნე. შეჩერდი. კრიტიკულად გაიაზრე, რისი გწამს სინამდვილეში. ეს სწორედ ისაა, რაც შენს თავს ხდება; ეს ისაა, რითაც დაკავებულია შენი ფიქრები, შენი საქმეები და შენი დრო. ნამდვილად ეს არის ის, რაც შენ გინდოდა შენი ცხოვრებისგან

სინამდვილეში? ხოლო რისი რწმენა გსურს? როგორ ისურვებდი ცხოვრებას? რის შეგრძნებას? რისთვის საკუთარი თავის მიძღვნას? გსურს სიყვარული და სასწაული? სიუხვე? შენი უნიკალური ნიჭის გამოვლენა? მაშ, რატომ გწამს ფულისა და ძალაუფლების, საძულველი სამსახურის, „ობიექტური რეალობისა“ და ვალების? სთხოვე ღმერთს, შეცვალოს შენი რწმენა და შეხედულებები; რწმენის გაცნობიერებული არჩევანი შენთვის ახალ შესაძლებლობებს ხსნის. დავუშვათ, შენ ხარ „მადლობა ღმერთს ათეისტი“ და „არ გწამს მსგავსი რამეების“. მაშინ უბრალოდ ერთი წამით დაუშვი, რომ „ეს“ შესაძლებელია. სასწაული შესაძლებელია. სიყვარული შესაძლებელია. ღმერთი შესაძლებელია. შესაძლოა, სწორედ შენი ცნობიერება, შენი რწმენა და შენი სურვილებია პასუხისმგებელი შენს რეალობაზე. შესაძლებელია? შესაძლებელია. აი, მეცნიერებაც ამბობს, რომ შესაძლებელია! ახალი რწმენის ერთწამიანი დაშვებაც კი ოდნავ ხსნის შენთვის „შესაძლებლობების ჭუჭრუტანას“, რომელშიც ახალი რეალობა იწყებს შემოდინებას. მიიღე ეს როგორც ძღვენი. შემდეგ კი არ დაგავიწყდეს ღმერთის მადლობა. შენს თავში.

6. დააფასე. ყველა სურვილი უკვე ასრულებულია. სურვილები თავის თავს თავად ასრულებენ. ჩვენს სამყაროში მხოლოდ ის არის, რაც ჩვენ სინამდვილეში გვსურს. ფასეულობა – ეს დროში გაგრძელებული სურვილია. ჩემს სამყაროში მყარია მხოლოდ ის, რასაც მე სინამდვილეში ვაფასებ. ამიტომ მე ვაღიარებ, რომ ეს (სიყვარული) ჩემთვის ფასეულია და ვთხოვ ღმერთს, აღზარდოს ჩემში სიყვარულის დაფასების გრძნობა, თავად დაფასების უნარი. და პირველი გაკვეთილი: ფასეულობა – ეს არის ყურადღება. სადაც ყურადღებაა, იქაა ენერგიაც; სადაც ყურადღებაა – ის იზრდება. თუ შენ სიყვარულს ყველაფერზე მეტად აფასებ, მიაპყარი მას უპირველესი ყურადღება.

„გსურს გაამრავლო სიყვარული შენს გულში – თვალი არ მოაშორო მას“.

7. ჩართე გაცნობიერებულობა. შემოქმედის ცნობიერება. ივარჯიშე საკუთარ თავში შემოქმედის ნების, ძალისა და პასუხისმგებლობის დაბრუნებაში შენს მდგომარეობაზე, შენს ცხოვრებაზე, შენს რეალობასა და შენს ღვთაებრივ თამაშზე. ვერ გრძნობ სიყვარულს? გამოაცხადე ნება: „მე ვიბრუნებ ჩემს ნებას, შევქმნა ჩემი გრძნობები და ჩემი რეალობა ჩემი გაცნობიერებული არჩევანით. მე ვიბრუნებ შემოქმედის ძალასა და პასუხისმგებლობას ჩემს მდგომარეობაზე. მე ვიბრუნებ შემოქმედის ძალასა და პასუხისმგებლობას ჩემს ცხოვრებაზე. მე ვიბრუნებ შემოქმედის ძალასა და პასუხისმგებლობას ჩემს რეალობაზე. მე ვიბრუნებ შემოქმედის ძალასა და პასუხისმგებლობას ჩემს ღვთაებრივ თამაშზე ერთიანი ღვთის თამაშის შემადგენლობაში. ამინ“. და დააკვირდი, როგორ დაიწყებს რეალობა შეცვლას, გრძნობები გაბრწყინდება, გონება განათდება. ახლა შენ იცი, რა უნდა გააკეთო. შესაძლოა, საჭიროა სიმართლის აღიარება ღვთის წინაშე, ნების გამოცხადება. „ახლა ვერ ვგრძნობ სიყვარულს, უფალო (და ამის გამო ცუდად ვარ, რადგან სიყვარულს ყველაფერზე მეტად ვაფასებ), მაგრამ ვიღებ პასუხისმგებლობას ჩემს გრძნობებზე და ვაცხადებ ჩემს ნებას, დავაბრუნო სიყვარული ჩემს გულში, მე ეს ძალიან მინდა და ვუშვებ ყველა შიშს, აზროფორმაციასა და სურვილს, რომლებიც ჩემში ბლოკავდა სიყვარულს, მე ვირჩევ ღვთის სიყვარულს! (უფალო, მასწავლე, რომ შეგიყვარო ნამდვილად, განწმინდე ჩემი გული, სული, სხეული და გონება სიყვარულისთვის, ამავსე შენი სიყვარულით, აღმადგინე ნამდვილი სიცოცხლისთვის, სიყვარულისთვის! ამინ.) რა უნდა გავაცნობიერო ამასთან დაკავშირებით, უფალო, პირდაპირ ახლა?“ და ჩაუღრმავდი პასუხებს ღვთისგან, გამოაცხადე ნება მათი გააზრების საფუძველზე, მიიღე

გადაწყვეტილებები, შეცვალე შენი ცხოვრება პირდაპირ ამ წამს – გადადგი აუცილებელი ნაბიჯები, განახორციელე ზარები, შეცვალე შეთანხმებები, გაუშვი ვალები და ვალდებულებები, დაუბრუნე თავისუფლება საკუთარ თავსა და სხვებს, განმტკიცდი რწმენაში, გაუშვი ეჭვები, გაეცი სიყვარული…

8. გიყვარდეს. არაფერია იმაზე უგუნური – ელოდო რამეს და არ დაიწყო ამად ყოფნა უკვე ახლავე. ასე რომ, დაიწყე სიყვარული. პირდაპირ ახლა. სიყვარული უპირველესია ყოვლისა, ხოლო იყო სიყვარული – ნიშნავს იყო მისი არხი, ნიშნავს სიყვარულის გადმოღვრას მოყვასზე. როგორ? ჰკითხე ღმერთს შინაგან დიალოგში. ყურადღებით, მზრუნველობით, ბანალური კითხვებით: როგორ ხარ? რას გრძნობ? რით შემიძლია დაგეხმარო? იცოდე, რომ მიყვარხარ. გახსოვდეს, რომ ღმერთი შენშია და ყოველთვის პასუხობს შენს პირველივე თხოვნას. შემოიკრიბე ძალა! (ღიმილით) შენ ხომ შემოქმედი ხარ! და ვისშია მაშინ მიზეზი?“ ილოცე სხვისთვის. ეს ლოცვის ყველაზე საუკეთესო სახეა. ის ყველაზე მეტად მოსწონს ღმერთს. ილოცე სხვისთვის – სთხოვე ღმერთს, მისცეს მას იმდენი სიყვარული, რამდენის მიღებაც ახლა შეუძლია, და შენ მაშინვე იგრძნობ ამ სიყვარულს საკუთარ თავში. უფრო ხშირად გამოაცხადე ნება შენი გულის გახსნასა და წყაროდან ავსებაზე. „მე ვაცხადებ ჩემს ნებას: ვხსნი ჩემს გულს სიყვარულისთვის. ვივსები ღვთაებრივი სიყვარულით ჩემი შინაგანი წყაროდან ჩემს გულში, როგორც ჩემში სიცოცხლის ერთიანი წყაროს პროექციისა და გაგრძელებისგან. მე ვხედავ, როგორ ავსებს სიყვარულის ენერგია სინათლით მთელ ჩემს არსებას, წმენდს ჩემს სულს, ჩემს სხეულს, მთელ ჩემს ცნობიერებას და მაღლა მწევს მადლიერების, უპირობო სიყვარულისა და განუკითხავი მიღების ვიბრაციების დონემდე. მე მადლიერებით

ვუშვებ ყველაფერს, რაც ჩემში ბლოკავდა სიყვარულს, და ყველას, ვინც ამის უკან იდგა. ამიერიდან მე აღარ მჭირდებით, რადგან მაქვს პირდაპირი ურთიერთობა ღმერთთან, ჩემში სიყვარულის წყაროსთან, და პირდაპირ წყაროდან ვივსები, ხოლო ყველა დანარჩენს ვუტოვებ უფლებას, პირდაპირ ერთიანი წყაროდან შეივსონ; მე არავისგან ვიკვებები ენერგიით და არც არავის ვკვებ ჩემით. მე ვწყვეტ ყველა ხელშეკრულებისა და ვალდებულების, კარმული კონტრაქტისა და კავშირის მოქმედებას, ვუბრუნებ თავისუფლებას საკუთარ თავსა და ყველას, ვისთანაც ამ ხელშეკრულებებით ვიყავი დაკავშირებული. მე მათ აღსრულებულად ვთვლი, რადგან მათ მიმიყვანეს თავიანთ უმაღლეს მიზნამდე – სიყვარულამდე. ამინ“. და დააკვირდი სიყვარულს. თვალი არ მოაცილო მას.

9. თქვი ჭეშმარიტება. ჩართე შინაგანი დიალოგი. ჭეშმარიტება ავსებს სიყვარულით. ეს ფაქტია. რამეთუ ჭეშმარიტება ღვთისგან, წყაროდან მოდის. გსურს სიყვარული – გამოავლინე ჭეშმარიტება. ხმამაღლა გამოაცხადე შენი შინაგანი ჭეშმარიტება, რომლითაც ღმერთი შენი მეშვეობით ვლინდება პირდაპირ ახლა. თქვი ჭეშმარიტება. – უფალო, ილაპარაკე ჩემით!

ესაუბრე შენს სულს. „სულო ჩემო, რა გსურს?“ ჰკითხე სულს: „ჩემო სულო, როგორ შემიძლია მივცე ეს ჩემს სულს პირდაპირ ახლა?“ და იმოქმედე. გამოავლინე ეს. სიცოცხლე – ეს ყოველთვის აქ და ახლაა. აქ და ამჟამად. არ გადადო. გამოაცხადე შენი შინაგანი ჭეშმარიტება შენს სოციალურ ქსელებში. ვიღაცისთვის ეს პირდაპირ ახლა შეიძლება ნამდვილ ხსნად იქცეს, ცოცხალი წყლის ყლუპად უსიცოცხლო რუტინის უდაბნოში! გამოავლინე ჭეშმარიტება და ეს გაამრავლებს სიყვარულს შენში და სამყაროში პირდაპირ ახლა. „უფალო, რა უნდა გავაცნობიერო პირდაპირ ახლა?

რაშია ჩემი ჭეშმარიტება? გამახსენე, უფალო! დამეხმარე, რომ გამოვაცხადო იგი ღიად და ურცხვად! ამინ“. ჭეშმარიტების თქმა – ეს სიყვარულის უდიდესი გამოვლინებაა. იმიტომ, რომ ჭეშმარიტება არის სიყვარული. სიყვარული არის ჭეშმარიტება.

10. გამოავლინე შენი ტალანტი, ნიჭი, რომელიც ღვთისგანაა. ჭეშმარიტების თქმა – ეს ტალანტია. ღვთის ნიჭი. მაგრამ არსებობს კიდევ უამრავი, ურიცხვი ტალანტი, რომელიც ყოველდღიურად იზრდება მარადიული სიცოცხლისთვის ახალ-ახალი გამოღვიძებული შემოქმედებით, ახალ-ახალი ტალანტებით, რომლებიც არასოდეს ყოფილა ადრე და რომლებსაც ვერ იპოვი პროფესიათა კლასიფიკატორში. გაიგე ღმერთთან შინაგან დიალოგში, რა არის შენი ნიჭი და როგორ შეგიძლია დაიწყო მისი გამოვლენა პირდაპირ ახლა. შესაძლოა, ეს არც იყოს რაღაც განსაკუთრებულად ახალი. შესაძლოა, ეს ის არის, რაც ყოველთვის იცოდი საკუთარ თავზე. მაგრამ სიყვარული – ეს ენერგიაა, ხოლო ენერგია – მოძრაობაა, და რათა სიყვარული შენში ცოცხალ ნაკადად იქცეს – საჭიროა მისი მუდმივად გადმოღვრა – მისი გადმოღვრა – უსასყიდლოდ. ღვთის ნიჭად. უსასყიდლოდ. ნუ ელი, რომ ამაში გადაგიხდიან. ნუ ეცდები შენი ტალანტის მონეტიზაციას. შენი ყველა სურვილი, შენი ყველა მოთხოვნილება ისედაც უზრუნველყოფილია ღვთის მიერ (თუკი, რა თქმა უნდა, იცნობ მას), შენი ყველა სურვილი უკვე აღსრულებულია და დაე, შენმა მარცხენა ხელმა (აღება) არაფერი იცოდეს იმის შესახებ, რასაც აკეთებს მარჯვენა (გაცემა). გაეცი უზომოდ, უბრალოდ იმისთვის, რომ საკუთარ თავში გაატარო სიყვარულის ეს ნაკადი, ხოლო აიღე ისე, რომ არ იკითხო – ხარ თუ არა ამის ღირსი, იმსახურებ თუ არა, რადგან ყველაფერი, რასაც გასცემ – ღვთისგანაა, ხოლო ყველაფერი, რასაც იღებ, თუნდაც ადამიანების მეშვეობით – მაინც მისგანაა. ასე რომ, თამამად გამოვლინდი, წარუდგინე სამყაროს შენი ტალანტი – შენ ამას აკეთებ საკუთარი თავისთვის და არა სამყაროსთვის, სიყვარულისთვის,

ნეტარებისთვის. არ იცი შენი ტალანტი? ევედრე მის შესახებ უფალს. ყველა ტალანტი მისგანაა. ტალანტი შენში – ეს არის ჩვენი ერთობლივი კოლექტიური პოტენციალი, გამოხატული იმ უნიკალური ფორმით, რომელიც ახლა სჭირდება მთლიანს და რომელიც შეიძლება გამოვლინდეს მხოლოდ შენი მეშვეობით, შენი ყოველი არჩევანის, მთელი შენი გამოცდილებისა და ცხოვრებაში განვლილი მთელი გზის წყალობით.

11. სიყვარული – ეს ჩვენ ვართ. ილოცე ყველასთვის. სიყვარული – ეს არ ვარ მე, სიყვარული – ეს ყოველთვის ჩვენ ვართ. ღმერთსაც კი ვჭირდებით ჩვენ, თავად მასაც დასჭირდა საკუთარი თავის მრავალ ნაწილად დაყოფა – ჩვენში, რათა მომხდარიყო სიყვარული. როდესაც გრძნობ, რომ სიყვარული არასაკმარისია, ილოცე ყველა ჩვენგანისთვის, რათა ყველა ჩვენგანში მოხდეს სიყვარული, რათა ყველა ჩვენგანმა იპოვოს თავისი ბედნიერება. ლოცვა სხვებისთვის, განსაკუთრებით კი ლოცვა ყველასთვის – ძალიან ძლიერი იარაღია გულის გასახსნელად და პლანეტაზე სიყვარულის გასამრავლებლად. ესე იგი, შენს გულშიც. „უფალო, აღგვავსე ყველა ჩვენგანი შენი სიყვარულით, გვასწავლე შენი შეყვარება მთელი ჩვენი გულით, მთელი ჩვენი სულით და მთელი ჩვენი გონებით, გვასწავლე ერთმანეთის შეყვარება და ამით გაამრავლე შენი სიყვარული ჩვენში, რამეთუ ეს უდიდესი ნეტარებაა – გიყვარდეს. დაგვაჯილდოე ყველა ჩვენგანი ტალანტებით, უფალო. გამოგვაღვიძე მარადიული სიცოცხლისთვის, რაც არ უნდა ღრმად გვეძინა და შენი სულის რა სიმაღლეებიდანაც არ უნდა დავცემულიყავით, როცა უგუნურებით უარვყავით შენი თავი, დავივიწყეთ სიყვარული და ვუღალატეთ საკუთარ თავს ამაში. გაგვათავისუფლე ჩვენი ყველა

ურთიერთვალებისა და ვალდებულებებისგან, რომლებითაც ჩვენი გაუცნობიერებლობის გამო შევიმოსეთ, დავივიწყეთ რა, რომ ყველაფერი შენგანაა, უფალო, და ყველაფერი ჩვენი სურვილებისა და რწმენისამებრ იქმნება. განკურნე ჩვენი კოლექტიური ცნობიერება, უფალო, გვიხსენი აღქმის მაცდური შაბლონისგან, ხელახლა აღგვავსე შენი სულით, გვასწავლე ვიყოთ ჩვენი კოლექტიური რეალობის გაცნობიერებული შემოქმედნი, განკურნე და განწმინდე ჩვენი ერთიანი სული, უფალო, და აღავსე იგი სიყვარულით. რამეთუ ჩვენ შენი შვილები ვართ, მამაო. გვასწავლე, ვიყოთ ღმერთები. ამინ“

12. ერთიანობა და ფერისცვალება ერთიანის ზიარებით. აქამდე ჩვენ შინაგან დიალოგში მივმართავდით ჩვენს უფალ იესო ქრისტეს. მაგრამ იესოს ამოცანაა – მოგვამზადოს ჩვენ, ჩვენი გონება, ჩვენი სული, ჩვენი გული – ჩვენი რწმენა, სურვილები, გრძნობები და ფიქრები – და მიგვიყვანოს ერთიან ღმერთთან, მამა-დედასთან. რათა ჩვენ ერთიანის სიყვარულით განვვრცობილიყავით ყოველი არსებულის სიყვარულამდე, ყოველივესადმი, რაც ოდესმე ყოფილა, არის და იქნება. ასე ვხდებით ჩვენ ერთიანობა, ერთიანი ჩვენ, ჩვენ მიერ გამოვლენილი ღვთის მრავალფეროვნების ერთიანობა, და თავად სიყვარული ჩვენში ფართოვდება და ამაღლდება ერთგულ მოწიწებამდე ერთიანი ღვთის, სული-მამა-დედის წინაშე გამოუვლენელთან ერთიანობაში. ერთიანი – ეს არის ყოველივე და არაფერი. ყოველი არსებული, გამოვლენილი სამყაროს ყველა დონეზე და ყოველი გამოუვლენელი, დიდი სიცარიელე, ერთიანი დედის დიდი საშო, ყოველივეს პოტენციალი.