18. Սիրո կենդանի տեխնոլոգիա

Սերը՝ Բացարձակ, Անպայմանական, Հավերժական, Բարձրագույն Վայելքն է, որը հասանելի է մարդկային բնությանը: Սերը զգացմունք է, էներգիա է, ուժ է՝ Բարձրագույն Ուժ: Սերը ակունքն է և առաջնային մատերիան, որից բաղկացած է ամեն ինչ: Սերը մարդկանց միջև, և առհասարակ՝ ցանկացած էակների միջև փոխհարաբերությունների բարձրագույն որակն է: Սերը Բարձրագույն Ճշմարտությունն է: Սերն Աստված է: Հենց այդ պատճառով մեր բոլոր ձգտումները, մեր բոլոր ցանկությունները, մեր բոլոր մտորումներն այսպես թե այնպես կապված են Սիրո հետ: Այո, մենք հազվադեպ էինք մտածում այդ Սիրո ակունքի մասին, և այդ պատճառով փնտրում էինք այն նրանում, ինչ տեսնում էր մեր աչքը, շոշափում էր մարմինը՝ այլ մարդկանց մեջ, մեր երեխաների մեջ, բնության մեջ, ընտանի կենդանիների մեջ, ուտելիքի և ըմպելիքի մեջ, սեքսի և զվարճանքների մեջ, ամեն տեսակ հաճույքների մեջ, ի վերջո՝ փողի, փառքի և իշխանության մեջ: Բայց ճշմարտությունն այն է, որ Սիրո ակունքը մեկն է՝ դա Աստված է: Մեր Համախումբ Բարձրագույն Ներուժը, որը կուտակվել է ողջ մարդկության կողմից բոլոր ժամանակներում՝ անցյալում և ապագայում: Աստված: Ահա Սիրո ճշմարիտ ակունքը: Եվ երբ ասված է՝ «սիրիր մերձավորիդ քո անձի պես», ապա դրանից առաջ՝ «Սիրիր քո Տեր Աստծուն քո ամբողջ սրտով, քո ամբողջ հոգով և քո ամբողջ մտքով»: Որովհետև մերձավորին սիրելու համար պետք է լցվել այդ սիրով՝ Աստծո հանդեպ Սիրուց: Հենց Աստծո հանդեպ Սերն է ամենայն սիրո ակունքը: Եվ սա Աստծո առջև բարոյական պարտավորության մասին չէ, ո՛չ: Աստծուն մեզանից ոչինչ պետք չէ, Աստված ոչ մի բանի կարիք չունի: Սա այն մասին է, որ ողջ Սերը բխում է Աստծուց, նույնիսկ այն,

որով մենք սիրում ենք Իրեն Իրեն: Պարզապես Աստծուն սիրելը հեշտ է: Հենց ինքը՝ հոգին, եթե միայն մենք այն վերջնականապես չենք վատնել երկրային ունայնության մեջ, մեր հոգին ինքնին սիրում է Աստծուն որպես իր Ակունք: Աստծուն սիրելը հեշտ է: Հոգին ճանաչում է Նրան առաջին իսկ Կենդանի Խոսքով, Ձայնի առաջին հնչյունով, որը նա լսում է իր մեջ՝ որպես իր իսկ Աստվածային Էության արձագանք: Աստծո Խոսքը ծնում է քո մեջ Սեր Նրա հանդեպ: Այդ իսկ պատճառով ասված է. «Ոչ միայն հացով է ապրում մարդը, այլև Տիրոջ բերանից ելնող ամեն Խոսքով»: Հենց այդ պատճառով է այդքան կարևոր Աստծո հետ Ներքին Երկխոսությունը. դրանից քո մեջ բորբոքվում է ճշմարիտ Սերը: Իսկ այդ Սիրուց բխում է մնացյալ ամեն ինչ. հոգին ուրախանում է, ոգին ցնծում է, Կյանքի Էներգիայով՝ այդ Աստվածային Ուժով լցվում է քո ողջ էությունը, մարմինը բժշկվում է, գիտակցության ամբողջականությունը վերականգնվում է, կասկածները հեռանում են, կամքի ամրությունը վերադառնում է, ցանկություններն իրականանում են, քո կյանքի բոլոր ոլորտները լցվում են, շրջապատի հետ հարաբերությունները կարգավորվում են, քանզի Դու ինքդ ես դառնում նրանց համար անսահման Սիրո ուղի, բացահայտվում են տաղանդները, միտքը պարզվում է, բացվում է Ճշմարտությունը, իսկ Նրանում՝ քո նախասահմանումը և բուն Կյանքի իմաստը: Աստծո հանդեպ Սերն է Սիրո ճշմարիտ ակունքն ու սկիզբը: Բայց անգամ այդ Սերը մեզ տալիս է Ինքը՝ Ակունքը, Ինքը՝ Աստված: Այդ պատճառով, որպեսզի բացահայտենք մեր մեջ այդ Սերը, որպեսզի գործարկենք Նրա հոսքը, Ներքին Երկխոսության մեջ մենք դիմում ենք Աստծուն խնդրանքով. «Տե՛ր, սովորեցրու ինձ սիրել Քեզ իմ ամբողջ սրտով, իմ ամբողջ հոգով և իմ ամբողջ մտքով, լցրու ինձ Քո

Սիրով, Քո հանդեպ Սիրով: Մի՛ լքիր ինձ, Տե՛ր իմ Աստված: Եվ երբ Աստված պատասխանի քեզ. «Ես սիրում եմ Քեզ, Մենք Ենք Մեկ, դու կատարյալ ես Իմ աչքում, և դու երբեք մենակ չես եղել»: Երբ Աստված պատասխանի քեզ ներսից, դու հաստատ կիմանաս, որ դա Նա է, քանզի սիրտդ կդողա, իսկ հոգիդ կսկսի կենդանանալ, և աչքերիդ արցունքներ կհայտնվեն: Լաց լինել Կենդանի Խոսքից, քո մեջ Աստծո Խոսքից՝ դա նորմալ է, դա լավ է: Դա նշանակում է, որ հոգին կենդանի է և մաքրվում է: Վատ է, եթե ոչինչ չզգաս ի պատասխան քո հարցմանը: Այդ դեպքում պետք է գործին լրջորեն ձեռնամուխ լինել՝ մաքրել մարմինը, միտքը և աղոթել Աստծուն քեզ հոգին վերադարձնելու համար՝ ծոմ, ժուժկալություն, աղոթք: Աղոթք առաջին անգամ, քանի դեռ Աստված չի պատասխանել քեզ՝ թեկուզ մարմնում թույլ ազդանշանով, ապա օրական 50 անգամ, ամեն 10-15 րոպեն մեկ, ցանկացած հարցով, բայց գլխավորը՝ «սովորեցրո՛ւ, օգնի՛ր գիտակցել, բժշկի՛ր իմ միտքն ու իմ հոգին»: «Սովորեցրո՛ւ, Տե՛ր, լինել արարիչ, իմ իրականության գիտակից արարիչ»: «Օգնի՛ր գիտակցել, Տե՛ր, թե ինչի համար, ինչով և ինչպես եմ արարում սա իմ կյանքում՝ ինչ հավատալիքներով, ցանկություններով, ինչ զգացմունքներով ու մտքերով»: «Բժշկի՛ր, Տե՛ր, այս հավատալիքներն ու այս կասկածները, այս ցանկություններն ու այս զգացմունքները, օգնի՛ր ինձ կարգապահել իմ միտքը և մտածել Սիրուց, Սիրով և Սիրո համար»: «Սովորեցրո՛ւ, Տե՛ր, ապրել այնպես, որ Կյանքը իմ մեջ ավելանա»: Եվ երբ Դու նորից ու նորից հարցնես, ճշտես, խնդրես՝ Աստված կպատասխանի քեզ նորից ու նորից, և Դու նորից ու նորից կզգաս Նրա Կենդանի Ներկայությունը քո մեջ՝ ուժերի, էներգիայի, բուն Սիրո հորդում: Եվ Դու չես կասկածի այդ պատասխաններին, Դու կիմանաս, որ դա

Ճշմարտություն է, և որ Նա Կենդանի է: Եվ Նրանից՝ այդ Կենդանի Ճշմարտությունից, Դու ինքդ էլ կդառնաս Կենդանի: Սերը կենդանացնում է, բառացիորեն հարություն է տալիս քեզ Կյանքի համար: Այդ պատասխանները կարող են լինել շատ պարզ, նույնիսկ պարզունակ: Դու կարող էիր կարդացած լինել նման բան կամ լսած լինել ինչ-որ մեկից հարյուրավոր անգամներ: Բայց դա միշտ մնում էր լոկ տեղեկատվություն՝ չթափանցելով ավելի խորը, քան քո միտքը, որտեղ կարող են ապրել բազմաթիվ տարբեր կարծիքներ, երկմտանքներ այդ առնչությամբ: Բայց երբ քեզ հետ խոսում է Ինքը՝ Սերը, Դու այլևս չես կասկածում, դա Ճշմարտություն է, և այն ներդրվում է քո գիտակցության մեջ որպես անկյունաքար, որպես ամուր հիմք, որի վրա արդեն կարելի է կառուցել քո գիտակցության տունը՝ բոլոր մնացած հարկերով: Սա փոխում է քո Հավատը, փոխում է քո համոզմունքները, փոխում է քո ցանկությունները, փոխում է քո զգացմունքները, քո մտքերը և բուն մտածողության կերպը: Դու դառնում ես ուրիշ: Իսկական: Դու դառնում ես Ինքդ Քեզ: Եվ դա տեղի է ունենում ոչ միայն նրբանյութական, հոգևոր մակարդակում: Ֆիզիոլոգիական մակարդակում քո նեյրոնային կապերը վերակառուցվում են, քո գլխում և քո մարմնում ողջ կվադրիլիոն (1’000’000’000’000’000) նեյրոնային կապերը վերակառուցվում են Սիրո և Ճշմարտության ազդեցության տակ, որոնք լցնում են քեզ ներսից Աստծուց: Եվ դա տեղի է ունենում շատ արագ: Դու խիստ փոխվում ես ինչ-որ երկու-երեք շաբաթվա ընթացքում, մի քանի ամսում՝ մինչև անճանաչելիության աստիճան: Իսկ երեքուկես տարում Դու դառնում ես բացարձակապես նոր մարդ: Հին մարդը քո մեջ մեռել է: Հարություն է առել նոր մարդը: Սիրուց, Աստծո Կենդանի Խոսքից քո ներսում Դու դառնում ես Ինքդ Քեզ Իսկականը: Եվ Դու զգում ես դա՝ ամբողջ սրտով, ամբողջ հոգով, քո ամբողջ մտքով և

ամբողջ մարմնով: Դու ծնվում ես Աստծո պատկերով՝ Քրիստոսի Հաղորդության մեջ, իսկ դառնում ես Նրա նմանությամբ՝ Նրա հետ Ներքին Երկխոսության մեջ: Սա է աստվածացումը: Եվ այսպես կարելի է ապրել Հավերժությունը: Եվ միայն այսպես էլ կարելի է ապրել Հավերժությունը: Ահա մի քանի քայլեր-գործիքներ, որոնք կօգնեն քեզ այս ճանապարհին՝ աստվածացման ճանապարհին. 1. Ներքին ճշմարտության ճանաչում: Ճշմարտությունը մեզ միավորում է մեկ ամբողջության մեջ մեր կողմից արարվող իրականության հետ: Սուտը բաժանում է: Մեր մեջ թաքնված էին բազում հակասություններ և շատ ներքին սուտ, մեղքեր մեր ճշմարիտ բնության հանդեպ: Այդ պատճառով մենք չէինք կարողանում կարգին ոչինչ ո՛չ գիտակցաբար արարել, ո՛չ էլ ուղղել որպես արարիչներ: Չկար ներքին ամբողջականություն: Կարապը, խեցգետինն ու գայլաձուկը միշտ քաշում էին տարբեր կողմեր: Ճշմարտությունն ազատում է մեզ այդ ստից և վերականգնում է ներքին ամբողջականությունն ու միասնությունը իրականության հետ՝ որպես մեր արարման հետ: Բայց Ճշմարտությունը լինում է տհաճ, ոչ գեղեցիկ, ցավոտ, և հաճախ մենք ենթագիտակցորեն պաշտպանվում ենք դրանից, ուստի այն ճանաչելու, ինչպես կա տեսնելու համար պահանջվում է Աստծո Ներկայությունը ներսում, այդ իսկ պատճառով ամեն ինչ սկսվում է Աստվածային Գիտակցության Հաղորդությունից՝ Քրիստոսի Հաղորդությունից, Նրա Ճշմարտությունից ի հայտ է գալիս ողջ ներքին սուտը: Եվ պետք է նաև անկեղծություն Ինքդ Քեզ հետ: Ճանաչել սուտը, ընդունել Ճշմարտությունը, լցվել Աստծուց բխող Ճշմարտությամբ: Ճշմարտությունն այնպիսի ճշմարտություն է, որը քեզ լցնում է Սիրով, ավելացնում Կյանքը:

2. Հայտարարի՛ր կամքդ: Ահա, Դու ընդունեցիր ճշմարտությունը, օրինակ՝ որ Սեր չկա: Այժմ հայտարարի՛ր քո կամքը՝ Արարչի Կամքը, թե ինչպես ես ուզում, որ լինի. «Ես հայտարարում եմ իմ կամքի մասին, ես

լցվում եմ Սիրով հենց հիմա (Տե՛ր, օգնիր ինձ այս հարցում)»: Եվ դիտարկի՛ր: Հետո կբացվի ճանապարհը, որը քեզ կտանի դրան: Հնարավոր է՝ պետք լինի դեռ ոչ մեկ անգամ վերադառնալ ներքին ճշմարտության ճանաչմանը, շատ բան գիտակցել և վերագիտակցել քո կյանքում, շատ բան փոխել: Բայց դա ճանապարհ է, և այն պետք է անցնել: Քո կամքի հայտարարմամբ ճանապարհը բացվում է, քայլի՛ր դրանով:

3. Հետազոտի՛ր հակասական ցանկությունները: Ամեն ինչ արարվում է քո ցանկություններով: Քո ճշմարիտ (ոչ միշտ գիտակցվող) ցանկություններով: Հարցրո՛ւ Աստծուն Ներքին Երկխոսության մեջ. ինչի՞ համար եմ ես ցանկանում, որ լինի այնպես, ինչպես կա: Օրինակ. «Տե՛ր, ինչի՞ համար եմ ուզում չզգալ Սերը»: Լույս աշխարհ կարող են դուրս գալ բազում պատասխաններ՝ «ցավի վախից» մինչև «այն ժամանակ ստիպված կլինեմ փոխել կյանքս»: Հակասական ցանկությունների գիտակցումն ինքնին արդեն սկսում է համաձայնեցնել դրանք. այդպես է գործում քո մեջ Աստվածային Գիտակցությունը, որին դու հաղորդակից ես եղել Հաղորդության (Ինքնահաղորդության) ակտում: Բայց կարելի է ուժեղացնել այդ գործընթացը՝ Աստծուն ուղղված խնդրանքով՝ համաձայնեցնել այդ հակասական ցանկությունները և ներդնել քո գիտակցության մեջ «նոր երրորդը» յուրաքանչյուր զույգ հակասության համար: Որպեսզի «կամ-կամ»-ի փոխարեն ստացվի «և՛-և՛»: Ինչ վերաբերում է վախերին, այստեղ պետք չէ փնտրել «նոր երրորդը»՝ պարզապես խնդրիր Աստծուն բժշկել քո մեջ: Առանց Աստծո վախերն արգելափակում են Սերը, Աստված դրանք վերածում է Սիրո վառելիքի: Այդ պատճառով սուրբ հայրերը հաճախ ասում են, որ Երկյուղն Աստծո Սիրո սկիզբն է: Վերջնարդյունքում Դու պետք է ազատ լինես բոլոր վախերից: Վախը նորմ չէ: Վախը շեղում է Աստվածային բնությունից:

4. Դիտարկի՛ր զգացմունքները: Հարցրո՛ւ Քեզ. «Իսկ ի՞նչ եմ ես իրականում զգում հիմա»: Դիտարկի՛ր սրտում, մարմնում, հոգում: Ունկնդի՛ր զգացմունքներին: Դիտարկի՛ր դրանք: Աստծուց օգնություն խնդրիր զգացմունքների վրա ուշադրությունը կենտրոնացնելու համար, եթե չունես նման սովորություն, կամ եթե այդ զգացմունքները քեզ համար տհաճ են (ամոթ, մեղքի զգացում, վախ, վիրավորանք, զայրույթ, տագնապ): Մի՛ շեղիր դրանցից ներքին հայացքդ, անգամ եթե այդ զգացմունքները չափազանց ցավոտ են: Դա երկար չի տևի: Ընդ որում՝ դիտարկիր դրանք որպես քեզանից առանձնացված մի բան. դու զգում ես, բայց դու այդ զգացմունքները չես: Քո մեջ դիտարկելով բուն զգացմունքները՝ առանց հավելյալ քննությունների, Դու նրանց հաղորդում ես Սիրո էներգիան, որը քո մեջ կա ի սկզբանե՝ Աստծուց, Աստվածային Հաղորդության պահից ի վեր, և այդ էներգիայից, որը փոխանցվում է քո ուշադրության խողովակով, տեղի է ունենում այդ զգացմունքների տատանողական հաճախականության բարձրացում, նրանց որակը բարձրանում է հենց աչքի առաջ՝ այն վեկտորի ուղղությամբ, որը սահմանում է Ինքը՝ Սերը: Քո զգացմունքները շարունակական սպեկտր են, Սիրո ծիածան քո ներսում, և «բացասական» զգացմունքներին պարզապես չէր բավականացնում էներգիա՝ ավելի պայծառ շողալու և ավելի հաճելի դառնալու համար: Դու կզարմանաս, թե որքան արագ է տեղի ունենում այդ զգացմունքների կերպարանափոխումը: Միայն թե կանգ մի՛ առ «ձեռք բերվածի» վրա, երբ «թեթևանա»: Շարունակիր դիտարկել դրանք մինչև Սեր և Երախտագիտություն՝ Աստծո հանդեպ՝ զգալու բուն հնարավորության համար: Զգացմունքները վկայում են այն մասին, որ Դու Կենդանի ես: Ապրել նշանակում է Զգալ:

5. Հավատա՛: Կանգ ա՛ռ: Քննադատաբար իմաստավորի՛ր, թե ինչին ես Դու հավատում իսկապես: Դա ճիշտ այն է, ինչ կատարվում է քեզ հետ, դա այն է, ինչով զբաղված են քո մտքերը, քո գործերը և քո ժամանակը: Սա հաստա՞տ այն է, ինչ Դու ուզում էիր քո կյանքից

իրականում: Իսկ ինչի՞ն կուզեիր հավատալ: Ինչպե՞ս կցանկանայիր ապրել: Ի՞նչ զգալ: Ինչի՞ն նվիրել Քեզ: Դու ուզո՞ւմ ես Սեր և Հրաշք: Առատությո՞ւն: Քո յուրահատուկ Տաղանդի բացահայտո՞ւմ: Ապա ինչո՞ւ ես հավատում փողին ու իշխանությանը, չսիրած աշխատանքին, «օբյեկտիվ իրականությանը» և պարտքերին: Խնդրի՛ր Աստծուն փոխել քո հավատալիքներն ու համոզմունքները. հավատի գիտակցված ընտրությունը նոր հնարավորություններ է բացում քեզ համար: Ենթադրենք՝ դու «Փառք Աստծո, աթեիստ ես» և «չես հավատում նման որևէ բանի»: Այդ դեպքում պարզապես մեկ վայրկյան ենթադրիր, որ «նման բան» հնարավոր է: Հրաշքը հնարավոր է: Սերը հնարավոր է: Աստված հնարավոր է: Հնարավոր է՝ հենց քո գիտակցությունը, քո հավատալիքներն ու քո ցանկություններն են պատասխանատու քո իրականության համար: Հնարավո՞ր է: Հնարավոր է: Ահա, գիտությունն էլ է ասում, որ հնարավոր է: Նոր հավատի նույնիսկ մեկվայրկյանանոց ենթադրությունը մի փոքր բացում է քեզ համար «հնարավորությունների ճեղքը», որի մեջ սկսում է ներհոսել նոր իրականությունը: Ընդունի՛ր դա որպես պարգև: Իսկ հետո չմոռանաս շնորհակալություն հայտնել Աստծուն: Քո մեջ:

6. Գնահատի՛ր: Բոլոր ցանկություններն արդեն իրականացված են: Ցանկություններն իրենք իրենց են իրականացնում: Մեր աշխարհում կա միայն այն, ինչ մենք իրականում ցանկանում ենք: Արժեքը ժամանակի մեջ երկարաձգված ցանկությունն է: Իմ աշխարհում կայուն է միայն այն, ինչ ես իրականում գնահատում եմ: Այդ պատճառով ես ընդունում եմ, որ դա (Սերը) արժեքավոր է ինձ համար, և Աստծուց խնդրում եմ իմ մեջ աճեցնել Սիրո արժեքի զգացումը, գնահատելու բուն ունակությունը: Եվ առաջին դասը. Արժեքը Ուշադրությունն է: Ուր ուշադրությունն է, այնտեղ է էներգիան, ուր ուշադրությունն է՝ դա էլ աճում է: Եթե Դու գնահատում ես Սերն ամեն ինչից վեր, դարձրու Այն քո առաջնահերթ ուշադրության առարկան:

«Ուզո՞ւմ ես ավելացնել Սերը քո սրտում՝ աչքդ մի՛ կտրիր Նրանից»:

7. Միացրո՛ւ գիտակցականությունը: Արարչի Գիտակցությունը: Գործադրի՛ր քեզ Արարչի կամքի, ուժի և պատասխանատվության վերադարձը քո վիճակի, քո կյանքի, քո իրականության և քո Աստվածային խաղի համար: Չե՞ս զգում Սերը: Հայտարարի՛ր կամքդ. «Ես վերադարձնում եմ ինձ իմ կամքը՝ արարելու իմ զգացմունքներն ու իմ իրականությունն իմ գիտակցված ընտրությամբ: Ես վերադարձնում եմ ինձ արարչի ուժն ու պատասխանատվությունն իմ վիճակի համար: Ես վերադարձնում եմ ինձ արարչի ուժն ու պատասխանատվությունն իմ կյանքի համար: Ես վերադարձնում եմ ինձ արարչի ուժն ու պատասխանատվությունն իմ իրականության համար: Ես վերադարձնում եմ ինձ արարչի ուժն ու պատասխանատվությունն իմ Աստվածային խաղի համար՝ Միասնական Աստծո Խաղի կազմում: Ամեն»: Եվ դիտարկիր, թե ինչպես է իրականությունը սկսում փոխվել, զգացմունքները լուսավորվում են, միտքը պարզվում է: Այժմ Դու գիտես՝ ինչ անել: Հնարավոր է՝ պետք է ընդունել ճշմարտությունն Աստծո առաջ, հայտարարել կամքը. «Ես չեմ զգում հիմա Սերը, Տե՛ր, (և դրանից ինձ վատ է, չէ՞ որ ես գնահատում եմ Սերն ամեն ինչից վեր), բայց ես ընդունում եմ պատասխանատվությունն իմ զգացմունքների համար և ես հայտարարում եմ իմ կամքը՝ վերադարձնելու Սերն իմ սրտում, ես շատ եմ ուզում դա, և բաց եմ թողնում բոլոր վախերը, մտաձևերն ու ցանկությունները, որոնք իմ մեջ արգելափակում էին Սերը, ես ընտրում եմ Սերն Աստծո հանդեպ: (Տե՛ր, սովորեցրու ինձ սիրել Քեզ իսկապես, մաքրիր իմ սիրտը, հոգին, մարմինն ու միտքը Սիրո համար, լցրու ինձ Քո Սիրով, հարություն տուր ինձ իսկական Կյանքի համար, Սիրո համար: Ամեն:) Ի՞նչ է ինձ պետք գիտակցել սրա հետ կապված, Տե՛ր, հենց հիմա»: Եվ ունկնդի՛ր Աստծո պատասխանները, հայտարարի՛ր կամքդ դրանց իմաստավորման հիման վրա, ընդունի՛ր

որոշումներ, փոխի՛ր քո կյանքը հենց պահի մեջ. կատարի՛ր անհրաժեշտ գործողություններ, կատարի՛ր զանգեր, փոխի՛ր պայմանավորվածությունները, բա՛ց թող պարտքերն ու պարտավորությունները, վերադարձրո՛ւ ազատությունը քեզ և ուրիշներին, ամրապնդվի՛ր հավատի մեջ, բա՛ց թող կասկածները, տո՛ւր Սերը…

8. Սիրի՛ր: Չկա ավելի հիմար բան, քան ինչ-որ բանի սպասելն ու չսկսելն արդեն իսկ հիմա լինել այդպիսին: Այնպես որ, սկսի՛ր սիրել: Հենց հիմա: Սերն ամեն ինչից վեր է, և լինել Սեր՝ նշանակում է լինել Նրա ուղին, նշանակում է Սեր հեղել մերձավորների վրա: Ինչպե՞ս: Հարցրո՛ւ Աստծուն Ներքին Երկխոսության մեջ: Ուշադրությամբ, հոգատարությամբ, պարզ հարցերով. «Ինչպե՞ս ես: Ի՞նչ ես զգում: Ինչո՞վ կարող եմ քեզ օգնել: Իմացի՛ր, որ ես սիրում եմ քեզ»: Հիշի՛ր, որ Աստված քո մեջ է և միշտ պատասխանում է քո առաջին իսկ հարցմանը: «Հավաքվի՛ր (ժպիտով), դու չէ՞ որ արարիչ ես, էլ ո՞ւմ մեջ է պատճառը»: Աղոթի՛ր ուրիշի համար: Սա աղոթքի ամենահրաշալի տեսակն է: Այն ամենաշատն է դուր գալիս Աստծուն: Աղոթի՛ր ուրիշի համար. խնդրի՛ր Աստծուն տալ նրան այնքան Սեր, որքան նա պատրաստ է հիմա ընդունել, և դու անմիջապես կզգաս այդ Սերը քո մեջ: Ավելի հաճախ հայտարարիր քո կամքը՝ բացելու քո սիրտը և լցվելու Ակունքից: «Ես հայտարարում եմ իմ կամքը. ես բացում եմ իմ սիրտը Սիրո համար: Ես լցվում եմ Աստվածային Սիրով իմ ներքին ակունքից՝ իմ սրտում, որպես մեր Միասնական Կյանքի Ակունքի պրոյեկցիա և շարունակություն իմ մեջ: Ես դիտարկում եմ, թե ինչպես է Սիրո Էներգիան լույսով լցնում իմ ողջ էությունը՝ մաքրելով իմ հոգին, իմ մարմինը, իմ ողջ գիտակցությունը և բարձրացնելով ինձ մինչև Երախտագիտության, Անպայմանական Սիրո և Անդատ Ընդունման տատանումների մակարդակ: Ես երախտագիտությամբ

բաց եմ թողնում այն ամենը, ինչ իմ մեջ արգելափակում էր Սերը, և բոլոր նրանց, ովքեր կանգնած էին դրա հետևում: Այսուհետ ես այլևս ձեր կարիքը չունեմ, քանզի ես ունեմ ուղիղ հարաբերություններ Աստծո՝ իմ մեջ Սիրո Ակունքի հետ, և ես լցվում եմ անմիջապես Ակունքից, իսկ մնացած բոլորին իրավունք եմ տալիս լցվելու անմիջապես Միասնական Ակունքից, ես ոչ ոքից էներգիայով չեմ սնվում և ոչ ոքի չեմ սնում իմով: Ես դադարեցնում եմ բոլոր պայմանագրերի և պարտավորությունների, կարմայական պայմանագրերի և կապերի գործողությունը, ես վերադարձնում եմ ազատությունն ինձ և բոլոր նրանց, ում հետ կապված էի այդ պայմանագրերով: Ես դրանք համարում եմ կատարված, քանզի դրանք ինձ հասցրին իրենց բարձրագույն նպատակին՝ Սիրուն: Ամեն»: Եվ դիտարկի՛ր Սերը: Աչքդ մի՛ կտրիր Նրանից:

9. Ասա՛ Ճշմարտությունը: Միացրո՛ւ Ներքին Երկխոսությունը: Ճշմարտությունը լցնում է Սիրով: Դա փաստ է: Քանզի ճշմարտությունը բխում է Աստծուց՝ Ակունքից: Ուզո՞ւմ ես Սեր՝ դրսևորի՛ր Ճշմարտությունը: Բարձրաձայն հայտարարի՛ր քո ներքին ճշմարտության մասին, որով Աստված դրսևորվում է քո միջոցով հենց հիմա: Ասա՛ Ճշմարտությունը: «Տե՛ր, խոսի՛ր ինձանով»:

Զրուցի՛ր հոգուդ հետ. «Հոգի՛ իմ, ի՞նչ ես ուզում»: Հարցրո՛ւ Ոգուն. «Ոգի՛ իմ, ինչպե՞ս կարող եմ սա տալ իմ հոգուն հենց հիմա»: Եվ գործի՛ր: Դրսևորի՛ր դա: Կյանքը միշտ այստեղ և հիմա է: Այստեղ և այժմ: Մի՛ հետաձգիր: Հայտարարի՛ր քո ներքին ճշմարտության մասին քո սոցցանցերում: Ինչ-որ մեկի համար դա կարող է հենց հիմա դառնալ իսկական փրկություն, Կենդանի Ջրի մի կում անկենդան առօրյայի անապատում: Դրսևորի՛ր Ճշմարտությունը, և դա կավելացնի Սերը քո մեջ և աշխարհում հենց հիմա: «Տե՛ր, ի՞նչ է ինձ պետք գիտակցել հենց հիմա:

Ո՞րն է իմ ճշմարտությունը: Հիշեցրո՛ւ ինձ, Տե՛ր: Օգնի՛ր ինձ հայտարարել դրա մասին բացահայտ և առանց ամոթի: Ամեն»: Ասել Ճշմարտությունը՝ Սիրո մեծագույն դրսևորումն է: Որովհետև Ճշմարտությունը Սեր է: Սերը Ճշմարտություն է:

10. Դրսևորի՛ր քո տաղանդը, պարգևը, որն Աստծուց է: Ասել Ճշմարտությունը՝ տաղանդ է: Պարգև՝ Աստծուց: Բայց կան նաև բազմաթիվ, անհամար տաղանդներ, որոնք ավելանում են ամեն օր՝ Հավերժական Կյանքի համար արթնացած նորանոր արարիչներով՝ էլ ավելի նոր տաղանդներով, որոնք երբեք նախկինում չեն եղել, և որոնք չես գտնի մասնագիտությունների դասակարգչում: Իմացի՛ր Աստծո հետ Ներքին Երկխոսության մեջ, թե որն է քո պարգևը, և ինչպես կարող ես սկսել դրսևորել այն հենց հիմա: Հնարավոր է՝ դա այնքան էլ նոր բան չէ: Հնարավոր է՝ դա այն է, ինչ դու միշտ իմացել ես քո մասին: Բայց Սերը էներգիա է, իսկ էներգիան՝ շարժում, և որպեսզի Սերը քո մեջ լինի կենդանի հոսք, պետք է հեղել Այն անընդհատ՝ հեղել Այն ձրիաբար: Աստծո պարգևով: Ձրիաբար: Մի՛ սպասիր, որ քեզ դրա համար կվճարեն: Մի՛ փորձիր դրամայնացնել քո տաղանդը: Քո բոլոր ցանկությունները, քո բոլոր կարիքներն առանց այդ էլ ապահովված են Աստծո կողմից (եթե դու, իհարկե, ծանոթ ես Նրա հետ), քո բոլոր ցանկություններն արդեն իսկ կատարված են, և թող քո ձախ ձեռքը (վերցնելը) ոչինչ չիմանա այն մասին, ինչ անում է աջը (տալը): Տո՛ւր անչափ, պարզապես քո միջով Սիրո այդ հոսքն անցկացնելու համար, իսկ վերցրո՛ւ՝ առանց հարցնելու արժանի ես դրան, թե ոչ, վաստակե՞լ ես արդյոք, չէ՞ որ այն ամենը, ինչ տալիս ես՝ Աստծուց է, իսկ այն ամենը, ինչ վերցնում ես, նույնիսկ մարդկանց միջոցով՝ միևնույն է, Նրանից է: Այնպես որ համարձակորեն դրսևորվի՛ր, ցույց տուր աշխարհին քո տաղանդը. Դու անում ես դա քեզ համար, ոչ թե աշխարհի, Սիրո համար, համար

Վայելքի: Չգիտե՞ս քո տաղանդը: Աղոթի՛ր դրա համար Տիրոջը: Բոլոր տաղանդները Նրանից են: Տաղանդը քո մեջ մեր Համախումբ Հավաքական Ներուժն է՝ արտահայտված այն յուրահատուկ ձևով, որն այժմ պետք է Ամբողջին, և որը կարող է դրսևորվել միայն քո միջոցով՝ շնորհիվ քո բոլոր ընտրությունների, քո ողջ փորձի և կյանքում անցած ամբողջ ճանապարհի:

11. Սերը Մենք ենք: Աղոթի՛ր բոլորի համար: Սերը ես-ը չէ, Սերը միշտ Մենք է: Անգամ Աստծուն պետք ենք մենք, անգամ Նրան անհրաժեշտ եղավ բաժանել Իրեն բազմաթիվ մասերի՝ մեր մեջ, որպեսզի Սեր տեղի ունենա: Երբ Դու զգում ես, որ Սերը բավարար չէ, աղոթի՛ր մեր Բոլորի համար, որպեսզի մեր Բոլորի մոտ Սեր տեղի ունենա, որպեսզի Մենք բոլորս գտնենք մեր Երջանկությունը: Աղոթքն ուրիշների համար, իսկ հատկապես աղոթքը բոլորի համար՝ շատ հզոր գործիք է սիրտը բացելու և Մոլորակի վրա Սերն բազմապատկելու համար: Հետևաբար, նաև քո սրտում: «Տե՛ր, լցրո՛ւ մեզ Բոլորիս Քո Սիրով, սովորեցրո՛ւ մեզ սիրել Քեզ Մեր ամբողջ սրտով, Մեր ամբողջ հոգով և Մեր ամբողջ մտքով, սովորեցրո՛ւ մեզ սիրել միմյանց, և դրանով իսկ բազմապատկի՛ր Քո Սերը Մեր մեջ, քանզի դա Մեծագույն Վայելք է՝ սիրելը: Պարգևատրի՛ր մեզ Բոլորիս տաղանդներով, Տե՛ր: Արթնացրո՛ւ մեզ Հավերժական Կյանքի համար, որքան էլ խորը քնած լինենք, և Քո Ոգու որ բարձունքներից էլ ցած ընկած լինենք՝ ուրանալով Քեզ անխոհեմությամբ, մոռանալով Սիրո մասին և դավաճանելով ինքներս մեզ դրանում: Ազատի՛ր մեզ Մեր բոլոր

փոխադարձ պարտքերից ու պարտավորություններից, որոնցով մենք մեր անգիտակցությամբ պատվել ենք՝ մոռանալով, որ ամեն ինչ Քեզանից է, Տե՛ր, և ամեն ինչ արարվում է ըստ մեր ցանկությունների և հավատի: Բժշկի՛ր Մեր Հավաքական Գիտակցությունը, Տե՛ր, ազատի՛ր ընկալման նենգ կաղապարից, լցրո՛ւ մեզ Քո Ոգով կրկին, սովորեցրո՛ւ մեզ լինել Մեր Հավաքական Իրականության գիտակից արարիչներ, բժշկի՛ր և մաքրի՛ր Մեր Միասնական Հոգին, Տե՛ր, և լցրո՛ւ Այն Սիրով: Քանզի Մենք Քո զավակներն ենք, Հա՛յր: Սովորեցրո՛ւ մեզ լինել աստվածներ: Ամեն»:

12. Միասնություն և Կերպարանափոխություն Միասնականի Հաղորդության միջոցով: Մինչ այժմ մենք Ներքին Երկխոսության մեջ դիմում էինք մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսին: Բայց Հիսուսի խնդիրն է՝ նախապատրաստել մեզ, մեր միտքը, մեր հոգին, մեր սիրտը՝ մեր հավատալիքները, ցանկությունները, զգացմունքներն ու մտքերը, և առաջնորդել մեզ դեպի Միասնական Աստված Հայր-Մայրը: Որպեսզի մենք Միասնականի Սիրով ընդլայնվենք մինչև Սեր առ ամենայն գոյ, առ այն ամենը, ինչ երբևէ եղել է, կա և կլինի: Այդպես մենք դառնում ենք Միասնություն, Միասնական Մենք, Մեր միջոցով դրսևորված Աստծո բազմազանության Միասնություն, և Ինքը՝ Սերը Մեր մեջ ընդլայնվում և բարձրանում է մինչև Ակնածանք Միասնական Աստծո՝ Հոգի-Հայր-Մոր առջև՝ Միասնության մեջ չդրսևորվածի հետ: Միասնականը Ամեն Ինչ է և Ոչինչ: Ողջ Գոյությունը՝ դրսևորված Տիեզերաստեղծման բոլոր մակարդակներում, և ողջ Չդրսևորվածը, Մեծ Դատարկությունը, Միասնական Մոր Մեծ Արգանդը, ամենայնի Ներուժը: