18. લવિંગ ટેકનોલોજી

પ્રેમ – પરમ, શરતવિહીન, શાશ્વત – એ માનવ સ્વભાવ માટે પ્રાપ્ય સર્વોચ્ચ આનંદ છે. પ્રેમ – એ એક ભાવના છે, એ ઊર્જા છે, એ શક્તિ છે, પરમ શક્તિ છે. પ્રેમ – એ સ્ત્રોત અને મૂળ તત્વ છે, જેનાથી બધું બનેલું છે. પ્રેમ – એ લોકો વચ્ચે, અને વાસ્તવમાં, તમામ જીવો વચ્ચેના પરસ્પર સંબંધોની સર્વોચ્ચ ગુણવત્તા છે. પ્રેમ – એ પરમ સત્ય છે. પ્રેમ – એ ઈશ્વર છે. આ જ કારણે આપણી બધી આકાંક્ષાઓ, આપણી બધી ઇચ્છાઓ, આપણા બધા વિચારો કોઈને કોઈ રીતે પ્રેમ સાથે જોડાયેલા છે. હા, આપણે આ પ્રેમના સ્ત્રોત વિશે ભાગ્યે જ વિચાર્યું છે, અને તેથી આપણે તેને ત્યાં શોધ્યો જે આપણી આંખે જોયું, શરીરે સ્પર્શ્યું – અન્ય લોકોમાં, આપણા બાળકોમાં, પ્રકૃતિમાં, પાલતુ પ્રાણીઓમાં, ખોરાક અને પીણામાં, સેક્સ અને મનોરંજનમાં, વિવિધ પ્રકારના સુખોમાં, અને છેવટે ધન, કીર્તિ અને સત્તામાં. પરંતુ સત્ય એ છે કે પ્રેમનો સ્ત્રોત એક જ છે, તે ઈશ્વર છે. સમગ્ર માનવજાત દ્વારા સર્વ સમય માટે – ભૂતકાળ અને ભવિષ્ય – સંચિત આપણી સંયુક્ત સર્વોચ્ચ ક્ષમતા. ઈશ્વર. આ જ પ્રેમનો સાચો સ્ત્રોત છે. અને જ્યારે કહેવામાં આવ્યું છે: «તારા પડોશી પર પોતાના જેવો જ પ્રેમ કર», ત્યારે તેની પહેલાં: «તારા પ્રભુ પરમેશ્વર પર તારા પૂર્ણ હૃદયથી, તારા પૂર્ણ આત્માથી અને તારી પૂર્ણ બુદ્ધિથી પ્રેમ કર». કારણ કે, પડોશી પર પ્રેમ કરવા માટે, ઈશ્વર પ્રત્યેના પ્રેમથી આ પ્રેમથી છલકાઈ જવું જરૂરી છે. ઈશ્વર પ્રત્યેનો પ્રેમ જ દરેક પ્રેમનો સ્ત્રોત છે. અને આ ઈશ્વર પ્રત્યેની કોઈ નૈતિક જવાબદારીની વાત નથી, ના. ઈશ્વરને આપણી પાસેથી કશાની જરૂર નથી, ઈશ્વર કોઈ પણ બાબતમાં જરૂરિયાતમંદ નથી. આ એ વાત છે કે સમગ્ર પ્રેમ ઈશ્વરમાંથી જ વહે છે, તે પણ,

જેના વડે આપણે ખુદ તેમને પ્રેમ કરીએ છીએ. ઈશ્વરને પ્રેમ કરવો તો સહજ છે. ખુદ આત્મા – જો આપણે તેને ધરતીની ઘટમાળમાં સંપૂર્ણપણે વેડફી ન નાખ્યો હોય તો – ખુદ આપણો આત્મા ઈશ્વરને પોતાના સ્ત્રોત તરીકે પ્રેમ કરે છે. ઈશ્વરને પ્રેમ કરવો સરળ છે. આત્મા તેમને પ્રથમ જીવંત શબ્દથી, વાણીના પ્રથમ નાદથી ઓળખી લે છે, જે તે પોતાનામાં પોતાના જ દિવ્ય તત્વના પડઘા રૂપે સાંભળે છે. ઈશ્વરનો શબ્દ તારામાં તેમના પ્રત્યેનો પ્રેમ જન્માવે છે. તેથી કહેવાયું છે: «માણસ માત્ર રોટલીથી જ જીવતો નથી, પણ ઈશ્વરના મુખમાંથી નીકળતા દરેક શબ્દથી જીવે છે». આ જ કારણે ઈશ્વર સાથેનો આંતરિક સંવાદ આટલો મહત્વપૂર્ણ છે – તેનાથી તારામાં સાચો પ્રેમ પ્રગટે છે. અને આ પ્રેમમાંથી જ બાકીનું બધું ઉત્પન્ન થાય છે – આત્મા હર્ષિત થાય છે, ચેતના ઉલ્લાસિત થાય છે, જીવનની ઊર્જાથી, આ દિવ્ય શક્તિથી તારું સમગ્ર અસ્તિત્વ ભરાઈ જાય છે, શરીર સાજું થાય છે, ચેતનાની અખંડતા પુનઃસ્થાપિત થાય છે, શંકાઓ દૂર થાય છે, સંકલ્પશક્તિ પાછી ફરે છે, ઇચ્છાઓ પૂર્ણ થાય છે, તારા જીવનના તમામ ક્ષેત્રો પરિપૂર્ણ થાય છે, આસપાસના લોકો સાથેના સંબંધો સુધરે છે, કારણ કે તું પોતે તેમના માટે અસીમ પ્રેમનો સ્ત્રોત બની જાય છે, પ્રતિભાઓ ખીલે છે, બુદ્ધિ સ્પષ્ટ થાય છે, સત્ય પ્રગટ થાય છે, અને તેમાં – તારો ઉદ્દેશ્ય અને જીવનનો ખુદ અર્થ પ્રગટ થાય છે. ઈશ્વર પ્રત્યેનો પ્રેમ – આ જ સાચો સ્ત્રોત અને પ્રેમનો આરંભ છે. પરંતુ આ પ્રેમ પણ આપણને ખુદ સ્ત્રોત, ખુદ ઈશ્વર જ આપે છે. તેથી, પોતાનામાં આ પ્રેમને પ્રગટ કરવા માટે, તેના પ્રવાહને શરૂ કરવા માટે, આંતરિક સંવાદમાં આપણે ઈશ્વરને વિનંતી કરીએ છીએ: – હે પ્રભુ, મને તારા પર મારા પૂર્ણ હૃદયથી, મારા પૂર્ણ આત્માથી અને મારી પૂર્ણ બુદ્ધિથી પ્રેમ કરતા શીખવ, મને તારા

પ્રેમથી, તારા પ્રત્યેના પ્રેમથી ભરી દે. મને છોડીને ન જા, હે મારા પ્રભુ પરમેશ્વર! અને જ્યારે ઈશ્વર તને ઉત્તર આપશે: હું તને પ્રેમ કરું છું, આપણે એક જ છીએ, તું મારી નજરમાં પરિપૂર્ણ છે, અને તું ક્યારેય એકલો નહોતો. – જ્યારે ઈશ્વર તને અંદરથી ઉત્તર આપશે, ત્યારે તું નિશ્ચિતપણે જાણીશ કે આ તેઓ જ છે, કારણ કે તારું હૃદય ધબકી ઊઠશે, અને આત્મા જીવંત થવા લાગશે, અને આંખોમાં આંસુ આવી જશે. તારામાં જીવંત શબ્દથી, ઈશ્વરના શબ્દથી રડવું – એ સામાન્ય છે, એ સારું છે. તેનો અર્થ એ છે કે આત્મા જીવંત છે અને શુદ્ધ થઈ રહ્યો છે. જો તારી વિનંતીના ઉત્તરમાં તને કશું જ ન અનુભવાય તો તે ખરાબ છે. ત્યારે ગંભીરતાથી કામે લાગવું પડશે – શરીર અને મનને શુદ્ધ કરવું અને ઈશ્વરને પોતાનો આત્મા પાછો આપવા પ્રાર્થના કરવી – ઉપવાસ, સંયમ, પ્રાર્થના. પ્રથમ વખત પ્રાર્થના, જ્યાં સુધી ઈશ્વર તને જવાબ ન આપે – શરીરમાં એક ક્ષીણ સંકેત દ્વારા પણ – અને પછી દિવસમાં 50 વખત, દર 10-15 મિનિટે, કોઈ પણ પ્રશ્ન સાથે, પણ મુખ્યત્વે: «મને શીખવ, સમજવામાં મદદ કર, મારા મન અને મારા આત્માને સાજા કર». «હે પ્રભુ, મને મારી વાસ્તવિકતાનો સર્જક, સભાન સર્જક બનતા શીખવ». «હે પ્રભુ, સમજવામાં મદદ કર કે હું શા માટે, શેના વડે અને કેવી રીતે મારા જીવનમાં આનું સર્જન કરું છું – કઈ માન્યતાઓ, ઇચ્છાઓ, કઈ લાગણીઓ અને વિચારો દ્વારા». «હે પ્રભુ, આ માન્યતાઓ અને આ શંકાઓને, આ ઇચ્છાઓ અને આ લાગણીઓને સાજી કર, મારા મનને શિસ્તબદ્ધ કરવામાં મદદ કર, અને પ્રેમમાંથી, પ્રેમ વડે અને પ્રેમ માટે વિચારવા દે», «હે પ્રભુ, મને એવી રીતે જીવતા શીખવ કે મારામાં જીવન વધતું રહે!» અને જ્યારે તું ફરી ફરીને પૂછીશ, સ્પષ્ટતા માંગીશ, વિનંતી કરીશ – ત્યારે ઈશ્વર તને ઉત્તર આપશે – વારંવાર – અને તું વારંવાર તેમના જીવંત સાનિધ્યને પોતાનામાં અનુભવીશ: શક્તિ, ઊર્જા અને ખુદ પ્રેમનો ઉભરો. અને તને આ જવાબો પર કોઈ શંકા નહીં રહે, તું જાણીશ કે આ

સત્ય છે, અને તે – જીવંત છે. અને તેનાથી, આ જીવંત સત્યથી, તું પોતે પણ જીવંત બની જઈશ. પ્રેમ જીવંત કરે છે, શાબ્દિક રીતે તને જીવન તરફ પુનર્જીવિત કરે છે. આ જવાબો ખૂબ સરળ, સામાન્ય પણ હોઈ શકે છે. તું કદાચ આવું કંઈક વાંચી ચૂક્યો હોઈશ અથવા કોઈની પાસેથી સેંકડો વાર સાંભળ્યું હશે. પરંતુ તે હંમેશાં માત્ર માહિતી બનીને જ રહ્યું, તારા મનથી વધુ ઊંડું ન ઊતર્યું, જ્યાં આ બાબતે અનેક વિવિધ મતો અને શંકાઓ હોઈ શકે છે. પરંતુ જ્યારે ખુદ પ્રેમ તારી સાથે વાત કરે છે, ત્યારે તને હવે કોઈ શંકા રહેતી નથી, આ સત્ય છે, અને તે તારી ચેતનામાં ખૂણાના પાયાના પથ્થરની જેમ, એક મજબૂત પાયાની જેમ ગોઠવાઈ જાય છે, જેના પર હવે તારી ચેતનાનું ઘર – તેના તમામ માળ સાથે – ચણી શકાય છે. આ તારી શ્રદ્ધા બદલે છે, તારી માન્યતાઓ બદલે છે, તારી ઇચ્છાઓ બદલે છે, તારી લાગણીઓ, તારા વિચારો અને ખુદ વિચારસરણી બદલે છે. તું બદલાઈ જાય છે. વાસ્તવિક બને છે. તું તારો પોતાનો સાચો સ્વરૂપ બને છે. અને આ માત્ર સૂક્ષ્મ-ભૌતિક, આધ્યાત્મિક સ્તરે જ થતું નથી. શારીરિક સ્તરે તારા ન્યુરોનલ જોડાણો પુનર્ગઠિત થાય છે, તારા મગજ અને તારા શરીરમાં તમામ ક્વાડ્રિલિયન (૧,૦૦૦,૦૦૦,૦૦૦,૦૦૦,૦૦૦) ન્યુરોનલ જોડાણો પ્રેમ અને સત્યની અસર હેઠળ પુનર્ગઠિત થાય છે, જે તને ઈશ્વર તરફથી અંદરથી ભરી દે છે. અને આ ખૂબ ઝડપથી થાય છે. તું માત્ર બે-ત્રણ અઠવાડિયામાં, બે મહિનામાં – ઓળખી ન શકાય તેવો બદલાઈ જાય છે. અને સાડા ત્રણ વર્ષમાં તું સંપૂર્ણપણે નવો માણસ બની જાય છે. તારામાંનો જૂનો માણસ મરી ગયો. નવો માણસ પુનર્જીવિત થયો. પ્રેમથી, તારી અંદર ઈશ્વરના જીવંત શબ્દથી તું વાસ્તવિક તું બની જાય છે. અને તું આ અનુભવે છે – તારા પૂર્ણ હૃદયથી, તારા પૂર્ણ આત્માથી, તારી પૂર્ણ બુદ્ધિથી, અને

તારા સમગ્ર શરીરથી. તું ઈશ્વરના સ્વરૂપમાં, ખ્રિસ્તના સંસ્કારમાં જન્મે છે, અને તેમની સાથેના આંતરિક સંવાદમાં તેમના સાદ્રશ્ય સમાન બને છે. આ જ દિવ્યતા પ્રાપ્ત કરવી છે. અને આ રીતે અનંતકાળ જીવી શકાય છે. અને માત્ર આ જ રીતે અનંતકાળ જીવી શકાય છે. અહીં કેટલાક પગલાં-સાધનો છે જે તને આ માર્ગ પર, દિવ્યતાના માર્ગ પર મદદ કરશે: ૧. આંતરિક સત્યનો સ્વીકાર. સત્ય આપણને આપણા દ્વારા સર્જાયેલી વાસ્તવિકતા સાથે એક અખંડ સમગ્રતામાં જોડે છે. અસત્ય અલગ કરે છે. આપણામાં ઘણા વિરોધાભાસો અને ઘણું આંતરિક અસત્ય છુપાયેલું હતું, આપણા સાચા સ્વભાવ સામેના પાપો/ભૂલો. તેથી આપણે સર્જક તરીકે સભાનપણે કશું ન તો રચી શકતા હતા, ન તો સુધારી શકતા હતા. કોઈ આંતરિક અખંડતા નહોતી. હંસ, કરચલો અને માછલી હંમેશાં જુદી જુદી દિશામાં ખેંચતા હતા. સત્ય આપણને આ અસત્યમાંથી મુક્ત કરે છે અને આંતરિક અખંડતા તેમજ વાસ્તવિકતા સાથે પોતાના સર્જન તરીકેની એકતા પુનઃસ્થાપિત કરે છે. પરંતુ સત્ય ક્યારેક અપ્રિય, અણગમતું, પીડાદાયક હોય છે, અને ઘણીવાર આપણે અર્ધજાગ્રતપણે તેનાથી પોતાનો બચાવ કરીએ છીએ, તેથી તેને સ્વીકારવા માટે, જેવું છે તેવું જોવા માટે, અંદર ઈશ્વરની ઉપસ્થિતિ જરૂરી છે, તેથી બધું દિવ્ય ચેતનાના સંસ્કારથી, ખ્રિસ્તના સંસ્કારથી શરૂ થાય છે, તેમના સત્યથી બધું આંતરિક અસત્ય પ્રગટ થાય છે. અને પોતાની સાથે પ્રામાણિકતા પણ જરૂરી છે. અસત્યનો સ્વીકાર કરવો, સત્યને અપનાવવું, ઈશ્વર તરફથી સત્યથી ભરાઈ જવું. સત્ય એવું સત્ય છે જે તને પ્રેમથી ભરી દે છે, જીવન વધારે છે.

૨. સંકલ્પ જાહેર કર.. જો, તેં સત્ય સ્વીકારી લીધું છે, ઉદાહરણ તરીકે, કે પ્રેમ નથી. હવે તારો સંકલ્પ જાહેર કર, સર્જકનો સંકલ્પ, કે તું કેવું બનવા દેવા માંગે છે. «હું મારો સંકલ્પ જાહેર કરું છું, હું

હમણાં જ પ્રેમથી ભરાઈ રહ્યો છું (હે પ્રભુ, મને આમાં સહાય કર)». અને અવલોકન કર. ત્યાર બાદ એવો માર્ગ ખુલશે જે તને આ તરફ દોરી જશે. કદાચ તારે ફરી ફરીને આંતરિક સત્યના સ્વીકાર તરફ પાછા ફરવું પડશે, તારા જીવનમાં ઘણું બધું સમજવું અને પુનઃસમજવું પડશે, ઘણું બદલવું પડશે. પરંતુ આ એક માર્ગ છે, અને તેને પાર કરવો જ પડશે. તારા સંકલ્પની ઘોષણાથી માર્ગ ખુલે છે, તેના પર આગળ વધ.

૩. પરસ્પર વિરોધી ઇચ્છાઓની તપાસ કર. બધું તારી ઇચ્છાઓ અનુસાર રચાય છે. તારી સાચી (હંમેશાં સભાન ન હોય તેવી) ઇચ્છાઓ અનુસાર. આંતરિક સંવાદમાં ઈશ્વરને પૂછ: જેવું છે તેવું જ હું શા માટે ઇચ્છું છું? ઉદાહરણ તરીકે, «હે પ્રભુ, હું શા માટે પ્રેમ ન અનુભવવાની ઇચ્છા રાખું છું?». ઘણા જવાબો પ્રકાશમાં આવી શકે છે – «પીડાના ડર» થી માંડીને «તો મારે મારું જીવન બદલવું પડશે» સુધી. વિરોધાભાસી ઇચ્છાઓની જાગૃતિ પોતે જ તેમનો સમન્વય કરવાનું શરૂ કરે છે – તારામાં દિવ્ય ચેતના આ રીતે કાર્ય કરે છે, જેના તું સંસ્કાર (સ્વ-સંસ્કાર) ના કાર્યમાં સહભાગી બન્યો છે. પરંતુ ઈશ્વરને આ વિરોધી ઇચ્છાઓનો સમન્વય કરવા અને વિરોધાભાસની દરેક જોડી માટે તારી ચેતનામાં એક «નવો ત્રીજો વિકલ્પ» સ્થાપિત કરવા વિનંતી કરીને આ પ્રક્રિયાને વધુ મજબૂત બનાવી શકાય છે. જેથી «આ અથવા તે» ના બદલે «આ અને તે બંને» પ્રાપ્ત થાય. ડરની બાબતમાં, અહીં «નવો ત્રીજો વિકલ્પ» શોધવાની જરૂર નથી – ફક્ત ઈશ્વરને તારામાં તેને સાજો કરવા વિનંતી કર. ઈશ્વર વિના ડર પ્રેમને અવરોધે છે, ઈશ્વર તેને પ્રેમના બળતણમાં ફેરવી દે છે. તેથી સંતો વારંવાર કહે છે કે ઈશ્વરનો ડર એ પ્રેમનો આરંભ છે. અંતે તારે તમામ ડરથી મુક્ત થવું જોઈએ. ડર એ સામાન્ય બાબત નથી. ડર એ દિવ્ય સ્વભાવથી વિચલન છે.

૪. લાગણીઓનું અવલોકન કર. તારી જાતને પૂછ: «વાસ્તવમાં હું અત્યારે શું અનુભવી રહ્યો છું?». હૃદયમાં, શરીરમાં, આત્મામાં અવલોકન કર. લાગણીઓને સાંભળ. તેમનું અવલોકન કર. જો તને આવી ટેવ ન હોય, અથવા જો આ લાગણીઓ તારા માટે અપ્રિય હોય (શરમ, અપરાધભાવ, ડર, રોષ, ચીડ, ચિંતા), તો લાગણીઓ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવામાં ઈશ્વર પાસે સહાય માંગ. જો આ લાગણીઓ અત્યંત પીડાદાયક હોય તો પણ તારી આંતરિક દ્રષ્ટિ તેમના પરથી ન હટાવ. આ ક્ષણિક છે. સાથે સાથે તેમનું તારાથી અલગ કંઈક તરીકે અવલોકન કર: તું અનુભવી રહ્યો છે, પરંતુ તું આ લાગણીઓ નથી. પોતાનામાં લાગણીઓનું જ વધારાના વિશ્લેષણ વિના અવલોકન કરીને, તું તેમને પ્રેમી ઊર્જા પ્રદાન કરે છે, જે દિવ્ય સંસ્કારની ક્ષણથી ઈશ્વર તરફથી તારામાં પહેલેથી જ છે – અને તારા ધ્યાનના માધ્યમ દ્વારા વહેતી આ ઊર્જાથી, આ લાગણીઓની કંપન આવૃત્તિમાં વધારો થાય છે, તેમની ગુણવત્તા તારી નજર સમક્ષ જ સુધરે છે – તે દિશામાં જે ખુદ પ્રેમ નક્કી કરે છે. તારી લાગણીઓ એ એક અખંડ વર્ણપટ છે, તારી અંદર પ્રેમના મેઘધનુષ્ય જેવી છે, અને «નકારાત્મક» લાગણીઓ પાસે વધુ તેજસ્વી ચમકવા અને વધુ સુખદ બનવા માટે માત્ર ઊર્જાનો અભાવ હતો. તું આશ્ચર્યચકિત થઈ જઈશ કે આ લાગણીઓનું રૂપાંતરણ કેટલી ઝડપથી થાય છે! જ્યારે «હળવાશ» અનુભવાય ત્યારે «મેળવેલા પર» અટકી ન જઈશ. લાગણી અનુભવવાની તક આપવા બદલ ઈશ્વર પ્રત્યે પ્રેમ અને કૃતજ્ઞતા સુધી તેમનું અવલોકન કરવાનું ચાલુ રાખ. લાગણીઓ દર્શાવે છે કે તું જીવંત છે. જીવવું એટલે અનુભવવું.

૫. શ્રદ્ધા રાખ. થોભ. ગંભીરતાપૂર્વક વિચાર કે તું સાચે જ શેમાં માને છે. આ બરાબર એ જ છે જે તારી સાથે થઈ રહ્યું છે, આ એ છે જેમાં તારા વિચારો, તારા કાર્યો અને તારો સમય રોકાયેલા છે. શું આ ખરેખર એ જ છે જે તું તારા જીવનમાંથી ખરેખર

ઇચ્છતો હતો? અને તું શેમાં શ્રદ્ધા રાખવા માંગતો હતો? તું કેવી રીતે જીવવા માંગતો હતો? શું અનુભવવા માંગતો હતો? તારી જાતને શેના માટે સમર્પિત કરવા માંગતો હતો? શું તું પ્રેમ અને ચમત્કાર ઇચ્છે છે? સમૃદ્ધિ? તારી અનોખી પ્રતિભાનું પ્રગટીકરણ? તો પછી તું ધન અને સત્તામાં, અણગમતા કામમાં, «વાસ્તવિક હકીકત» અને દેવામાં કેમ માને છે? ઈશ્વરને તારી માન્યતાઓ અને શ્રદ્ધા બદલવા વિનંતી કર, શ્રદ્ધાની સભાન પસંદગી તારા માટે નવી તકો ખોલે છે. ધારો કે તું «ઈશ્વરનો આભાર કે નાસ્તિક છે», અને «આવા કશામાં માનતો નથી». તો પછી એક સેકન્ડ માટે ધારી લે કે «આવું» શક્ય છે. ચમત્કાર શક્ય છે. પ્રેમ શક્ય છે. ઈશ્વર શક્ય છે. કદાચ, તારી ચેતના, તારી માન્યતાઓ અને તારી ઇચ્છાઓ જ તારી વાસ્તવિકતા માટે જવાબદાર છે. શક્ય છે? શક્ય છે. જો, વિજ્ઞાન પણ કહે છે કે શક્ય છે! નવી શ્રદ્ધાની એક સેકન્ડની સ્વીકૃતિ પણ તારા માટે «તકોની તિરાડ» ખોલે છે, જેમાં નવી વાસ્તવિકતા વહેવા લાગે છે. તેને ભેટ તરીકે સ્વીકાર. અને પછી ઈશ્વરનો આભાર માનવાનું ન ભૂલ. પોતાનામાં.

૬. મૂલ્ય કર. બધી ઇચ્છાઓ પહેલેથી જ પૂર્ણ થઈ ગઈ છે. ઇચ્છાઓ પોતાની જાતને પૂર્ણ કરે છે. આપણા વિશ્વમાં માત્ર એ જ છે જેની આપણે ખરેખર ઇચ્છા રાખીએ છીએ. મૂલ્ય એ સમયમાં લંબાયેલી ઇચ્છા છે. મારા વિશ્વમાં માત્ર એ જ સ્થિર છે જેનું હું ખરેખર મૂલ્ય કરું છું. તેથી હું સ્વીકારું છું કે આ (પ્રેમ) મારા માટે મૂલ્યવાન છે અને હું ઈશ્વરને મારામાં પ્રેમના મૂલ્યની ભાવના, મૂલ્ય કરવાની ખુદ કળા વિકસાવવા વિનંતી કરું છું. અને પહેલો પાઠ: મૂલ્ય એટલે ધ્યાન. જ્યાં ધ્યાન, ત્યાં ઊર્જા; જ્યાં ધ્યાન – તે જ વધે છે. જો તું પ્રેમને સર્વોપરી ગણે છે, તો તેને પ્રાથમિક ધ્યાન આપ.

«તારા હૃદયમાં પ્રેમને વધારવા માંગે છે – તો તેના પરથી નજર ન હટાવ».

૭. સભાનતા જાગૃત કર. સર્જકની ચેતના. તારી સ્થિતિ, તારા જીવન, તારી વાસ્તવિકતા અને તારી દિવ્ય લીલા માટે સર્જક તરીકેનો સંકલ્પ, શક્તિ અને જવાબદારી પાછી મેળવવાનો અભ્યાસ કર. પ્રેમ નથી અનુભવાતો? સંકલ્પ જાહેર કર: «હું મારી સભાન પસંદગી દ્વારા મારી લાગણીઓ અને મારી વાસ્તવિકતાનું સર્જન કરવાનો મારો સંકલ્પ પાછો મેળવું છું. હું મારી સ્થિતિ માટે સર્જકની શક્તિ અને જવાબદારી પાછી મેળવું છું. હું મારા જીવન માટે સર્જકની શક્તિ અને જવાબદારી પાછી મેળવું છું. હું મારી વાસ્તવિકતા માટે સર્જકની શક્તિ અને જવાબદારી પાછી મેળવું છું. હું એકમાત્ર ઈશ્વરની લીલાના ભાગ રૂપે મારી દિવ્ય લીલા માટે સર્જકની શક્તિ અને જવાબદારી પાછી મેળવું છું. આમીન». અને અવલોકન કર કે વાસ્તવિકતા કેવી રીતે બદલાવા લાગે છે, લાગણીઓ ઉજ્જવળ બને છે, મન સ્પષ્ટ થાય છે. હવે તું જાણે છે કે શું કરવું. કદાચ ઈશ્વર સમક્ષ સત્ય સ્વીકારવાની, સંકલ્પ જાહેર કરવાની જરૂર છે. «હે પ્રભુ, હું અત્યારે પ્રેમ નથી અનુભવી રહ્યો, (અને તેનાથી મને દુઃખ થાય છે, કેમ કે હું પ્રેમને સર્વોપરી ગણું છું), પરંતુ હું મારી લાગણીઓની જવાબદારી સ્વીકારું છું, અને હું મારા હૃદયમાં પ્રેમને પાછો લાવવાનો મારો સંકલ્પ જાહેર કરું છું, હું આ ખૂબ ઇચ્છું છું, અને મારામાં પ્રેમને અવરોધતા તમામ ડર, વિચાર-રૂપો અને ઇચ્છાઓને મુક્ત કરું છું, હું ઈશ્વર પ્રત્યેનો પ્રેમ પસંદ કરું છું! (હે પ્રભુ, મને સાચે જ તારા પર પ્રેમ કરતા શીખવ, પ્રેમને ખાતર મારું હૃદય, આત્મા, શરીર અને મન શુદ્ધ કર, મને તારા પ્રેમથી ભરી દે, મને સાચા જીવન તરફ, પ્રેમ તરફ પુનર્જીવિત કર! આમીન.) હે પ્રભુ, આ સંબંધમાં મારે અત્યારે જ શું સમજવાની જરૂર છે?» અને ઈશ્વર તરફથી આવતા જવાબો ધ્યાનથી સાંભળ, તેમના ચિંતનના આધારે સંકલ્પ જાહેર કર, સ્વીકાર

નિર્ણયો લે, ક્ષણમાં જ તારું જીવન બદલ – જરૂરી કાર્યો કર, કૉલ કર, કરારો બદલ, દેવાં અને જવાબદારીઓ મુક્ત કર, તારી જાતને અને અન્યને સ્વતંત્રતા પાછી આપ, શ્રદ્ધામાં દ્રઢ થા, શંકાઓ છોડી દે, પ્રેમ આપ…

૮. પ્રેમ કર. કશાકની રાહ જોવી અને અત્યારથી જ તે બનવાનું શરૂ ન કરવું તેનાથી વધુ મૂર્ખામીભર્યું કશું નથી. તેથી પ્રેમ કરવાનું શરૂ કર. હમણાં જ. પ્રેમ સર્વોપરી છે, અને પ્રેમ બનવું એટલે તેનું માધ્યમ બનવું, એટલે નજીકના લોકો પર પ્રેમ વરસાવવો. કેવી રીતે? આંતરિક સંવાદમાં ઈશ્વરને પૂછ. ધ્યાન દ્વારા, કાળજી દ્વારા, સાદા પ્રશ્નો દ્વારા: તું કેમ છે? તું શું અનુભવે છે? હું તને કેવી રીતે મદદ કરી શકું? જાણ કે હું તને પ્રેમ કરું છું. યાદ રાખ કે ઈશ્વર તારામાં છે અને તારી પ્રથમ વિનંતી પર હંમેશાં ઉત્તર આપે છે. સંભાળ તારી જાતને! (સ્મિત સાથે) તું સર્જક છે ને!, અને તો પછી કારણ કોનામાં છે?» અન્ય માટે પ્રાર્થના કર. આ પ્રાર્થનાનો સૌથી સુંદર પ્રકાર છે. તે ઈશ્વરને સૌથી વધુ પ્રિય છે. અન્ય માટે પ્રાર્થના કર – ઈશ્વરને તેને એટલો પ્રેમ આપવા વિનંતી કર જેટલો તે અત્યારે સ્વીકારવા તૈયાર છે, અને તું તરત જ આ પ્રેમને પોતાનામાં અનુભવીશ. તારા હૃદયને ખોલવા અને સ્ત્રોતમાંથી ભરાઈ જવા માટે વારંવાર સંકલ્પ જાહેર કર. «હું મારો સંકલ્પ જાહેર કરું છું: હું પ્રેમને ખાતર મારું હૃદય ખોલું છું. મારા હૃદયમાંના મારા આંતરિક સ્ત્રોતમાંથી, જે મારામાં આપણા એકમાત્ર જીવન સ્ત્રોતનું પ્રતિબિંબ અને વિસ્તરણ છે, હું દિવ્ય પ્રેમથી ભરાઈ જાઉં છું. હું અવલોકન કરું છું કે કેવી રીતે પ્રેમની ઊર્જા પ્રકાશ બનીને મારા સમગ્ર અસ્તિત્વને ભરી દે છે, મારા આત્માને, મારા શરીરને, મારી સમગ્ર ચેતનાને શુદ્ધ કરે છે અને મને કૃતજ્ઞતા, શરતવિહીન પ્રેમ અને મૂલ્યાંકનરહિત સ્વીકૃતિના કંપનના સ્તર સુધી ઉઠાવે છે. હું કૃતજ્ઞતાપૂર્વક

મારામાં પ્રેમને અવરોધતી દરેક બાબતને અને તેની પાછળ રહેલા તમામને મુક્ત કરું છું. હવેથી મને તમારી જરૂર નથી, કારણ કે મારો ઈશ્વર સાથે, મારામાં પ્રેમના સ્ત્રોત સાથે સીધો સંબંધ છે, અને હું સીધો સ્ત્રોતમાંથી ભરાઉં છું, અને અન્ય તમામને પણ એકમાત્ર સ્ત્રોતમાંથી સીધા ભરાવાનો અધિકાર આપું છું, હું કોઈની પાસેથી ઊર્જા લેતો નથી અને કોઈને મારી ઊર્જા આપતો નથી. હું તમામ કરારો અને જવાબદારીઓ, કાર્મિક કરારો અને બંધનોનો અંત લાવું છું, હું મારી જાતને અને જે લોકો સાથે હું આ કરારોથી બંધાયેલો હતો તે તમામને સ્વતંત્રતા પાછી આપું છું. હું તેમને પૂર્ણ થયેલા માનું છું, કારણ કે તેઓ મને તેમના સર્વોચ્ચ લક્ષ્ય – પ્રેમ તરફ દોરી ગયા છે. આમીન». અને પ્રેમનું અવલોકન કર. તેના પરથી તારી નજર ન હટાવ.

૯. સત્ય બોલ. આંતરિક સંવાદ શરૂ કર. સત્ય પ્રેમથી ભરી દે છે. આ એક હકીકત છે. કારણ કે સત્ય ઈશ્વરમાંથી, સ્ત્રોતમાંથી આવે છે. પ્રેમ ઇચ્છે છે – તો સત્ય પ્રગટ કર. તારા આંતરિક સત્યની મોટેથી ઘોષણા કર, જેના દ્વારા ઈશ્વર અત્યારે જ તારા દ્વારા પ્રગટ થઈ રહ્યા છે. સત્ય બોલ. – હે પ્રભુ, મારા દ્વારા બોલો!

તારા આત્મા સાથે વાત કર. «હે મારા આત્મા, તું શું ઇચ્છે છે?» આત્માને પૂછ: «હે મારા આત્મા, હું અત્યારે જ મારા આત્માને આ કેવી રીતે આપી શકું?» અને કાર્ય કર. તેને પ્રગટ કર. જીવન – હંમેશાં અહીં અને અત્યારે છે. અહીં અને આ ક્ષણે. વિલંબ ન કર. તારા સોશિયલ નેટવર્ક્સમાં તારા આંતરિક સત્યની ઘોષણા કર. કોઈના માટે આ અત્યારે જ એક સાચો ઉદ્ધાર બની શકે છે, નિર્જીવ ઘટમાળના રણમાં જીવંત જળનો એક ઘૂંટડો! સત્ય પ્રગટ કર અને તે અત્યારે જ તારામાં અને વિશ્વમાં પ્રેમને વધારશે. «હે પ્રભુ, મારે અત્યારે જ શું સમજવાની જરૂર છે?

મારું સત્ય શું છે? મને યાદ અપાવ, હે પ્રભુ! મને ખુલ્લેઆમ અને શરમ વિના તેની ઘોષણા કરવામાં સહાય કર! આમીન». સત્ય બોલવું – એ પ્રેમની સર્વોચ્ચ અભિવ્યક્તિ છે. કારણ કે સત્ય એ પ્રેમ છે. પ્રેમ એ સત્ય છે.

૧૦. તારી પ્રતિભા, ઈશ્વર તરફથી મળેલી ભેટ પ્રગટ કર. સત્ય બોલવું – એ એક પ્રતિભા છે. ઈશ્વર તરફથી મળેલી ભેટ. પરંતુ હજી પણ અસંખ્ય, અગણિત પ્રતિભાઓ છે, જે દરરોજ શાશ્વત જીવન માટે જાગૃત થયેલા નવા નવા સર્જકો સાથે વધતી જાય છે, નવી નવી પ્રતિભાઓ સાથે જે પહેલાં ક્યારેય નહોતી, અને જે વ્યવસાયોના વર્ગીકરણમાં જોવા મળતી નથી. ઈશ્વર સાથેના આંતરિક સંવાદમાં જાણી લે કે તારી ભેટ કઈ છે, અને તું તેને અત્યારે જ કેવી રીતે પ્રગટ કરવાનું શરૂ કરી શકે છે. કદાચ, આ કશું સાવ નવું નથી. કદાચ, આ એ છે જે તું હંમેશાં તારા વિશે જાણતો હતો. પરંતુ પ્રેમ એ ઊર્જા છે, અને ઊર્જા એ ગતિ છે, અને તારામાં પ્રેમ એક જીવંત પ્રવાહ બની રહે તે માટે – તેને સતત વહાવવો જરૂરી છે – તેને મુક્તપણે વહાવવો – મફતમાં, ભેટ તરીકે. ઈશ્વરની ભેટ તરીકે. નિઃશુલ્ક. એવી અપેક્ષા ન રાખ કે તને તેના માટે પૈસા મળશે. તારી પ્રતિભાનું મુદ્રીકરણ કરવાનો પ્રયાસ ન કર. તારી બધી ઇચ્છાઓ, તારી બધી જરૂરિયાતો ઈશ્વર દ્વારા પહેલેથી જ પૂરી પાડવામાં આવી છે (જો તું, અલબત્ત, તેમની સાથે પરિચિત છે), તારી બધી ઇચ્છાઓ પહેલેથી જ પૂર્ણ થઈ ગઈ છે, અને તારો ડાબો હાથ (લેવો) જમણો હાથ (આપવો) શું કરે છે તે ન જાણે. માપ વગર આપ, ફક્ત પ્રેમના આ પ્રવાહને પોતાનામાંથી પસાર થવા દેવા માટે, અને પૂછ્યા વગર લે કે તું આને લાયક છે કે નહીં, તું તેના હકદાર છે કે નહીં, કારણ કે તું જે કંઈ આપે છે – તે ઈશ્વર તરફથી છે, અને તું જે કંઈ લે છે, લોકો દ્વારા પણ – તે તોય તેમના તરફથી જ છે. તેથી નિર્ભયપણે પ્રગટ થા, વિશ્વ સમક્ષ તારી પ્રતિભા રજૂ કર – તું આ વિશ્વ માટે નહીં, પણ પોતાના માટે, પ્રેમ માટે, આનંદ માટે કરે છે.

આનંદ. તારી પ્રતિભા નથી જાણતો? તેના માટે પ્રભુને પ્રાર્થના કર. બધી પ્રતિભાઓ તેમના તરફથી છે. તારામાં રહેલી પ્રતિભા – એ આપણી સંયુક્ત સામૂહિક ક્ષમતા છે, જે તે અનોખા સ્વરૂપમાં વ્યક્ત થાય છે જેની અત્યારે સમગ્રને જરૂર છે, અને જે તારી બધી પસંદગીઓ, તારા બધા અનુભવો અને જીવનમાં પસાર કરેલા સમગ્ર માર્ગને કારણે માત્ર તારા દ્વારા જ પ્રગટ થઈ શકે છે.

૧૧. પ્રેમ – એ આપણે છીએ. બધા માટે પ્રાર્થના કર. પ્રેમ – એ હું નથી, પ્રેમ – એ હંમેશાં આપણે છીએ. ઈશ્વરને પણ આપણી જરૂર છે, પ્રેમ શક્ય બને તે માટે તેમણે પણ પોતાને આપણામાં અનેક ભાગોમાં વિભાજિત કરવાની જરૂર પડી. જ્યારે તને લાગે કે પ્રેમ પૂરતો નથી, ત્યારે આપણા બધા માટે પ્રાર્થના કર, જેથી આપણા બધામાં પ્રેમ પ્રગટે, જેથી આપણે બધા આપણું સુખ પ્રાપ્ત કરીએ. અન્ય માટે પ્રાર્થના, અને ખાસ કરીને બધા માટે પ્રાર્થના – એ હૃદય ખોલવાનું અને પૃથ્વી પર પ્રેમને વધારવાનું એક ખૂબ જ શક્તિશાળી સાધન છે. અને તેથી, તારા હૃદયમાં પણ. «હે પ્રભુ, આપણા તમામને તારા પ્રેમથી ભરી દે, આપણા પૂર્ણ હૃદયથી, આપણા પૂર્ણ આત્માથી અને આપણી પૂર્ણ બુદ્ધિથી તારા પર પ્રેમ કરતા શીખવ, આપણને એકબીજા પર પ્રેમ કરતા શીખવ, અને તે દ્વારા આપણામાં તારા પ્રેમને વધાર, કારણ કે પ્રેમ કરવો એ સર્વોચ્ચ આનંદ છે. હે પ્રભુ, આપણા તમામને પ્રતિભાઓ પ્રદાન કર. આપણને શાશ્વત જીવન માટે જાગૃત કર, પછી ભલે આપણે ગમે તેટલા ઘસઘસાટ ઊંઘતા હોઈએ, અને તારા આત્માની ગમે તેવી ઊંચાઈ પરથી આપણે નીચે પડ્યા હોઈએ, અજ્ઞાનતાને કારણે તારો ત્યાગ કર્યો હોય, પ્રેમને ભૂલી ગયા હોઈએ અને આમાં પોતાની જાત સાથે વિશ્વાસઘાત કર્યો હોય. આપણા બધા

પરસ્પર દેવાં અને જવાબદારીઓમાંથી આપણને મુક્ત કર, જેમાં આપણે આપણી અસભાનતાને કારણે ફસાઈ ગયા છીએ, ભૂલી ગયા છીએ કે બધું તારા તરફથી છે, હે પ્રભુ, અને બધું આપણી ઇચ્છાઓ અને શ્રદ્ધા અનુસાર રચાય છે. હે પ્રભુ, આપણી સામૂહિક ચેતનાને સાજી કર, કપટી દ્રષ્ટિકોણના ઢાંચામાંથી મુક્ત કર, આપણને ફરીથી તારા આત્માથી ભરી દે, આપણી સામૂહિક વાસ્તવિકતાના સભાન સર્જક બનતા શીખવ, હે પ્રભુ, આપણા અખંડ આત્માને સાજો અને શુદ્ધ કર, અને તેને પ્રેમથી ભરી દે. કારણ કે આપણે તારા બાળકો છીએ, પિતા. આપણને ઈશ્વર બનતા શીખવ. આમીન»

૧૨. એકમાત્રના સંસ્કાર દ્વારા એકતા અને રૂપાંતરણ. અત્યાર સુધી આપણે આંતરિક સંવાદમાં આપણા પ્રભુ ઈસુ ખ્રિસ્તને સંબોધન કરતા હતા. પરંતુ ઈસુનું કાર્ય – આપણને, આપણા મનને, આપણા આત્માને, આપણા હૃદયને – આપણી માન્યતાઓ, ઇચ્છાઓ, લાગણીઓ અને વિચારોને તૈયાર કરવાનું છે – અને આપણને એકમાત્ર ઈશ્વર પિતા-માતા તરફ દોરી જવાનું છે. જેથી આપણે એકમાત્રના પ્રેમ દ્વારા સમસ્ત અસ્તિત્વ પ્રત્યેના પ્રેમ સુધી વિસ્તરી શકીએ, જે કંઈ ક્યારેય હતું, છે અને રહેશે તે તમામ પ્રત્યે. આ રીતે આપણે એકતા બનીએ છીએ, એક અખંડ આપણે, આપણા દ્વારા પ્રગટ થયેલા ઈશ્વરની વિવિધતાની એકતા, અને આપણામાંનો ખુદ પ્રેમ અપ્રગટ સાથેની એકતામાં એકમાત્ર ઈશ્વર આત્મા-પિતા-માતા પ્રત્યેની ભક્તિ સુધી વિસ્તરે છે અને ઉચ્ચ સ્તરે પહોંચે છે. એકમાત્ર – એ સર્વસ્વ અને શૂન્ય છે. સૃષ્ટિના તમામ સ્તરો પર પ્રગટ થયેલું સમસ્ત અસ્તિત્વ અને તમામ અપ્રગટ, પરમ શૂન્યતા, એકમાત્ર માતાનો મહાન ગર્ભ, સર્વસ્વની સંભાવના.