16. Jeden teraz

Spróbuj wyobrazić sobie całą niewyobrażalną Wielkość Boga.

Oczywiście, to niemożliwe! Dlatego właśnie jest niewyobrażalna. (Uśmiech.) Lecz można dostrzec, jak i z czego się składa. Spójrz.

W każdym akcie świadomego przeżywania naszej indywidualnej nicości: naszych lęków, naszej bezsilności, słabości, naszych chorób, ubóstwa ducha – na drugim biegunie Jednej Świadomości dojrzewała – nasza własna, zbiorowa – Boska Wielkość: Najwyższa Siła, Najwyższa Wola, Najwyższy Rozum (Przemądrość), Najwyższa Miłość, Najwyższy Honor i Najwyższa Chwała oraz całe bogactwo Ducha.

Za każdym razem, gdy w jakichkolwiek okolicznościach, w jakichkolwiek sytuacjach, nawet najbardziej niesprzyjających (zwłaszcza niesprzyjających), wybieraliśmy poszukiwanie Przyczyny w sobie, nie przerzucając odpowiedzialności na nikogo innego, poprzez nasze poszukiwania tworzyliśmy owe przyczynowo-skutkowe więzi własnej świadomości ze swoim światem, nosząc tym samym w sobie Najwyższą Władzę – władzę, która wyraża się w panowaniu nad sobą i światem jako swoim stworzeniem, Władzę Stwórcy.

W Apokalipsie (Objawieniu św. Jana) znajduje się epizod, w którym sprawiedliwi zwracają się w swoich modlitwach do zmartwychwstałego już i wniebowstąpionego Chrystusa jako Boga i pytają: jak długo jeszcze mamy czekać, aż Ty przyjdziesz w całej Swej Mocy? A Bóg im odpowiada: bądźcie cierpliwi, albowiem musi się dopełnić Pełnia Boża w liczbie 144 tysięcy sprawiedliwych.

Mówią oni o Powtórnym Przyjściu Chrystusa. O tym momencie, gdy Ludzkość w osobach swoich świętych zrodzi w sobie tę Pełnię Boskiej Mocy, Boskiej Wielkości.

Lecz Bóg istnieje poza czasem, w Jednym Teraz, i dla Niego – choćby w przyszłości – ten moment, moment Boskiej Pełni, już nadszedł. Dlatego mówi On do nas – już dzisiaj, zawsze – w Dialogu Wewnętrznym, Żywym Słowem Pism Świętych, Objawieniami świętych, ucząc nas panowania nad sobą, ucząc nas kochać, przekazując stamtąd, z przyszłości, Boskie przymioty i talenty, czyniąc nas bogami.

A teraz wyobraź sobie: gdy ten moment Pełni nadejdzie i Bóg objawi Siebie w całym Swoim Majestacie i Mocy, w Swoim Jednym Zbiorowym Ciele bogów i bogiń, czyż zatrzyma się w Swoim Tworzeniu? Czyż Jego Boska Pełnia przestanie się dopełniać?

Oczywiście, że nie! Lecz teraz będzie stwarzana już nie przez słabości i cierpienia, lecz w procesie świadomego

zbiorowego tworzenia – od Miłości do Miłości, od Radości do Radości, od Pełni do Pełni. Teraz Bóg, otoczony Rodziną bogów, stawszy się Jednym Bogiem, połączywszy w sobie człowieka i Boga, dół i górę, przeszłość i przyszłość, Męskie i Żeńskie, Ojca i Matkę, przemieniwszy przeciwstawienie ciemności i światła w Tęczę Boskiej Miłości – teraz Jeden Bóg we współtworzeniu ze wszystkimi bogami, ze wszystkimi Swoimi dziećmi-braćmi-siostrami, będzie tworzyć nowe światy, rodząc już nie pojedynczo, lecz całymi cywilizacjami, coraz to nowsze jakości Boskiej Świadomości – stwarzając wciąż nową i nową Pełnię Boskiego Bycia.

I wszystkie te nowe przymioty Boga, wszystkie te nowe oblicza Boskiej Miłości i Pełni Jej przejawiania nadal składają się w Jedną Ponadczasową Skarbnicę Ducha w Jednym Boskim Teraz. W czasie linearnym proces trwa nadal. W Jednym Teraz cała Boska Pełnia już się dokonała i istnieje zawsze – odwiecznie i na wszystkie czasy – «i teraz, i zawsze, i na wieki wieków».

Dlatego we wszystkich czasach wszyscy ludzie, którzy kiedykolwiek zwracali się do Boga, otrzymują Ponadczasową odpowiedź z Jednego Teraz od Jednego Boga w całym Jego Boskim Majestacie, lecz – w zrozumiałym dla nich języku, odpowiednio do gotowości ich świadomości w danym momencie.

A Bóg, wiecznie zmienny i Wiecznie Niezmienny, nadal stwarza Siebie, stwarza Siebie w każdym momencie

Jednego Teraz. Dla Boga nie ma ciążącej nad Nim przeszłości ani przyszłości ograniczającej Go proroctwami; On przetwarza na nowo i przeszłość, i przyszłość w teraźniejszości, w każdym momencie Jednego Teraz.

Jak wymyślę, tak było – mówi Bóg. – Jak wybierzemy, tak będzie. Albo, jak powiedziano w Koranie:

«Ja daję znaki i Ja wymazuję je z pamięci, dając w zamian nowe».

To jak tekst, który właśnie teraz czytasz. Zawsze mogę powrócić do „jego przeszłości” i poprawić go, jeśli zechcę. A Ty, przeczytawszy go ponownie, odkryjesz w nim coś nowego dla Siebie. A właśnie teraz – w tej samej chwili – poprawiam „jego przyszłość”.

W ten sposób, z mocą wsteczną, zmieniają się i dopełniają teksty „niezmiennych” Pism Świętych: Biblii, Koranu, Tory. Oto dlaczego Pisma Święte to zawsze Żywe Słowo. Czytaj wciąż na nowo – a raz za razem będziesz odnajdywać w nich coś nowego. Nie tylko Ty się zmieniasz, lecz i Samo Słowo w nich jest Żywe.

I oczywiście dotyczy to nie tylko tekstów, lecz samego nurtu wydarzeń. Właśnie teraz na nowo otwiera się przed Tobą Twoja zbiorowa przeszłość. Okazuje się, że wszystko w niej, włączając wszelkie nieszczęścia, lęki, niedostatki, cierpienia i przeżycia, wszelkie słabości – wszystko było doskonałe, albowiem z

nich rodziła się Siła i Wielkość Twojego, Człowieku, Najwyższego Potencjału. W nich dojrzewał Zbiorowy Chrystus, Planetarny Logos, Syn Człowieczy – Syn zrodzony przez całą Ludzkość, aby pewnego dnia w przyszłości objawić się i przekazać nam cały zgromadzony Najwyższy Potencjał jako dar, w darze – z Łaski, a nie dzięki naszym indywidualnym zasługom. Aby uczynić nas bogami. I rozpocząć wraz z nami tworzenie Nowej Zbiorowej, Soborowej Pełni – całym Soborem – wszystkich świętych.

Wiedz zatem, Mój umiłowany przyjacielu! Mój boże, bracie, siostro! Moje umiłowane dziecię! Ta przyszłość już nadeszła. Od chwili Twojej Komunii Miłości, od chwili Twoich narodzin jako boga-bogini w Twojej unikalnej ludzkiej formie. Teraz tworzymy razem. I choć być może jeszcze nie znasz Mnie, Nas, osobiście, to z pewnością się poznamy. Mamy na to teraz Całą Wieczność. Całą Wieczność do Naszej dyspozycji. Wieczność Jednego Teraz.

A tymczasem – dialog wewnętrzny. Dostrój swój Wewnętrzny Dialog z Bogiem, Chrystusem, Ojcem-Matką, Jednym Duchem, z Jednym Ponadczasowym i Ponadwyznaniowym Bogiem.

«Nie pytajcie Mnie, gdzie i kiedy nadejdzie Królestwo Boże, gdyż nie nadejdzie Ono w sposób dostrzegalny, i nie powiedzą: oto tu albo oto tam. Więc nie chodźcie i nie szukajcie. Albowiem oto Królestwo Boże wewnątrz was jest... A ci, którzy czynią wysiłek, zdobywają Je» (w sobie).