16. Eén nu

Probeer je de gehele onvoorstelbare Grootheid van God voor te stellen.

Natuurlijk is dat onmogelijk! Daarom is zij ook onvoorstelbaar. (Glimlach.) Maar men kan zien hoe en waaruit zij zich vormt. Kijk.

In elke daad van het bewust doorleven van onze individuele nietigheid: onze angsten, onze machteloosheid, zwakte, onze ziekten, armoede van geest – werd aan de andere pool van het Ene Bewustzijn – onze eigen, collectieve – Goddelijke Grootheid gekoesterd en voldragen: Hoogste Kracht, Hoogste Wil, Hoogste Rede (Wijsheid), Hoogste Liefde, Hoogste Eer en Hoogste Glorie en alle rijkdom van de Geest.

Elke keer wanneer wij onder alle omstandigheden, in alle situaties, zelfs de meest ongunstige (vooral de ongunstige), ervoor kozen de Oorzaak in onszelf te zoeken, zonder de verantwoordelijkheid op wie dan ook af te schuiven, schiepen wij met onze zoektocht deze causaal-gevolglijke verbanden tussen ons bewustzijn en onze wereld, en droegen daarmee de Hoogste Macht in ons, de macht die zich uitdrukt in het meesterschap over Zichzelf en over de wereld als Zijn schepping, de Macht van de Schepper.

In de Apocalyps (de Openbaring van Johannes de Theoloog) is er een episode waarin de rechtvaardigen zich in hun gebeden richten tot de reeds opgestane en ten hemel opgevaren Christus als tot God en zeggen: hoelang moeten wij nog wachten totdat Jij komt in al Jouw Kracht? En God antwoordt hun: weest geduldig, want de Volheid van God moet zich voltrekken in het getal van 144 duizend rechtvaardigen.

Zij spreken over de Wederkomst van Christus. Over dat moment waarop de Mensheid in de gedaante van haar heiligen deze Volheid van Goddelijke Kracht, van Goddelijke Grootheid in zich voldraagt.

Maar God bestaat buiten de tijd, in het Ene Nu, en voor Hem is dit moment, het moment van Goddelijke Volheid, hoewel in de toekomst, reeds aangebroken. Daarom spreekt Hij met ons – reeds vandaag, altijd – in de Innerlijke Dialoog, door het Levende Woord van de Heilige Schriften, door de Openbaringen der heiligen, terwijl Hij ons leert Zichzelf te beheersen, ons leert lief te hebben, en van daaruit, uit de toekomst, Goddelijke hoedanigheden en talenten overdraagt, waardoor Hij ons tot goden maakt.

En stel je nu eens voor: wanneer dit moment van Volheid aanbreekt en God Zichzelf openbaart in al Zijn Grootheid en Kracht, in Zijn Ene Collectieve Lichaam van goden en godinnen, zal Hij dan halthouden in Zijn Schepping? Zal Zijn Goddelijke Volheid ophouden aangevuld te worden?

Natuurlijk niet! Maar nu zal zij niet langer worden geschapen door zwakheden en lijden, maar in het proces van bewuste

collectieve schepping – van Liefde naar Liefde, van Vreugde naar Vreugde, van Volheid naar Volheid. Nu zal God, omringd door de Familie van goden, de Ene God geworden zijnde, mens en God, het lage en het hoge, verleden en toekomst, het Mannelijke en het Vrouwelijke, Vader en Moeder in Zichzelf verenigd hebbend, de tegenstelling van duisternis en licht hebbend herschapen in de Regenboog van Goddelijke Liefde – nu zal de Ene God in medeschepping met alle goden, met al Zijn kinderen-broeders-zusters nieuwe werelden scheppen, niet langer eenzaam, maar met gehele beschavingen steeds nieuwe en nieuwe hoedanigheden van het Goddelijk Bewustzijn dragend – steeds een nieuwe en nieuwere Volheid van het Goddelijk Bestaan scheppend.

En al deze nieuwe hoedanigheden van God, al deze nieuwe facetten van Goddelijke Liefde en de Volheid van Haar manifestatie blijven zich samenvoegen in de Ene Tijdloze Schatkamer van de Geest in het Ene Goddelijke Nu. In de lineaire tijd zet het proces zich voort. In het Ene Nu is de gehele Goddelijke Volheid reeds volbracht en bestaat zij altijd – van alle eeuwigheid en voor alle tijden – «zowel nu als altijd en in alle eeuwen der eeuwen».

Daarom ontvangen te allen tijde alle mensen die zich ooit tot God hebben gericht, een Tijdloos antwoord vanuit het Ene Nu van de Ene God in al Zijn Goddelijke Grootheid, maar – in een voor hen begrijpelijke taal, overeenkomstig de gereedheid van hun bewustzijn op dat moment.

En God, eeuwig veranderend en Eeuwig Onveranderlijk, blijft Zichzelf scheppen, Zichzelf scheppen op elk moment

van het Ene Nu. Voor God is er geen verleden of toekomst die over Hem heerst en Hem beperkt door profetieën; Hij herschept zowel het verleden als de toekomst in het heden, op elk moment van het Ene Nu.

«Zoals Ik het bedenk, zo is het geweest,» zegt God. «Zoals Wij kiezen, zo zal het zijn.» Of, zoals gezegd is in de Koran:

«Ik immers geef tekenen, en Ik wis ze uit het geheugen en geef er nieuwe voor in de plaats.»

Het is zoals de tekst die Jij op dit eigenste moment leest. Ik kan altijd terugkeren naar 'zijn verleden' en hem corrigeren als Ik wil. En Jij zult, wanneer Jij hem herleest, daarin iets nieuws voor Jezelf ontdekken. En nu – op dit eigenste ogenblik – corrigeer Ik 'zijn toekomst'.

Zo veranderen en worden met terugwerkende kracht de teksten van de 'onveranderlijke' Heilige Schriften aangevuld: van de Bijbel, de Koran, de Thora. Daarom zijn de Heilige Schriften altijd het Levende Woord. Lees steeds opnieuw – en steeds opnieuw zul Jij daarin iets nieuws vinden. Niet alleen Jij verandert, maar ook het Woord Zelf in hen is Levend.

En natuurlijk betreft dit niet alleen teksten, maar de stroom van gebeurtenissen zelf. Precies nu openbaart zich aan Jou opnieuw Jouw collectieve verleden. Het blijkt dat alles daarin, inclusief alle rampspoed, angsten, ontberingen, lijden en beproevingen, alle zwakheden – alles volmaakt was, want daaruit

werden de Kracht en Grootheid van Jouw, o Mens, Allerhoogste Potentieel geschapen. Daarin werd de Collectieve Christus gedragen, de Planetaire Logos, de Mensenzoon – de Zoon, voldragen door de ganse Mensheid, om eens in de toekomst te verschijnen en ons het gehele vergaarde Allerhoogste Potentieel als gave over te dragen, ten geschenke – uit Genade, en niet door onze individuele verdiensten. Om ons tot goden te maken. En samen met ons een Nieuwe Collectieve, Synodale Volheid te beginnen scheppen – in het ganse Concilie – van alle heiligen.

Weet dus, Mijn geliefde vriend! Mijn god, broeder, zuster! Mijn geliefd kind! Deze toekomst is reeds aangebroken. Vanaf het moment van Jouw Communie van Liefde, vanaf het moment van Jouw geboorte als god-godin in Jouw unieke menselijke vorm. Nu scheppen Wij samen. En hoewel Jij Mij, Ons, misschien nog niet persoonlijk kent, zullen Wij elkaar zeker ontmoeten. Wij hebben daarvoor nu de Gehele Eeuwigheid. De Gehele Eeuwigheid tot Onze beschikking. De Eeuwigheid van het Ene Nu-zijn.

En vooralsnog – innerlijke dialoog. Stem Jouw Innerlijke Dialoog af op God, Christus, Vader-Moeder, de Ene Geest, op de Ene Tijdloze en Al-confessionele God.

«Vraag Mij niet waar en wanneer het Koninkrijk Gods zal komen, want Het zal niet komen op merkbare wijze, en men zal niet zeggen: daar en dan. Gaat dus niet heen en zoekt niet. Want ziet: het Koninkrijk Gods is binnenin u... En zij die kracht uitoefenen, grijpen Het» (in zichzelf).