16. एक अब

ईश्वरको सम्पूर्ण अकल्पनीय महिमाको कल्पना गर्ने प्रयास गर।

अवश्य पनि, यो असम्भव छ! त्यसैले त यो अकल्पनीय छ। (मुस्कान।) तर यो कसरी र केबाट बन्दछ भनेर देख्न सकिन्छ। हेर।

हाम्रो व्यक्तिगत तुच्छतालाई—हाम्रा डरहरू, हाम्रो असहायता, दुर्बलता, हाम्रा रोगहरू, आत्मिक दरिद्रतालाई—सचेत रूपमा बाँच्ने प्रत्येक कार्यमा, एकीभूत चेतनाको अर्को ध्रुवमा हाम्रो आफ्नै, सामूहिक—ईश्वरीय महिमा हुर्किरहेको थियो: सर्वोच्च शक्ति, सर्वोच्च इच्छा, सर्वोच्च बुद्धि (परमप्रज्ञा), सर्वोच्च प्रेम, सर्वोच्च सम्मान र सर्वोच्च गौरव अनि आत्माको सम्पूर्ण ऐश्वर्य।

हरेक पटक, जब हामीले कुनै पनि परिस्थितिमा, कुनै पनि अवस्थामा, यहाँसम्म कि सबैभन्दा प्रतिकूल (विशेष गरी प्रतिकूल) परिस्थितिमा पनि, अरू कसैमाथि दोष नथुपारी आफूभित्रै कारण खोज्ने छनौट गर्‍यौं, हामीले आफ्नो खोजीद्वारा आफ्नो चेतनाको आफ्नो संसारसँग यी कार्य-कारण सम्बन्धहरू निर्माण गर्‍यौं, र यसरी सर्वोच्च सत्तालाई हुर्कायौं—त्यस्तो सत्ता, जुन आफूमाथि र आफ्नो सृष्टिको रूपमा संसारमाथि प्रभुत्वमा व्यक्त हुन्छ, सृष्टिकर्ताको सत्ता।

प्रकाशको पुस्तकमा (यूहन्नाको प्रकाश) एउटा प्रसङ्ग छ, जहाँ धर्मी जनहरूले आफ्नो प्रार्थनामा पुनरुत्थित र स्वर्गारोहण हुनुभएका ख्रीष्टलाई ईश्वरको रूपमा पुकार्दै भन्छन्: तिमी आफ्नो सम्पूर्ण शक्तिमा कहिले आउनेछौ, हामीले अझै कति पर्खनुपर्नेछ? अनि ईश्वरले तिनीहरूलाई जवाफ दिनुहुन्छ: धैर्य गर, किनकि १ लाख ४४ हजार धर्मीहरूको सङ्ख्यामा ईश्वरको पूर्णता पूरा हुनुपर्छ।

तिनीहरू ख्रीष्टको दोस्रो आगमनको कुरा गर्छन्। त्यो क्षणको कुरा, जब मानवताले आफ्ना सन्तहरूको स्वरूपमा ईश्वरीय शक्तिको, ईश्वरीय महिमाको यो पूर्णतालाई आफूभित्र जन्माउँछ।

तर ईश्वर समयभन्दा पर, एकीभूत अहिलेमा अस्तित्वमा हुनुहुन्छ, र उहाँको निम्ति, भविष्यमै भए तापनि, यो क्षण—ईश्वरीय पूर्णताको क्षण—पहिले नै आइसकेको छ। त्यसैले उहाँ हामीसँग बोल्नुहुन्छ—आजै, सधैँ—आन्तरिक संवादमा, धर्मशास्त्रहरूको जीवित वचनद्वारा, सन्तहरूको प्रकाशद्वारा, हामीलाई आफूमाथि संयम राख्न सिकाउँदै, प्रेम गर्न सिकाउँदै, त्यहाँबाट अर्थात् भविष्यबाट ईश्वरीय गुणहरू र प्रतिभाहरू प्रदान गर्दै, हामीलाई ईश्वरहरू बनाउँदै।

अब कल्पना गर, जब पूर्णताको यो क्षण आउनेछ, र ईश्वरले आफूलाई आफ्नो सम्पूर्ण महिमा र शक्तिमा, देवी-देवताहरूको आफ्नो एकीभूत सामूहिक शरीरमा प्रकट गर्नुहुनेछ, के उहाँ आफ्नो सृष्टिमा रोकिनुहुनेछ? के उहाँको ईश्वरीय पूर्णता थपिनबाट रोकिनेछ?

अवश्य पनि, रोकिनेछैन! तर अब यो दुर्बलता र पीडाहरूद्वारा होइन, बरु सचेत

सामूहिक सृष्टिको प्रक्रियामा रचिँदै जानेछ—प्रेमबाट प्रेमसम्म, आनन्दबाट आनन्दसम्म, पूर्णताबाट पूर्णतासम्म। अब ईश्वर, देवताहरूको परिवारद्वारा घेरिएर, एकीभूत ईश्वर बनेर, आफूभित्र मानव र ईश्वर, तल्लो र माथिल्लो, भूत र भविष्य, पुरुष र नारी, पिता र मातालाई जोडेर, अन्धकार र ज्योतिको द्वन्द्वलाई ईश्वरीय प्रेमको इन्द्रेणीमा बदलेर—अब एकीभूत ईश्वर सबै देवताहरूसँग, आफ्ना सबै सन्तान-दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूसँगको सह-सृष्टिमा नयाँ संसारहरू सृष्टि गर्नुहुनेछ, अब एक्लाएक्लै होइन तर सिङ्गै सभ्यताहरूमार्फत ईश्वरीय चेतनाका नयाँ-नयाँ गुणहरूलाई हुर्काउँदै—ईश्वरीय अस्तित्वको नयाँ-नयाँ पूर्णता सृष्टि गर्दै।

अनि ईश्वरका यी सबै नयाँ गुणहरू, ईश्वरीय प्रेमका र यसको प्रकटीकरणको पूर्णताका यी सबै नयाँ-नयाँ आयामहरू एकीभूत ईश्वरीय अहिलेमा आत्माको एकीभूत कालातीत भण्डारमा सञ्चित भइरहन्छन्। रेखीय समयमा यो प्रक्रिया निरन्तर चलिरहन्छ। एकीभूत अहिलेमा सम्पूर्ण ईश्वरीय पूर्णता पहिले नै सिद्ध भइसकेको छ र सधैँ अस्तित्वमा छ—अनादिकालदेखि अनन्तसम्म—«अहिले, सधैँ र युगानुयुग»।

त्यसैले सबै युगहरूमा, ईश्वरतर्फ फर्केका सबै मानिसहरूले उहाँको सम्पूर्ण ईश्वरीय महिमासहितको एकीभूत ईश्वरबाट एकीभूत अहिलेबाट कालातीत जवाफ पाउँछन्, तर—त्यस क्षणमा तिनीहरूको चेतनाको तयारी अनुसार, तिनीहरूले बुझ्न सक्ने भाषामा।

अनि ईश्वर, जो निरन्तर परिवर्तनशील र सधैँ अपरिवर्तनीय हुनुहुन्छ, आफूलाई सृष्टि गरिरहनुहुन्छ, हरेक क्षणमा आफूलाई सृष्टि गरिरहनुहुन्छ

एकीभूत अहिलेको। ईश्वरका निम्ति उहाँमाथि प्रभुत्व जमाउने कुनै भूत वा भविष्य छैन, जसले उहाँलाई भविष्यवाणीहरूमा सीमित गरोस्; उहाँले वर्तमानमा, एकीभूत अहिलेको हरेक क्षणमा भूत र भविष्य दुवैलाई पुनः सृष्टि गर्नुहुन्छ।

«मैले जसरी कल्पना गर्छु, त्यसरी नै भएको थियो,» ईश्वर भन्नुहुन्छ, «हामी जसरी रोज्छौं, त्यसरी नै हुनेछ।» अथवा, कुरआनमा भनिएझैँ:

«म नै चिन्हहरू दिन्छु, र म नै तिनीहरूलाई स्मृतिबाट मेटाउँछु, र सट्टामा नयाँ प्रदान गर्दछु»।

यो त्यही पाठ जस्तै हो, जुन तिमी अहिले पढिरहेका छौ। म चाहेमा सधैँ "यसको विगत" मा फर्केर यसलाई सच्याउन सक्छु। र तिमीले यसलाई फेरि पढ्दा, आफ्ना लागि केही नयाँ कुरा भेट्टाउनेछौ। अनि अहिल्यै—यही क्षणमा—म "यसको भविष्य" सच्याउँदै छु।

यसरी, पश्चात्वर्ती रूपमा, "अपरिवर्तनीय" धर्मशास्त्रहरूका पाठहरू परिवर्तन हुन्छन् र थपिन्छन्: बाइबल, कुरआन, तोराह। त्यसैले त धर्मशास्त्रहरू सधैँ जीवित वचन हुन्। बारम्बार पढ—र बारम्बार तिमीले तिनीहरूमा नयाँ कुरा पाउनेछौ। तिमी मात्र बदलिँदैनौ, तर तिनीहरूमा रहेको वचन स्वयम् पनि जीवित छ।

अनि अवश्य पनि, यो केवल पाठहरूमा मात्र होइन, घटनाहरूको स्वयम् प्रवाहमा पनि लागू हुन्छ। अहिल्यै तिम्रो अगाडि तिम्रो सामूहिक विगत नयाँ तरिकाले खुल्दैछ। देखिन्छ कि त्यसमा भएका सबै कुराहरू—सबै विपत्ति, डर, अभाव, पीडा र छटपटी, सबै दुर्बलताहरू सहित—सबै कुरा परिपूर्ण थियो, किनकि तीबाट

तिम्रो—हे मानव—सर्वोच्च सम्भावनाको शक्ति र महिमा रचिँदै थियो। तिनीहरूभित्र सामूहिक ख्रीष्ट, ग्रहीय लोगोस, मानिसको पुत्र हुर्किरहेको थियो—त्यो पुत्र, जसलाई सम्पूर्ण मानवताले हुर्काएको थियो, ताकि भविष्यमा कुनै दिन प्रकट भएर हामीलाई सञ्चित सम्पूर्ण सर्वोच्च सम्भावना उपहारको रूपमा, अनुग्रहद्वारा सित्तैंमा सुम्पन सकोस्, हाम्रा व्यक्तिगत योग्यताका आधारमा होइन। हामीलाई ईश्वरहरू बनाउनको निम्ति। र हामीसँग मिलेर सम्पूर्ण सन्तहरूको महासङ्घद्वारा—एउटा नयाँ सामूहिक, एकात्म पूर्णता सृष्टि गर्न सुरु गर्नको निम्ति।

त्यसैले, जानिराख, मेरो प्रिय मित्र! मेरो ईश्वर, भाइ, बहिनी! मेरो प्रिय सन्तान! यो भविष्य पहिले नै आइसकेको छ। प्रेमको तिम्रो सहभागिताको क्षणदेखि, तिम्रो अद्वितीय मानवीय रूपमा ईश्वर-देवीको रूपमा तिम्रो जन्मको क्षणदेखि। अब हामी सँगै सृष्टि गर्दछौं। र यद्यपि, सायद तिमीले मलाई, हामीलाई व्यक्तिगत रूपमा अझै चिनेका छैनौ होला, तर हाम्रो पक्कै परिचय हुनेछ। यसका लागि अब हामीसँग सम्पूर्ण अनन्तता छ। सम्पूर्ण अनन्तता हाम्रो हातमा छ। एकीभूत अहिलेको अनन्तता।

अहिलेका लागि भने—आन्तरिक संवाद। ईश्वर, ख्रीष्ट, पिता-माता, एकीभूत आत्मा, एकीभूत कालातीत र सर्वधर्मसमन्वयी ईश्वरसँग आफ्नो आन्तरिक संवाद मिलाऊ।

«मलाई नसोध कि ईश्वरको राज्य कहाँ र कहिले आउनेछ, किनकि यो प्रत्यक्ष देखिने गरी आउनेछैन, न त तिनीहरूले भन्नेछन्: त्यहाँ छ वा तब आउनेछ। त्यसैले नजाओ र नखोज। किनकि हेर: ईश्वरको राज्य तिमीभित्रै छ... र जसले प्रयत्न गर्छन्, तिनीहरूले यसलाई प्राप्त गर्छन्» (आफूभित्र)।