16. Մեկ հիմա
մեքենայական թարգմանություն. այս ավանդույթը դեռևս հրատարակված թարգմանություն չունի ձեր լեզվով
Փորձի՛ր պատկերացնել Աստծո ողջ աներևակայելի Մեծությունը:
Իհարկե, դա անհնար է: Այդ պատճառով էլ այն աներևակայելի է: (Ժպիտ:) Բայց կարելի է տեսնել, թե ինչպես և ինչից է այն գոյանում: Նայի՛ր:
Մեր անհատական չնչինության՝ մեր վախերի, մեր անզորության, տկարության, մեր հիվանդությունների, հոգու աղքատության գիտակցված ապրման յուրաքանչյուր ակտում Միասնական Գիտակցության մյուս բևեռում հասունանում էր մեր իսկ հավաքական Աստվածային Մեծությունը՝ Բարձրագույն Ուժը, Բարձրագույն Կամքը, Բարձրագույն Բանականությունը (Իմաստությունը), Բարձրագույն Սերը, Բարձրագույն Պատիվն ու Բարձրագույն Փառքը և Հոգու ողջ հարստությունը:
Ամեն անգամ, երբ մենք ցանկացած հանգամանքներում, ցանկացած իրավիճակներում, նույնիսկ ամենաանբարենպաստ (հատկապես անբարենպաստ), ընտրում էինք Պատճառը փնտրել մեր մեջ՝ պատասխանատվությունը չբարդելով ոչ ոքի վրա, մենք մեր որոնմամբ ստեղծում էինք մեր գիտակցության և մեր աշխարհի այդ պատճառահետևանքային կապերը՝ դրանով իսկ հասունացնելով Բարձրագույն Իշխանությունը՝ իշխանություն, որն արտահայտվում է ինքդ քեզ և աշխարհին որպես սեփական արարչագործության տիրապետելու մեջ, Արարչի Իշխանությունը:
Հայտնության գրքում (Հովհաննես Աստվածաբանի Հայտնությունում) կա մի դրվագ, երբ արդարներն իրենց աղոթքներում դիմում են արդեն հարություն առած և համբարձված Քրիստոսին որպես Աստծո և ասում. որքա՞ն պետք է դեռ սպասենք, մինչև Դու գաս Քո ողջ Զորությամբ: Եվ Աստված պատասխանում է նրանց. համբերե՛ք, քանզի պետք է իրագործվի Աստծո Լիությունը 144 հազար արդարների թվով:
Նրանք խոսում են Քրիստոսի Երկրորդ Գալստյան մասին: Այն պահի մասին, երբ Մարդկությունն իր սրբերի դեմքով իր մեջ կհասունացնի Աստվածային Զորության, Աստվածային Մեծության այս Լիությունը:
Բայց Աստված գոյություն ունի ժամանակից դուրս՝ Միասնական Ներկայում, և Նրա համար, թեկուզև ապագայում, այս պահը՝ Աստվածային Լիության պահը, արդեն վրա է հասել: Այդ պատճառով Նա խոսում է մեզ հետ՝ արդեն այսօր, միշտ՝ Ներքին Երկխոսության մեջ, Սուրբ Գրքերի Կենդանի Խոսքով, սրբերի Հայտնություններով՝ սովորեցնելով մեզ տիրապետել ինքներս մեզ, սովորեցնելով մեզ սիրել, փոխանցելով այնտեղից՝ ապագայից, Աստվածային որակներն ու շնորհները՝ դարձնելով մեզ աստվածներ:
Իսկ այժմ պատկերացրո՛ւ, երբ Լիության այս պահը վրա հասնի, և Աստված հայտնի Իրեն Իր ողջ Մեծությամբ և Զորությամբ, աստվածների և աստվածուհիների Իր Միասնական Հավաքական Մարմնում, մի՞թե Նա կկանգնի Իր Արարչագործության մեջ: Մի՞թե Նրա Աստվածային Լիությունը կդադարի համալրվել:
Իհարկե, ո՛չ: Բայց այժմ այն կարարվի արդեն ոչ թե տկարություններով ու տառապանքներով, այլ գիտակցված
հավաքական արարման ընթացքում՝ Սիրուց դեպի Սեր, Ուրախությունից դեպի Ուրախություն, Լիությունից դեպի Լիություն: Այժմ Աստված՝ շրջապատված աստվածների Ընտանիքով, դառնալով Միասնական Աստված, Իր մեջ միավորելով մարդուն և Աստծուն, ստորինն ու վերինը, անցյալն ու ապագան, Արականն ու Իգականը, Հորն ու Մորը, խավարի և լույսի առճակատումը վերածելով Աստվածային Սիրո Ծիածանի, – այժմ Միասնական Աստված բոլոր աստվածների, Իր բոլոր զավակ-եղբայր-քույրերի հետ համատեղ արարչագործության մեջ կստեղծի նոր աշխարհներ՝ արդեն ոչ թե հատ-հատ, այլ ողջ քաղաքակրթություններով հասունացնելով Աստվածային Գիտակցության նորանոր որակներ՝ արարելով Աստվածային Գոյության նորանոր Լիություն:
Եվ Աստծո այս բոլոր նոր որակները, Աստվածային Սիրո և Նրա դրսևորման Լիության այս բոլոր նորանոր կողմերը շարունակում են գումարվել Հոգու Միասնական Անժամանակ Գանձարանում՝ Միասնական Աստվածային Ներկայում: Գծային ժամանակի մեջ գործընթացը շարունակվում է: Միասնական Ներկայում ողջ Աստվածային Լիությունն արդեն իրագործվել է և գոյություն ունի միշտ՝ նախահավիտենապես և բոլոր ժամանակների համար՝ «այժմ և միշտ և հավիտյանս հավիտենից»:
Այդ իսկ պատճառով բոլոր ժամանակներում բոլոր մարդիկ, ովքեր երբևէ դիմել են Աստծուն, ստանում են Անժամանակ պատասխան Միասնական Ներկայից՝ Միասնական Աստծուց Իր ողջ Աստվածային Մեծությամբ, բայց՝ իրենց համար հասկանալի լեզվով, տվյալ պահին նրանց գիտակցության պատրաստվածությանը համապատասխան:
Իսկ Աստված՝ հավերժ փոփոխվող և Հավերժ Անփոփոխ, շարունակում է արարել Իրեն, արարել Իրեն յուրաքանչյուր պահի
Միասնական Ներկայի: Աստծո համար չկան Իր վրա իշխող անցյալ կամ ապագա, որոնք Նրան կսահմանափակեին մարգարեություններով. Նա վերարարում է և՛ անցյալը, և՛ ապագան ներկայում՝ Միասնական Ներկայի յուրաքանչյուր պահին:
Ինչպես մտածեմ, այնպես էլ եղել է, – ասում է Աստված: – Ինչպես ընտրենք, այնպես էլ կլինի: Կամ, ինչպես ասված է Ղուրանում.
«Ես Ինքս եմ նշաններ տալիս, և Ես Ինքս եմ դրանք ջնջում հիշողությունից՝ փոխարենը տալով նորերը»:
Սա նման է այն տեքստին, որը դու հենց հիմա կարդում ես: Ես միշտ կարող եմ վերադառնալ «նրա անցյալը» և ուղղել այն, եթե ցանկանամ: Եվ դու, վերընթերցելով այն, քեզ համար նոր բան կբացահայտես նրանում: Իսկ հենց հիմա՝ այս իսկ պահին, ուղղում եմ «նրա ապագան»:
Այդպես, հետին թվով, փոխվում և լրացվում են «անփոփոխ» Սուրբ Գրությունների տեքստերը՝ Աստվածաշնչի, Ղուրանի, Թորայի: Ահա թե ինչու Սուրբ Գրությունները միշտ Կենդանի Խոսք են: Կարդա՛ նորից ու նորից, և կրկին ու կրկին դու նրանցում նոր բան կգտնես: Ոչ միայն դու ես փոխվում, այլև Ինքը՝ Խոսքը նրանցում Կենդանի է:
Եվ իհարկե, դա վերաբերում է ոչ միայն տեքստերին, այլ հենց իրադարձությունների հոսքին: Հենց հիմա քեզ համար նորովի բացահայտվում է քո հավաքական անցյալը: Պարզվում է՝ նրանում ամեն ինչ, ներառյալ բոլոր դժբախտությունները, վախերը, զրկանքները, տառապանքներն ու ապրումները, բոլոր տկարությունները՝ ամեն ինչ կատարյալ էր, քանզի դրանցից
էր արարվում Քո՝ Մա՛րդ, Բարձրագույն Պոտենցիալի Ուժն ու Մեծությունը: Դրանցում էր հասունանում Հավաքական Քրիստոսը, Մոլորակային Լոգոսը, Մարդու Որդին՝ Որդին, որ հասունացել է ողջ Մարդկության կողմից, որպեսզի մի օր ապագայում հայտնվի և փոխանցի մեզ ողջ կուտակված Բարձրագույն Պոտենցիալը որպես ընծա, նվեր՝ ըստ Ողորմության, այլ ոչ թե մեր անհատական արժանիքների: Որպեսզի մեզ աստվածներ դարձնի: Եվ մեզ հետ միասին սկսի արարել Նոր Հավաքական, Ժողովական Լիություն՝ բոլոր սրբերի ողջ Ժողովով:
Ահա ուրեմն, իմացի՛ր, Իմ սիրասուն ընկեր: Իմ աստվա՛ծ, եղբա՛յր, քո՛ւյր: Իմ սիրասուն զավա՛կ: Այդ ապագան արդեն եկել է: Սիրո քո Հաղորդության պահից, քո եզակի մարդկային կերպարանքով որպես աստված-աստվածուհի ծնվելու պահից: Այժմ Մենք արարում ենք միասին: Եվ թեև, գուցե, դու դեռ չես ճանաչում Ինձ, Մեզ անձամբ, բայց Մենք անպայման կծանոթանանք: Մենք դրա համար ունենք Ողջ Հավերժությունը: Ողջ Հավերժությունը Մեր տրամադրության տակ է: Միասնական Ներկայության Հավերժությունը:
Իսկ առայժմ՝ ներքին երկխոսություն: Լարի՛ր քո Ներքին Երկխոսությունը Աստծո, Քրիստոսի, Հոր-Մոր, Միասնական Հոգու, Միասնական Անժամանակ և Համադավանանքային Աստծո հետ:
«Մի՛ հարցրու Ինձ, թե որտեղ և երբ կգա Աստծո Արքայությունը, քանզի Այն տեսանելի կերպով չի գա, և չեն ասի՝ այսինչ տեղում կամ այնինչ ժամանակ: Այնպես որ մի՛ գնա և մի՛ փնտրիր: Քանզի ահա՝ Աստծո Արքայությունը քո ներսում է... Եվ ջանք գործադրողները հափշտակում են Այն» (իրենց մեջ):
աղբյուր: Радомир · «Причастие Любви»
WEBREATH · 11:11
«In every moment lies an opportunity to thank God for His infinite gift» — Communion of Love 2
Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.
WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath