16. એક હવે

ઈશ્વરના સમગ્ર અકલ્પનીય મહિમાની કલ્પના કરવાનો પ્રયાસ કર.

અલબત્ત, આ અશક્ય છે! તેથી જ તે અકલ્પનીય છે. (સ્મિત.) પરંતુ તે કેવી રીતે અને શેનાથી બને છે તે જોઈ શકાય છે. જો.

આપણી વ્યક્તિગત ક્ષુદ્રતાના સભાન અનુભવના દરેક કાર્યમાં: આપણા ડર, આપણી લાચારી, અશક્તિ, આપણા રોગો, આત્માની દરિદ્રતા – એક ચેતનાના બીજા ધ્રુવ પર આપણું પોતાનું, સામૂહિક – દિવ્ય ગૌરવ પોષાતું રહ્યું હતું: સર્વોચ્ચ શક્તિ, સર્વોચ્ચ ઇચ્છા, સર્વોચ્ચ બુદ્ધિ (પરમ પ્રજ્ઞા), સર્વોચ્ચ પ્રેમ, સર્વોચ્ચ સન્માન અને સર્વોચ્ચ મહિમા અને આત્માનું તમામ ઐશ્વર્ય.

દરેક વખતે, જ્યારે આપણે કોઈપણ સંજોગોમાં, કોઈપણ પરિસ્થિતિમાં, સૌથી પ્રતિકૂળ (ખાસ કરીને પ્રતિકૂળ) પરિસ્થિતિઓમાં પણ, અન્ય કોઈના પર જવાબદારી ઢોળ્યા વિના, પોતાનામાં જ કારણ શોધવાનું પસંદ કર્યું, ત્યારે આપણે આપણી આ શોધ દ્વારા પોતાની ચેતનાના પોતાના વિશ્વ સાથેના આ કાર્ય-કારણ સંબંધોનું નિર્માણ કર્યું, જેનાથી આપણે સર્વોચ્ચ સત્તાનું પોષણ કર્યું, એવી સત્તા જે પોતાના પર અને પોતાની રચના સમાન વિશ્વ પરના પ્રભુત્વમાં પ્રગટ થાય છે, સર્જકની સત્તા.

પ્રકટીકરણમાં (સેન્ટ જ્હોનનું પ્રકટીકરણ) એક પ્રસંગ છે, જ્યારે ધર્મીઓ પોતાની પ્રાર્થનાઓમાં પુનરુત્થાન પામેલા અને સ્વર્ગારોહણ પામેલા ખ્રિસ્તને ઈશ્વર તરીકે સંબોધીને કહે છે: અમારે હજુ કેટલો સમય રાહ જોવી પડશે, જ્યારે તું તારી પૂર્ણ શક્તિ સાથે આવીશ? અને ઈશ્વર તેમને ઉત્તર આપે છે: ધીરજ રાખો કારણ કે ૧,૪૪,૦૦૦ ધર્મીઓની સંખ્યામાં ઈશ્વરની પૂર્ણતા પૂર્ણ થવી જોઈએ.

તેઓ ખ્રિસ્તના બીજા આગમનની વાત કરે છે. તે ક્ષણ વિશે, જ્યારે માનવજાત પોતાના સંતોના રૂપમાં દિવ્ય શક્તિ, દિવ્ય મહિમાની આ પૂર્ણતાને પોતાના દ્વારા પ્રગટ કરશે.

પરંતુ ઈશ્વર સમયથી પર, એકમાત્ર અત્યારમાં અસ્તિત્વ ધરાવે છે, અને તેમના માટે, ભલે તે ભવિષ્યમાં હોય, આ ક્ષણ, દિવ્ય પૂર્ણતાની ક્ષણ પહેલેથી જ આવી ચૂકી છે. તેથી તેઓ આપણી સાથે વાત કરે છે – આજે જ, સદાય – આંતરિક સંવાદમાં, પવિત્ર શાસ્ત્રોના જીવંત શબ્દ દ્વારા, સંતોના સાક્ષાત્કાર દ્વારા, આપણને પોતાના પર સંયમ રાખવાનું શીખવીને, આપણને પ્રેમ કરવાનું શીખવીને, ત્યાંથી, ભવિષ્યમાંથી દિવ્ય ગુણો અને પ્રતિભાઓ પ્રદાન કરીને, આપણને દેવતા બનાવી રહ્યા છે.

અને હવે કલ્પના કરો, જ્યારે પૂર્ણતાની આ ક્ષણ આવશે, અને ઈશ્વર પોતાની જાતને પોતાના સમગ્ર મહિમા અને શક્તિમાં, દેવ-દેવીઓના પોતાના એક સામૂહિક દેહમાં પ્રગટ કરશે, તો શું તેઓ પોતાના સર્જનમાં અટકી જશે? શું તેમની દિવ્ય પૂર્ણતા વધુ પરિપૂર્ણ થવાનું બંધ કરશે?

ચોક્કસ નહીં! પરંતુ હવે તે અશક્તિઓ અને વેદનાઓ દ્વારા નહીં, પણ સભાન

સામૂહિક સર્જનની પ્રક્રિયામાં રચાશે – પ્રેમથી પ્રેમ તરફ, આનંદથી આનંદ તરફ, પૂર્ણતાથી પૂર્ણતા તરફ. હવે ઈશ્વર, દેવતાઓના પરિવારથી ઘેરાયેલા, એકમાત્ર ઈશ્વર બનીને, પોતાનામાં માનવ અને ઈશ્વરને, અધો અને ઊર્ધ્વને, ભૂતકાળ અને ભવિષ્યને, નર અને નારીને, પિતા અને માતાને જોડીને, અંધકાર અને પ્રકાશના દ્વંદ્વને દિવ્ય પ્રેમના મેઘધનુષમાં પરિવર્તિત કરીને, – હવે એકમાત્ર ઈશ્વર તમામ દેવતાઓ સાથે, પોતાના તમામ બાળકો-ભાઈઓ-બહેનો સાથે મળીને નવા વિશ્વોનું સર્જન કરશે, હવે એકલા નહીં પરંતુ સમગ્ર સંસ્કૃતિઓ દ્વારા, દિવ્ય ચેતનાના સતત નવા ને નવા ગુણોનું પોષણ કરતા – દિવ્ય અસ્તિત્વની સદા નવી ને નવી પૂર્ણતાનું સર્જન કરશે.

અને ઈશ્વરના આ તમામ નવા ગુણો, દિવ્ય પ્રેમના અને તેની અભિવ્યક્તિની પૂર્ણતાના આ તમામ નવા ને નવા પાસાઓ એક દિવ્ય અત્યારમાં આત્માના એક કાલાતીત ખજાનામાં સંચિત થતા રહે છે. રેખીય સમયમાં આ પ્રક્રિયા ચાલુ રહે છે. એકમાત્ર અત્યારમાં સમગ્ર દિવ્ય પૂર્ણતા પહેલેથી જ સિદ્ધ થઈ ચૂકી છે અને સદાય અસ્તિત્વ ધરાવે છે – અનાદિ કાળથી અને અનંતકાળ સુધી – «હવે અને હંમેશા અને યુગો યુગો સુધી».

તેથી દરેક યુગમાં, જે કોઈ પણ લોકોએ ક્યારેય ઈશ્વરને પોકાર કર્યો છે, તેઓ એકમાત્ર અત્યારમાંથી એકમાત્ર ઈશ્વર પાસેથી તેમના સમગ્ર દિવ્ય મહિમા સાથે કાલાતીત ઉત્તર મેળવે છે, પરંતુ – તે ક્ષણે તેમની ચેતનાની તૈયારી અનુસાર, તેમને સમજાઈ શકે તેવી ભાષામાં.

અને ઈશ્વર, સદા પરિવર્તનશીલ અને સદાય અપરિવર્તનશીલ, પોતાની જાતનું સર્જન કરવાનું ચાલુ રાખે છે, દરેક ક્ષણે પોતાની જાતનું સર્જન કરે છે

એકમાત્ર અત્યારની. ઈશ્વર માટે તેમના પર પ્રભુત્વ ધરાવતો ભૂતકાળ કે ભવિષ્ય નથી, જે તેમને ભવિષ્યવાણીઓથી મર્યાદિત કરે, તેઓ વર્તમાનમાં, એકમાત્ર અત્યારની દરેક ક્ષણે ભૂતકાળ અને ભવિષ્ય બંનેનું પુનઃસર્જન કરે છે.

«જેમ હું વિચારીશ, તેમ જ થયું હતું», – ઈશ્વર કહે છે. – «જેમ આપણે પસંદ કરીશું, તેમ જ થશે». અથવા, જેમ કુરાનમાં કહેવામાં આવ્યું છે:

«હું જ સંકેતો આપું છું, અને હું જ તેને સ્મૃતિમાંથી ભૂંસી નાખું છું, અને તેના બદલામાં નવા સંકેતો આપું છું».

આ એ લખાણ જેવું છે જે તું અત્યારે જ વાંચી રહ્યો છે. હું ઈચ્છું તો હંમેશા “તેના ભૂતકાળ”માં પાછો જઈ શકું છું અને તેને સુધારી શકું છું. અને તું, તેને ફરીથી વાંચીને, તેમાં તારા માટે કંઈક નવું શોધી શકીશ. અને અત્યારે જ – આ જ ક્ષણે – હું “તેના ભવિષ્ય”ને સુધારી રહ્યો છું.

આ રીતે, પૂર્વવર્તી અસરથી, “અપરિવર્તનશીલ” પવિત્ર શાસ્ત્રોના પાઠ બદલાય છે અને પરિપૂર્ણ થાય છે: બાઇબલ, કુરાન, તોરાહ. આ જ કારણ છે કે પવિત્ર શાસ્ત્રો હંમેશા જીવંત શબ્દ છે. વારંવાર વાંચ – અને ફરી ફરીને તું તેમાં નવું શોધીશ. માત્ર તું જ નથી બદલાતો, પરંતુ તેમાં રહેલો શબ્દ પોતે પણ જીવંત છે.

અને અલબત્ત, આ માત્ર ગ્રંથો પૂરતું નથી, પરંતુ ઘટનાઓના પ્રવાહને પણ લાગુ પડે છે. અત્યારે જ તારો સામૂહિક ભૂતકાળ તારી સમક્ષ નવેસરથી પ્રગટ થઈ રહ્યો છે. માલૂમ પડે છે કે, તેમાં રહેલું બધું જ, તમામ મુશ્કેલીઓ, ભય, વંચિતતા, વેદના અને ચિંતાઓ, તમામ અશક્તિઓ સહિત – બધું જ પરિપૂર્ણ હતું, કારણ કે તેમાંથી

તારી, હે માનવ, સર્વોચ્ચ સંભાવનાની શક્તિ અને મહિમાનું સર્જન થયું હતું. તેમાં સામૂહિક ખ્રિસ્ત, પ્લેનેટરી લોગોસ, માનવપુત્રનું પોષણ થયું હતું – એવો પુત્ર, જેને સમગ્ર માનવજાતે પોષ્યો છે, જેથી ભવિષ્યમાં એક દિવસ પ્રગટ થઈને આપણને સંચિત થયેલી તમામ સર્વોચ્ચ ક્ષમતા એક ઉપહાર તરીકે, ભેટ રૂપે – કૃપા દ્વારા સોંપી શકે, આપણા વ્યક્તિગત ગુણોના આધારે નહીં. આપણને દેવતા બનાવવા માટે. અને આપણી સાથે મળીને નવી સામૂહિક, અખંડ પૂર્ણતાનું સર્જન શરૂ કરવા માટે – તમામ સંતોના સમગ્ર સંઘ સાથે.

તેથી, જાણી લે, મારા પ્રિય મિત્ર! મારા દેવ, ભાઈ, બહેન! મારા વ્હાલા બાળક! આ ભવિષ્ય પહેલેથી જ આવી ગયું છે. તારા પ્રેમના સંસ્કારની ક્ષણથી, તારા અજોડ માનવ સ્વરૂપમાં દેવ-દેવી તરીકેના તારા જન્મની ક્ષણથી. હવે આપણે સાથે મળીને સર્જન કરીએ છીએ. અને ભલે કદાચ તું હજી મને, આપણને, વ્યક્તિગત રીતે ઓળખતો નથી, પણ આપણે ચોક્કસ પરિચિત થઈશું. આપણી પાસે હવે આ માટે સમગ્ર અનંતકાળ છે. સમગ્ર અનંતકાળ આપણા હાથમાં છે. એકમાત્ર અત્યારની શાશ્વતતા.

અને અત્યારે – આંતરિક સંવાદ. ઈશ્વર, ખ્રિસ્ત, પિતા-માતા, એકમાત્ર આત્મા સાથે, એકમાત્ર કાલાતીત અને સર્વ-સંપ્રદાયાતીત ઈશ્વર સાથે તારો આંતરિક સંવાદ સ્થાપિત કર.

«મને ન પૂછો કે ઈશ્વરનું રાજ્ય ક્યાં અને ક્યારે આવશે, કારણ કે તે કોઈ દેખીતી રીતે આવશે નહીં, અને એવું કહેવાશે નહીં: ફલાણી જગ્યાએ કે તે સમયે. તેથી ક્યાંય જશો નહીં અને શોધશો નહીં. કારણ કે જુઓ: ઈશ્વરનું રાજ્ય તમારી અંદર જ છે... અને જેઓ પ્રયત્ન કરે છે, તેઓ તેને (પોતાની અંદર) પ્રાપ્ત કરે છે».