16. Ένα τώρα

Προσπάθησε να φανταστείς όλο το ασύλληπτο Μεγαλείο του Θεού.

Φυσικά, αυτό είναι αδύνατον! Γι' αυτό και είναι ασύλληπτο. (Χαμόγελο.) Μπορεί κανείς όμως να δει πώς και από τι συντίθεται. Κοίτα.

Σε κάθε πράξη συνειδητής βίωσης της ατομικής μας μηδαμινότητας: των φόβων μας, της αδυναμίας, της ασθένειας, των νόσων μας, της πτωχείας του πνεύματος – στον άλλο πόλο της Ενιαίας Συνείδησης κυοφορούνταν – το δικό μας, συλλογικό – Θείο Μεγαλείο: η Υπέρτατη Δύναμη, η Υπέρτατη Βούληση, ο Υπέρτατος Νους (Σοφία), η Υπέρτατη Αγάπη, η Υπέρτατη Τιμή και η Υπέρτατη Δόξα και όλος ο πλούτος του Πνεύματος.

Κάθε φορά που εμείς, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, σε οποιεσδήποτε καταστάσεις, ακόμη και στις πιο αντίξοες (ιδιαίτερα στις αντίξοες), επιλέγαμε να αναζητήσουμε την Αιτία μέσα μας, χωρίς να μεταθέτουμε την ευθύνη σε κανέναν άλλον, με την αναζήτησή μας αυτή δημιουργούσαμε αυτούς τους αιτιώδεις δεσμούς της συνείδησής μας με τον κόσμο μας, κυοφορώντας έτσι την Υπέρτατη Εξουσία, την εξουσία που εκφράζεται στην κυριαρχία επί του εαυτού και του κόσμου ως δικού μας δημιουργήματος, την Εξουσία του Δημιουργού.

Στην Αποκάλυψη (του Ιωάννη του Θεολόγου) υπάρχει ένα επεισόδιο, όπου οι δίκαιοι απευθύνονται στις προσευχές τους στον ήδη αναστημένο και αναληφθέντα Χριστό ως Θεό και λένε: πόσο ακόμη πρέπει να περιμένουμε, πότε θα έρθεις με όλη Σου τη Δύναμη; Και ο Θεός τους απαντά: κάντε υπομονή, διότι πρέπει να ολοκληρωθεί το Θείο Πλήρωμα στον αριθμό των 144 χιλιάδων δικαίων.

Μιλούν για τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Για εκείνη τη στιγμή που η Ανθρωπότητα, στο πρόσωπο των αγίων της, θα γεννήσει μέσα από τον εαυτό της αυτό το Πλήρωμα της Θείας Δύναμης, του Θείου Μεγαλείου.

Όμως ο Θεός υπάρχει έξω από τον χρόνο, στο Ενιαίο Τώρα, και για Εκείνον, έστω και αν βρίσκεται στο μέλλον, αυτή η στιγμή, η στιγμή του Θείου Πληρώματος, έχει ήδη φτάσει. Γι' αυτό και μας μιλά – ήδη σήμερα, πάντοτε – στον Εσωτερικό Διάλογο, με τον Ζωντανό Λόγο των Αγίων Γραφών, με τις Αποκαλύψεις των αγίων, διδάσκοντάς μας την αυτοκυριαρχία, διδάσκοντάς μας να αγαπάμε, μεταδίδοντας από εκεί, από το μέλλον, Θεϊκές ιδιότητες και χαρίσματα, καθιστώντας μας θεούς.

Και τώρα φαντάσου, όταν έρθει αυτή η στιγμή του Πληρώματος και ο Θεός φανερώσει τον Εαυτό Του σε όλο Του το Μεγαλείο και τη Δύναμη, στο Ενιαίο Συλλογικό Του Σώμα θεών και θεαινών, άραγε θα σταματήσει στη Δημιουργία Του; Άραγε το Θείο Του Πλήρωμα θα πάψει να συμπληρώνεται;

Φυσικά και όχι! Αλλά τώρα θα δημιουργείται όχι πλέον μέσα από αδυναμίες και βάσανα, αλλά στη διαδικασία της συνειδητής

συλλογικής δημιουργίας – από Αγάπη σε Αγάπη, από Χαρά σε Χαρά, από Πλήρωμα σε Πλήρωμα. Τώρα ο Θεός, περιτριγυρισμένος από την Οικογένεια των θεών, έχοντας γίνει Ένας Θεός, ενώνοντας μέσα Του τον άνθρωπο και τον Θεό, το κάτω και το άνω, το παρελθόν και το μέλλον, το Αρσενικό και το Θηλυκό, τον Πατέρα και τη Μητέρα, μετατρέποντας την αντιπαράθεση σκότους και φωτός σε Ουράνιο Τόξο Θείας Αγάπης, – τώρα ο Ένας Θεός σε συνδημιουργία με όλους τους θεούς, με όλα τα παιδιά-αδέλφια-αδελφές Του θα δημιουργεί νέους κόσμους, κυοφορώντας πλέον όχι μεμονωμένα, αλλά με ολόκληρους πολιτισμούς, όλο και νέες ποιότητες της Θείας Συνείδησης – δημιουργώντας όλο και νέο Πλήρωμα του Θείου Είναι.

Και όλες αυτές οι νέες ποιότητες του Θεού, όλες αυτές οι νέες όψεις της Θείας Αγάπης και του Πληρώματος της φανέρωσής Της συνεχίζουν να συγκεντρώνονται στο Ενιαίο Άχρονο Θησαυροφυλάκιο του Πνεύματος στο Ενιαίο Θείο Τώρα. Στον γραμμικό χρόνο η διαδικασία συνεχίζεται. Στο Ενιαίο Τώρα όλο το Θείο Πλήρωμα έχει ήδη συντελεστεί και υπάρχει πάντοτε – προαιωνίως και εις τους αιώνας – «και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων».

Γι' αυτό σε όλες τις εποχές, όλοι οι άνθρωποι που στράφηκαν ποτέ προς τον Θεό λαμβάνουν μια Άχρονη απάντηση από το Ενιαίο Τώρα από τον Ένα Θεό σε όλο το Θείο Του Μεγαλείο, αλλά – σε μια γλώσσα κατανοητή γι' αυτούς, ανάλογα με την ετοιμότητα της συνείδησής τους εκείνη τη στιγμή.

Και ο Θεός, αιώνια μεταβαλλόμενος και Αιώνια Αναλλοίωτος, συνεχίζει να δημιουργεί τον Εαυτό Του, να δημιουργεί τον Εαυτό Του σε κάθε στιγμή

του Ενιαίου Τώρα. Για τον Θεό δεν υπάρχει παρελθόν ή μέλλον που να Τον εξουσιάζει, περιορίζοντάς Τον με προφητείες· Εκείνος αναδημιουργεί και το παρελθόν και το μέλλον στο παρόν, σε κάθε στιγμή του Ενιαίου Τώρα.

Όπως το επινοήσω, έτσι και υπήρξε, – λέει ο Θεός. – Όπως επιλέξουμε, έτσι και θα είναι. Ή, όπως λέγεται στο Κοράνι:

«Εγώ δίνω τα σημεία, και Εγώ τα σβήνω από τη μνήμη, δίνοντας σε αντάλλαγμα νέα».

Είναι όπως το κείμενο που διαβάζεις αυτή ακριβώς τη στιγμή. Μπορώ πάντα να επιστρέψω στο «παρελθόν του» και να το διορθώσω, αν θελήσω. Και εσύ, ξαναδιαβάζοντάς το, θα ανακαλύψεις μέσα του κάτι νέο για Σένα. Και αυτή ακριβώς τη στιγμή – αυτήν την ίδια τη στιγμή – διορθώνω το «μέλλον του».

Έτσι, αναδρομικά, αλλάζουν και συμπληρώνονται τα κείμενα των «αναλλοίωτων» Αγίων Γραφών: της Βίβλου, του Κορανίου, της Τορά. Να γιατί οι Άγιες Γραφές είναι πάντοτε Ζωντανός Λόγος. Διάβαζε ξανά και ξανά – και ξανά και ξανά θα βρίσκεις σε αυτές κάτι καινούργιο. Όχι μόνο εσύ αλλάζεις, αλλά και ο Ίδιος ο Λόγος μέσα τους είναι Ζωντανός.

Και φυσικά, αυτό αφορά όχι μόνο τα κείμενα, αλλά την ίδια τη ροή των γεγονότων. Αυτή ακριβώς τη στιγμή σου αποκαλύπτεται εκ νέου το συλλογικό σου παρελθόν. Αποδεικνύεται ότι τα πάντα σε αυτό, συμπεριλαμβανομένων όλων των συμφορών, των φόβων, των στερήσεων, των βασάνων και των αγωνιών, όλων των αδυναμιών – όλα ήταν τέλεια, διότι μέσα από

αυτά δημιουργούνταν η Δύναμη και το Μεγαλείο του Δικού σου, Άνθρωπε, Ύψιστου Δυναμικού. Μέσα τους κυοφορούνταν ο Συλλογικός Χριστός, ο Πλανητικός Λόγος, ο Υιός του Ανθρώπου – ο Υιός που κυοφορήθηκε από όλη την Ανθρωπότητα, ώστε κάποια μέρα στο μέλλον να εμφανιστεί και να μας παραδώσει όλο το συσσωρευμένο Ύψιστο Δυναμικό ως δώρο, κατά Χάριν – εκ της Χάριτος και όχι από τα ατομικά μας επιτεύγματα. Για να μας καταστήσει θεούς. Και να αρχίσει μαζί μας να δημιουργεί το Νέο Συλλογικό, Καθολικό Πλήρωμα – με όλη τη Σύναξη – όλων των αγίων.

Μάθε λοιπόν, αγαπημένε Μου φίλε! Θεέ μου, αδελφέ, αδελφή! Αγαπημένο Μου παιδί! Αυτό το μέλλον έχει ήδη φτάσει. Από τη στιγμή της Θείας σου Κοινωνίας με την Αγάπη, από τη στιγμή της γέννησής σου ως θεού-θεάς στη μοναδική σου ανθρώπινη μορφή. Τώρα δημιουργούμε μαζί. Και παρόλο που ίσως δεν γνωρίζεις ακόμη Εμένα, Εμάς προσωπικά, οπωσδήποτε θα γνωριστούμε. Έχουμε για αυτό πλέον Όλη την Αιωνιότητα. Όλη η Αιωνιότητα είναι στη Διάθεσή μας. Η Αιωνιότητα του Ενιαίου Τώρα.

Και προς το παρόν – εσωτερικός διάλογος. Συντόνισε τον Εσωτερικό σου Διάλογο με τον Θεό, τον Χριστό, τον Πατέρα-Μητέρα, το Ενιαίο Πνεύμα, με τον Ένα Άχρονο και Πανθρησκειακό Θεό.

«Μη Με ρωτάτε πού και πότε θα έρθει η Βασιλεία του Θεού, διότι δεν θα έρθει με τρόπο εμφανή, ούτε θα πουν: εκεί και τότε. Γι' αυτό μην πηγαίνετε και μην ψάχνετε. Διότι ιδού: η Βασιλεία του Θεού εντός υμών εστί... Και εκείνοι που καταβάλλουν προσπάθεια, Την αρπάζουν» (μέσα τους).