16. Un Nawr

Ceisia ddychmygu holl Fawredd annirnadwy Duw.

Wrth gwrs, mae hynny'n amhosibl! Dyna pam ei fod yn annirnadwy. (Gwên.) Ond gellir gweld sut ac o beth y mae'n cael ei ffurfio. Edrycha.

Ym mhob gweithred o fyw'n ymwybodol drwy ein dibwysrwydd unigol: ein hofnau, ein diffyg grym, ein heiddilwch, ein heintiau, tlodi ein hysbryd – ar begyn arall yr Ymwybyddiaeth Unedig fe feithrinwyd – ein Mawredd Dwyfol cynhwysol ninnau: y Grym Goruchaf, yr Ewyllys Oruchaf, y Rheswm Goruchaf (y Ddoethineb Dwyfol), y Cariad Goruchaf, yr Anrhydedd Goruchaf a'r Gogoniant Goruchaf a holl gyfoeth yr Ysbryd.

Bob tro y gwnaethom, o dan unrhyw amgylchiadau, ym mhob sefyllfa, hyd yn oed y rhai mwyaf anffafriol (yn enwedig y rhai anffafriol), ddewis chwilio am yr Achos ynom ein hunain, heb symud y cyfrifoldeb ar neb arall, fe greom trwy ein chwilio y cysylltiadau achos-ac-effaith hyn rhwng ein hymwybyddiaeth a'n byd, gan feithrin felly'r Awdurdod Goruchaf, awdurdod sy'n cael ei fynegi mewn meistrolaeth arnom ein hunain ac ar y byd fel ein creadigaeth ein hunain, Awdurdod y Creawdwr.

Yn yr Apocalyps (Datguddiad Ioan) y mae pennod lle mae'r cyfiawn yn ymbil yn eu gweddïau ar Grist sydd eisoes wedi atgyfodi ac esgyn fel ar Dduw, gan ddweud: pa faint eto y mae'n rhaid i ni aros nes y delych Di yn Dy holl Rym? Ac y mae Duw yn ateb iddynt: byddwch amyneddgar, oherwydd rhaid i Gyflawnder Duw gael ei gyflawni yn nifer y 144 mil o rai cyfiawn.

Maent yn siarad am Ail Ddyfodiad Crist. Am yr eiliad honno pan fydd y Dynoliaeth ym mherson ei saint yn dwyn y Cyflawnder hwn o Rym Dwyfol, o Fawredd Dwyfol.

Ond y mae Duw yn bodoli y tu allan i amser, yn yr Unig Nawr, ac Iddo Ef, er ei fod yn y dyfodol, y mae'r foment hon, eiliad y Cyflawnder Dwyfol eisoes wedi dod. Am hynny y mae Ef yn siarad â ni – heddiw eisoes, bob amser – yn yr Ymgom Mewnol, drwy Air Byw'r Ysgrythurau Sanctaidd, Datguddiadau'r saint, gan ein dysgu i feistroli ein hunain, gan ein dysgu i garu, gan drosglwyddo o'r fan honno, o'r dyfodol, briodoleddau a thalentau Dwyfol, gan ein gwneud yn dduwiau.

Ac yn awr dychmygwch, pan ddaw'r foment hon o Gyflawnder, a Duw yn amlygu Ei Hun yn Ei holl Fawredd a'i Rym, yn Ei Gorff Cyfunol Unedig o dduwiau a duwiesau, a fydd Ef yn aros yn Ei Greadigaeth? A fydd Ei Gyflawnder Dwyfol yn peidio â chael ei ategu?

Wrth gwrs na fydd! Ond yn awr fe'i crëir nid bellach drwy eiddilwch a dioddefaint, ond ym mhroses

creu cyfunol – o Gariad i Gariad, o Lawenydd i Lawenydd, o Gyflawnder i Gyflawnder. Yn awr y mae Duw, wedi Ei amgylchynu gan Deulu o dduwiau, wedi dod yn Unig Dduw, gan uno ynddo'i Hun ddyn a Duw, yr isel a'r uchel, y gorffennol a'r dyfodol, y Gwrywaidd a'r Benywaidd, y Tad a'r Fam, gan droi gwrthdaro tywyllwch a goleuni yn Enfys o Gariad Dwyfol, – yn awr bydd yr Unig Dduw mewn cyd-greu â'r holl dduwiau, â'i holl blant-frodyr-chwiorydd yn creu bydoedd newydd, gan feithrin nid ar wahân mwyach, ond fel gwareiddiadau cyfan, briodoleddau newydd a newydd o Ymwybyddiaeth Dwyfol – gan greu Cyflawnder newydd a newydd o Fodolaeth Dwyfol.

Ac y mae'r holl briodoleddau newydd hyn o Dduw, yr holl weddau newydd a newydd hyn o Gariad Dwyfol a Chyflawnder Ei amlygiad yn parhau i gasglu i mewn i Drysorfa Ddi-amser Unedig yr Ysbryd yn yr Unig Nawr Dwyfol. Mewn amser llinol y mae'r broses yn parhau. Yn yr Unig Nawr y mae'r holl Gyflawnder Dwyfol eisoes wedi ei gyflawni ac yn bodoli erioed – yn dragywyddol ac am bob oes – «ac yn awr ac yn wastad ac yn oes oesoedd».

Am hynny ym mhob oes, y mae pob dyn a fu erioed yn galw ar Dduw, yn derbyn ateb Di-amser o'r Unig Nawr gan yr Unig Dduw yn Ei holl Fawredd Dwyfol, ond – mewn iaith sy'n ddealladwy iddynt, yn unol â pharowrwydd eu hymwybyddiaeth ar y foment honno.

Ac y mae Duw, sy'n newid yn dragywydd ac yn Dragywydd Ddigyfnewid, yn parhau i greu Ei Hun, i greu Ei Hun ym mhob eiliad

o'r Unig Nawr. I Dduw nid oes gorffennol na dyfodol yn tra-arglwyddiaethu Arno, gan Ei gyfyngu â phroffwydoliaethau; y mae Ef yn ail-greu'r gorffennol a'r dyfodol yn y presennol, ym mhob eiliad o'r Unig Nawr.

«Fel y dyfeisiaf, felly y bu,» – meddai Duw. – «Fel y dewiswn, felly y bydd.» Neu, fel y dywedir yn y Coran:

«Myfi sydd yn rhoi arwyddion, a Myfi sydd yn eu dileu o'r cof, gan roi rhai newydd yn eu lle».

Y mae hyn fel y testun yr wyt ti yn ei ddarllen ar hyn o bryd. Gallaf bob amser ddychwelyd i'w “orffennol” a'i gywiro, os mynnwn. A thithau, wrth ei ailddarllen, a gei rywbeth newydd ynddo i ti dy hun. Ac ar hyn o bryd – yn yr eiliad hon union – yr wyf yn cywiro ei “ddyfodol”.

Felly, yn ôl-weithredol, y caiff testunau'r Ysgrythurau Sanctaidd “digyfnewid” eu newid a'u hategu: y Beibl, y Coran, y Torah. Dyna pam y mae'r Ysgrythurau Sanctaidd bob amser yn Air Byw. Darllena dro ar ôl tro – a thro ar ôl tro fe ddeeli di bethau newydd ynddynt. Nid tydi yn unig sy'n newid, ond y mae'r Gair Ei Hun ynddynt yn Fyw.

Ac wrth gwrs, nid ar destunau yn unig y mae hyn yn berthnasol, ond ar lif y digwyddiadau ei hun. Ar hyn o bryd y mae dy orffennol cyfunol yn cael ei agor o'r newydd i ti. Ymddengys fod popeth ynddo, gan gynnwys yr holl drallodion, ofnau, amddifadrwydd, dioddefaint a gofidiau, yr holl eiddilwch – roedd popeth yn berffaith, oherwydd ohonynt

hwy y crëwyd Nerth a Mawredd Dy Botensial Goruchaf di, O Ddyn. Ynddynt fe feithrinwyd y Crist Cyfunol, y Logos Planedig, Mab y Dyn – Mab a feithrinwyd gan yr holl Ddynoliaeth, er mwyn ymddangos un diwrnod yn y dyfodol a throsglwyddo i ni'r holl Botensial Goruchaf a gasglwyd fel rhodd, yn anrheg – drwy Ras, ac nid drwy ein haeddiant unigol ni. Er mwyn ein gwneud yn dduwiau. A dechrau gyda ni greu Cyflawnder Newydd Cyfunol, Eglwysig-Gyffredinol – trwy holl Gymanfa'r holl saint.

Felly, gwybydd, Fy annwyl gyfaill! Fy Nuw, fy mrawd, fy chwaer! Fy annwyl blentyn! Y mae'r dyfodol hwn eisoes wedi dod. O foment dy Gymun o Gariad, o foment dy eni yn dduw-dduwies yn dy ffurf ddynol unigryw. Yn awr yr Ydym yn creu gyda'n gilydd. Ac er efallai nad wyt ti eto yn Fy adnabod I, Nyni, yn bersonol, byddwn yn sicr o ddod i adnabod ein gilydd. Y mae gennym yr Holl Dragywyddoldeb ar gyfer hynny yn awr. Yr Holl Dragywyddoldeb ar Ein gwareb. Tragywyddoldeb yr Unig Nawr.

Ac yn y cyfamser – ymgom fewnol. Alaw dy Ymgom Mewnol â Duw, Crist, y Tad-Fam, yr Unig Ysbryd, â'r Unig Dduw Di-amser a Holl-gyffesol.

«Na ofynnwch Imi, pa le a phryd y daw Teyrnas Dduw, oherwydd ni ddaw Hi mewn modd gweladwy, ac ni ddywedir: dyna hi yno ac ar yr adeg honno. Felly nac ewch ac na cheisiwch. Oherwydd wele: y mae Teyrnas Dduw o'ch mewn chwi... Ac y mae'r rhai sy'n ymdrechu yn Ei chipio» (ynddynt eu hunain).