15. Байкоочу эффекти

Жогоруда айтылгандарды жыйынтыктап, Байкоочунун Эффекти деп аталганды мындайча туюнтууга болот:

Байкоочунун аң-сезиминин абалы (анын ишенимдери, ынанымдары, каалоолору, сезимдери, ойлору жана аларды кармап турган дүйнөнүн тилдик бейнеси) ал тарабынан байкалып жаткан реалдуулукту аныктайт.

Ар башка байкоочуларда реалдуулук ар башка. Байкоочунун аң-сезиминде бекемделген дүйнө бейнеси, башкача айтканда, анын кабылдоо калыбы, реалдуулукка карата баштапкы болуп саналат жана аны, демек, байкоочунун бүтүндөй өмүрүн аныктайт. Байкоочу – бул ар бирибиз, ар бир адам, ар бир аң-сезим ээси. Эгер байкоочунун дүйнө бейнеси өзгөрсө, анын реалдуулугу да өзгөрөт. Кайсы реалдуулук реалдуураак же кайсы дүйнө бейнеси туурараак деп талашуунун мааниси жок. Болгону өзүңдүн дүйнө бейнеңде жана андан жаралган реалдуулукта Сен бактылуусуңбу же жокпу, ошону гана түшүнүүнүн мааниси бар.

Ар башка байкоочуларда реалдуулук ар башка. Бирок эмне үчүн биз баары бир жалпысынан реалдуулукту окшош түрдө кабыл алабыз, эмне үчүн баарына орток нерселер жөнүндө объективдүү түрдө бар болгон, баарына бирдей кабыл алынган нерсе катары айта алабыз жана андан да ары, мунун негизинде коомдук мамилелердин бүтүндөй бир тутумун: өндүрүштү, экономиканы, укукту, мамлекеттик жана социалдык институттарды кура алабыз? Анткени бизде базалык

дүйнөнүн тилдик бейнеси бар, мында отургуч – бул отургуч, үстөл – үстөл, шкаф – шкаф (мамлекет жана экономика менен татаалыраак болсо да). Тил бизге бири-бирибизди түшүнүүгө, кандайдыр бир нерселерди макулдашууга жана натыйжалуу өз ара аракеттенүүгө мүмкүндүк берет – маалымат берүү деңгээлинде гана эмес, жамааттык реалдуулукту жаратуунун өзүнүн деңгээлинде – тилдин аркасында биз дүйнөнүн бардык мүмкүн болгон абалдарынын кванттык сорпосунан өзүбүздүн чындыгыбыздын бизге түшүнүктүү бейнесин бөлүп чыгарабыз, башкача айтканда, калыптандырабыз.

Бирок биздин дүйнө бейнебиз, реалдуулукту кабылдоо калыбыбыз бизди бактылуу кылбай турганын кокустан байкап калсак, эмне кылуу керек? Эгер биз анын айынан өзүбүздүн аман калуубуз үчүн бири-бирибиз менен жана табият менен күрөшүүгө аргасыз болсок, эгер азап чегип, ооруп жана өлүп жатсакчы? Эгер биздин жамааттык реалдуулугубуз балдарыбыздын улам жаңы муундарын берип турган азап-тозок фабрикасына айланып калсачы? Андан да ары, биз коом катары буга норма катары макул болуп, эми – мектептерде жана ЖОЖдордо – «объективдүү реалдуулуктун» мыйзамдарын жөн гана окуп-үйрөнүп, түпкүлүгүндө бизге жат жана бардык мааниде коркунучтуу курчап турган чындыктын образын бекемдеп жатсак, мында табият болбосо, экономика, саясат, атаандаштар, аскердик душман, массалык курал, туура эмес тамактануу, каракчы, маньяк, оору, дарыгердин катасы, начар бийлик, кырсык жана картаюу – баары бир бизди өлтүрө турган болсочу? Ушунун баары менен эмне кылуу керек? Өз дүйнө бейнеңди, өз кабылдоо калыбыңды кантип өзгөртүү керек?

Баштоо үчүн – каалоо керек. Анткени кванттык деңгээлде каалоолор өздөрүн өздөрү ишке ашырат. «Объективдүү, бизден көз карандысыз жашап жаткан реалдуулукка» карата өз ишенимдериңди жана ынанымдарыңды өзгөртүүнү каалоо керек. Биз бул Ишенимдин туткундары (демек «кулдары») экенибиз тууралуу чындыкты моюнга алуу, ушул ишенимден келип чыккан жана адатта бизге ээлик кылган сезимдерди, ошол эмоцияларды өз аты менен атоону баштоо: коркууларды, таарынычтарды, күнөө сезимин, ачууланууну, өз бечаралыгынан уялууну моюнга алуу; биздин ишенимибиздин орнотмолорунан улам, эмоциялар сыяктуу эле бизге ээлик кылып, көз карандылыктын катарына өтүп кеткен каалоолорду моюнга алуу – ач көздүк, кумарпоздук, сойкулук, киномания, тамаша-зоокко кумарлануу, акчага жана тышкы ыңгайлуулукка көз карандылык, напси басуу, кандай гана баа болбосун байлыкка жана ырахатка умтулуу, кофеге, таттууга, ар кандай стимуляторлорго жана энергетиктерге көз карандылык, башкалардан үстөмдүк кылууну каалоо, бийликке умтулуу, күнөөлүүлөрдү жана тышкы душманды түбөлүк издөө…

Жана Сен нерселердин учурдагы абалын нормалдуу эмес деп моюнга алганда. Сенин ичиңде муну өзгөртүү каалоосу күчөгөндө. Сен психотерапиядан, аффирмациялардан, визуализациялардан, медитациялардан, НЛП ыкмаларынан жана атактуу гурулардын мотивациялык тренингдеринен баштап трансерфингге, аяваскага, козу карындарга жана ниетти туура коюуга чейин баарын сынап көрүп, жана… мунун баары иштебей турганын же чектелүү гана мөөнөткө жарактуу экенин жана акырында аларга күчү боюнча тең, белгиси боюнча карама-каршы артка кетүүлөр, кулоолор жана эмоционалдык күйүп-бүтүүлөр менен бүтөрүн байкаганыңда, ошондо Сен Кудай болсо экен деп, жана Ал биздин сыйынуубузду издеген эмес, тескерисинче

бизге өзүбүздүн реалдуулугубуздун жаратуучулары болууга, башкача айтканда, өз дүйнө бейнебизге ээлик кылууга, өз кабылдоо калыбыбызды өзгөртүү жөндөмүнө ээ болууга жардам берген Бирөө болсо экен дегенге макул болосуң.

Мына ушул үчүн бизге Кудай керек. Бизди коркунучтардан коргоп, жакшылыктарга бөлөө үчүн эмес, өз аң-сезимибизге, өзүбүздүн чындап эле кудайлык аң-сезимибизге ээлик кылууну, өз реалдуулугубузду аң-сезимдүү түрдө жаратууну үйрөтүү үчүн керек. Анткени биз аны ансыз деле – муну түшүнсөк да, түшүнбөсөк да – ар бир секундада, ар бир көз ирмемде жаратып келебиз. Бирок Кудай муну кантип аң-сезимдүү жасоо керектигин бизге үйрөтө алат. Кудай бизге өз кабылдоо калыбыбызды өзгөртүүгө, курмандык абалынан өз дүйнөсүнүн аң-сезимдүү Жаратуучусунун абалына кадам таштоого жардам бере алат.

Сен сурайсың, эмне үчүн Ал муну мурда кылган эмес? Эгерде мунун баары жөн гана ишеним, объективдүү реалдуулукка болгон ишеним гана болсо жана муну өзгөртүүгө мүмкүн болсо, эмне үчүн Ал бизди азаптардын, коркуулардын жана аман калуу үчүн күрөштүн бул тажрыйбасына туш кылды? Баары абдан жөнөкөй, анткени Ал, мындай Кудай, жөн гана жок болчу, мен эсиңе сала кетейин: Кудай – бул жамааттык ишеним, жана биз адамзат катары дал ушундай Кудайды өзүбүздүн азаптарыбыздын, коркууларыбыздын жана аман калуу үчүн күрөшүбүздүн натыйжасында гана жатыныбызда алып жүрүп, төрөп чыгарганбыз.

Кудай – бул биздин аң-сезимибиздин эволюциясынын туу чокусу, Бул Биздин Жалпы Эң Жогорку Потенциалыбыз. Жана биздин эволюциялык жолубуз өткөн сайын, биздин Кудайыбыз да жамааттык ишеним катары эволюциялашып турган – башында бул жөн гана Жогорку Күч болгон, андан кийин бул Күч Өзүн экиге бөлөт да, Жакшылык менен Жамандык, азгырык, күнөө,

Мыйзам жана аны аткарбагандык үчүн Жаза пайда болот, андан соң уюлдардын биринде Бүткүл тартымдуулуктун, Жогорку Кудайлык сапаттардын жана Эң Жогорку Ырахаттын Образы калыптанат, жана акырында, Кудай Өзүн-Өзү курмандыкка чала тургандай даражада Баарын Камтыган Кудайлык Сүйүү жана Жогорку Акыл-Эс пайда болот, бул бизди кулчулуктан (биздин калыптануубузда зарыл болгон кулчулуктан), дуалдык аң-сезимдин кулчулугунан жана материалдык чындыктын кулчулугунан куткарып алуу үчүн жасалат.

Биз өзгөрдүк – биздин ишенимибиз да өзгөрдү, биздин Кудайыбыз да өзгөрдү. Жана эми Ал Өз Курмандыгы менен бизди мурдагы ишенимдин кулчулугунан жөн гана сатып албастан, биздин өзүбүздү кудайлар болууга, Сүйүү болууга, шартсыз сүйүүгө жана Сүйүүнүн Өзүн жаратууга үйрөтүүдө.

Христос – бул макулдашуу чекити жана биздин, жамааттык ишеним жана ыйыктардын аракети менен жаралган, өз жеке жана жамааттык дүйнө бейнебизди, өз кабылдоо калыбыбызды өзгөртүү жолубуз. Өзүбүзгө ээлик кылуу жолу. Ааламдын аң-сезимдүү жаратуучулары болуунун биздин жолубуз. Бүткүл ааламдын. Өзүнөн бүт ааламды жаратып жаткан Аң-Сезимдин Өзүнүн жаратуучулары болуу жолу.

Кудай болуу дал ушуну билдирет – Өзүнөн Өзүн жаратуу, Аң-Сезимден Аң-Сезимди жаратуу. Биз Жамааттык Кудайбыз. Жана дал азыр биз Ага айланып жатабыз.

Жана Христос, Өзүн жаратууга арнаган ыйыктардын Жамааттык Кудайы катары бул ишти даярдап,

бизди мурдагы ишенимдердин жана дуалдык тажрыйбанын кулчулугунан сатып алып, баарыбызды кудайлар кылат, ошентип биз Бирдиктүү Кудайдын Денесинин бөлүкчөлөрү боло алышыбыз үчүн, бизге бүтүндүктү кайрадан табууга жардам берип, биздеги дуалдык аң-сезимдин уюлдарын – Кудай менен адамды, Эркектик менен Аялдык башатты, жогору менен төмөндү, өткөн менен келечекти – жаңы үчүнчүдө, Сүйүүдө бириктирет. Эч качан башталбаган жана эч качан токтобос Сүйүүдө. Абсолюттук, Шартсыз, Түбөлүктүү Сүйүүдө. Анда...