15. Бақылаушы әсері

Жоғарыда айтылғандарды қорытындылай келе, Бақылаушы Әсері деп аталатынды тұжырымдауға болады:

Бақылаушы санасының күйі (оның нанымдары, сенімдері, қалаулары, сезімдері, ойлары және соларды қуаттайтын әлемнің тілдік бейнесі) ол бақылап отырған болмысты анықтайды.

Әртүрлі бақылаушылардың болмысы да әртүрлі. Бақылаушының санасында бекітілген әлем бейнесі, яғни оның қабылдау үлгісі, болмысқа қатысты алғашқы болып табылады және оны, демек оның, бақылаушының, бүкіл өмірін анықтайды. Бақылаушы – бұл әрқайсымыз, әрбір адам, сананың әрбір иесі. Егер бақылаушының әлем бейнесі өзгерсе, оның болмысы да өзгереді. Қай болмыс шынайырақ немесе қай әлем бейнесі дұрысырақ деп дауласудың мәні жоқ. Тек өз әлем бейнеңде және одан туындаған болмысыңда Сен бақыттысың ба, жоқ па – соны ғана анықтаудың мәні бар.

Әртүрлі бақылаушылардың болмысы әртүрлі. Бірақ неліктен біз бәрібір болмысты жалпы алғанда ұқсас түрде қабылдаймыз, неліктен баршаға ортақ кейбір нәрселер туралы объективті түрде бар, барлығына бірдей қабылданатын нәрсе ретінде айта аламыз және оның негізінде тұтас қоғамдық қатынастар жүйесін: өндірісті, экономиканы, құқықты, мемлекеттік және әлеуметтік институттарды құра аламыз? Өйткені бізде негізгі

әлемнің тілдік бейнесі бар, онда орындық – орындық, үстел – үстел, шкаф – шкаф (дегенмен мемлекет пен экономикаға келгенде күрделірек). Тіл бізге бір-бірімізді түсінуге, белгілі бір нәрсеге келісуге және тиімді әрекеттесуге мүмкіндік береді – тіпті ақпарат алмасу деңгейінде ғана емес, ұжымдық болмысты жаратудың өзіндік деңгейінде – тілдің арқасында біз әлемнің барлық ықтимал күйлерінің кванттық сорпасынан өз шындығымыздың өзімізге түсінікті бейнесін бөліп аламыз, яғни қалыптастырамыз.

Бірақ әлем бейнеміз, болмысты қабылдау үлгіміз бізді бақытты етпейтінін кенеттен аңғарсақ не істемек керек? Егер сол себепті біз бір-бірімізбен және табиғатпен өз аман қалуымыз үшін күресуге мәжбүр болсақ, азап шегіп, ауырып, өліп жатсақ ше? Егер ұжымдық болмысымыз балаларымыздың жаңадан жаңа ұрпақтарын жеткізіп отыратын қасірет фабрикасына айналса ше? Оның үстіне, біз қоғам ретінде бұны норма ретінде қабылдап қойғанбыз және енді – мектептер мен жоғары оқу орындарында – бізге жат әрі барлық мағынада қауіпті қоршаған шындықтың бейнесін бекіте отырып, «объективті болмыстың» заңдарын жай ғана оқып жатырмыз, мұнда табиғат болмаса экономика, саясат, бәсекелестер, соғыс жауы, жаппай қырып-жою қаруы, дұрыс емес тамақтану, қарақшы, маньяк, ауру, дәрігер қателігі, жаман билік, жазатайым оқиға және қартаю – бәрібір бізді өлтіреді емес пе? Осының бәрімен не істеу керек? Өз әлем бейнеңді, өз қабылдау үлгіңді қалай өзгертуге болады?

Алдымен – қалау керек. Өйткені қалаулар кванттық деңгейде өз-өзін орындайды. «Бізге тәуелсіз өмір сүретін объективті болмысқа» қатысты нанымдарың мен сенімдеріңді өзгертуді қалау. Осы Сенімнің кепілі (демек «құлы») екеніміз туралы шындықты мойындау, осы Сенімнен туындаған және әдетте бізді билеп-төстеген сол сезімдер мен эмоцияларды өз атымен атай бастау: қорқыныштарды, өкпе-реніштерді, кінәні, ашушаңдықты, өз бейшаралығыңның ұятын мойындау; Сеніміміздің қағидаларынан туындап, эмоциялар сияқты бізді баурап, ендігі тәуелділік деңгейіне өткен құмарлықтарды мойындау – нәпсіқұмарлық, шахуат, зинақорлық, киномания, қызыққұмарлық, ақша мен сыртқы жайлылыққа тәуелділік, ашкөздік, кез келген бағамен олжа мен ләззатқа ұмтылу, кофеге, тәттіге, түрлі стимуляторлар мен энергетиктерге тәуелділік, өзгелерден үстем болу қалауы, билікке ұмтылу, кінәлілер мен сыртқы жауды мәңгілік іздеу...

Сонда Сен заттардың қазіргі жағдайын қалыпсыз деп мойындаған кезіңде. Бойыңда мұны өзгертуге деген құштарлық нығайған кезде. Психотерапиядан, аффирмациялардан, визуализациялардан, медитациялардан, НЛП әдістері мен әйгілі гурулардың мотивациялық тренингтерінен бастап трансерфингке, аяваскаға, саңырауқұлақтарға және ниетті дұрыс қоюға дейінгінің бәрін сынап көріп... осының бәрі жұмыс істемейтінін немесе әсері шектеулі мерзімге ғана жарамды екенін және ақырында күші жағынан тең, ал таңбасы жағынан кері шегінулерге, құлдырауларға және эмоциялық қажуларға әкеп соқтыратынын байқаған кезіңде, міне, сонда Сен Құдайдың болғаны жақсырақ екеніне және Оның біздің табынуымызды іздейтін емес, керісінше

біздің өзімізге өз болмысымыздың жаратушысы болуға, яғни жеке әлем бейнемізді меңгеруге, қабылдау үлгімізді өзгерту қабілетін игеруге көмектесетін Тұлға болғаны дұрысырақ екеніне келісесің.

Міне, осы үшін бізге Құдай қажет. Бізді қауіп-қатерден қорғап, игіліктерге бөлеу үшін емес, санамызды, өзіміздің шынайы құдайы санамызды билеуге, өз болмысымызды саналы түрде жаратуға үйрету үшін. Өйткені біз оны бәрібір жаратып жатырмыз – әр секунд сайын, әр сәт сайын – оны саналы түрде түсінеміз бе, жоқ па, бәрібір. Бірақ Құдай бізге мұны саналы түрде қалай жасау керектігін үйрете алады. Құдай бізге қабылдау үлгімізді өзгертуге, құрбандық күйінен өз әлемінің саналы Жаратушысы күйіне қадам басуға көмектесе алады.

Сен сұрарсың: неліктен Ол мұны бұрын жасамады? Неліктен Ол бізді осы азаптар мен қорқыныштардың және аман қалу күресінің тәжірибесіне душар етті, егер осының бәрі тек сенім, объективті болмысқа деген сенім ғана болып, мұны өзгертуге болатын болса? Мұның бәрі өте қарапайым, өйткені Ол, ондай Құдай, жай ғана болған жоқ; Мен Құдай – бұл ұжымдық наным-сенім екенін есіңе саламын, және біз адамзат ретінде дәл осы азаптарымыз бен қорқыныштарымыздың және аман қалу күресіміздің нәтижесінде сондай Құдайды іште толғатып, дүниеге әкелдік.

Құдай – бұл біздің санамыздың эволюциялық шыңы, Бұл Біздің Жиынтық Ең Жоғарғы Әлеуетіміз. Және біздің эволюциялық жолымыздан өту шамасына қарай, ұжымдық наным ретіндегі біздің Құдайымыз да эволюцияланды – алдымен бұл жай ғана Жоғарғы Күш болды, содан кейін бұл Күш Өзін екіге бөлді, сөйтіп Жақсылық пен Жамандық, азғыру, күнә пайда болды,

Заң және орындамағаны үшін Жаза пайда болды, содан кейін полюстердің бірінде Бүкілтартымдылықтың, Ең Жоғарғы Құдайы қасиеттер мен Жоғарғы Ләззаттың Бейнесі қалыптасады, және ақырында Құдай Өзін Өзі құрбандыққа шалатындай дәрежеде Барлығын Қамтитын Құдайы Махаббат пен Жоғарғы Ақыл-Ой пайда болады, мұның мақсаты – бізді құлдықтан (біздің қалыптасуымызда қажет болған құлдықтан), дуальды сананың құлдығынан және материалдық шындықтың құлдығынан құтқарып сатып алу.

Біз өзгердік – біздің Сеніміміз де өзгерді, біздің Құдайымыз да өзгерді. Ал енді Ол Өз Құрбандығымен бізді бұрынғы сенімнің құлдығынан жай ғана сатып алып қоймайды, Ол біздің өзімізді құдайлар болуға, Махаббат болуға, шартсыз сүюге және Махаббаттың Өзін жаратуға үйретеді.

Мәсіх – бұл келісім нүктесі және ұжымдық Сеніммен әрі әулиелердің күш-жігерімен өмірге келген, жеке және ұжымдық әлем бейнемізді, қабылдау үлгімізді өзгертудің біздің тәсіліміз. Өз-өзіңді меңгеру тәсілі. Біздің ғаламның саналы жаратушылары болу тәсіліміз. Бүкіл жаратылыстың. Өз бойынан бүкіл жаратылысты тудыратын Сананың Өзінің жаратушысы болу тәсілі.

Құдай болу дегеніміз осы – Өз бойыңнан Өзіңді Өзің жарату, Санадан Сананы жарату. Біз – Ұжымдық Құдаймыз. Және дәл қазір біз Сол болып келеміз.

Және Мәсіх, Өзін жаратуға арнаған әулиелердің Ұжымдық Құдайы ретінде осы істі дайындай отырып, біздің барлығымызды

бұрынғы сенімдер мен дуальды тәжірибенің құлдығынан сатып алып, Біртұтас Құдай Денесінің бөлшектері бола алуымыз үшін, бойымызда дуальды сананың полюстерін – Құдай мен адамды, Ер мен Әйелді, жоғары мен төменді, өткен мен болашақты – жаңа үшіншіде, Махаббатта тоғыстырып, тұтастықты қайта табуымызға көмектесе отырып, құдайлар етеді. Ешқашан басталмаған және ешқашан тоқтамайтын Махаббатта. Абсолютті, Шартсыз, Мәңгі Махаббатта. Оның ішінде...