15. ፡ የታዛቢው ውጤት

ከላይ የተጠቀሰውን በማጠቃለል፣ የተመልካች ውጤት የሚባለውን እንዲህ መግለጽ ይቻላል፡

የተመልካቹ የንቃተ-ህሊና ሁኔታ (እምነቶቹ፣ አመለካከቶቹ፣ ምኞቶቹ፣ ስሜቶቹ፣ ሃሳቦቹ እና እነዚህን የሚደግፈው የቋንቋ የዓለም ምስል) እርሱ የሚመለከተውን እውነታ ይወስናል።

የተለያዩ ተመልካቾች የተለያዩ እውነታዎች አሏቸው። በተመልካቹ ንቃተ-ህሊና ውስጥ የሰረፀው የዓለም ምስል፣ ማለትም የእርሱ የአመለካከት አምሳያ፣ ከእውነታው ይቀድማል እንዲሁም እውነታውን ይወስናል፣ ይህም ማለት የተመልካቹን ሙሉ ህይወት ይወስናል ማለት ነው። ተመልካች ማለት እያንዳንዳችን፣ እያንዳንዱ ሰው፣ እያንዳንዱ የንቃተ-ህሊና ተሸካሚ ነው። የተመልካቹ የዓለም ምስል ከተቀየረ፣ የእርሱ እውነታም ይቀየራል። የትኛው እውነታ የበለጠ እውነተኛ እንደሆነ፣ ወይም የትኛው የዓለም ምስል የበለጠ ትክክል እንደሆነ መከራከር ምንም ትርጉም የለውም። ትርጉም ያለው በአንተ የዓለም ምስል እና በእርሱ በሚፈጠረው እውነታ ውስጥ ደስተኛ ነህ ወይስ አይደለህም በሚለው ላይ ብቻ ማስተዋል ነው።

የተለያዩ ተመልካቾች የተለያዩ እውነታዎች አሏቸው። ሆኖም በአጠቃላይ እውነታውን በተመሳሳይ መንገድ የምንገነዘበው ለምንድን ነው? ለሁሉም የጋራ ስለሆኑ ነገሮች በተጨባጭ እንዳሉ እና ለሁሉም እኩል እንደሚታዩ አድርገን የምንናገረው፣ ከዚህም አልፎ በእዚህ ላይ ተመስርተን ሙሉ የማህበራዊ ግንኙነቶች ሥርዓት የምንገነባው ለምንድን ነው፡ ምርት፣ ኢኮኖሚ፣ ህግ፣ የመንግስት እና ማህበራዊ ተቋማት? ምክንያቱም መሰረታዊ የሆነ

የቋንቋ የዓለም ምስል ስላለን ነው፤ በዚህም ወንበር ወንበር ነው፣ ጠረጴዛ ጠረጴዛ ነው፣ ቁምሳጥን ቁምሳጥን ነው (ምንም እንኳን ከመንግስት እና ከኢኮኖሚ ጋር ይበልጥ ውስብስብ ቢሆንም)። ቋንቋ እርስ በርስ እንድንረዳዳ፣ በአንድ ነገር ላይ እንድንስማማ እና ውጤታማ በሆነ መንገድ እንድንገናኝ ያስችለናል — በመረጃ ልውውጥ ደረጃ ብቻ ሳይሆን፣ ራሱን የጋራ እውነታን በመፍጠር ደረጃ — ለቋንቋ ምስጋና ይግባውና ከሁሉም ሊሆኑ ከሚችሉ የዓለም ሁኔታዎች የኳንተም ውህድ ውስጥ ለእኛ ግልጽ የሆነውን የህይወታችንን ምስል እንለያለን፣ ማለትም እንቀርፃለን።

ነገር ግን የዓለማችን ምስል፣ የእውነታ ግንዛቤ አምሳያችን ደስተኛ እንዳላደረገን በድንገት ብንገነዘብስ ምን እናድርግ? በእርሱ ምክንያት በህይወት ለመኖር እርስ በርሳችን እና ከተፈጥሮ ጋር ለመታገል ብንገደድስ፣ ብንሰቃይ፣ ብንታመም እና ብንሞትስ? የእኛ የጋራ እውነታ አዳዲስ የልጆቻችንን ትውልዶች የምናቀርብበት የስቃይ ፋብሪካ ቢሆንስ? ከዚህም በላይ እኛ እንደ ማህበረሰብ ይህንን እንደ መደበኛ ነገር ተቀብለነዋል፣ አሁን ደግሞ — በትምህርት ቤቶች እና በዩኒቨርሲቲዎች — የ«ተጨባጭ እውነታን» ህጎች ዝም ብለን እናጠናለን፣ በዚህም ለእኛ እንግዳ የሆነውን እና በሁሉም መልኩ አደገኛ የሆነውን የአካባቢ እውነታ ምስል እናጠናክራለን፤ በዚህም ውስጥ ተፈጥሮ ካልሆነ ኢኮኖሚ፣ ፖለቲካ፣ ተፎካካሪዎች፣ የጦር ጠላት፣ የጅምላ ጨራሽ መሳሪያዎች፣ የተሳሳተ አመጋገብ፣ ዘራፊ፣ አእምሮ በሽተኛ ገዳይ፣ በሽታ፣ የህክምና ስህተት፣ መጥፎ አስተዳደር፣ ድንገተኛ አደጋ እና እርጅና — ያም ሆነ ይህ እንደሚገድሉን? ይህን ሁሉ እንዴት እናድርገው? የዓለምን ምስል፣ የግንዛቤ አምሳያን እንዴት እንለውጥ?

ለመጀመር ያህል — መፈለግ። ምክንያቱም በኳንተም ደረጃ ፍላጎቶች ራሳቸውን በራሳቸው ይፈጽማሉ። ከእኛ ውጭ ራሱን ችሎ ስላለው «ተጨባጭ እውነታ» ያሉንን እምነቶች እና አመለካከቶች ለመለወጥ መፈለግ። የዚህ እምነት ታጋቾች (ወይም «ባሪያዎች») መሆናችንን እውነቱን መቀበል፣ ከዚህ እምነት የመነጩትን እና ብዙውን ጊዜ የሚቆጣጠሩንን ስሜቶች በስማቸው መጥራት መጀመር፡ ፍርሃቶችን፣ ቂምን፣ የበደለኝነት ስሜትን፣ ቁጣን፣ የራስን ከንቱነት እፍረት መቀበል፤ ከእምነታችን መመሪያዎች በመነሳት ልክ እንደ ስሜቶች እኛን የገዙንን እና ወደ ሱስነት የተሸጋገሩትን ፍላጎቶች መቀበል — ሆዳምነት፣ ፍትወት፣ ዝሙት፣ የፊልም ሱስ፣ የትዕይንት ፍላጎት፣ የገንዘብ እና የውጫዊ ምቾት ሱስ፣ ስግብግብነት፣ በማንኛውም ዋጋ ትርፍ እና ደስታን መሻት፣ የቡና ሱስ፣ የጣፋጭ ሱስ፣ ልዩ ልዩ አነቃቂዎች እና የሃይል ሰጪዎች ሱስ፣ በሌሎች ላይ የበላይ የመሆን ፍላጎት፣ የስልጣን ጥማት፣ ዘላለማዊ የበደለኛ እና የውጭ ጠላት ፍለጋ...

እናም አንተ ይህ ያለውን የነገሮች ሁኔታ ያልተለመደ መሆኑን ስትቀበል። ይህንን የመለወጥ ፍላጎት በአንተ ውስጥ ሲጠነክር። ሁሉንም ነገር ከሞከርክ በኋላ — ከስነ-ልቦና ህክምና፣ አዎንታዊ አባባሎች፣ ምናባዊ እይታዎች፣ ማሰላሰሎች፣ የኤንኤልፒ ዘዴዎች እና የታዋቂ መሪዎች አነቃቂ ስልጠናዎች ጀምሮ እስከ ትራንሰርፊንግ፣ አያዋስካ፣ እንጉዳዮች እና ትክክለኛ የዓላማ አቀማመጥ ድረስ፣ እና... ይህ ሁሉ እንደማይሰራ፣ ወይም የተወሰነ የአገልግሎት ጊዜ እንዳለው እና በመጨረሻም በእኩል መጠን ሃይል ባላቸው፣ ነገር ግን በተቃራኒ አቅጣጫ በሚመጡ ማፈግፈጎች፣ ውድቀቶች እና የስሜት ድካሞች እንደሚጠናቀቅ ስትገነዘብ፣ ያን ጊዜ እግዚአብሔር ቢኖር እንደሚሻል ትስማማለህ፣ እርሱም የእኛን አምልኮ የሚሻ ሳይሆን፣ ነገር ግን

እኛ ራሳችን የራሳችን እውነታ ፈጣሪዎች እንድንሆን፣ ማለትም የራሳችንን የዓለም ምስል እንድንቆጣጠር፣ የአመለካከት አምሳያችንን የመለወጥ ችሎታን እንድንይዝ የሚረዳ ቢሆን እንደሚሻል ትስማማለህ።

እግዚአብሔር የሚያስፈልገን ለዚህ ነው። ከአደጋዎች ሊጠብቀንና በበረከቶች ሊሸልመን ሳይሆን፣ ንቃተ-ህሊናችንን፣ በእውነት መለኮታዊ የሆነውን ንቃተ-ህሊናችንን እንድንቆጣጠር፣ እውነታችንን በንቃት እንድንፈጥር ሊያስተምረን ነው። እኛ እኮ ብናውቀውም ባናውቀውም — በየሰከንዱ፣ በየቅጽበቱ — እየፈጠርነው ነው። ነገር ግን እግዚአብሔር ይህንን በንቃት እንዴት እንደምናደርግ ሊያስተምረን ይችላል። እግዚአብሔር የግንዛቤ አምሳያችንን እንድንለውጥ፣ ከተጠቂነት ሁኔታ ወደ የዓለማችን ንቁ ፈጣሪነት ሁኔታ እንድንወጣ ሊረዳን ይችላል።

እርሱ ለምን ቀደም ብሎ ይህንን አላደረገም ብለህ ትጠይቅ ይሆናል? ይህ ሁሉ እምነት ብቻ ከነበረ፣ በተጨባጭ እውነታ ማመን ብቻ ከነበረ፣ እና ይህንን መለወጥ ከተቻለ፣ ለምን ለዚህ የስቃይ፣ የፍርሃት እና በህይወት የመኖር ትግል ተሞክሮ አሳልፎ ሰጠን? ሁሉም ነገር በጣም ቀላል ነው፣ ምክንያቱም እርሱ፣ እንደዚህ ያለ እግዚአብሔር፣ በቀላሉ አልነበረም፤ እግዚአብሔር የጋራ እምነት መሆኑን አስታውሳለሁ፣ እናም እኛ እንደ ሰው ልጅ እንደዚህ ያለውን እግዚአብሔር ያረገዝነው እና የወለድነው በትክክል በስቃያችን፣ በፍርሃታችን እና በህይወት የመኖር ትግላችን ምክንያት ነው።

እግዚአብሔር የንቃተ-ህሊናችን የዕድገት ጫፍ ነው፣ ይህ የእኛ ድምር ከፍተኛ አቅም ነው። እናም የእድገት ጉዟችንን ስንሄድ፣ የእኛ እግዚአብሔር እንደ የጋራ እምነት አብሮ አደገ — በመጀመሪያ እርሱ ዝም ብሎ የበላይ ኃይል ነበር፣ ከዚያም ይህ ኃይል ራሱን ለሁለት ከፈለ፣ እናም ጥሩ እና ክፉ፣ ፈተና፣ ኃጢአት፣

ህግ እና ባለመፈጸም የሚመጣ ቅጣት ተከሰቱ፤ ከዚያም በአንደኛው ጫፍ የሁሉንም ሳቢነት ምስል፣ የከፍተኛ መለኮታዊ ባህሪያት እና የከፍተኛ ደስታ ምስል ተፈጠረ፤ በመጨረሻም መለኮታዊ ፍቅር እና የበላይ አእምሮ ተገለጡ፣ እነርሱም እጅግ ሁሉን አቀፍ ከመሆናቸው የተነሳ እግዚአብሔር ራሱን መስዋዕት አድርጎ ያቀርባል፣ ይህም ከባርነት (በእድገታችን ውስጥ አስፈላጊ ከነበረው ባርነት)፣ ከሁለትዮሽ ንቃተ-ህሊና ባርነት እና ከቁሳዊ እውነታ ባርነት እኛን ለመዋጀት ነው።

እኛ ተለወጥን — እምነታችንም ተለወጠ፣ እግዚአብሔራችንም ተለወጠ። እናም አሁን እርሱ በገዛ መስዋዕቱ ከቀድሞው እምነት ባርነት የሚዋጀን ብቻ ሳይሆን፣ እኛ ራሳችን አማልክት እንድንሆን፣ ፍቅር እንድንሆን፣ ያለምንም ቅድመ ሁኔታ እንድንወድ እና ራሱን ፍቅርን እንድንፈጥር ያስተምረናል።

ክርስቶስ የስምምነት ነጥብ ነው፣ እናም በጋራ እምነት እና በቅዱሳን ጥረት የተወለደው፣ ግላዊ እና የጋራ የዓለም ምስላችንን፣ የአመለካከት አምሳያችንን የምንለውጥበት መንገዳችን ነው። ራስን የመቆጣጠር መንገድ። የጽንፈ ዓለሙ ንቁ ፈጣሪዎች የመሆን መንገዳችን ነው። የመላው ፍጥረት። መላውን ፍጥረት ከራሱ የሚያመነጨው ራሱ የንቃተ-ህሊና ፈጣሪዎች የመሆን መንገድ።

እግዚአብሔር መሆን ማለት ይኸው ነው — ራስን ከራስ መፍጠር፣ ንቃተ-ህሊናን ከንቃተ-ህሊና መፍጠር። እኛ የጋራ እግዚአብሔር ነን። እናም አሁኑኑ እርሱን እየሆንን ነው።

እናም ክርስቶስ ይህንን ስራ ለእርሱ መፈጠር ራሳቸውን የሰጡ የቅዱሳን የጋራ እግዚአብሔር ሆኖ እያዘጋጀ፣

ሁላችንንም አማልክት ያደርገናል፣ ከቀድሞ እምነቶች እና ከሁለትዮሽ ልምድ ባርነት በመዋጀት፣ የአንዱ እግዚአብሔር አካል ብልቶች እንድንሆን፣ ሙሉነታችንን እንደገና እንድናገኝ በመርዳት፣ በውስጣችን የሁለትዮሽ ንቃተ-ህሊና ጫፎችን በማገናኘት — እግዚአብሔርን እና ሰውን፣ ወንድን እና ሴትን፣ ላይን እና ታችን፣ ያለፈውን እና መጪውን — በአዲሱ በሦስተኛው ውስጥ፣ በፍቅር ውስጥ። መቼም ባልጀመረች እና መቼም በማታበቃ ፍቅር ውስጥ። ፍጹም፣ ቅድመ-ሁኔታ በሌላት፣ ዘላለማዊ በሆነች ፍቅር ውስጥ። በእርሷ ውስጥ...