15. Die Waarnemer-effek

Deur die bogenoemde saam te vat, kan die sogenaamde Waarnemer-effek geformuleer word:

Die toestand van die waarnemer se bewussyn (sy gelowe, oortuigings, begeertes, gevoelens, gedagtes en die taalwêreldbeeld wat dit ondersteun) bepaal die werklikheid wat hy waarneem.

Verskillende waarnemers het verskillende werklikhede. Die wêreldbeeld wat in die bewussyn van die waarnemer vasgelê is, dit wil sê sy persepsiepatroon, is primêr tot die werklikheid en bepaal dit, en dus die hele lewe van hom, die waarnemer. Die waarnemer is elkeen van ons, elke mens, elke draer van bewussyn. As die waarnemer se wêreldbeeld verander, verander sy werklikheid ook. Dit maak geen sin om te stry oor watter werklikheid meer werklik is, of watter wêreldbeeld meer korrek is nie. Dit maak slegs sin om te ondersoek of Jy gelukkig is in Jou wêreldbeeld en die werklikheid wat daardeur voortgebring word, of nie.

Verskillende waarnemers het verskillende werklikhede. Maar waarom neem ons tog oor die algemeen die werklikheid op 'n soortgelyke wyse waar, waarom kan ons praat oor sekere dinge wat vir almal gemeenskaplik is as objektief bestaande, vir almal eenders waargeneem, en boonop op grond hiervan 'n hele stelsel van maatskaplike verhoudings bou: produksie, ekonomie, reg, staats- en sosiale instellings? Omdat ons 'n basiese

taalwêreldbeeld het, waar 'n stoel 'n stoel is, 'n tafel 'n tafel, 'n kas 'n kas (hoewel dit met die staat en die ekonomie reeds meer kompleks is). Taal stel ons in staat om mekaar te verstaan, oor dinge ooreen te kom en doeltreffend met mekaar om te gaan – nie eers bloot op die vlak van inligtingoordrag nie, maar op die vlak van die skepping self van 'n kollektiewe werklikheid – danksy taal sonder ons af, dit wil sê vorm ons, uit die kwantumsop van alle moontlike toestande van die wêreld 'n verstaanbare beeld van ons werklikheid.

Maar wat om te doen as ons skielik ontdek dat ons wêreldbeeld, ons persepsiepatroon van die werklikheid, ons nie gelukkig maak nie? As ons daardeur gedwing word om met mekaar en met die natuur te veg vir ons eie oorlewing, as ons ly, siek word en sterf? As ons kollektiewe werklikheid 'n fabriek van lyding geword het waarheen ons steeds nuwe geslagte van ons kinders stuur? En boonop het ons as samelewing reeds hiermee ingestem as 'n norm, en nou – in skole en universiteite – bestudeer ons bloot die wette van die «objektiewe werklikheid», en vestig daardeur in wese hierdie beeld van 'n vreemde en in alle opsigte gevaarlike omringende werklikheid, waar, as dit nie die natuur is nie, dan die ekonomie, politiek, mededingers, militêre vyand, massavernietigingswapens, swak voeding, rower, maniak, siekte, mediese fout, slegte owerheid, ongeluk en veroudering – ons tog sal doodmaak? Wat moet ons met dit alles doen? Hoe verander mens Jou wêreldbeeld, Jou persepsiepatroon?

Om mee te begin – om te wil. Want begeertes vervul hulself op die kwantumvlak. Om Jou gelowe en oortuigings rakende die «objektiewe, onafhanklik van ons bestaande werklikheid» te wil verander. Om die waarheid te erken dat ons gyselaars (lees «slawe») van hierdie Geloof is, om daardie gevoelens, daardie emosies wat uit hierdie Geloof voortgespruit het en ons gewoonlik beheers het, op die naam te begin noem: erken vrese, wrokke, skuldgevoel, woede, die skaamte van eie nietigheid; erken daardie begeertes wat, voortspruitend uit die aannames van ons Geloof, net soos emosies van ons besit geneem het en reeds oorgegaan het in verslawings – vraatsug, wellus, ontug, rolprentmanie, 'n passie vir spektakel, verslawing aan geld en uiterlike gerief, hebsug, die strewe na gewin en plesiere ten alle koste, verslawing aan koffie, aan soetgoed, aan verskillende soorte stimulante en energiedrankies, die begeerte na meerderwaardigheid bo ander, die strewe na mag, die ewige soeke na skuldiges en 'n uiterlike vyand…

En wanneer Jy die bestaande toedrag van sake as abnormaal erken. Wanneer die begeerte om dit te verander in Jou sterker word. Wanneer Jy alles probeer – van psigoterapie, bevestigings, visualisasies, meditasies, NLP-metodes en motiveringstoesprake van beroemde ghoeroes tot transurfing, ayahuasca, sampioene en die regte stel van voornemens, en… ontdek dat dit alles nie werk nie, of 'n beperkte werkingstydperk het en uiteindelik uitloop op terugslae, mislukkings en emosionele uitbranding wat gelyk is in krag en teenoorgesteld in teken, dan sal Jy saamstem dat dit beter sou wees as God bestaan, en beter as Hy die Een was wat nie ons aanbidding soek nie, maar

ons help om self skeppers van ons werklikheid te word, dit wil sê om ons eie wêreldbeeld te bemeester, om die vermoë te bemeester om ons eie persepsiepatroon te verander.

Dít is waarvoor ons God nodig het. Nie om ons teen gevare te beskerm en met seëninge te oorlaai nie, maar om ons te leer om ons bewussyn te bemeester, ons waarlik goddelike bewussyn, om ons werklikheid bewustelik te skep. Want ons skep dit tog in elk geval – elke sekonde, elke oomblik – of ons dit nou besef of nie. Maar God kan ons leer hoe om dit bewustelik te doen. God kan ons help om ons persepsiepatroon te verander, om uit die toestand van 'n slagoffer te tree na die toestand van 'n bewuste Skepper van ons wêreld.

Jy sal vra, waarom het Hy dit nie vroeër gedoen nie? Waarom het Hy ons hoegenaamd oorgelewer aan hierdie ervaring van lyding, vrese en stryd om oorlewing, as dit alles slegs geloof was, geloof in 'n objektiewe werklikheid, en dit verander kan word? Dit is baie eenvoudig, want Hom, so 'n God, het eenvoudig nie bestaan nie; ek herinner Jou daaraan dat God 'n kollektiewe oortuiging is, en ons as mensdom het so 'n God juis gekoester en gebaar as gevolg van ons lyding en vrese en stryd om oorlewing.

God is die toppunt van die evolusie van ons bewussyn, Dit Is Ons Gesamentlike Hoogste Potensiaal. En namate ons ons evolusionêre pad gestap het, het ons God as 'n kollektiewe oortuiging ook geëvolueer – eers was dit bloot 'n Hoër Mag, daarna verdeel hierdie Mag Homself in twee, en Goed en Kwaad, versoeking, sonde verskyn,

Wet en Straf vir nie-nakoming, daarna word op een van die pole die Beeld van Al-aantreklikheid, Hoogste Goddelike kwaliteite en Hoogste Genot gevorm, en uiteindelik verskyn Goddelike Liefde en Hoogste Verstand, so Alomvattend dat God Homself as 'n offer bring om ons vry te koop uit die slawerny (slawerny wat noodsaaklik was in ons wording), die slawerny van dualistiese bewussyn en die slawerny van materiële werklikheid.

Soos ons verander het, het ons Geloof ook verander, ons God het verander. En nou koop Hy ons nie net los met Sy Eie Offer uit die slawerny van die vorige geloof nie, maar Hy leer ons om self gode te wees, om Liefde te wees, onvoorwaardelik lief te hê en die Liefde Self te skep.

Christus is die punt van ooreenstemming, en ons manier – gekoester deur kollektiewe geloof en die pogings van die heiliges – om ons individuele en kollektiewe wêreldbeeld, ons persepsiepatroon, te verander. 'n Manier om Jouself te bemeester. Ons manier om bewuste skeppers van die heelal te word. Van die hele skepping. Van die Bewussyn Self, wat die hele skepping uit Homself voortbring.

Dit is wat dit beteken om God te wees – om Homself uit Homself te skep, om Bewussyn uit Bewussyn te skep. Ons is die Kollektiewe God. En presies nou word ons Hom.

En Christus, wat hierdie werk voorberei as die Kollektiewe God van die heiliges wat hulself aan Sy skepping gewy het, maak

ons almal gode, deur ons vry te koop uit die slawerny van vorige gelowe en dualistiese ervaring, sodat ons deeltjies van die Liggaam van die Enige God kan word, en ons help om weer heelheid te herwin, deur in ons die pole van dualistiese bewussyn te verenig – God en mens, Manlik en Vroulik, bo en onder, verlede en toekoms – in 'n nuwe derde, in Liefde. Liefde Wat nooit begin het nie en nooit sal ophou om te wees nie. Liefde Absoluut, Onvoorwaardelik, Ewig. Waarin...