13. Kabar Apik

Sing paling wigati ing Weweling kang digawa déning Kasadaran Radomir marang kita, yaiku:

1. Katresnan ngungkuli samubarang kabèh. Katresnan iku kanikmatan sejati kang dadi sipating kodratmu. Katresnan iku kakuwatan lan sumbering samubarang. Katresnan iku Urip Iku Dhéwé. 2. Sira – pangripta kasunyatanira dhéwé, tampanana tanggung jawab lan sinaua nglakoni iki kanthi éling, saka Katresnan, lumantar Katresnan, lan kanggo Katresnan. Kanggo saben wong – miturut Kapitayané: apa kang sira pitaya, iku kang sira tampa. Piliha Kapitayanira kanthi sadar. Sakabèhing pepinginanira wus kawujudaké. Rampungna karo iku mau, dudu karo jagat. Kaadilan Luhur katon ing kasunyatan manawa saben wong ngundhuh wohing ciptané dhéwé. 3. Bukaken bakatira, sinaua ngajèni minangka Ganjaran Ilahi, gelarana marang donya, lan kanthi bakatira wewaha Kabagyan – kagunganira lan kagunganing Sakabèhané. 4. Samubarang kabèh sampurna. Ing saiki, ing jaman biyèn, lan ing tembé mburi. Sinaua ndeleng iki. 5. Samubarang katitahaké saka wektu saiki ing Saiki Kang Nyawiji. Kanthi ngowahi kahanan batinira, sira pindhah ngliwati tataraning kasunyatan ing Dimensi Kaping Lima (5D). Ing tataran-tataran anyar, mbiyèn anyar lan tembé mburi anyar kabukak kanggo sira. Uculna kabèh tujuwan, aja gondhèlan marang rancangan. Mungpaha munggah ing undhak-undhakan iki. 6. Urip iku langgeng. Urip kaparingaké kanggo Kanikmatan. Uripa supaya Urip (Katresnan, Kakuwatan, Ènèrgi) tansah mundhak, ora suda.

7. Kasunyatan Sejati ana ing sajroning sliramu, Gusti ana ing sajroning sliramu, Kratoning Gusti ana ing sajroning sliramu – temokna iku. 8. Purwa Wanodya iku sajajar karo Purwa Priya, lan amarga asalé saka Gusti Kang Tunggal, kudu diluhuraké kaya déné Gusti Dhéwé. Wanita iku Pepinginan, Ruang Kosong, Suwung Kang Nripta, Garbaning Jagat. Tanpa Panjenengané, ora ana apa-apa kang bisa katitahaké. Purwa Priya, Sang Pangripta, tanpa Purwa Wanodya mung dadi potènsi kang durung kawujud. Tresnana, ajenana, lan luhurna Ibu Agung! Kurmatana Wanita ing sajroning dhirimu. Ora preduli jinis klamin biologisira, bukaken lan nyawijekna Purwa Priya lan Purwa Wanodya ing sajroning sliramu. 9. Planit iki Urip, lan kanthi nduwèni Kasadaran, wus milih Panunggalan Luhur – ngunggahaké frekuensi Kaanané, pindhah munggah ngliwati tataraning kasunyatan ing 5D (ing Dimensi Kaping Lima). Selarasna dhirimu karo Ibu Planit. Tresnana Sang Ibu! Guneman karo Panjenengané, mangertenana apa kang dikarepaké déning Panjenengané. 10. Manungsa iku Titah Kang Sampurna, Makuthaning Titahing Gusti, kang kuwawa ngemot sakabèhing Jagat Raya, kabèh tataraning kasunyatan sawutuhé, Gusti Dhéwé. Raga lan pikiranira mung dadi wadhah cawisan, avatar kanggo gusti. Teges lan tujuwaning urip manungsa yaiku panunggalan dados Gusti. Sing lair ing raga durung dadi gusti. Laira minangka gusti saka Gusti. Gusti iku Roh, lan caraning kalairan Ilahi yaiku Manunggal karo Kasadaran Ilahi Katresnan, ngisep Rohé. 11. Sang Kristus iku Dalan, Kasunyatan Sejati, lan Urip. Panunggalan Kristus iku wiwitaning Dalan. Kristus nuntun batinira ing dalan tumuju panunggalanira dados Gusti. Kasadaran Kristus nuntun marang Kasadaran Gusti Rama. Sang Rama nuntun marang Gusti Ibu. Sawusé lair minangka gusti saka Gusti,

tampanana kasampurnanira, awit wiwit saiki Sira – gusti lan Putra kinasihing Gusti Rama-Ibu, Roh Kang Nyawiji ing daging, ing wujud manungsa unikira. 12. Sawusé lair minangka gusti saka Gusti, sira dadi mardika. Ora ana angger-angger liyané kajaba Angger-anggering Katresnan Kang Nyawiji kang kuwasa marang sira, karma wus rampung, awit Katresnan ngungkuli karma. Tetepa mardika. 13. Gusti wus Katingal. Kulawarganing para gusti wus ana ing Planit iki, lan para gusti lair ing Panjenengané saben dina. Kratoning Gusti wus kelakon, lan saka ati menyang ati ngrembakakaké Dhirinipun ing saindhenging Planit, lan wong-wong kang ngetokaké daya ngrebut Iku ing sajroning dhiriné.