13. ভাল খবৰ

ৰাদোমিৰ চেতনাই আমাৰ ওচৰলৈ কঢ়িয়াই অনা বাৰ্তাৰ সকলোতকৈ মূল কথাটো হ'ল:

১. প্ৰেম সকলোৰে ঊৰ্ধ্বত। প্ৰেম হৈছে তোমাৰ স্বভাৱজাত পৰম আনন্দ। প্ৰেমেই সকলোৰে শক্তি আৰু উৎস। প্ৰেমেই স্বয়ং জীৱন। ২. তুমি তোমাৰ বাস্তৱৰ স্ৰষ্টা, দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰা আৰু ইয়াক সচেতনভাৱে কৰিবলৈ শিকা—প্ৰেমৰ পৰা, প্ৰেমৰ দ্বাৰা আৰু প্ৰেমৰ বাবেই। প্ৰত্যেককে তেওঁৰ বিশ্বাস অনুসৰি: তুমি যি বিশ্বাস কৰা, সেয়াই লাভ কৰা। সচেতনভাৱে নিজৰ বিশ্বাস বাছি লোৱা। তোমাৰ সকলো ইচ্ছা ইতিমধ্যেই পূৰ্ণ হৈছে। পৃথিৱীৰ সৈতে নহয়, সেইবোৰৰ সৈতেহে নিজকে বুজাই লোৱা। পৰম ন্যায় এই কথাত প্ৰকাশ পাইছে যে প্ৰত্যেকেই নিজৰ সৃষ্টিৰ ফল ভোগ কৰে। ৩. তোমাৰ প্ৰতিভাক বিকশিত কৰা, ইয়াক ঐশ্বৰিক উপহাৰ হিচাপে মূল্যাঙ্কন কৰিবলৈ শিকা, পৃথিৱীৰ আগত তুলি ধৰা, আৰু তোমাৰ প্ৰতিভাৰ সহায়ত সুখ বৃদ্ধি কৰা—তোমাৰ নিজৰ আৰু সামগ্ৰিকভাৱে সমগ্ৰৰ। ৪. সকলো বস্তুৱেই নিখুঁত। বৰ্তমানতো, অতীততো আৰু ভৱিষ্যততো। এইটো দেখিবলৈ শিকা। ৫. একমাত্ৰ 'এতিয়া'ৰ বৰ্তমান মুহূৰ্তৰ পৰাই সকলো সৃষ্টি হয়। তোমাৰ অন্তৰ্দশা পৰিৱৰ্তন কৰি তুমি পঞ্চম মাত্ৰাত (5D) বাস্তৱৰ স্তৰবোৰৰ মাজেৰে গতি কৰা। নতুন স্তৰত তোমাৰ বাবে এক নতুন অতীত আৰু এক নতুন ভৱিষ্যত উন্মোচিত হয়। সকলো লক্ষ্য এৰি দিয়া, পৰিকল্পনাক খামুচি নাথাকিবা। এই চিৰিৰে ওপৰলৈ উঠা। ৬. জীৱন অনন্ত। জীৱন আনন্দৰ বাবে দিয়া হৈছে। এনেদৰে জীয়াই থাকা যাতে জীৱন (প্ৰেম, শক্তি, প্ৰাণ) বৃদ্ধি পায়, হ্ৰাস নহয়।

৭. সত্য তোমাৰ মাজত আছে, ঈশ্বৰ তোমাৰ মাজত আছে, ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য তোমাৰ মাজত আছে—ইয়াক বিচাৰি উলিওৱা। ৮. নাৰী শক্তি পুৰুষ শক্তিৰ সমান, আৰু এক ঈশ্বৰৰ পৰা উৎপত্তি হোৱাৰ বাবে ইয়াক স্বয়ং ঈশ্বৰ হিচাপে মহিমান্বিত কৰা উচিত। নাৰী হৈছে ইচ্ছা, শূন্যতা, সৃজনশীল শূন্যস্থান, বিশ্বৰ গৰ্ভ। ইয়াৰ অবিহনে একোৱেই সৃষ্টি হ'ব নোৱাৰে। নাৰী শক্তিৰ অবিহনে পুৰুষ শক্তি, অৰ্থাৎ স্ৰষ্টা, কেৱল এক অপ্ৰকাশিত সম্ভাৱনাহে হৈ ৰয়। পৰম মাতৃক প্ৰেম কৰা, সন্মান কৰা আৰু মহিমান্বিত কৰা! তোমাৰ মাজত থকা নাৰী শক্তিক শ্ৰদ্ধা কৰা। জৈৱিক লিঙ্গ নিৰ্বিশেষে তোমাৰ মাজত পুৰুষ আৰু নাৰী শক্তিক বিকশিত আৰু একত্ৰিত কৰা। ৯. গ্ৰহটো জীৱন্ত, আৰু চেতনাসম্পন্ন হোৱাৰ বাবে ই আৰোহণক বাছি লৈছে—নিজৰ অস্তিত্বৰ কম্পাঙ্ক বৃদ্ধি কৰি 5D (পঞ্চম মাত্ৰা)-ত বাস্তৱৰ স্তৰবোৰৰ ওপৰলৈ গতি কৰিছে। মাতৃ গ্ৰহৰ সৈতে নিজকে সুৰ মিলাই লোৱা। মাতৃক প্ৰেম কৰা! তেওঁৰ সৈতে কথা পাতা, তেওঁ কি বিচাৰে বুজি লোৱা। ১০. মানুহ হৈছে এক নিখুঁত সৃষ্টি, ঈশ্বৰৰ সৃষ্টিৰ মুকুটমণি, যিয়ে সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডক, বাস্তৱৰ সকলো স্তৰক সম্পূৰ্ণৰূপে, স্বয়ং ঈশ্বৰক নিজৰ মাজত ধাৰণ কৰিবলৈ সক্ষম। তোমাৰ শৰীৰ আৰু মন কেৱল এটা আধাৰ, ঈশ্বৰৰ বাবে এটা অৱতাৰ। মানৱ জীৱনৰ অৰ্থ আৰু উদ্দেশ্য হৈছে ঈশ্বৰত্ব প্ৰাপ্তি। শৰীৰত জন্ম লোৱা মানেই ঈশ্বৰ নহয়। ঈশ্বৰৰ পৰা ঈশ্বৰ হিচাপে জন্ম লোৱা। ঈশ্বৰ হৈছে আত্মা, আৰু ঐশ্বৰিক জন্মৰ উপায় হৈছে প্ৰেমৰ ঐশ্বৰিক চেতনাৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰা, তেওঁৰ আত্মাক উশাহত গ্ৰহণ কৰা। ১১. খ্ৰীষ্টই হৈছে পথ, সত্য আৰু জীৱন। খ্ৰীষ্টৰ সংযোগেই হৈছে পথৰ আৰম্ভণি। তোমাৰ ঈশ্বৰত্ব প্ৰাপ্তিৰ পথত খ্ৰীষ্টই অন্তৰৰ পৰা পথ প্ৰদৰ্শন কৰে। খ্ৰীষ্ট চেতনাই পিতা ঈশ্বৰৰ চেতনালৈ লৈ যায়। পিতাই মাতৃ দেৱীলৈ লৈ যায়। ঈশ্বৰৰ পৰা ঈশ্বৰ হিচাপে জন্ম লৈ,

তোমাৰ নিখুঁততাক গ্ৰহণ কৰা, কিয়নো এতিয়াৰ পৰা তুমি এজন ঈশ্বৰ আৰু পিতৃ-মাতৃ ঈশ্বৰৰ মৰমৰ সন্তান, তোমাৰ অনন্য মানৱীয় ৰূপত মাংসৰ মাজত একাত্ম আত্মা। ১২. ঈশ্বৰৰ পৰা ঈশ্বৰ হিচাপে জন্ম লৈ তুমি মুক্ত হৈ পৰা। প্ৰেমৰ একমাত্ৰ নিয়মৰ বাহিৰে আন কোনো নিয়মে তোমাৰ ওপৰত কৰ্তৃত্ব নকৰে, কৰ্ম সমাপ্ত হয়, কিয়নো প্ৰেম কৰ্মৰ ঊৰ্ধ্বত। মুক্ত হৈ থাকা। ১৩. ঈশ্বৰ প্ৰকাশ পাইছে। দেৱতাসকলৰ পৰিয়াল ইতিমধ্যেই গ্ৰহত উপস্থিত আছে, আৰু প্ৰতিদিনে ইয়াত দেৱতাসকলৰ জন্ম হৈছে। ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য বাস্তৱায়িত হৈছে, আৰু ই হৃদয়ৰ পৰা হৃদয়েৰে সমগ্ৰ গ্ৰহটোত নিজকে বিস্তাৰ কৰিছে, আৰু যিসকলে প্ৰয়াস কৰে তেওঁলোকে ইয়াক নিজৰ অন্তৰত অনুভৱ কৰে।