44. Ad-Dukhan

1Haa miim

2Demi Kitab Al-Quran kang nerangake

3Ingsun nurunake kitab al-Quran mau ana ing wengi kang berkah, Ingsun ngelingake manungsa kelawan al-Quran

4Sarupaning perkara kang tinamtokake padha dipilah - pilan kanthi wicaksana

5Dipilah - pilah terang saka Ingsun, Ingsun kang ngutus para Rasul

6Minangka sih piwalesing Pangeranira, satemene Allah iku mireng tur nguningani samu barang

7Kang ngratoni bumi lan langit lan samu barang kang ana antarane, menawa sira wis terang (yakin)

8Ora ana sesembahan kelawan bener kajaba mung Allah kang nguripi lan mateni yaiku Pangeranira lan leluhurira ing zaman kuna biyen

9(Wong kafir) padha mamang bakal uripe wong kang wis padha mati sarta nggeguyu

10Sira mung ngentenana qiyamat nalika langit lan bumi ngetokake kebul ngebaki antarane langit lan bumi

11Kebul mau nampek manungsa, siksa kang nglarani

12Manung mau banjur munjuk ing Allah, "Pangeran kawula, Paduka mugi ngluwarna kawula saking siksa punika, sapunika kula sami pitados

13Manungsa wis padha didhawuhi terang dening Rasul mulane nalika turuning siksa panelangsane ora migunani

14Banjur padha mlengos (marang Muhammad) Pangucape, "Iku muride wong edan

15Hiyata, Ingsun hentas saka siksa sawetara, nanging sira banjur bali kafir maneh

16Ing kono Ingsun niksa marang wong kafir sarana nandukake gegaman kelawan sengit

17Biyen sadurunge dheweke (wong Mekkah) Ingsun nyoba Fir'aun sabalane kang mulya (Musa lan Harun)

18(Dhawuhe Musa), Para kawulane Allah, aku iki utusaning Pangeran, dipercaya nerangake marang kowe padha mituruta marang aku

19Lan kowe aja padha lumuhur - luhur ora gelem ngertekake dhawuhe Allah, tekaku iki kanthi tandha yekti kang terang. Mratandhani yen aku iki utusane Allah

20Aku nyuwun pitulung ing Allah Pangeranku lan Pangeranmu aja nganti kok balangi watu

21Manawa kowe padha ora ngandel marang aku, mung aja nandukake pihala wae

22(Musa) munjuk ing Pangerane mratelakake yen Fir'aun sabalane padha puguh kafir (muga ditindakna ana kang dadi bener)

23(Dhawuhing Allah marang Musa), "Sira lan para kawulaningsun padha lungaa (saka Mesir) mangkata ing wayah wengi sira bakal diburu

24Menawa sira tekan segara gitikna kelawan tekenira banyune mesthi piyak. Satemene Firaun sabalane bakal Ingsun tungkepi banyu ana satengahe segara

25Fir'aun ninggal palemahan lan kali pirang - pirang kang mili (ing Mesir)

26Lan ninggal tetanduran lan gedhung pirang - pirang kang indah

27Lan ninggal bondho akeh kang mane dianggo bebungah

28Wis mangkono karsaningsun tininggalane Fir'aun sabalane mau, Ingsun paringake dadi warisan marang wong liyane

29Bumi lan langit ora nangisi kasangsarane Fir'aun tumpes tanpa disrantekake maneh

30Wong Bani Israil wis padha Ingsun paringi slamet saka siksa lan siya - siya

31Saka panggawane Fir'aun kang kebangeten anggone gumedhe

32Satemene wong Bani Israil mahu padha Ingsun pilih, kaparingan kaweruh lan kapinteran akeh ngungkuli wong sajagad

33Lan Ingsun gelari kahelokan akeh kang tetela dadi coba

34Satemene dheweke (wong turun Qurais) iku temen - temen padha ngucap

35Anggonku mati mesthi mung sapisan wae, ora bakal diuripake

36Yen pangucapmu mau bener pada uripna para leluhurku kang wis padha mati

37Apa dheweke (wong musyrikin) luwih gagah prakosa lan sugih karo ummate Tubba' lan para ummat sadurunge. Hewa dene kabeh padha ditumpes awit padha kafir

38Anggon-Ku gawe bumi lan langit apadene barang kang ana antarane ora dolanan tanpa gawe

39Anggon-Ku gawe bumi lan langit mau wis mesthi ana gunane, nanging kang akeh padha ora weruh

40Satemene besuk Qiyamat nalikane para kawulaningsun padha dipisah - pisah dina mau dadi karampungane perkara kabeh

41Hiya iku dina nalikane para sanak utawa mitra padha ora bisa tulung - tinulung apa - apa, ora bisa nulak siksaning Allah

42Kajaba wong kang diasihi Allah hiya iku para mukmin, satemene Allah iku Maha Mulya tur Maha Asih

43Satemene wit Zakkuum

44Dadi pangane wong duroko

45Rupane koyo lengo kang reged, yen dipangan ana sajeroning weteng umub

46Kaya dene umube wedang

47(Wahai neraka) Wong kafir iku cekelen banjur laraken marang tengahe neraka jahim

48Nuli padha grujugen wedang, siksa saka dhuwuring endhase

49(Hai wong kafir), Rasakna siksaningsun, awit ngaku maha mulya tur wicaksana

50Siksa iki kang padha sira paido biyen

51Sarupane wong kang padha bekti ing Allah, ana panggonan tentrem

52Hiya iku ana ing suwarga kang ana bengawane mili

53Padha nganggo sandhangan sutra tipis lan kandel, serta padha patemon karo kancane

54Wis mangkono karsaningsun wong mukmin padha diparingi jodho widadari kang mripate blalak - blalak

55Wong mukmin mau ana suwarga jaluk woh - wohan warna - warna marang kang ngladeni, woh - wohan mau ora bisa entek

56Ing suwarga ora bakal nglakoni mati salawase, kajaba mati sapisan kang wis dilakoni ing donya. Allah ngreksa wong mukmin ora kacemplung neraka Jahim

57Iku minongka sih kanugrahane Pangeran aran kabegjan kang gedhe

58Surasaning al-Quran iki Ingsun gampangake tembungira (Arab) supaya manungsa padha nampani pitutur

59Sira ngentenana pitulunging Pangeranira, wong kafir hiya padha ngarep - arep rusakira