36. یاسین
1يا، سين
2سوگند به قرآن حكمت‌آميز،
3كه تو از پيامبران هستى،
4بر راهى راست
5قرآن از جانب آن پيروزمند مهربان، نازل شده
6تا مردمى را بيم دهى كه پدرانشان بيم داده نشدند و در بى خبرى بودند
7وعده خدا در باره بيشترشان تحقق يافته و ايمان نمى‌آورند
8و ما بر گردنهايشان تا زنخها غُلها نهاديم، چنان كه سرهايشان به بالاست و پايين‌آوردن نتوانند
9در برابرشان ديوارى كشيديم و در پشت سرشان ديوارى. و بر چشمانشان نيز پرده‌اى افكنديم تا نتوانند ديد
10تفاوتشان نكند، چه آنها را بترسانى و چه نترسانى، ايمان نمى‌آورند
11تنها، تو كسى را بيم مى‌دهى كه از قرآن پيروى كند و از خداى رحمان در نهان بترسد. چنين كس را به آمرزش و مزد كرامند مژده بده
12ما مُردگان را زنده مى‌كنيم. و هر كارى را كه پيش از اين كرده‌اند و هر اثرى را كه پديد آورده‌اند، مى‌نويسيم و هر چيزى را در كتاب مبين شمار كرده‌ايم
13داستان مردم آن قريه را برايشان بياور، آنگاه كه رسولان بدان جا آمدند
14نخست دو تن را به نزدشان فرستاديم و تكذيبشان كردند؛ پس با سومى نيروشان داديم و گفتند: ما به سوى شما فرستاده شده‌ايم
15گفتند: شما انسانهايى همانند ما هستيد و خداى رحمان هيچ چيز نفرستاده است و شما جز دروغ نمى‌گوييد
16گفتند: پروردگار ما مى‌داند كه ما به سوى شما فرستاده شده‌ايم
17و بر عهده ما جز پيام‌رسانيدن آشكارا هيچ نيست
18گفتند: ما شما را به فال بد گرفته‌ايم. اگر بس نكنيد سنگسارتان خواهيم كرد و شما را از ما شكنجه‌اى سخت خواهد رسيد
19گفتند: شومى شما، با خود شماست. آيا اگر اندرزتان دهند چنين مى‌گوييد؟ نه، مردمى گزافكار هستيد
20مردى از دوردست شهر دوان‌دوان آمد و گفت: اى قوم من، از اين رسولان پيروى كنيد
21از كسانى كه از شما هيچ مزدى نمى‌طلبند، و خود مردمى هدايت‌يافته‌اند، پيروى كنيد
22چرا خدايى را كه مرا آفريده و به نزد او بازگردانده مى‌شويد، نپرستم؟
23آيا سواى او خدايانى را اختيار كنم، كه اگر خداى رحمان بخواهد به من زيانى برساند، شفاعتشان مرا هيچ سود نكند و مرا رهايى نبخشند؟
24و در اين هنگام من در گمراهى آشكار باشم
25من به پروردگارتان ايمان آوردم. سخن مرا بشنويد
26گفته شد: به بهشت درآى. گفت: اى كاش قوم من مى‌دانستند
27كه پروردگار من مرا بيامرزيد و در زمره گرامى‌شدگان درآورد
28و از آن پس بر سر قوم او هيچ لشكرى از آسمان فرو نفرستاديم. و ما فروفرستنده نبوديم
29جز يك بانگ سهمناك نبود كه ناگاه همه بر جاى سرد شدند
30اى دريغ بر اين بندگان. هيچ پيامبرى بر آنها مبعوث نشد مگر آنكه مسخره‌اش كردند
31آيا نديده‌اند كه چه مردمى را پيش از آنها هلاك كرده‌ايم كه ديگر به نزدشان بازنمى‌گردند
32و كس نماند مگر آنكه نزد ما حاضرش آرند
33نشانه عبرتى است برايشان زمين مرده كه زنده‌اش ساختيم و از آن دانه‌اى كه از آن مى‌خورند بيرون آورديم
34و در آن باغهايى از نخلها و تاكها پديد آورديم و چشمه‌ها روان ساختيم،
35تا از ثمرات آن و دسترنج خويش بخورند. چرا سپاس نمى‌گويند؟
36منزه است آن خدايى كه همه جفتها را بيافريد، چه از آنچه زمين مى‌روياند و چه از نفسهايشان و چه آن چيزهايى كه نمى‌شناسند
37شب نيز برايشان عبرتى ديگر است كه روز را از آن برمى‌كشيم و همه در تاريكى فرو مى‌روند
38و آفتاب به سوى قرارگاه خويش روان است. اين فرمان خداى پيروزمند و داناست
39و براى ماه منزلهايى مقدر كرديم تا همانند شاخه خشك خرما باريك شود
40آفتاب را نسزد كه به ماه رسد و شب را نسزد كه بر روز پيشى گيرد. و همه در فلكى شناورند
41عبرتى ديگر براى آنها آنكه نياكانشان را در آن كشتى انباشته شده سوار كرديم
42و برايشان همانند كشتى چيزى آفريديم كه بر آن سوار شوند
43و اگر بخواهيم همه را غرقه مى‌سازيم و آنها را هيچ فريادرسى نباشد و رهايى نيابند،
44جز به رحمت ما و برخوردارى تا هنگام مرگ
45و آنگاه كه به ايشان گفته شود كه از آنچه در پيش روى داريد يا پشت سر مى‌گذاريد بترسيد، شايد بر شما رحمت آرند؛ روى بگردانند
46و هيچ آيه‌اى از آيات پروردگارشان بر ايشان نازل نشود جز آنكه از آن اعراض كنند
47و چون گفته شود كه از آنچه خدا روزيتان كرده است انفاق كنيد، كافران به مؤمنان گويند: آيا كسانى را طعام دهيم كه اگر خدا مى‌خواست خود آنها را طعام مى‌داد؟ شما در گمراهى آشكار هستيد
48و مى‌گويند: اگر راست مى‌گوييد، اين وعده كى خواهد بود؟
49اينان انتظار يك بانگ سهمناك را مى‌برند، تا بدان هنگام كه سرگرم ستيزه هستند فروگيردشان؛
50آنچنان كه ياراى وصيتى نداشته باشند و نتوانند نزد كسان خويش بازگردند
51و در صور دميده شود و آنان از قبرها بيرون آيند و شتابان به سوى پروردگارشان روند
52مى‌گويند: واى بر ما، چه كسى ما را از خوابگاه‌هايمان برانگيخت؟ اين همان وعده خداى رحمان است و پيامبران راست گفته بودند
53جز يك بانگ سهمناك نخواهد بود، كه همه نزد ما حاضر مى‌آيند
54آن روز به كس ستم نمى‌شود. و جز همانند كارى كه كرده‌ايد پاداش نمى‌بينيد
55بهشتيان آن روز به شادمانى مشغول باشند
56آنها و همسرانشان در سايه‌ها بر تختها تكيه زده‌اند
57در آنجا هر ميوه و هر چيز ديگر كه بخواهند فراهم است
58و سلامى كه سخن پروردگار مهربان است
59اى گناهكاران، امروز كنارى گيريد
60اى فرزندان آدم، آيا با شما پيمان نبستم كه شيطان را نپرستيد زيرا دشمن آشكار شماست؟
61و مرا بپرستيد، كه راه راست اين است؟
62بسيارى از شما را گمراه كرد. مگر به عقل درنمى‌يافتيد؟
63اين است آن جهنمى كه به شما وعده داده شده بود
64به سزاى كفرتان اينك در آن داخل شويد
65امروز بر دهانهايشان مهر مى‌نهيم. و دستهايشان با ما سخن خواهند گفت و پاهايشان شهادت خواهند داد كه چه مى‌كرده‌اند
66اگر بخواهيم، چشمانشان را محو مى‌كنيم. پس شتابان آهنگ راه كنند. اما كجا را توانند ديد؟
67و اگر بخواهيم، آنها را بر جايشان مسخ كنيم، كه نه توان آن داشته باشند كه به پيش قدم بردارند و نه بازپس گردند
68هر كه را عمر دراز دهيم، در آفرينش دگرگونش كنيم. چرا تعقل نمى‌كنند؟
69به او شعر نياموخته‌ايم و شعر در خور او نيست. آنچه به او آموخته‌ايم جز اندرز و قرآنى روشنگر نيست
70تا مؤمنان را بيم دهد و سخن حق بر كافران ثابت شود
71آيا نديده‌اند كه به يد قدرت خويش برايشان چارپايان را آفريديم و اكنون مالكشان هستند؟
72و آنها را رامشان كرديم. بر بعضى سوار مى‌شوند و از گوشت بعضى مى‌خورند
73و ايشان را در آنها سودهاست و آشاميدنيها. چرا سپاس نمى‌گويند؟
74و به جاى اللّه خدايانى اختيار كردند، بدان اميد كه ياريشان كنند
75آنها را ياراى آن نيست كه به ياريشان برخيزند، ولى اينان همانند سپاهى به خدمتشان آماده‌اند
76سخنشان تو را اندوهگين نسازد. ما هر چه را پنهان مى‌دارند يا آشكار مى‌سازند مى‌دانيم
77آيا آدمى كه اكنون خصمى آشكار است، نمى‌داند كه او را از نطفه‌اى آفريده‌ايم؟
78در حالى كه آفرينش خود را از ياد برده است، براى ما مثَل مى‌زند كه چه كسى اين استخوانهاى پوسيده را زنده مى‌كند؟
79بگو: كسى آنها را زنده مى‌كند كه در آغاز بيافريده است، و او به هر آفرينشى داناست
80آن خدايى كه از درخت سبز برايتان آتش پديد آورد و شما از آن آتش مى‌افروزيد
81آيا كسى كه آسمانها و زمين را آفريده است نمى‌تواند همانندشان را بيافريند؟ آرى مى‌تواند، كه او آفريننده‌اى داناست
82چون بخواهد چيزى را بيافريند، فرمانش اين است كه مى‌گويد: موجود شو، پس موجود مى‌شود
83منزه است آن خدايى كه ملكوت هر چيزى به دست اوست و همه به سوى او باز گردانده مى‌شويد
منبع: Abdolmohammad Ayati
WEBREATH · 11:11
«If you are thankful, I will give you more» — Quran 14:7
Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.
WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath