Όλοι αναπνέουμε τον ίδιο αέρα: η ανάσα δεν έχει σύνορα

Γραμμές στον χάρτη, καμία στον ουρανό

Κοιτάξτε έναν χάρτη του κόσμου. Είναι γεμάτος γραμμές: σύνορα ανάμεσα σε χώρες, όρια ανάμεσα σε γλώσσες, λωρίδες ζωνών ώρας. Είναι πραγματικές και μετράνε στην καθημερινή ζωή. Τώρα κοιτάξτε ψηλά. Ο ουρανός πάνω από δύο γειτονικές χώρες είναι ένας και ο ίδιος, και ο αέρας δεν σταματά για να δείξει διαβατήριο.

Οι άνεμοι κρατούν την ατμόσφαιρα σε διαρκή κίνηση. Την ανακατεύουν και τη μεταφέρουν από τόπο σε τόπο, και έτσι ο αέρας που αναπνέετε σήμερα μπορεί πριν από λίγο να βρισκόταν πάνω από άλλη ήπειρο. Με αυτή την έννοια ο αέρας είναι το πιο κοινό πράγμα που έχουμε. Διασχίζει κάθε γραμμή του χάρτη χωρίς να ρωτήσει κανέναν και δεν ζητά τίποτα σε αντάλλαγμα.

Μία ανάσα για οκτώ δισεκατομμύρια ανθρώπους

Στη Γη ζουν περίπου 8 δισεκατομμύρια άνθρωποι. Ζουν σε πολύ διαφορετικά μέρη και μιλούν πολλές γλώσσες. Κι όμως ο καθένας τους κάνει το ίδιο πράγμα, μέρα και νύχτα, χωρίς να του το θυμίζει κανείς: εισπνέει και εκπνέει. Το κάνει ένα παιδί και το κάνει ένας παππούς. Το κάνουν ένας αγρότης, ένας πιλότος, μια φοιτήτρια και μια νοσοκόμα της νυχτερινής βάρδιας.

Οι φυσικοί αγαπούν να το δείχνουν με ένα νοητικό πείραμα. Επειδή ο αέρας είναι τόσο καλά αναμειγμένος, κάθε ανάσα σας περιέχει πιθανότατα μερικά μόρια από μια ανάσα που πήρε κάποτε κάποιος που έζησε πολύ παλιά, για παράδειγμα ο Ιούλιος Καίσαρας. Είναι εκτίμηση, όχι μέτρηση. Η εικόνα όμως μένει: μέσα στον χρόνο και πέρα από τα σύνορα, οι άνθρωποι περνούν τον ίδιο αέρα ο ένας στον άλλον.

Προσπαθήστε να το φανταστείτε για μια στιγμή. Αυτή τη στιγμή δισεκατομμύρια άνθρωποι εισπνέουν και εκπνέουν: κάποιοι κοιμούνται, κάποιοι δουλεύουν, κάποιοι βιάζονται, κάποιοι δεν βιάζονται καθόλου. Κανείς δεν διευθύνει αυτόν τον ρυθμό και κανείς δεν μένει έξω από αυτόν. Είναι ένα ήσυχο είδος ισότητας. Στο πιο βασικό επίπεδο, μια ανάσα είναι μια ανάσα, όποιος κι αν την παίρνει και όπου κι αν βρίσκεται.

Οι ζώνες ώρας δεν χωρίζουν το λεπτό

Οι ζώνες ώρας κόβουν τη μέρα σε φέτες, για αυτό οι 11:11 έρχονται σε διαφορετική στιγμή σε διαφορετικά μέρη. Το WEBREATH το αξιοποιεί σκόπιμα. Το λεπτό συμβαίνει στις 11:11 τοπική ώρα, όπου κι αν βρίσκεστε, και έτσι σε όλο τον πλανήτη περνά από τη μία ζώνη ώρας στην επόμενη σαν κύμα.

Αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεται ποτέ να συντονιστείτε με το ρολόι κανενός. Οι δικές σας 11:11 είναι οι σωστές. Αυτό που μοιραζόμαστε δεν είναι η ώρα στο καντράν. Είναι ότι, στον δικό σας τόπο και στη δική σας ώρα, κάνετε το ίδιο απλό πράγμα με ανθρώπους σε πολλές άλλες χώρες. Ο χάρτης λέει ότι είμαστε μακριά ο ένας από τον άλλον. Το κύμα λέει ότι βαδίζουμε στο ίδιο βήμα.

Τι μπορεί να σας δώσει μια κοινή στιγμή

Το 2009 οι Wiltermuth και Heath δημοσίευσαν μια μελέτη στο Psychological Science. Άνθρωποι που έκαναν κάτι σε συντονισμό με άλλους, για παράδειγμα περπατούσαν ή τραγουδούσαν μαζί, συνεργάστηκαν στη συνέχεια πιο πρόθυμα, ακόμη και με αγνώστους. Δεν αφορούσε την αναπνοή, οπότε δεν ισχυριζόμαστε ότι ένα λεπτό αλλάζει κάτι από μόνο του. Δείχνει απλώς ότι το να κάνεις κάτι απλό στον ρυθμό των άλλων μπορεί να ανοίξει τους ανθρώπους ο ένας προς τον άλλον.

Κάποιες μελέτες συνδέουν την αργή αναπνοή με ένα αίσθημα ηρεμίας. Το λέμε με προσοχή και δεν δίνουμε ιατρικές υποσχέσεις. Πολλοί άνθρωποι απλώς λένε ότι όταν επιβραδύνουν και αναπνέουν, η μέρα τούς φαίνεται λίγο πιο ήσυχη. Αυτός είναι αρκετός λόγος για να το δοκιμάσετε. Να τρεις σκέψεις να τις έχετε μαζί σας μια φορτωμένη μέρα:

• Ο αέρας δεν ανήκει σε μία χώρα.
• Περίπου 8 δισεκατομμύρια άνθρωποι αναπνέουν, και εσείς είστε ένας από αυτούς.
• Οι δικές σας 11:11 είναι κοινές με ανθρώπους σε άλλες ζώνες ώρας.

Οι χάρτες έχουν σύνορα. Ο αέρας δεν έχει. Το να αναπνέουμε είναι κάτι που κάνουμε όλοι.