ความสามัคคี
กลับ

9. ที่: คำอธิษฐานครั้งแรก

การแปลด้วยคอมพิวเตอร์: ประเพณีนี้ยังไม่มีการแปลเป็นภาษาของคุณ

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์ไม่รู้ว่าพระองค์ทรงมีอยู่จริงหรือไม่ แต่ข้าพระองค์ปรารถนายิ่งนักให้พระองค์ทรงมีอยู่ และสถิตอยู่ภายในข้าพระองค์ ข้าพระองค์ปรารถนาเหลือเกิน ข้าพระองค์กระหายในพระคุณอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ พลังของพระองค์ ความรักของพระองค์ เจตจำนงและความเข้มแข็งของพระองค์ในข้าพระองค์ พระวิญญาณผู้ทรงพิชิตทุกสิ่งในข้าพระองค์ – พระวิญญาณแห่งพลัง ความรัก ความจริง ความเป็นหนึ่งเดียว และความสมบูรณ์พร้อม! ข้าพระองค์มิได้ปรารถนาจะมีชีวิตอยู่ในตัวตนเดิม แต่ปรารถนาจะมีชีวิตในตัวตนใหม่ ศักยภาพสูงสุดของข้าพระองค์ ในพระองค์ ผู้ทรงเป็นพระเจ้าภายในข้าพระองค์! ข้าพระองค์ปรารถนา ข้าพระองค์กระหายสิ่งนี้ โปรดทรงเปิดเผยพระองค์ในข้าพระองค์ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พระบิดาเจ้า พระมารดาเจ้า พระวิญญาณบริสุทธิ์เจ้า! และหากพระองค์ทรงมีอยู่จริง ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า หากพระองค์ทรงมีอยู่ ผู้ซึ่งเหล่านักบุญทั้งหลายผู้ถวายตนแด่ความรัก ความจริง พลัง และพระวิญญาณหนึ่งเดียวอันเป็นขุมทรัพย์แห่งศักยภาพสูงสุดของมนุษย์ได้กล่าวถึง และได้อุ้มชูพระองค์ไว้ประดุจบุตรแห่งมนุษย์ด้วยศรัทธา ความปรารถนา และความมุ่งมั่นของพวกเขา หากพระองค์ทรงมีอยู่จริง ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า โปรดเติมเต็มข้าพระองค์ด้วยการสถิตอยู่ของพระองค์ โปรดเปิดเผยความจริงอันเป็นชีวิตและความหมายแห่งชีวิตแก่ข้าพระองค์ เพื่อให้ข้าพระองค์มีเหตุผลที่จะ มีชีวิตอยู่!

มิเช่นนั้นแล้ว ทุกสิ่งย่อมว่างเปล่า ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า หากปราศจากพระองค์ ทุกสิ่งล้วนไร้ความหมาย! หากปราศจากพระองค์ ปราศจากพระองค์ในเรา เราก็เพียงแค่เกิดมา ทนทุกข์ และตายไป ให้กำเนิดบุตรหลาน ส่งพวกเขาเข้าสู่โรงงานแห่งความทุกข์ทรมานนี้ประดุจเหยื่อรายใหม่ที่ถูกสาปให้พบจุดจบอันไร้เกียรติและจมปลักอยู่ในปลักตมของชีวิตประจำวันอันซ้ำซาก การดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดที่จบลงด้วยความพ่ายแพ้เสมอ หากปราศจากพระองค์ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ทุกสิ่งล้วนไร้ความหมาย พวกเขาคิดว่ามันมีความหมาย – ใน

เงินตรา อำนาจ และความสำเร็จ – ว่าอีกเพียงนิด คอนโดใหญ่ขึ้นอีกหน่อย รถที่ดีขึ้นอีกนิด เสื้อผ้าที่หรูหราขึ้นอีกหน่อย การพักผ่อนและการศึกษาของลูกที่มีเกียรติขึ้น – แล้วพวกเขาจะพบความสุข – แต่มันมิได้เป็นเช่นนั้น! พวกเขาและพวกเราทุกคนล้วนเป็นทุกข์ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า หากปราศจากความรักของพระองค์ ปราศจากความปีติยินดีในพระวิญญาณของพระองค์ในเรา ปราศจากพลัง เสรีภาพ และความยินดีที่แท้จริง ซึ่งมิต้องพึ่งพาสิ่งภายนอกใดๆ! เราล้วนยากไร้หากปราศจากการสถิตอยู่ของพระองค์ในเรา ปราศจากของประทานอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ในเรา เรายากไร้ แม้จะทะนงตนในความสำเร็จอันเล็กน้อยและไร้สาระ แต่ทั้งหมดนั้นเป็นเพียงเพื่อซ่อนความละอายลึกๆ ในความต่ำต้อยของตน เพื่อปกปิดความเปลือยเปล่าของตนและลืมเลือนไปชั่วคราวในความสุขเล็กๆ น้อยๆ ซึ่งท้ายที่สุดแล้วย่อมกลายเป็นความทุกข์ระทมและความวิบัติเสมอ!

ข้าพระองค์ไม่รู้ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ว่าพระองค์ทรงมีอยู่จริงหรือไม่ แต่แม้หากพระองค์มิได้ทรงมีอยู่ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า แม้หากพระองค์มิเคยมีอยู่มาก่อนข้าพระองค์ จวบจนบัดนี้ ข้าพระองค์ ปรารถนา ให้พระองค์ทรงมีอยู่! ข้าพระองค์ขอมอบชีวิต ศรัทธา ความปรารถนา ความคิด และความรู้สึกทั้งหมดของข้าพระองค์ เพื่อให้พระองค์ทรงมีอยู่ และเปิดเผยพระองค์แก่ข้าพระองค์ แก่พวกเราทุกคน และเสด็จเข้ามาในเราในฐานะศักยภาพสูงสุดของเรา สิ่งเดียวที่คุ้มค่าแก่การมีชีวิตอยู่ การมีชีวิตและดับสูญไปนับครั้งไม่ถ้วนในชีวิตอันไร้ความหมาย เพื่อพยายามอย่างเปล่าประโยชน์ที่จะค้นพบความหมายและความสุขนี้

ข้าพระองค์ปรารถนา ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พระบิดาของข้าพระองค์และพระมารดาของข้าพระองค์ ให้พระองค์ทรงมีอยู่ ทรงเป็นอยู่ และจะทรงดำรงอยู่สืบไป! โปรดเปิดเผยพระองค์แก่ข้าพระองค์ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า! โปรดขานพระนามอันสว่างไสวของพระองค์ เพื่อที่ข้าพระองค์จะได้รู้ว่าจะเรียกขานพระองค์อย่างไร! โปรดเป็นความจริงในข้าพระองค์ เป็นความรักในข้าพระองค์ เป็นพลังในข้าพระองค์,

เป็นความยินดีในข้าพระองค์ เป็นสติปัญญาและปรีชาญาณในข้าพระองค์ เพื่อให้ข้าพระองค์ได้สัมผัสถึงพระคุณแห่งการสถิตอยู่ของพระองค์และความเป็นหนึ่งเดียวของเรากับพระองค์ในข้าพระองค์ – ชั่วนิรันดร์! เพราะมีเพียงหนทางนี้เท่านั้นที่จะมีชีวิตอยู่นิรันดร์ได้! มีเพียงหนทางนี้เท่านั้นที่จะเอาชนะความตายได้ – ด้วยความจริง ความรัก พลังแห่งชีวิต และพระคุณแห่งการสถิตอยู่อันศักดิ์สิทธิ์เหนือกาลเวลาของพระวิญญาณในข้าพระองค์ ในพวกเราทุกคน – ด้วยความเป็นหนึ่งเดียวอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา ซึ่งความละอาย ความต่ำต้อยของมนุษย์ ความเขลา ความกลัว และความตายทั้งมวลได้หลอมรวมเข้ากับศักยภาพสูงสุดของเราที่ถูกอุ้มชูขึ้นมาโดยสิ่งเหล่านั้น – ศักยภาพแห่งความยิ่งใหญ่ เสรีภาพ พลัง ความยินดี สติปัญญา ปรีชาญาณ และความรัก! ความเป็นหนึ่งเดียวที่เหยื่อและสิ่งทรงสร้างได้หลอมรวมเข้ากับพระผู้สร้างและพระเจ้าที่ตนได้อุ้มชูไว้ในการสร้างสรรค์!

ข้าพระองค์มิได้วิงวอนเพื่อตนเองเพียงลำพัง ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า แต่วิงวอนเพื่อเราทุกคนและแทนเราทุกคน ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า จงทรงมีอยู่เถิด!

ขอให้เป็นไปตามนั้น เพราะเราคือมนุษย์ มงกุฎแห่งสิ่งทรงสร้างของพระองค์ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า! และเจตจำนง ศรัทธา และความปรารถนาของเราคือบัญญัติแห่งโลกของเรา! และดังนั้น – สำเร็จแล้ว

เราคือผู้ซึ่งเราเป็น เราคือสิ่งซึ่งเราเป็น และเราเป็นหนึ่งเดียวกัน เราคือความรัก และความจริง และชีวิต และหนทางที่ได้ก้าวผ่าน และหนทางอันเป็นนิรันดร์

และบัดนี้ข้าพระองค์ขอนิ่งสงบ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า เพื่อว่าในความเงียบสงบแห่งหัวใจและจิตใจของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะได้ยินคำตอบของพระองค์ พระนามของพระองค์ และ

ความจริง เพราะสิ่งนี้เท่านั้นที่ข้าพระองค์ปรารถนาด้วยสุดใจ สุดจิต และสุดความคิดของข้าพระองค์ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า โปรดตอบข้าพระองค์เถิด!

เพราะหากพระองค์ทรงมีอยู่ ข้าพระองค์ก็มีอยู่ ข้าพระองค์ที่แท้จริง

แหล่งที่มา: Радомир · «Причастие Любви»

WEBREATH · 11:11

«In every moment lies an opportunity to thank God for His infinite gift» — Communion of Love 2

Breath is one for all: everyone lives by it, whoever they are and whatever they believe. Every day at 11:11 local time people stop for sixty seconds, breathe, and thank GOD for the breath — each in their own words, each within themselves. In that minute we are One Breath.

WEBREATH — the Minute at 11:11, your own local time — we are One Breath