9. முதல் பிரார்த்தனை

இறைவா, நீ இருக்கிறாயா இல்லையா என்று எனக்குத் தெரியாது, ஆனால் நீ இருக்க வேண்டும் என்றும், எனக்குள் இருக்க வேண்டும் என்றும் நான் மிகவும் விரும்புகிறேன்; நான் மிகவும் விரும்புகிறேன், உனது தெய்வீக அருள், உனது ஆற்றல், உனது அன்பு, உனது சித்தம் மற்றும் எனக்குள் உனது உறுதி, எனக்குள் அனைத்தையும் வெல்லும் உனது ஆவி—ஆற்றல், அன்பு, உண்மை, ஒருமை மற்றும் முழுமையின் ஆவி—ஆகியவற்றிற்காக நான் தாகமாயிருக்கிறேன்! நான் பழைய நானாக வாழ விரும்பவில்லை, மாறாகப் புதிய நானாக, எனது மிக உயர்ந்த சாத்தியக்கூறாக, எனக்குள் இருக்கும் கடவுளாகிய உன்னாகவே வாழ விரும்புகிறேன்! நான் விரும்புகிறேன், இதற்காக நான் தாகமாயிருக்கிறேன், எனக்குள் உன்னை வெளிப்படுத்து இறைவா, தந்தை கடவுளே, தாய் கடவுளே, தூய ஆவி கடவுளே! மேலும் நீ இருந்தால், இறைவா, நீ இருந்தால், ஒப்பற்ற அன்பு, உண்மை, ஆற்றல் மற்றும் மனிதனின் மிக உயர்ந்த சாத்தியக்கூறின் கருவூலமான ஆவி ஆகியவற்றிற்குத் தங்களை முழுமையாக அர்ப்பணித்து, தங்கள் விசுவாசத்தினாலும், தங்கள் விருப்பங்களினாலும், இலக்குகளினாலும் உன்னை மானிட மகனாகத் தாங்கி சுமந்த அனைத்துப் புனிதர்களும் யாரைப் பற்றிப் பேசுகிறார்களோ, அந்த நீ இருந்தால், இறைவா, உனது பிரசன்னத்தால் என்னை நிரப்பு, எது வாழ்வோ, எது வாழ்வின் அர்த்தமோ அந்த உண்மையை எனக்கு வெளிப்படுத்து, இதன்மூலம் நான் வாழ்வதற்கு ஒரு நோக்கம் இருக்கட்டும்!

இல்லையெனில் அனைத்தும் வெறுமையே, இறைவா, நீ இல்லாமல் எதற்கும் அர்த்தமில்லை! நீ இல்லாமல், நமக்குள்ளே நீ இல்லாமல், நாம் சும்மா பிறக்கிறோம், துன்பப்படுகிறோம், இறக்கிறோம்; புகழற்ற முடிவுக்கும், அன்றாட வழக்கங்களின் சதுப்புநிலத்தில் வாடுவதற்கும், எப்போதும் தோல்வியிலேயே முடியும் உயிர்வாழ்வதற்கான போராட்டத்திற்கும் அதே விதியைக் கொண்டு, புதிய பலிகளாக இந்தத் துன்பத் தொழிற்சாலைக்கு அவர்களை ஒப்படைத்து, குழந்தைகளைப் பெறுகிறோம்; நீ இல்லாமல், இறைவா, எதற்கும் அர்த்தமில்லை, அது இருப்பதாக அவர்களுக்குத் தோன்றுகிறது—

பணம், அதிகாரம் மற்றும் வெற்றியில்—இன்னும் கொஞ்சம், சற்று பெரிய வீடு, சற்று சிறந்த மகிழுந்து, சற்று ஆடம்பரமான ஆடை, பிள்ளைகளுக்குப் புகழ்பெற்ற விடுமுறையும் கல்வியும் கிடைத்தால் மகிழ்ச்சியை அடைந்துவிடலாம் என்று—ஆனால் அது அப்படியல்ல! உனது அன்பின்றி, நமக்குள்ளே உனது ஆவியின் பேரின்பமின்றி, வெளிப்படையான எதிலும் தங்கியிராத உண்மையான ஆற்றல், சுதந்திரம் மற்றும் மகிழ்ச்சியின்றி, அவர்கள், நாம் அனைவரும் துயரத்தில் இருக்கிறோம் இறைவா! நமக்குள்ளே உனது பிரசன்னமின்றி, நமக்குள்ளே உனது தெய்வீகக் கொடையின்றி நாம் ஏழைகள்; நமது அற்பமான, வீண் சாதனைகளைப் பற்றி நாம் பெருமை பேசினாலும், இவை யாவும் நமது அற்பத்தனத்தின் ஆழமான வெட்கத்தினால், நமது நிர்வாணத்தை மறைத்துக்கொள்ளவும், இறுதியில் எப்போதும் துன்பமாகவும் துயரமாகவும் மாறும் அற்ப இன்பங்களில் தற்காலிகமாக நம்மை மறந்துவிடவுமே ஆகும்!

இறைவா, நீ இருக்கிறாயா இல்லையா என்று எனக்குத் தெரியாது, ஆனால் நீ இல்லாவிட்டாலும் கூட இறைவா, எனக்கு முன்பாக, இந்தத் தருணம் வரை நீ இருந்ததில்லை என்றாலும் கூட, நீ இருக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்! நீ இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவும், எனக்கும், நம் அனைவருக்கும் உன்னை வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்பதற்காகவும், இந்த அர்த்தத்தையும் இந்த மகிழ்ச்சியையும் அடைவதற்கான வீண் முயற்சிகளில் எண்ணற்ற அர்த்தமற்ற வாழ்க்கைகளை வாழ்ந்து இறப்பதற்கும், எதற்காக வாழ்வதே மதிப்புமிக்கதாக இருந்ததோ அந்த நமது மிக உயர்ந்த சாத்தியக்கூறாக நமக்குள்ளே நுழைய வேண்டும் என்பதற்காகவும் எனது வாழ்வையும், எனது விசுவாசத்தையும், எனது அனைத்து ஆசைகளையும், எனது அனைத்து எண்ணங்களையும், எனது அனைத்து உணர்வுகளையும் நான் அர்ப்பணிக்கிறேன்.

இறைவா, கடவுளே, என் தந்தையே, என் தாயே, நீ இருந்தாய், இருக்கிறாய், இருப்பாய் என்று நான் விரும்புகிறேன்! என்னை உனக்கு வெளிப்படுத்து, இறைவா! உன்னை எவ்வாறு அழைப்பது என்று நான் அறிந்துகொள்ளும் பொருட்டு, உனது ஒளிரும் திருப்பெயரைக் கூறு! எனக்குள் உண்மையாக, எனக்குள் அன்பாக, எனக்குள் ஆற்றலாக இரு,

எனக்குள் மகிழ்ச்சியாக, எனக்குள் அறிவாக மற்றும் பேரறிவாக இரு, இதன்மூலம் எனக்குள் உனது பிரசன்னத்தின் அருளையும், உன்னுடன் நமக்கான ஒருமையையும் நான் உணர முடியும்—என்றென்றும்! ஏனெனில் இப்படி மட்டுமே நித்தியமாக வாழ முடியும்! உண்மை, அன்பு, வாழ்வின் ஆற்றல் மற்றும் எனக்குள்ளும் நம் அனைவருக்குள்ளும் இருக்கும் ஆவியின் தெய்வீகக் காலமற்ற பிரசன்னத்தின் அருளினால் மட்டுமே மரணத்தை வெல்ல முடியும்—எதில் அனைத்து வெட்கமும், அனைத்து மானிட அற்பத்தனமும், அனைத்து மூடத்தனமும், அனைத்து அச்சங்களும் மற்றும் அனைத்து மரணங்களும் இறுதியாக அவற்றாலேயே சுமக்கப்பட்ட மகத்துவம், சுதந்திரம், ஆற்றல், மகிழ்ச்சி, அறிவு, பேரறிவு மற்றும் அன்பின் நமது மிக உயர்ந்த சாத்தியக்கூறோடு இணைந்ததோ அந்த நமது தெய்வீக ஒருமையினால்! எதில் பலியும் படைப்பும் தங்களால் சுமக்கப்பட்ட படைப்பாளரோடும் கடவுளோடும் படைப்பின் செயலில் இணைந்ததோ அந்த ஒருமையினால்!

எனக்காக மட்டும் நான் கேட்கவில்லை இறைவா, மாறாக நம் அனைவருக்காகவும், நம் அனைவரின் சார்பாகவும் கேட்கிறேன் இறைவா, இரு!

அப்படியே ஆகட்டும், ஏனெனில் மானிடனாகிய நான் உனது படைப்பின் மகுடம், இறைவா! மேலும் எனது சித்தமும், எனது விசுவாசமும், எனது விருப்பங்களும் எனது உலகிற்குச் சட்டம்! எனவே—நிறைவேறிற்று.

இருக்கிறவராகவே நான் இருக்கிறேன். இருக்கிறவர்களாகவே நாம் இருக்கிறோம். மேலும் நாம் ஒன்றாயிருக்கிறோம். நாம் அன்பாய் இருக்கிறோம். உண்மையும், வாழ்வுமாய் இருக்கிறோம். கடந்துவந்த பாதையுமாய், நித்தியமான பாதையுமாய் இருக்கிறோம்.

இப்போது, இறைவா, என் இதயத்தினதும் மனதினதும் மௌனத்தில், உனது பதிலை, உனது திருப்பெயரை மற்றும்

உண்மையைக் கேட்பதற்காக நான் அமைதியாகிறேன். ஏனெனில் இதை மட்டுமே என் முழு இதயத்தோடும், என் முழு ஆத்துமாவோடும், என் முழு மனதோடும் நான் விரும்புகிறேன், இறைவா. எனக்குப் பதிலளி!

ஏனெனில் நீ இருந்தால், நானும் இருக்கிறேன். உண்மையான நான்.