9. لومړی لمونځ

ای زما ربه، زه نه پوهېږم چې ته شته يې که نه، خو زه په ډېره لېوالتیا غواړم چې ته شتون ولرې، او زما په دننه کې شتون ولرې؛ زه ډېر غواړم، زه ستا د الهي فضل، ستا د ځواک، ستا د مینې، ستا د ارادې او په ما کې ستا د کلکوالي تږی یم، په ما کې ستا د ټول-ګټونکي روح تږی یم – د ځواک، مینې، ریښتیا، یووالي او بشپړتیا روح! زه غواړم نه د خپل پخواني ځان په څېر، بلکې د نوي ځان، د خپل تر ټولو لوړ ظرفیت، ستا په څېر ژوند وکړم، چې زما په دننه کې هماغه خدای يې! زه دا غواړم، زه د دې تږی یم، زما په دننه کې ځان راښکاره کړه، ای ربه، د پلار خدایه، د مور خدایه، د روح القدس خدایه! او که ته شته يې، ای ربه، که ته شته يې، هغه څوک چې ټول قدیسان یې په اړه وایي، هغوی چې خپل ټول وجود یې یوازینۍ مینې، حقیقت او ځواک، او روح ته د انسان د تر ټولو لوړ ظرفیت د خزانې په توګه وقف کړی، او ته یې د خپل ایمان، خپلو هیلو او لېوالتیاوو له لارې د انسان د زوی په توګه وپاللې، که ته شته يې، ای ربه، ما له خپل شتون څخه ډک کړه، ما ته هغه حقیقت ښکاره کړه چې ژوند دی، او د ژوند معنی ده، ترڅو زه د ژوند کولو لپاره یو لامل ولرم!

که نه نو هر څه باطل دي، ای ربه، بې له تا هر څه بې‌معنی دي! بې له تا، زموږ په دننه کې بې له تا، موږ یوازې زېږېږو، کړېږو او مرو، ماشومان زېږوو او هغوی دې د کړاوونو فابریکې ته د نویو قربانیانو په توګه ورسپارو، په هماغه برخلیک چې یو بې‌نام او نښانه پای او د ورځني ژوند په خټو کې د پاتې کېدو، او د بقا لپاره په داسې مبارزه کې تېرېږي چې بې‌له شکه په ماتې پای ته رسېږي؛ بې له تا، ای ربه، هر څه بې‌معنی دي، دوی ته داسې ښکاري چې دا معنی شته – په

پیسو، قدرت او بریا کې – چې ګواکې، لږ نور هم، لږ لوی کور، لږ ښه موټر، لږ ښکلې جامې، ډېرې ښې رخصتۍ او د ماشومانو لپاره غوره زده کړې – او دوی به نېکمرغي ومومي – خو داسې نه ده! دوی، موږ ټول، بدمرغه یو، ای ربه، بې له ستا له مینې، زموږ په دننه کې ستا د روح له خوند اخیستلو پرته، له ریښتیني ځواک، ازادۍ او خوښۍ پرته، چې په هیڅ بهرني شی پورې تړلې نه ده! موږ زموږ په دننه کې ستا د شتون پرته مسکینان یو، زموږ په دننه کې ستا د الهي ډالۍ پرته، موږ نادار یو، که څه هم موږ په خپلو وړو، بې‌ځایه لاسته راوړنو ویاړو، خو دا ټول یوازې زموږ د بې‌ارزښتۍ له ژورې شرمښۍ څخه دي، ترڅو خپله بربنډتیا پټه کړو او د یو څه وخت لپاره په وړو خوندونو کې ورک شو، چې بالاخره تل په کړاوونو او بدمرغیو بدلیږي!

زه نه پوهېږم، ای ربه، چې ته شته يې که نه، خو حتی که ته نه هم وې، ای ربه، که تر ما مخکې، تر همدې شیبې پورې ستا شتون هم نه و، زه غواړم چې ته شتون ولرې! زه خپل ژوند، خپل باور، خپلې ټولې هیلې، خپل ټول فکرونه او خپل ټول احساسات په دې لار کې ږدم چې ته شتون ولرې، او ماته او موږ ټولو ته ځان ښکاره کړې، او زموږ د تر ټولو لوړ ظرفیت په توګه زموږ دننه ننوځې، د هغه چا په توګه چې یوازې د هغه لپاره ارزېده ژوند وشي، ژوند وشي او په بې‌شمېره بې‌معنی ژوندونو کې د دې معنی او دې نېکمرغۍ د موندلو په بې‌ګټې هڅو کې مرګ وزغمل شي.

زه غواړم، ای ربه، زما خدایه، زما پلاره او زما مور، چې ته شتون ولرې، او شته يې او تل به وې! ماته ځان راښکاره کړه، ای ربه! خپل روښانه نوم وښایه، ترڅو زه پوه شم چې تا ته په کوم نوم غږ وکړم! زما په دننه کې حقیقت شه، زما په دننه کې مینه شه، زما په دننه کې ځواک شه،

زما په دننه کې خوښي شه، زما په دننه کې عقل او پوهه شه، ترڅو زه ستا د شتون فضل او له تا سره زما د یووالي برکت په خپل دننه کې احساس کړم – د تل لپاره! ځکه یوازې په دې ډول کېدای شي تلپاتې ژوند وشي! یوازې په دې ډول کېدای شي په مرګ برلاسی شو – په حقیقت، مینې، د ژوند په ځواک او زما او زموږ ټولو په دننه کې د روح د الهي او تلپاتې شتون په فضل – زموږ په الهي یووالي سره، چې په هغه کې ټول شرم، د انسان ټوله بې‌ارزښتي، ټول ناپوهي، ټولې وېرې او ټول مرګونه، بالاخره د خپل پالي شوي – زموږ د تر ټولو لوړ ظرفیت سره یوځای شول – د عظمت، ازادۍ، ځواک، خوښۍ، عقل، پوهې او مینې سره! هغه یووالی چې په کې قرباني او مخلوق د خپل پاللي پنځوونکي او خدای سره د پنځون په عمل کې یوځای شول!

یوازې د خپل ځان لپاره دا غوښتنه نه کوم، ای ربه، بلکې زموږ د ټولو لپاره او زموږ د ټولو په استازیتوب غوښتنه کوم، ای ربه، شتون ولره!

همداسې دې وي، ځکه زه، انسان، ستا د پنځون تاج یم، ای ربه! او زما اراده، زما باور او زما هیلې – زما د نړۍ لپاره قانون دي! او له همدې امله – دا بشپړ شول.

زه هماغه یم چې زه یم. موږ هماغه یو چې موږ یو. او موږ یو یو. موږ مینه یو. او حقیقت، او ژوند. او هغه لاره، چې وهل شوې ده. او هغه لاره، چې ابدي ده.

او اوس زه چوپ پاتې کېږم، ای ربه، ترڅو د خپل زړه او ذهن په چوپتیا کې، ستا ځواب، ستا نوم او

حقیقت واورم. ځکه یوازې همدا زما د ټول زړه، ټولې ساه او ټول عقل غوښتنه ده، ای ربه. ما ته ځواب راکړه!

ځکه که ته شته يې، زه هم شتون لرم. زه ریښتینی یم.