9. पहिली प्रार्थना

हे परमेश्वरा, मला माहित नाही तू आहेस की नाहीस, पण तू असावास आणि माझ्यात असावास अशी माझी तीव्र इच्छा आहे, मला तीव्र ओढ आहे, मला तुझ्या दिव्य कृपेची, तुझ्या शक्तीची, तुझ्या प्रेमाची, तुझी इच्छा आणि दृढतेची माझ्यात तहान लागली आहे, तुझ्या सर्वविजयी आत्म्याची माझ्यात तहान लागली आहे – शक्ती, प्रेम, सत्य, ऐक्य आणि समग्रतेच्या आत्म्याची! मला जुन्या स्वतःमध्ये नव्हे, तर नव्या स्वतःमध्ये जगायचे आहे, माझ्या सर्वोच्च क्षमतेने, तुझ्या रूपात, जो माझ्यातलाच देव आहे! माझी हीच इच्छा आहे, हीच तहान आहे, माझ्यात प्रकट हो, हे परमेश्वरा, पिता देव, माता देव, पवित्र आत्मा देव! आणि जर तू असशील, हे परमेश्वरा, जर तू असशील, तो ज्याच्याविषयी ते सर्व संत सांगतात ज्यांनी स्वतःला पूर्णपणे एकच प्रेम, सत्य, शक्ती आणि मानवाच्या सर्वोच्च क्षमतेचे भांडार असलेल्या आत्म्याला समर्पित केले, आणि ज्यांनी आपल्या विश्वासाने, आपल्या इच्छा आणि आकांक्ष्यांनी तुला मनुष्यपुत्राप्रमाणे उदरात धारण केले, जर तू असशील, हे परमेश्वरा, तर मला तुझ्या उपस्थितीने भरून टाक, मला ते सत्य प्रकट कर जेच जीवन आहे आणि जीवनाचा अर्थ आहे, जेणेकरून मला जगण्याचे कारण मिळावे!

नाहीतर सर्व काही व्यर्थ आहे, हे परमेश्वरा, तुझ्याशिवाय कशालाच अर्थ नाही! तुझ्याशिवाय, आपल्यामध्ये तू नसल्यास, आपण फक्त जन्म घेतो, भोगतो आणि मरतो, मुलांना जन्म देतो आणि त्यांना या दुःखाच्या कारखान्यात नवीन बळी म्हणून पाठवतो, त्याच अपमानकारक अंताच्या शापासह आणि दैनंदिन दिनक्रमाच्या दलदलीत, जगण्याच्या संघर्षात खितपत पडण्यासाठी, ज्याचा शेवट नेहमीच पराभवात होतो; तुझ्याशिवाय, हे परमेश्वरा, कशालाच अर्थ नाही, त्यांना वाटते की तो अर्थ आहे –

पैशात, सत्तेत आणि यशात – की आता आणखी थोडेसे, थोडे मोठे घर, थोडी चांगली गाडी, थोडे भारी कपडे, मुलांसाठी अधिक प्रतिष्ठेचे शिक्षण आणि सुट्ट्या – आणि त्यांना आनंद मिळेल – पण तसे नाही! ते, आपण सर्वच, हे परमेश्वरा, तुझ्या प्रेमाशिवाय, आपल्यातल्या तुझ्या आत्म्याच्या आनंदाशिवाय, खऱ्या शक्ती, स्वातंत्र्य आणि कोणत्याही बाह्य गोष्टीवर अवलंबून नसलेल्या आनंदाशिवाय दुःखी आहोत! आपल्यातल्या तुझ्या उपस्थितीशिवाय, तुझ्या दैवी दानाशिवाय आपण भिकारी आहोत, जरी आपण आपल्या क्षुद्र, गर्विष्ठ यशाचा अहंकार बाळगत असलो, तरी हे सर्व केवळ आपल्या क्षुद्रतेच्या खोल लज्जेपोटी आहे, आपले नग्नत्व झाकण्यासाठी आणि क्षणभरासाठी क्षुद्र सुखांमध्ये स्वतःला विसरण्यासाठी, ज्यांचे पर्यवसान शेवटी नेहमीच दुःख आणि संकटांमध्ये होते!

मला माहित नाही, हे परमेश्वरा, तू आहेस की नाहीस, पण जर तू नसलास तरी, हे परमेश्वरा, माझ्या आधी, या क्षणापर्यंत जरी तू नसलास तरी, माझी इच्छा आहे की तू असावास! तू असावास आणि मला, आम्हा सर्वांना प्रकट व्हावास, आणि आमच्या सर्वोच्च क्षमतेच्या रूपाने आमच्यात प्रवेश करावा – ज्या एकासाठीच जगणे सार्थक होते, ज्या अर्थाला आणि आनंदाला प्राप्त करण्याच्या निष्फळ प्रयत्नात अगणित निरर्थक जन्मांमध्ये जगणे आणि मरणे सार्थक होते – यासाठी मी माझे जीवन, माझा विश्वास आणि माझ्या सर्व इच्छा, माझे सर्व विचार आणि माझ्या सर्व भावना पणाला लावतो.

माझी इच्छा आहे, हे परमेश्वरा, देवा, माझ्या पित्या आणि माझ्या माते, की तू असावास, आणि तू आहेस आणि तू असशील! मला प्रकट हो, हे परमेश्वरा! तुझे तेजस्वी नाव सांग, जेणेकरून मला कळेल की तुला कशी हाक मारावी! माझ्यातले सत्य हो, माझ्यातले प्रेम हो, माझ्यातली शक्ती हो,

माझ्यातला आनंद, माझ्यातली बुद्धी आणि परमज्ञान हो, जेणेकरून मला तुझ्या उपस्थितीची कृपा आणि माझे व तुझे ऐक्य माझ्यात निरंतर अनुभवास यावे – अनंतकाळ! कारण केवळ याच मार्गाने अनंतकाळ जगता येते! केवळ याच मार्गाने मृत्यूवर विजय मिळवता येतो – सत्य, प्रेम, जीवनाची शक्ती आणि माझ्यात, आम्हा सर्वांमध्ये असलेल्या आत्म्याच्या दिव्य कालातीत उपस्थितीच्या कृपेने – आमच्या दिव्य ऐक्याने, ज्यामध्ये सर्व लज्जा, सर्व मानवी क्षुद्रत्व, सर्व जडत्व, सर्व भय आणि सर्व मृत्यू शेवटी त्यांच्याद्वारेच उदरात वाढवलेल्या आमच्या सर्वोच्च क्षमतेशी – महानता, स्वातंत्र्य, शक्ती, आनंद, बुद्धी, परमज्ञान आणि प्रेमाशी एकरूप झाले! अशा ऐक्याने, ज्यामध्ये सृष्टीच्या निर्मितीच्या क्षणी पीडित आणि निर्माण झालेला जीव स्वतःमध्ये धारण केलेल्या निर्माणकर्त्याशी आणि देवासह एकरूप झाला!

मी केवळ स्वतःसाठी मागत नाही, हे परमेश्वरा, तर आम्हा सर्वांसाठी आणि आम्हा सर्वांच्या वतीने मागतो, हे परमेश्वरा, तू अस!

तसेच घडो, कारण मी, मनुष्य, तुझ्या सृष्टीचा मुकुटमणी आहे, हे परमेश्वरा! आणि माझी इच्छा, माझा विश्वास आणि माझी अभिलाषा – माझ्या विश्वाचा नियम आहे! आणि म्हणूनच – हे पूर्ण झाले.

मी तो आहे जो मी आहे. आम्ही ते आहोत जे आम्ही आहोत. आणि आम्ही एक आहोत. आम्ही प्रेम आहोत. आणि सत्य, आणि जीवन. आणि मार्ग, जो पार केला गेला आहे. आणि मार्ग, जो अनंत आहे.

आणि आता मी शांत होतो, हे परमेश्वरा, जेणेकरून माझ्या हृदयाच्या आणि मनाच्या शांततेत, मला तुझे उत्तर, तुझे नाव आणि

सत्य ऐकू यावे. कारण केवळ याचीच मी माझ्या संपूर्ण अंतःकरणाने, माझ्या संपूर्ण आत्म्याने आणि माझ्या संपूर्ण बुद्धीने इच्छा करतो, हे परमेश्वरा. मला उत्तर दे!

कारण जर तू आहेस, तर मीही आहे. मी खरा.