9. Прва молитва

Господи, јас не знам дали постоиш или не, но многу сакам Ти да постоиш, и да бидеш во мене, многу сакам, копнеам по Твојата Божествена Благодат, Твојата Сила, Твојата Љубов, Твојата Волја и Цврстина во мене, Твојот Сепобедувачки Дух во мене – Духот на Силата, Љубовта, Вистината, Единството и Целовитоста! Сакам да живеам не со стариот себе, туку со Себе Новиот, со својот Највисок Потенцијал, со Тебе, Кој и си Бог во мене! Сакам, копнеам по тоа, откриј се во мене, Господи, Боже Татко, Боже Мајко, Боже Духу Свет! И ако постоиш, Господи, ако постоиш, Оној за Кого зборуваат сите светии што се посветиле целосно на Едната Љубов и Вистина и Сила, и на Духот како ризница на Највисокиот Потенцијал на Човекот, и Кои Те износиле како Син Човечки со својата вера, со своите желби и стремежи, ако постоиш, Господи, исполни ме со своето Присуство, откриј ми ја Вистината, која и е Живот, и Смисла на Животот, за да имам за што да ЖИВЕАМ!

Инаку сè е празно, Господи, без Тебе сè нема смисла! Без Тебе, без Тебе во нас, ние просто се раѓаме, страдаме и умираме, раѓаме деца, испраќајќи ги во оваа фабрика на страдање како нови жртви со истата осуденост на неславен крај и животирање во блатото на секојдневната рутина, борба за преживување која неизбежно завршува со пораз, без Тебе, Господи, сè нема смисла, ним им се чини дека таа постои – во

парите, власта и успехот – дека еве, уште малку, малку поголем стан, малку подобар автомобил, малку помодерна облека, попрестижен одмор и образование за децата – и ќе најдат среќа – но тоа не е така! Тие, сите ние, сме несреќни, Господи, без Твојата Љубов, без Насладувањето со Твојот Дух во нас, без Вистинската Сила и Слобода и Радост, Која од ништо надворешно не зависи! Ние сме просјаци без Твоето Присуство во нас, без Твојот Божествен Дар во нас, ние сме сиромаси, иако се гордееме со своите ситни, суетни достигнувања, но сето тоа е само од длабокиот срам од сопствената ништожност, за да се прикрие својата голотија и за миг да се заборави во ситните задоволства, кои на крајот секогаш се претвораат во страдања и несреќи!

Јас не знам, Господи, дали постоиш или не, но дури и ако Те нема, Господи, дури и ако Те немало пред мене, до овој самиот миг, јас САКАМ Ти да постоиш! Јас го полагам својот живот и својата вера и сите мои желби и сите мои мисли и сите мои чувства за тоа Ти да постоиш, и да ми се откриеш мене, на сите нас, и да влезеш во нас како Наш Највисок Потенцијал, Оној заради Кого единствено и вредело да се живее, да се живее и умира со огромен број бесмислени животи во залудни обиди таа Смисла и таа Среќа да се пронајдат.

Сакам, Господи, Боже, Татко мој и Мајко моја, Ти да бидеш, и Си и Ќе бидеш! Откриј ми се, Господи! Изговори го светото Име Твое, за да знам како да Ти се обраќам! Биди Вистина во мене, Љубов во мене, Сила во мене,

Радост во мене, Разум и Премудрост во мене, за да ја чувствувам Благодатта на Твоето Присуство и на Нашето Единство со Тебе во мене – вечно! Затоа што само така и може да се живее вечно! Само така и може да се победи смртта – со Вистината, Љубовта, Силата на Животот и Благодатта на Божественото Безвремено Присуство на Духот во мене, во сите нас – со Нашето Божествено Единство, во Кое сиот срам, сета човечка ништожност, сета глупост, сите стравови и сите смрти конечно се соединија со износениот – од нив самите – Наш Највисок Потенцијал – на Величието, Слободата, Силата, Радоста, Разумот, Премудроста и Љубовта! Единство во кое жртвата и тварта се соединија со Творецот и Бог износен од неа во чинот на Создавањето!

Не за себе самиот барам, Господи, туку за сите нас и за сите нас барам, Господи, БИДИ!

Нека биде така, зашто Јас, Човек, сум Венец на Твоето Создавање, Господи! И мојата волја и мојата вера и моите желби се закон за мојот свет! И затоа – се сврши.

Јас Сум Оној Кој Сум. Ние Сме Тоа Што Сме. И Ние Сме Едно. Ние Сме Љубов. И Вистина, и Живот. И Пат, Кој е изоден. И Пат, Кој е вечен.

А сега замолкнувам, Господи, за во тишината на моето срце и ум да го чујам ТВОЈОТ ОДГОВОР, ТВОЕТО ИМЕ И

ВИСТИНАТА. Зашто само тоа го посакувам со сето срце, со сета душа и со сиот мој разум, Господи. Одговори ми!

Затоа што ако Ти постоиш, Постојам и Јас. Јас Вистинскиот.